Νομοσχέδιο για το νερό: Ο Μητσοτάκης διαγράφει την απόφαση του ΣτΕ και προωθεί την ιδιωτικοποίηση του νερού από το «παράθυρο».

Παρά τις αποφάσεις του ΣτΕ, παρά τις λαϊκές αντιδράσεις και των δημοτικών αρχών η κυβέρνηση προωθεί νομοσχέδιο για εμπορευματοποίηση του νερού, που είναι το σπουδαιότερο για την ζωή του ανθρώπου αγαθό και φορτώνει, με άλλοθι την λειψυδρία, νέα τεράστια βάρη στο λαό.

Ουσιαστικά η κυβέρνηση της ΝΔ παρακάμπτει την απόφαση του ΣτΕ και προωθεί μεθοδεύσεις, που ιδιωτικοποιούν το νερό, μέσω της υποχρεωτικής συγχώνευσης των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) με τις ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, που είναι Ανώνυμες εταιρείες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, ενώ οι ΔΕΥΑ είναι δημόσιοι οργανισμοί που εξυπηρετούν τις ανάγκες ύδρευσης κα

ι αποχέτευσης των τοπικών κοινωνιών.

Με τις ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ λοιπόν, που ήδη έχουν ενταχθεί στο Υπερταμείο συγχωνεύονται οι ΔΕΥΑ, μεταβιβάζονται δε και τα περιουσιακά τους στοιχεία, με αντάλλαγμα την διαγραφή χρεών που είχαν λόγω των ανατιμήσεων του ενεργειακού κόστους, με αποτέλεσμα οι σημερινοί μέτοχοι των Ανώνυμων εταιρειών να γίνονται και μέτοχοι των ΔΕΥΑ και να αποκτούν την περιουσία τους χωρίς να καταβάλουν το παραμικρό τίμημα!

Επιπλέον η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αντί να έχει ήδη λάβει μέτρα για το πρόβλημα της λειψυδρίας, προωθεί τώρα με κατεπείγουσα διαδικασίες την εκτέλεση έργων τεράστιας έκτασης (σχέδιο εκτροπής Αχελώου, μονάδες αφαλάτωσης στη Χαλκιδική), την οποία αναθέτει με κλειστές διαδικασίες σε τρεις εργοληπτικές εταιρείες, οι οποίες εντός ολίγων ημερών θα υποβάλουν προσφορές.

Το κόστος αυτών των έργων αλλά και τα κέρδη των εργολάβων θα κληθούν να τα πληρώσουν οι καταναλωτές των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, τάχα για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας!!

Είναι σαφές λοιπόν ότι μέχρι τώρα η κυβέρνηση δεν είχε προχωρήσει (παρά τις  εκκλήσεις των επιστημόνων) ούτε στα στοιχειώδη έργα συντήρησης για να μην «χάνεται το νερό», ώστε να δικαιολογήσει την ανάθεση σε συγκεκριμένους εργολάβους και την μεγάλη αύξηση της τιμής του νερού.

Ήδη μέχρι τώρα έχει ήδη εξαγοραστεί το 12,5% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ από μεγάλο κατασκευαστικό όμιλο και έπεται συνέχεια.

Το νερό όμως είναι το πιο αναγκαίο αγαθό για την ζωή του ανθρώπου.

Δεν είναι εμπορεύσιμο προϊόν.

Δεν θα τους αφήσουμε να κερδοσκοπούν με αυτό.

Η Λαϊκή Ενότητα-Ανυπότακτη Αριστερά απαιτεί:

Την απόσυρση του νομοσχεδίου

Δηλώνει ότι:

Θα αγωνιστεί με όλες τις δυνάμεις της για την υπεράσπιση του νερού ως δημοσίου αγαθού, στο οποίο πρόσβαση πρέπει να έχουν όλοι οι άνθρωποι.

Θα αναλάβει πρωτοβουλίες για την διοργάνωση μαζικών ενωτικών κινητοποιήσεων αλλά και θα συμμετάσχει μαζικά σε όλες τις λαϊκές αντιδράσεις.

Το νερό είναι ζωή.

Δεν θα τους αφήσουμε να το στερήσουν από κανέναν.

Δεν θα πούμε το “νερό-νεράκι”. Λιγότερα

Αυτοί θα πουλήσουν και την Ακρόπολη

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που ξεκίνησε την εποχή του «ήπιου» νεοφιλελευθερισμού και προχώρησε με ωμές μεθόδους και σε πρωτοφανή έκταση την περίοδο των μνημονίων, η λαϊκή θυμοσοφία το απέδωσε με την ατάκα «Αυτοί είναι ικανοί να πουλήσουν και την Ακρόπολη».

Αμ’ έπος, οι «αγκυλώσεις» της νομοθεσίας για τη διάθεση μνημείων και αρχαιολογικών χώρων για διαφημιστικές κινηματογραφήσεις από ιδιώτες ήρθησαν ήδη από το 2011.

Με δεδομένη την άρση της προστασίας και καθώς η κυβερνητική «κουλτούρα» για business χωρίς φραγμούς διαχεόταν και εμπεδωνόταν σαν νέα κανονικότητα, ο Ιερός Βράχος της Ακρόπολης, υψίστης εμπορικής αξίας (…), βεβηλώθηκε επανειλημμένα από ιδιώτες – γνωστά τα περιστατικά με το Drοne Show της Adidas τον Μάιο του 2025 αλλά και με παράνομες φωτογραφίσεις μόδας και influencers, παράνομες λήψεις με drones από τουρίστες και YouTubers, παράνομες φωτογραφίσεις κ.λπ.

Αυτό όμως είναι το λιγότερο.

Η διάλυση κάθε είδους θεσμικού εμποδίου, η εφεύρεση υβριδικών σχημάτων για ιδιωτικοποίηση μέσα από σχήματα όπως το Υπερταμείο, η άλωση από επιχειρηματικά συμφέροντα αρχαιολογικών χώρων έως και περιοχών Natura έγραψαν στις «σημαίες» της κυβερνητικής πολιτικής το σύνθημα «κάθε είδους δημόσιο αγαθό και περιουσία προσφέρεται για ιδιωτική εκμετάλλευση», δηλαδή για κερδοσκοπία.

Οι ιδιώτες έλαβαν το, ευκρινές, μήνυμα και εφόρμησαν στη δημόσια λεία.

Οι κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη φρόντισαν να ανοίξουν τις πύλες με κρεσέντο μέτρων σε όλη τη γραμμή: από την Υγεία και την Παιδεία ώς τον Πολιτισμό, από τις δημόσιες επιχειρήσεις ώς τα κοινά και δημόσια αγαθά. Και πλέον απειλείται να μη μείνει τίποτε όρθιο!

ΤΑ ΠΟΥΛΑΝΕ ΟΛΑ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ 

Μάκρη: Στο σφυρί και με τη… βούλα η νησίδα του Ιονίου (pics)
Αναρτήθηκε στην πλατφόρμα ηλεκτρονικών πλειστηριασμών – Η τιμή… λάστιχο από τα 8 εκατ. ευρώ στα 3,8 εκατ. ευρώ που έγιναν 1,5 εκατ. και τώρα… 247.000 ευρώ
Σε πλειστηριασμό βγαίνει στις 13 Νοεμβρίου 2026 η νησίδα Μάκρη στο Ιόνιο Πέλαγος με τιμή πρώτης προσφοράς τις 247.000 ευρώ.

Το νησί, το οποίο ανήκει σε ιδιώτη, χαρακτηρίζεται ως δασική έκταση και προστατευόμενη περιοχή Natura 2000, γεγονός που καθιστά τη δόμηση απαγορευτική.
Η τιμή εκκίνησης έχει υποστεί σημαντική μείωση σε σχέση με παλαιότερες εκτιμήσεις, λόγω των περιορισμών εκμετάλλευσης και των πολλαπλών εμπράγματων βαρών που το συνοδεύουν.
Η διαδικασία επισπεύδεται από τρία φυσικά πρόσωπα για οφειλή 60.000 ευρώ, ενώ στο παρελθόν το νησί είχε διατεθεί προς πώληση από μεσιτικά γραφεία με τιμή έως 8 εκατομμύρια ευρώ.
Στο σφυρί και με τη… βούλα αναμένεται να βγει το επόμενο διάστημα η νησίδα Μάκρη στο Ιόνιο, καθώς ο συγκεκριμένος πλειστηριασμός αναρτήθηκε προχθές 19 Ιουλίου στην σχετική ηλεκτρονική πλατφόρμα.

Πρόκειται για το ιδιωτικό νησί που πριν λίγα χρόνια το λάνσαραν εξειδικευμένα διεθνή μεσιτικά γραφεία προς πώληση μέσω των ιστοσελίδων τους με τιμή μέχρι και 8 εκατ. ευρώ, ενώ τώρα η τιμή πρώτης προσφοράς για τον πλειστηριασμό έχει… καταρρεύσει στις 247.000 ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι η αποκάλυψη για τον επικείμενο πλειστηριασμό και την όλη υπόθεση έγινε από το «ΘΕΜΑ» και το protothema.gr στις 10 και 11 Μαΐου 2026, ενώ στη συνέχεια αναπαράχθηκε από σειρά ελληνικών και ξένων ΜΜΕ.
Η θέση και η ιστορία
Η Μάκρη είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Εχινάδων μετά τον Πεταλά, την Οξιά, τη Δρακονέρα και το Προβάτι.

Το σύμπλεγμα χωρίζεται σε δύο επιμέρους συστάδες, στις βόρειες και στις νότιες Εχινάδες. Στις βόρειες ανήκουν τα νησιά Απασα, Γηρόβαρης, Δρακονέρα, Καλόγηρος, Καρλονήσι, Μαδιό, Λαμπρινός, Πεταλάς, Πίστρος, Ποντικός, Πράσο, Προβάτι, Σοφία, Σώρος, Τσακαλονήσι και Φίλιππος.

Στις νότιες Εχινάδες ανήκουν τα νησιά Βρομώνας, Κουνέλι, Μάκρη και η Οξεία (Οξυά).

Οι Εχινάδες πήραν το όνομα τους από τον αχινό λόγω της σκληρής και αγκαθωτής τους επιφάνειας και είναι γνωστές από την αρχαιότητα καθώς καταγράφονται από τον Ηρόδοτο, τον Θουκυδίδη και τον Στράβωνα.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ήταν νύμφες που τιμωρήθηκαν από τον Αχελώο επειδή δεν τον υμνούσαν, και έτσι τις καταδίκασε να γίνουν νησιά.

Όπως φαίνεται, επιβεβαιώνοντας, κατά κάποιο τρόπο, το… βαρύ φορτίο του μύθου, όχι μόνο έγιναν νησιά, αλλά «καταδικάστηκαν» να παραμένουν έρημα και αναξιοποίητα…

Στα μετέπειτα χρόνια, στην ίδια περιοχή εικάζεται ότι έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1571 η περίφημη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, -με τη συμμετοχή περισσότερων από 500 πλοίων και 85.000 ανδρών-, μεταξύ του ενωμένου χριστιανικού στόλου της Δύσης υπό την ηγεσία του Δον Χουάν της Αυστρίας και του οθωμανικού υπό τον Μουεζίν Ζαντέ Αλή Πασά, που οδήγησε στην κατατρόπωση των Οθωμανών.
Από τις αγγελίες στο σφυρί
Η Μάκρη προ τετραετίας φιγουράριζε στις σελίδες των διεθνών μεσιτικών γραφείων που εξειδικεύονται στην πώληση νησιών ανά τον κόσμο, και μάλιστα την λάνσαραν σαν ένα από τα ελληνικά ιδιωτικά νησιά με «ώριμο» καθεστώς όσον αφορά την προοπτική αξιοποίησής της.
Όπως αναφερόταν εκείνη την εποχή στο Private Islands Inc, πέραν του φυσικού κάλους, «το νησί της Μάκρης έχει ίσως το πιο ώριμο πολεοδομικό καθεστώς μεταξύ των άλλων ιδιωτικών ελληνικών νησιών και του έχει χορηγηθεί ειδικός πολεοδομικός κανονισμός.

Υπό πλήρη ανάπτυξη, θα μπορούσε να κατασκευαστεί ένα ξενοδοχείο με σουίτες 5 αστέρων και πολυτελείς ιδιωτικές βίλες». Ακόμη διευκρινιζόταν ότι υπάρχουν σαφείς τίτλοι ιδιοκτησίας, καθώς και ότι το νησί είναι «άμεσα διαθέσιμο για μεταβίβαση».

Η τιμή όμως κρατιόταν «μυστική» και δινόταν προς τους ενδιαφερόμενους μόνο κατόπιν σχετικού αιτήματος (upon request).
Αντίστοιχες αγγελίες υπήρχαν στις σελίδες και άλλων τέτοιων μεσιτικών γραφείων.

Την ίδια περίοδο, όμως, ξεκίνησε και η «καριέρα» του νησιού στην πλατφόρμα ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.

Σήμερα, πάντως, η Μάκρη απουσιάζει από το Private Islands Inc, αλλά εξακολουθεί να φιλοξενείται σε άλλες σελίδες όπως το Island Seeker όπου η σχετική ανάρτηση (με τελευταία επικαιροποίηση τον Ιούνιο του 2026) αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα του νησιού, και την τιμή των 8 εκατ. ευρώ, που είχε τεθεί περί το 2023, αλλά παράλληλα πλέον τονίζεται ότι ο δασικός χαρακτήρας «θέτει υπό σοβαρή αμφισβήτηση τις δυνατότητές του για ανάπτυξη».

Προστίθεται μάλιστα ότι «ο ιδιοκτήτης της Μάκρης κάποτε ξεκίνησε ένα έργο για την χωροταξική κατανομή οποιασδήποτε οικοδομήσιμης γης στο νησί και την κατασκευή κατοικιών για ενοικίαση ή πώληση. Ωστόσο, το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ».

Τα σφυριά και η τιμή «λάστιχο»
Το νησί, που ανήκει στον Σ.Λ. κάτοικο Χίου, είναι ακατοίκητο και σύμφωνα με τις αυτοψίες, υπάρχουν κάποια εγκαταλελειμμένα και εντελώς ερειπωμένα απομεινάρια κτισμάτων, τα οποία κατά το παρελθόν αποτελούσαν ένα εκκλησάκι, μία στέρνα και ένα μικρό σπιτάκι.

Η Μάκρη βρέθηκε στο στόχαστρο των ηλεκτρονικών σφυριών εδώ και μια τετραετία. Το πρώτο είχε προγραμματιστεί να χτυπήσει στις 20 Ιουλίου 2022, με τιμή πρώτης προσφοράς 3,8 εκατ. ευρώ.

Η τιμή αυτή είχε βασιστεί σε έκθεση εκτίμησης που συντάχθηκε τον Δεκέμβριο του 2021 με την παραδοχή ότι η εναπομένουσα επιφάνεια του νησιού, μετά από απαλλοτρίωση τμημάτων στο πλαίσιο καθορισμού ζώνης παραλίας και αιγιαλού, είναι 881,3 στρέμματα και, -το κυριότερο-, ότι «δεν περιλαμβάνει εκτάσεις με κάποιου είδους εμπόδια εκμετάλλευσης».

Το σφυρί εκείνο όμως δεν χτύπησε τελικά, αφού η διαδικασία ανεστάλη.

Στο μεταξύ μεσολάβησε ο προγραμματισμός άλλου πλειστηριασμού για τις 30 Σεπτεμβρίου 2022, όπου η τιμή εκκίνησης, με βάση νέα σχετική έκθεση εκτίμησης, ήταν ένα… κλάσμα της προηγούμενης και συγκεκριμένα μόλις 296.000 ευρώ.

Και τούτο καθώς η δεύτερη έκθεση εστίαζε στα προβλήματα σχετικά με την όποια προοπτική αξιοποίησης.

Όπως αναφερόταν, το νησί έχει χαρακτηριστεί ιδιωτικό δάσος, ενώ είναι ενταγμένο σε περιοχή κοινοτικού ενδιαφέροντος και ζώνης ειδικής προστασίας, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικοί περιορισμοί για την εκμετάλλευσή του.

Επί της ουσίας, με βάση όσα σημειώνονταν, επιτρέπονται γεωργικές δραστηριότητες σε υφιστάμενες καλλιέργειες, η… βόσκηση και ελάχιστες υποδομές ήπιας αναψυχής για ανάπτυξη της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης. Επομένως, κατά την ίδια έκθεση, απευθύνεται σε εξαιρετικά μικρή μερίδα δυνητικών επενδυτών.

Στις αρχές Ιουνίου του 2022, όμως, υπήρξε προσφυγή στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κεφαλονιάς εκ μέρους της επισπεύδουσας, η οποία υποστήριξε ότι η εμπορική αξία της Μάκρης δεν είναι ούτε 3,8 εκατ. ευρώ, αλλά ούτε και 296.000 ευρώ, αλλά 1,5 εκατ. ευρώ.
Η προσφυγή έγινε δεκτή από το δικαστήριο και ο πλειστηριασμός στις 30 Σεπτεμβρίου 2022 διενεργήθηκε με τιμή πρώτης προσφοράς 1,5 εκατ. ευρώ, αλλά κατέληξε άγονος…

Ο νέος πλειστηριασμός
Μετά από όλα αυτά και ένα διάστημα «σιωπής», ο επόμενος πλειστηριασμός για τη Μάκρη έχει προγραμματιστεί για τις 13 Νοεμβρίου 2026 και μάλιστα με τιμή πρώτης προσφοράς μόλις… 247.000 ευρώ.
Βεβαίως, μέχρι την ημερομηνία διεξαγωγής του είναι πιθανό να ασκηθεί ανακοπή, κάτι που ενδέχεται να οδηγήσει τη διαδικασία σε αναστολή.
Σύμφωνα, πάντως, με το έγγραφο του πλειστηριασμού, επισπεύδοντες είναι τρία φυσικά πρόσωπα, ο Ι.Γ., η σύζυγός του Λ.Γ. και έτερο πρόσωπο της ίδιας οικογένειας, η Μ.Γ., όλοι κάτοικοι Χίου, ενώ εκτελεστός τίτλος διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου από το 2015.

Το ποσό για το οποίο έγινε η κατάσχεση ανέρχεται σε 60.000 ευρώ «για την ικανοποίηση μέρους του οφειλόμενου σε καθένα από τους επισπεύδοντες κεφαλαίου και συγκεκριμένα 20.0000 ευρώ (εκ συνολικού ποσού κεφαλαίου 25.000 ευρώ) για τον πρώτο, 20.000 ευρώ (εκ συνολικού ποσού κεφαλαίου 25.000 ευρώ) για τη δεύτερη και 20.000 ευρώ (εκ συνολικού ποσού κεφαλαίου 250.000 ευρώ) για την τρίτη».

Με βάση την περιγραφή στην κατασχετήρια έκθεση, πρόκειται για νησίδα με την κρατούσα ονομασία «Μάκρη» η οποία σύμφωνα με απόφαση του υπουργείου Γεωργίας το 1985, αποτελεί ιδιωτική έκταση, βρίσκεται στη θαλάσσια περιοχή του Κεντρικού Ιονίου Πελάγους και ειδικότερα στο σύμπλεγμα των Εχινάδων.
Όσον αφορά την έκτασή της υπάρχουν διάφορες… εκδοχές.

Κατά τον τίτλο κτήσης έχει επιφάνεια 1.300 στρεμμάτων, ενώ κατά τοπογραφικό διάγραμμα του 1991, φέρεται να έχει έκταση 956 στρεμμάτων.

Στην έκθεση σημειώνεται ότι σύμφωνα με απόφαση του υπουργείου Οικονομικών (το 2000) και άλλων αρμόδιων υπηρεσιών (το 2013), για τη νησίδα έχει λάβει χώρα διοικητικός καθορισμός ζωνών παραλίας και αιγιαλού.

Κατά αυτόν η νησίδα έχει επιφάνεια 993.900 τ.μ., εκ των οποίων 172.700,63 τ.μ. αποτελούν ζώνη αιγιαλού και 74.716,53 τ.μ. ζώνη παραλίας, ενώ εδαφική έκταση εμβαδού 746.482,84 τ.μ., με βάση Πράξη Χαρακτηρισμού της Διεύθυνσης Δασών Κεφαλληνίας, το 2014, έχει χαρακτηριστεί ως Δάσος «εμπίπτον στις διατάξεις του νόμου 998/79» και εντάσσεται σε περιοχή Κοινοτικού Ενδιαφέροντος (SCI) και Ζώνης Ειδικής Προστασίας (SPA) στα πλαίσια των κοινοτικών οδηγιών.

Έτσι αποτελεί περιοχή προστασίας της φύσης εντός του Εθνικού Πάρκου λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου-Αιτωλικού, το οποίο είναι ενταγμένο στο Δίκτυο «Natura 2000».

Ακόμη, διευκρινίζεται ότι ο διοικητικός καθορισμός ζωνών αιγιαλού και παραλίας έχει χωρίσει τη νησίδα σε δύο ανεξάρτητα τμήματα, ήτοι το βόρειο που χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερες κλίσεις και εντονότερο ανάγλυφο και το νότιο που έχει ηπιότερες κλίσεις και ανάγλυφο.

Τονίζεται, επίσης ότι «η νησίδα αποτελεί ενιαία έκταση χωρίς δυνατότητα κατάτμησης και στην οποία απαγορεύεται η δόμησή της κατά κανόνα».

Κάτι που, όπως φαίνεται, είναι το… κλειδί της υπόθεσης, εξηγώντας και την τόσο χαμηλή τιμή πρώτης προφοράς στο ποσό των 247.000 ευρώ.

Η μίσθωση και τα βάρη
Η Μάκρη περιήλθε στον (οφειλέτη) Σ. Λ. κατά πλήρη κυριότητα σε ποσοστό 100% δυνάμει συμβολαίου αγοραπωλησίας, τον Νοέμβριο του 1991.
Όπως σημειώνεται στην έκθεση, το 2005 έγινε συμβόλαιο μίσθωσης του νησιού σε τρίτο πρόσωπο, τον Ι. Γ., κάτοικο Γλυφάδας Αττικής, και «εφέρετο ως μισθωμένο κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Απριλίου 2005 έως τις 30 Απριλίου 2014».
Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, ωστόσο, ο μισθωτής-επιχειρηματίας Ι.Γ. φέρεται να έχει προχωρήσει σε μίσθωση της νησίδας σε δύο φάσεις.

Το αρχικό μισθωτήριο συμβόλαιο συνήφθη με τον ιδιοκτήτη του νησιού το 2005 με διάρκεια για 25 χρόνια, ενώ το 2007 έγινε νέο συμβόλαιο μακροχρόνιας μίσθωσης έως το… 2104.

Πέραν των όποιων άλλων δυσχερειών, επί του ακινήτου και κατά του οφειλέτη Σ.Λ. υφίστανται πολλά και… ασήκωτα εμπράγματα βάρη που ξεκινούν από την περίοδο της δραχμής και φτάνουν στο ευρώ…
Συγκεκριμένα:
-Προσημείωση υποθήκης τον Ιούλιο του 1993 υπέρ εταιρείας που εδρεύει στην Αττική για ποσό 20 εκατ. δραχμών.
-Προσημείωση υποθήκης, τον Οκτώβριο του 1993, υπέρ της (τότε) Εμπορικής Τράπεζας, για 19,9 εκατ. δραχμές.
-Προσημείωση υποθήκης, τον Ιανουάριο του 1997, υπέρ της (τότε) Εμπορικής Τράπεζας, για 25 εκατ. δραχμές.
-Προσημείωση υποθήκης, τον Απρίλιο του 2015, υπέρ της Τράπεζας Πειραιώς, για 2.633.958,40 ευρώ.
-Υποθήκη, τον Ιούλιο του 2016, υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου (Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης) για 23.721.294,64 ευρώ.
-Προσημείωση υποθήκης, τον Αύγουστο του 2016, υπέρ των επισπευδόντων τον πλειστηριασμό του Νοεμβρίου, για 300.000 ευρώ.
-Υποθήκη, τον Νοέμβριο του 2016, υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου (Φ.Α.Ε. Πειραιά) για 4.396.347,78 ευρώ.
-Προσωρινή διαταγή του Πρωτοδικείου Αθηνών, τον Αύγουστο του 2012, περί απαγόρευσης κάθε νομικής ή πραγματικής μεταβολής επί του ακινήτου υπέρ του προσώπου που είχε μισθώσει το νησί.
-Διάταξη του Προέδρου της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, τον Απρίλιο του 2016, περί απαγόρευσης εκποίησης ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο μεταβίβασης του ακινήτου, υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, με το ποσό της οφειλής να ανέρχεται σε 1.782.049,96 ευρώ.
-Αναγκαστική κατάσχεση, τον Ιούνιο του 2026, υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου (Φ.Α.Ε. Πειραιά) για 6.672.776,75 ευρώ.
-Αναγκαστική κατάσχεση, τον Νοέμβριο του 2016, υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου (Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης) για 24.373.118,29 ευρώ.
-Αναγκαστική κατάσχεση, τον Δεκέμβριο του 2021, υπέρ της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού «COMO Issuer DAC» για 150.000 ευρώ.
– Αναγκαστική κατάσχεση, τον Φεβρουάριο του 2022, υπέρ των τωρινών επισπευδόντων, για 50.000 ευρώ.
– Αναγκαστική κατάσχεση, τον Μάρτιο του 2026, υπέρ των ίδιων για 60.000 ευρώ. Πρόκειται για την κατάσχεση που οδηγεί στον πλειστηριασμό του Νοεμβρίου.

Το «θολό τοπίο»
Με βάση τα παραπάνω, είναι ερώτημα εάν και κατά πόσο η Μάκρη αποτελεί ένα νησί που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ιδιωτικό παράδεισο, και μάλιστα σε… τιμή ευκαιρίας ή απλά θα παραμείνει έρημο και αναξιοποίητο.
Μπορεί σε διεθνές επίπεδο η αγορά ιδιωτικών νησιών να ανήκει στους πιο hot τομείς του luxury real estate, προσελκύοντας αγοραστές Ultra High-Net-Worth, δηλαδή από το target group των πολυεκατομμυριούχων, που αναζητούν απόλυτη ιδιωτικότητα και ανόθευτη επαφή με τη φύση.

Στην Ελλάδα, όμως, η μέχρι τώρα εμπειρία σχετικά με το καθεστώς πώλησης και αξιοποίησης ιδιωτικών νησιών, δείχνει ότι ένα τέτοιο εγχείρημα είναι «σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες», όπως φάνηκε και από την περίπτωση του πρόσφατα εκλιπόντος πρώην εμίρη του Κατάρ Αλ Θανί με την Οξιά.
Επομένως, το τοπίο για το μέλλον φαντάζει εξαιρετικά θολό…

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ