Αθήνα 29-07-2026

Θερμή παράκλησης: Εάν κάποιος εκ των αποδεκτών μπορεί να προσφέρει τις γνώσεις του, επί της κατωτέρω μελέτης, θα είμαστε υπόχρεοι

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ

Η Ελλάς εκπλειστηριάζεται «Εν ονόματι των Τραπεζών, των (Funds)
Εταιρειών Διαχείρισης και των Servicers, «εταιριών κουφάρια», που δρουν ως
στρατεύματα κατοχής, ανά την Ελληνική Επικράτεια».

404.260 πλειστηριασμοί κατοικιών έχουν προγραμματιστεί έως το τέλος του 2026, με τα 3 στα 4 να αφορούν σπίτια κάτω των 150.000 ευρώ.

Εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα περιήλθαν στην δικαιοδοσία των «διαχειριστών δανείων και πιστώσεων» αυτούς που ο κόσμος, τους ονομάζει «κοράκια».

Ο Θεός έχει ξεχάσει την Ελλάδα και αφήνει τον Διάβολο να χορεύει αγκαλιά με τις δωσίλογες κυβερνήσεις της «μεταπολίτευσης»…Η χώρα δεν υπάρχει όπως νομίζαμε.

Έχει ήδη αλλάξει χέρια.

Αδειάζει από στοιχεία συγκρότησης, συνοχής, νοήματος, υποδομών, θεσμών, κοινωνίας, παραγωγικών ηλικιών.

Είναι κάτι που συντελείται με ραγδαίους ρυθμούς μπροστά στα μάτια μιάς σαστισμένης κοινωνίας που στέκεται άφωνη μπροστά σε μια σαπίλα που διαβρώνει τα πάντα.

Στα μουλωχτά η δημόσια και ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων περιέρχεται σε εξωχώρια συμφέροντα.

Οι Έλληνες ξεσπιτώνονται και από νοικοκυραίοι γίνονται νοικάρηδες ξένων εταιριών που ιδιοποιούνται κινητά και ακίνητα. Βρίσκεται υπό την κατοχή Εβραίων, Κινέζων, Τούρκων, Σκοπιανών, Βουλγάρων, Αλβανών και υπό το καθεστώς της Airbnb.

Στους πλειστηριασμούς σφάζεται κόσμος και κοσμάκης και η σφαγή μάλιστα επικουρείται από την δικαστική εξουσία, που κάνει με επιτυχία αυτό που πάντοτε έκανε: νίπτει τας χείρας της.

Με μία συγχρονισμένη προσπάθεια, ενός κύκλου σκοτεινών δυνάμεων, επιχειρείται η εξαφάνιση της Ελλάδος από το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Είναι γνωστή η επιταγή των «μεγάλων δυνάμεων», «Η Ελλάδα να μην γίνει ποτέ αυτάρκης και δυνατή γιατί θα την βρίσκουμε πάντα μπροστά μας».

Και υπό τα κελεύσματα αυτής της επιταγής, μετά την δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια, διαπιστώνουμε διαχρονικά ότι μόλις η Ελλάδα πάει να σηκώσει κεφάλι, ένα αόρατο γιαταγάνι της το κόβει, με γενοκτονίες, συμμοριτοπολέμους, πραξικοπήματα, μνημόνια κ.λ.π.

Ο Άγγλος ιστορικός Edward Gibbon έγραψε: «Η διαφθορά είναι το πιο αλάνθαστο σύμπτωμα συνταγματικής ελευθερίας» και ο Frederic Bastiat, Γάλλος οικονομολόγος συμπληρώνει: «Δεν μπορεί να επιβληθεί σε μια κοινωνία μεγαλύτερο κακό από την χρησιμοποίηση του νόμου σαν μέσο αρπαγής».

Δεδομένου ότι, κατά την τέως Πρόεδρο της Βουλής: «Η σφραγίδα της Βουλής παραδόθηκε στις Βρυξέλλες» και την θέση του τέως Αντιπροέδρου της Βουλής: «οι νόμοι συντάσσονται από τα ξένα κλιμάκια που εδρεύουν στην οδό Πατησίων 12», δεν έχουμε κανέναν λόγο να σεβόμαστε μία «Δικαιοσύνη» που βρίσκεται υπό την κηδεμονία ξένων παρεμβάσεων, αγόμενη και φερόμενη στον «υπόγειο και παράνομο κόσμο» κυκλωμάτων και πολιτικών επιρροών, σφετεριστών της Λαϊκής κυριαρχίας από κρατικά ή υπερεθνικά όργανα, ενίοτε δε και υπό τον εξαναγκασμό διεθνών οργανισμών στους οποίους συμμετέχει η Χώρα, αλλά και ιδιωτικών οικονομικών κέντρων εξουσίας.

Η κατάλυση δε της λαϊκής κυριαρχίας μπορεί να επέλθει βίαια ή να συντελεσθεί ακόμη και με σφετερισμό αυτής από τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία, όπως προκύπτει από την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) της 11-06-2014, το οποίο δεν «ψήφισε» την Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης (1ο Μνημόνιο), καταλύοντας κάθε έννοια πολιτικής ηθικής και των κανόνων του διεθνούς δικαίου, με άκρως προκλητικό και ιταμό τρόπο και με παντελή έλλειψη σεβασμού προς την συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της Εθνικής μας ανεξαρτησίας, εξακόντισε εκ του έρκους των οδόντων του τα χυδαία μισελληνικά του ένστικτα, τα οποία, αποτελούν θέσεις επικυριαρχίας και ευθεία παρέμβαση στην Ελληνική Πολιτεία, ανοίκειες θέσεις που συνιστούν συνταγματικό, ηθικό και δημοκρατικό όνειδος και υποσκάπτουν την λειτουργία της Δημοκρατίας και του Ελληνικού Κράτους, εξ ων τεκμαίρεται ότι τα Συνταγματικά Όργανα της Πολιτείας λειτουργούν πλέον υπό την επιτήρηση και την καθοδήγηση του Νομισματικού Ταμείου, γεγονός που αποτελεί περίτρανο δείγμα σφετερισμού της Λαϊκής κυριαρχίας και της κατάλυσης του Συντάγματος από τους «θεσμούς» όταν το Σύνταγμα δεν είναι απλώς ένα σύνολο λέξεων, είναι ένα πολιτικό-ιστορικό προϊόν που αντλεί νόημα και νομιμοποίηση από τον ίδιον τον Λαό.

Οι «θεσμοί», με ένα έγκλημα ενεστώς και διαρκές, διατύπωσαν τις απαιτήσεις τους προς το σύνολο των Δικαστικών λειτουργών, να μην εκδίδουν πλέον αποφάσεις υπέρ των Ελλήνων δανειοληπτών διότι μέχρι το 2024 κανένας Έλληνας δεν πρέπει να έχει ιδιωτική περιουσία, θέσεις που προκάλεσαν την δριμεία κριτική στο προεδρείο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων των Εφετών κ.κ. Νικόλαου Σαλάτα (πρώην προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ) και Βαρβάρας Πάπαρη, τους οποίους και τιμούμε και οι οποίοι, με την θεσμική ευπρέπεια που τους διακρίνει, προέβησαν στην κατωτέρω ανακοίνωσή τους όπου και τονίζουν: «Είναι ακόμη νωπή η εκλογή του νέου προεδρείου της Ένωσής μας και με πολλή ανησυχία, αλλά και λύπη, διαπιστώνουμε ότι η μεγαλύτερη δικαστική ένωση στη χώρα μας, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, είναι απούσα απ’ τις εξελίξεις και όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες, προκαλώντας την οργή και την αγανάκτηση της ελληνικής κοινωνίας και προεχόντως, βέβαια, του νομικού κόσμου της χώρας.

Αναφερόμαστε στην πρόσφατη από 11-06-2014 δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ, για την χώρα μας, στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται «….Δεν περιμένουμε πια αρνητικές αποφάσεις σχετικά με ειδικά μισθολόγια ή εισφορές επί των ακινήτων.

Παρ’ όλα αυτά, εάν υπάρξουν τέτοιες αποφάσεις, έχουμε δεσμευτεί για τη λήψη μέτρων συμψηφισμού…».

Η παραπάνω αναφορά, πρωτόγνωρη στα χρονικά της ανεξάρτητης Ελλάδας, εκφράζει αφ’ ενός την απαξίωση, από τους «δανειστές» μας, της ελληνικής δικαιοσύνης και των αποφάσεών της και αφ’ ετέρου τρομοκρατεί την ελληνική κοινωνία για την περίπτωση προσφυγής Ελλήνων πολιτών στην δικαιοσύνη.

Προ ενός τέτοιου καταλυτικού φαινομένου, θα περιμέναμε την άμεση και σθεναρή αντίδραση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, πριν μάλιστα από την εκδήλωση της ανησυχίας και του προβληματισμού των άλλων δικαστικών ενώσεων.

Αντ’ αυτού το προεδρείο της Ένωσης, επέλεξε την σιωπή, άγνωστο για εμάς και ακατανόητο, για ποιούς λόγους.

Δεν κρύβουμε ότι εξαντλήσαμε κάθε περιθώριο αναμονής, πριν προβούμε στην παρούσα ανακοίνωση, προσδοκώντας ότι, έστω και καθυστερημένα, το προεδρείο μας θα έπραττε τα αυτονόητα, αποδεικνύοντας τις ευαισθησίες του απέναντι στην ελληνική κοινωνία και το δικαστικό σώμα, κάτι που, δυστυχώς, μέχρι σήμερα δεν έπραξε.

Ως μέλη, λοιπόν του Δ.Σ της ΕΔΕ, ως δικαστές, αλλά και ως Έλληνες πολίτες, θεωρούμε ότι είναι πρώτιστο καθήκον μας, να καταδικάσουμε την, πέραν πάσης λογικής, νομιμότητας, αλλά και ευπρέπειας, αναφορά του στα ζητήματα δικαιοσύνης στην Ελλάδα και να διαβεβαιώσουμε το σύνολο του ελληνικού λαού ότι είμαστε παρόντες και παραμένουμε σε εγρήγορση, για την προάσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών και πρωτίστως της εθνικής μας αξιοπρέπειας, που βάναυσα κατά τα τελευταία έτη και επαναλαμβανόμενα έχει πληγεί.

Νικόλαος Σαλάτας, εφέτης
Βαρβάρα Πάπαρη, εφέτης
Μέλη του ΔΣ της ΕΔΕ»

Και ήρθε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και προς εφαρμογή του Νόμου 4336/2015 (3ο μνημόνιο), με τον Νόμο 4354/2015 (ΦΕΚ Α΄ 176/16-12-2015) (άρθρο 2 παρ. 4) «κατ’ εξαίρεση» νομιμοποίησε την πώληση «κόκκινων δανείων» σε funds, θεσμοθέτησε τις Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (ΕΔΑΠΔ) τους έδωσε το δικαίωμα να ενεργούν, για λογαριασμό των funds, διαδικαστικές πράξεις αντί του δικαιούχου της απαίτησης (ΕΑΑΔΠ) οι οποίες απέκτησαν τις δανειακές απαιτήσεις από την αντίστοιχη εκχωρήτρια τράπεζα, βάσει δε του άρθρου 3 του ανωτέρω Νόμου καθίστανται ειδικοί διάδοχοι της τράπεζας, συνδυαζόμενος δε με τον Νόμο 3156/2003 περί τιτλοποίησης απαιτήσεων δημιουργήθηκε το ελληνικό υβριδικό μοντέλο που επιτρέπει στους servicers να λειτουργούν ταυτόχρονα, κατά το δοκούν, εντός δύο διαφορετικών νομοθετικών πλαισίων με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν τον Νόμο 3156/2003 για να απολαμβάνουν τα φορολογικά και δικονομικά προνόμια της τιτλοποίησης, αλλά και να χρησιμοποιούν τον Νόμο 4354/2015 για να εμφανίζονται ενώπιον των δικαστηρίων ως νομιμοποιούμενοι διαχειριστές, επιλέγοντας από κάθε νόμο ό,τι τις συμφέρει και απορρίπτοντας ό,τι τις δεσμεύει.

Ούτε ο Νόμος 3156/2003 επιτρέπει την ανάθεση διαχείρισης σε εταιρείες διαχείρισης, ούτε ο Νόμος 4354/2015 επιτρέπει την εφαρμογή των προνομίων του Νόμου 3156/2003 σε όσους λειτουργούν υπό το δικό του καθεστώς.

Στην περίπτωση των servicers, η καταστρατήγηση είναι διπλή: αφ’ ενός παρακάμπτεται το άρθρο 10 §14 του Νόμου 3156/2003, που επιτρέπει την διαχείριση μόνο σε πιστωτικά ιδρύματα, αφ’ ετέρου παρακάμπτεται η πρόθεση του Νόμου 4354/2015, που δεν σχεδιάστηκε για τιτλοποιήσεις αλλά για μη εξυπηρετούμενα δάνεια εκτός τιτλοποίησης ταυτόχρονα όμως ασκούν εξουσία αντίστοιχη με αυτή των τραπεζών: διαχειρίζονται απαιτήσεις, επιβάλλουν μέτρα εκτέλεσης, προχωρούν σε πλειστηριασμούς, καθορίζουν την τύχη της περιουσίας των πολιτών και η Δικαιοσύνη, αρνούμενη τον ρόλο και την αποστολή της, ανέχεται μία θεσμική παραμόρφωση που διαβρώνει τους θεσμούς και το κράτος δικαίου.

Και οι δύο ανωτέρω Νόμοι, ο Νόμος 4336/2015 που ψηφίστηκε την 22-08-2015 και ο Νόμος 4354/2015 που ψηφίστηκε την 16-12-2015, είναι νόμοι που έρχονται σε πλήρη αντίθεση ως προς το περιεχόμενό τους και παραβιάζουν το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος της 05-07-2015, και ειδικότερα τα άρθρα 1 παρ. 2 και 3 και το άρθρο 44 παρ. 2 του Συντάγματος καθιστάμενοι αυτοδίκαια αντισυνταγματικοί.

Ειδικότερα το Νομικό ιστορικό της διενέργειας του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 προέκυψε από τις συζητήσεις του Eurogroup του Ιουνίου 2015 με την ελληνική κυβέρνηση, η οποία προήλθε από τις εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, και τέθηκε από μέρους των επονομαζόμενων «θεσμών» δέσμη προτάσεων για λήψη προαπαιτουμένων μέτρων, με στόχο κοινή συμφωνία με την Ελλάδα, που θα κάλυπτε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, τις μελλοντικές χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας μας, όπως και την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Η ολοκλήρωση της διαδικασίας αποδοχής από την χώρα μας στο Eurogroup των τελικών προτάσεων, όπως αυτές διαμορφώθηκαν, δεν κατέστη εφικτή, καθώς οι εκπρόσωποι της ελληνικής πλευράς αποχώρησαν από την διαδικασία το βράδυ της 26ης Ιουνίου 2015, το δε Υπουργικό Συμβούλιο, κατά την συνεδρίασή του της 26ης Ιουνίου 2015, αποφάσισε να προτείνει την προκήρυξη δημοψηφίσματος για την Κυριακή 05η Ιουλίου 2015 για κρίσιμο εθνικό θέμα, σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 εδ. α΄ του Συντάγματος και ο Ελληνικός Λαός κλήθηκε να αποφασίσει υπό τις ασφυκτικές πιέσεις, εκβιασμούς των δανειστών της χώρας και μάλιστα με «κλειστές» τις τράπεζες.

Σε πείσμα όλων των αντιξοοτήτων ο Ελληνικός Λαός αποφάσισε κυρίαρχα, αρνούμενος τα προτεινόμενα προαπαιτούμενα μέτρα με τον πλέον εμφαντικό τρόπο, και μάλιστα σε ποσοστό 61,3%.

Ειδικότερα, η συντριπτική πλειοψηφία των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, επέλεξε το «ΟΧΙ» έναντι του 38,69% των ψηφισάντων, που επέλεξε το «ΝΑΙ» στην προτεινόμενη συμφωνία.

Συνεπώς, εξασφαλίστηκε η απόλυτη δεσμευτικότητα του αποτελέσματός του.

Αυτή η δεσμευτικότητα συνεπαγόταν την υποχρέωση της κυβερνήσεως, αλλά και όλων των υπολοίπων κομμάτων, να το σεβαστούν.

Οι πολιτικοί προδότες όμως των κομμάτων της χώρας ερμήνευσαν όπως αυτοί ήθελαν το ΟΧΙ και το μετέτρεψαν σε ΝΑΙ.

Το νέο τρισχειρότερο μνημόνιο και οι νέες προδοτικές και καταστροφικές συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η «τρόϊκα» που έγινε «θεσμοί», με τους όρους των προγραμμάτων διάσωσης που επέβαλαν, δεν σεβάστηκαν τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παραβιάζοντας την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, οδήγησαν τους συνανθρώπους μας βορρά στο αδηφάγο στόμα των τοκογλύφων με αποτέλεσμα οι πολίτες να καταστρέφονται και να αυτοκτονούν….

Εξ όλων των ανωτέρω, σαφώς προκύπτει ότι οι ανωτέρω Νόμοι 4336/2015 και 4354/2015, ως πρός το περιεχόμενό τους, κατά παράβαση του 25ου άρθρου του Συντάγματος, είναι ανυπόστατοι και πλήρως αντισυνταγματικοί και αυτό σημαίνει ότι πραγματοποιήθηκε Πραξικόπημα με αποτέλεσμα την βίαιη μεταβολή του Πολιτεύματος σε Δικτατορία και η εφαρμογή αυτών συνιστά ευθεία προσβολή του Πολιτεύματος και του Συντάγματος και διώκεται με το αδίκημα της «Εσχάτης Προδοσίας» του άρθρου 134 παρ. 2 του ΠΚ.

Αυτό από πολιτικοοικονομικής πλευράς, εκφράστηκε κατά τον καλύτερο τρόπο από την παραδοχή του τέως πρωθυπουργού της Ελλάδος κυρίου Κωνσταντίνου Καραμανλή που δήλωσε στην Κυριακάτικη Δημοκρατία (28-10-2023): «Η Ελλάδα στοχοποιήθηκε και συκοφαντήθηκε συστηματικά, ενώ της επιβλήθηκαν προγράμματα τιμωρητικού περιεχομένου, με τεράστιο κοινωνικό κόστος, που οδήγησαν την απώλεια του 30% του Α.Ε.Π. κάτι που μπορεί να συμβεί μόνο έπειτα από παρατεταμένο πόλεμο».

Οι τράπεζες, σύμφωνα με την τοποθέτηση του Φίλιππου Σαχινίδη (Υπ. Οικονομικών) την 27-06-2013 στην Βουλή, λειτουργούσαν χωρίς κρατική εποπτεία από την πρώτη στιγμή που η χώρα έγινε μέλος της Οικονομικής Νομισματικής Ένωσης.

Η ανεξέλεγκτη αυτή λειτουργία σε συνδυασμό με την παράνομη χρήση ρευστότητας που απέκτησαν μέσω των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου, ήταν οι αποκλειστικές αιτίες που οδήγησαν στην ανακεφαλαιοποίησή τους με δημόσιους χρηματοδοτικούς πόρους, οι οποίοι επιβάρυναν τους Έλληνες πολίτες για να καλύψουν τις «κόκκινες θέσεις» στις οποίες είχαν οι ίδιες περιέλθει λόγω της παράνομης δραστηριότητάς τους και κινδύνευαν τόσο αυτές όσο και οι Ευρωπαϊκές (Γαλλικές και Γερμανικές) Τράπεζες, με άμεση χρεοκοπία αφού δάνειζαν δολίως (Άμεσος Δόλος) μη νόμιμο χρήμα, που δεν υφίστατο ως κατάθεση.

Κάθε πολίτης αυτής της χώρας, πλην των ενόχων, αγνοούσε ότι λόγω δολίων μεθοδεύσεων οι (4) συστημικές Τράπεζες, όταν κατά τον Ηλία Λεκκό, Διευθυντή Μονάδας Οικονομικής Ανάλυσης Αγορών της Τράπεζας Πειραιώς και Μέλους του Επιστημονικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, κατηγορηματικά προσδιορίζεται ότι «…παραγωγή αέρα κοπανιστού, ο οποίος στη συνέχεια βαφτίζεται χρήμα…», κατήρτιζαν δανειακές συμβάσεις πέραν των ορίων δανεισμού που ανέρχονταν στο 80% των καταθέσεων και αυτό από το 2005 έως το 2009.

Ο καθένας μας νόμιζε ότι συναλλασσόταν με ένα αξιόπιστο και αξιόχρεο αντισυμβαλλόμενο.

Όμως οι Τράπεζες δάνειζαν πέραν αυτού του ορίου και έφθασαν μέχρι 160% – 170% και επάνω με αποτέλεσμα την 16-02-2009, ημερομηνία ίδρυσης του Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων και Εγγυήσεων (ΤΕΚΕ), να επέλθει στην Ελλάδα ο συστημικός κίνδυνος της χρηματοπιστωτικής αστάθειας που οδήγησε το πολιτικό σύστημα με την συνευθύνη των ανέλεγκτων απατεώνων χρυσοκάνθαρων τραπεζιτών, στην επαίσχυντη Διάταξη του Άρθρου 14 παρ. 5 του Νόμου 3845/6-5-2010/Φ.Ε.Κ 65Α η οποία ορίζει ότι: «Εκχωρεί κάθε Εξουσία λόγω Ασυλίας που υπάρχει η που στο Μέλλον θα υπάρξει», και έκτοτε δεν τελούμε μόνο υπό δικτατορικό και de facto κατοχικό καθεστώς αλλά υπό επίσημη (de jure) κατοχή και να σύρουν την Χώρα στα παράνομα μνημόνια εκχώρησης της εθνικής και οικονομικής ανεξαρτησίας στους διεθνείς κερδοσκόπους-τοκογλύφους.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να επιβαρυνθούμε υπέρμετρα οικονομικά μέσω της αλλαγής του φορολογικού συστήματος και να καταβάλλουμε περισσότερους φόρους με αποτέλεσμα, λιμάνια-αεροδρόμια-τρένα-βιομηχανίες-εθνικό οδικό δίκτυο-ενέργεια-επικοινωνίες κ.λ.π. ξεπουλήθηκαν ενώ ταυτόχρονα και αυτό το απεχθές «χρέος» διαρκώς αυξάνεται δικαιώνοντας τις αναφορές της Βίβλου «…ο οφειλέτης να είναι πάντα υπηρέτης του δανειστή…» και κατά τον Πλούταρχο «…οι οφειλέτες να είναι δούλοι όλων των δανειστών τους…».

Όμως το τραπεζικό σύστημα από την αρχή της κρίσης στηρίχθηκε εις τον Ελληνικό Λαό, όπως είπε και ο ίδιος ο Πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Νταϊσεμπλούμ ενώπιον της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων της Ευρωβουλής, απαντώντας στην ερώτηση του Ευρωβουλευτή Νίκου Χουντή, κατά πόσο συμφωνεί με τον Ολι Ρεν ότι: «το πρώτο πρόγραμμα της Ελλάδος έγινε για να στηριχθούν οι Τράπεζες», απαντώντας την 09-11-2017 με τα εξής: «Στην αρχή της κρίσης σε όλες τις χώρες το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν οι Τράπεζες.

Ο κόσμος που λέει ότι όλα έγιναν για τις τράπεζες έχει κάποιο δίκιο.

Είχαμε τραπεζική κρίση, δημοσιονομική κρίση και χρησιμοποιήσαμε πολλά από τα χρήματα του φορολογούμενου, με λάθος τρόπο κατά την γνώμη μου, για να σώσουμε τις Τράπεζες και ο κόσμος που επέκρινε τα πρώτα χρόνια λέγοντας, πως όλα έγιναν για τις Τράπεζες έχει κάποιο δίκιο».

Όμως, παρ’ ότι οι τράπεζες έχουν εξοφληθεί ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ για όλα τα κόκκινα δάνειά τους από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, και επομένως ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ, να ζητούν να εισπραχθεί, για δεύτερη φορά, η ίδια οφειλή, αφού το δικαίωμα αυτό το έχει μόνο το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας το οποίο έχει και την ενεργητική νομιμοποίηση να ζητήσει το ποσό της οφειλής αφού σε αυτό οφείλονται τα αποπληρωθέντα δάνεια και όχι στις Τράπεζες και στην κάθε αλλοδαπή εταιρεία.

Όθεν, την στιγμή κατά την οποία το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παρέσχε κεφαλαιακή ενίσχυση στα «πιστωτικά ιδρύματα» καλύπτοντας τα ποσά των κόκκινων δανείων που έλειπαν από τις τράπεζες, ΤΕΚΜΑΙΡΕΤΑΙ ότι τα κόκκινα δάνεια εξοφλήθηκαν ολοσχερώς υπ’ αυτού και αυτό και μόνον αυτό δικαιούται να τα απαιτήσει, από τους δανειολήπτες.

Πέραν των ανωτέρω ιστορουμένων, επί της παροχής της κεφαλαιακής ενίσχυσης των 303.638.100.00 δις ευρώ που εγγυήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο για λογαριασμό των Τραπεζών, οι πολίτες αυτής της χώρας, έχουν απαράγραπτο ατομικό δικαίωμα, ως επί της δημόσιας περιουσίας (ορυκτός πλούτος, υποδομές κ.λ.π), της οποίας ερήμην των παραχωρήθηκε το δικαίωμά τους αυτό προς τους «θεσμούς».

Τα δισεκατομμύρια των ανακεφαλαιοποιήσεων από το αίμα του Ελληνικού Λαού που ενθυλακώθηκαν από τους ημέτερους της εκάστοτε κυβέρνησης, εις βάρος του γενικού συμφέροντος, του δημοσίου χρέους και του ελλείματος, ήτοι προς βλάβη της εθνικής οικονομίας της Ελλάδος και της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών, διαπράχθηκε το, κατά του έθνους έγκλημα της εσχάτης προδοσίας.

Αυταπόδεικτη καθίσταται πλέον η, εκ μέρους των κατ’ επίφαση «Πιστωτικών Ιδρυμάτων», σύσταση συμμορίας και εγκληματικής οργανώσεως εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και του Ελληνικού κράτους, τα οποία δρουν ανεξέλεγκτα ως κερδοσκόποι και ως τοκογλύφοι, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 404 του ΠΚ, αλλά και σε νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, Νόμος 4557/2018 όπως ο τελευταίος ισχύει (κατόπιν τροποποίησης με τον Νόμο 4816/2021, ο οποίος ενσωμάτωσε την οδηγία ΕΕ 1673/2018).

Όπως όλοι καλά γνωρίζουμε, στυφτήκαμε, λιώσαμε, βιαιότατα κληθήκαμε άπαντες να προσαρμοστούμε προκειμένου να σωθούν οι τράπεζες η απληστία των οποίων αποτελεί γάγγραινα, οδήγησε σε «πυρηνική καταστροφή» όλη την οικονομική ραχοκοκαλιά της χώρας υποπίπτοντας στο κακούργημα της υπεξαίρεσης και σε συνέργεια με τους διαχειριστές της εξουσίας οικειοποιήθηκαν όλα τα χρήματα της παροχής της κεφαλαιακής ενίσχυσης των 303.638.100,00 δις ευρώ, που εγγυήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο για λογαριασμό των Τραπεζών, ενώ η Δικαιοσύνη δεν παρεμβαίνει στην αισχροκέρδεια και στην φοροδιαφυγή τους συντελώντας στην εθνική και ηθική εκποίηση με αποτέλεσμα το 2025, 26,9% του πληθυσμού της χώρας, δηλαδή 2,74 εκατομμύρια άνθρωποι να διαβιώνουν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με την έκθεση για την Φτώχεια στην Ελλάδα 2025 του Ελληνικού Δικτύου για την Καταπολέμηση της Φτώχειας (EAPN Greece), σύμφωνα δε με τα στοιχεία της ΑΑΔΕ το υπόλοιπο των χρεών προς το Δημόσιο να ανέρχεται σε 111,63 δισ. Ευρώ, ο δε αριθμός των οφειλετών να ανέρχεται σε 3.973.220 Α.Φ.Μ.

Η «νομική κόλαση» που προκλήθηκε από την, μέσα σε 10 εργάσιμες ημέρες «fast track», εκδοθείσα υπ’ αριθμό 1/16 Φεβρουαρίου 2023 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου είναι η «θανατική ποινή» των δανειοληπτών που βρίσκονται πλέον στο έλεος των ληστών.

Ο Άρειος Πάγος άνοιξε διάπλατα την πόρτα των πλειστηριασμών νομιμοποιώντας τα funds και τους servicers με ένα συνονθύλευμα αντικρουόμενων νόμων.

Εξ όλων των ανωτέρω, σαφώς προκύπτει ότι οι ανωτέρω Νόμοι 4336/2015 και 4354/2015, ως πρός το περιεχόμενό τους, κατά παράβαση του 25ου άρθρου του Συντάγματος, είναι ανυπόστατοι και πλήρως αντισυνταγματικοί και η εφαρμογή αυτών συνιστά ευθεία προσβολή του Πολιτεύματος και του Συντάγματος και διώκεται με το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας του άρθρου 134 του ΠΚ.

Οι κύριοι Αεροπαγίτες, εκτελώντας Συμβόλαια θανάτου κατά των Ελλήνων πολιτών, συνέπραξαν και συμπράττουν στο αδίκημα της εσχάτης προδοσίας συνεχώς και αδιαλείπτως αγνοώντας την λαϊκή εντολή που έλαβαν κατά το δημοψήφισμα και τα όσα ορίζει το ίδιο το Σύνταγμα ότι θεμέλιο του Πολιτεύματος είναι η Λαϊκή κυριαρχία και με ανυπόστατους νόμους, οι κύριοι Αεροπαγίτες, ως υποκείμενα της Δικαστικής Λειτουργίας, με την βία της εξουσίας την οποία «σφετερίστηκαν», με το «ένδυμα της νομιμοφάνειας», προβαίνουν σε πράξεις, που καταφανώς υπάγονται στις αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες του αδικήματος της εσχάτης προδοσίας.

Ο Νόμος 3845/8-5-2010 (ΦΕΚ 65/Α/6-5-2010) «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης», τότε που έγινε πραξικόπημα και χάσαμε την Εθνική μας Κυριαρχία, προβλέπει στο άρθρο 14 παράγραφος 5, το οποίο αποτελεί την πέτρα του πρωτοφανούς σκανδάλου «Του πιο απαράδεκτου και επονείδιστου όρου της δανειοδότησης» προς τούς Δανειστές (Ευρωπαϊκή Επιτροπή-Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα-Δ.Ν.Τ): «Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».

Το γεγονός αυτό και μόνο σημαίνει ότι οτιδήποτε από την στιγμή εκείνη και στην συνέχεια έχει «παραχθεί», όπως Νόμοι, Προεδρικά Διατάγματα, Εκλογές κ.λ.π, είναι αντισυνταγματικά και συνεπώς ΔΕΝ έχουν καμία νόμιμη ισχύ, δηλαδή ΔΕΝ υπάρχουν κατόπιν ολοσχερούς παραβίασης του Άρθρου 28 του Συντάγματος το οποίο προβλέπει τις προϋποθέσεις που πρέπει να ισχύουν για να είναι νομικά δεσμευτική μία Διεθνής Σύμβαση.

Σημειωτέον ότι η πιό πάνω Διάταξη του Συντάγματος έρχεται να υλοποιήσει τα οριζόμενα από την Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο των Συνθηκών της Βιέννης/1962 και 1969 του Ο.Η.Ε. Όθεν, ο πιό πάνω Νόμος ΔΕΝ υπάρχει καν γιατί ποτέ δεν έχει κυρωθεί, όπως επιτάσσει η ανωτέρω Διεθνής Σύμβαση.

Ευρισκόμενοι στο έλεος των ληστών εάν λάβουμε υπ’ όψιν μας την καταγγελία του κυρίου Γιάννη Βαρουφάκη την 25η Ιανουαρίου 2023: «Παιδιά εισαγγελέων και δικαστών τσιμπάνε ακίνητα στους πλειστηριασμούς» καλούμε τον καθ’ ένα εκ των καταγγελλομένων να αναγνωρίσει τον εαυτό του στον καθρέφτη έχοντας το θάρρος να στηθεί μπροστά του για να μετρηθεί.

Επείγουσα λοιπόν ανάγκη, κεντρικό ζήτημα ύπαρξης της χώρας και της κοινωνίας, είναι η αντιστροφή αυτής της προαποφασισμένης και προδιαγεγραμμένης πορείας που χαράσσουν διεθνή funds, Έλληνες ολιγάρχες υπεργολάβοι των μεγάλων διεθνών επιχειρήσεων-μεγαθηρίων, και το διαβρωμένο πολιτικό σύστημα που στο σύνολό του είναι βαθιά απαξιωμένο στην συνείδηση των πολιτών, και νοσεί βαθιά.

Ένας θρησκευτικός και ιδεολογικός πόλεμος διεξάγεται εναντίον της Ελλάδος για την κατοχή της ψυχής και της συνείδησης των πολιτών της και πρέπει να αντισταθούμε…Τώρα!!!

«Όσοι έχουν την τύχη μας σήμερον εις τα χέρια τους, όσοι μας κυβερνούν, μεγάλοι και μικροί, και υπουργοί και βουλευταί, το ‘χουν σε τιμή, το ‘χουν σε ικανότη το να τους ειπής ότι έκλεψαν, ότι πρόδωσαν, ότι ήφεραν τόσα κακά εις την πατρίδα.

Είναι άξιοι άνθρωποι και τιμώνται και βραβεύονται….Όσοι είναι τίμιοι κατατρέχονται ως ανάξιοι της κοινωνίας και της πολιτείας.»

Τα λόγια του Στρατηγού Μακρυγιάννη.

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία.

Για την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ»

ΕΚ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ

Οδυσσέας Τηλιγάδας

210 3250220

Στέργιος Σμυρλής

6944325056

Μιχαήλ Γιανναρόπουλος

6906888418

elas@otenet.gr

Από:elas@otenet.gr

Τετ, 29 Ιουλ στις 8:06 μ.μ.

Από ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ