Ήρωες του 40 Η Αιώνια Φλόga της Λευτεριάς και της Μνήμης

Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία ενός έθνους που οι λέξεις χάνουν τη βαρύτητά τους μπροστά στο μέγεθος του μεγαλείου και της θυσίας.

Το Έπος του 1940 είναι μια τέτοια στιγμή.

Είναι η χρονική εκείνη στιγμή που η Ελλάδα, πιστή στις αιώνιες αξίες της, ύψωσε το ανάστημά της απέναντι στο σκοτάδι, γράφοντας με χρυσά γράμματα τις πιο ένδοξες σελίδες της νεότερης ιστορίας της.

Το «Όχι» που Έγινε Σύμβολο

Στις 28 Οκτωβρίου του 1940, το ελληνικό έθνος δεν είπε απλώς ένα «Όχι» σε μια ξένη δύναμη.

Είπε «Ναι» στην τιμή, στην αξιοπρέπεια και στην ελευθερία.

Ήταν η φωνή κάθε Έλληνα, από την κυβέρνηση μέχρι τον τελευταίο πολίτη, που αποφάσισε ότι η σκλαβιά δεν είναι επιλογή.

Εκείνη η αυγή βρήκε έναν ολόκληρο λαό ενωμένο, έτοιμο να υπερασπιστεί τα ιερά και τα όσια της πατρίδας.

Οι Άγιοι της Πίνδου και των Μετώπων

Η καρδιά εκείνου του αγώνα χτύπησε στα χιονισμένα και απροσπέλαστα βουνά της Πίνδου.

Εκεί, οι Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν κάτω από αντίξοες συνθήκες, με ελάχιστα μέσα, αλλά με ψυχή γιγάντια.

Ο φαντάρος και ο αξιωματικός που πάλεψαν στο αγιάζι του μετώπου, αψηφώντας τον θάνατο και τον παγετό.

Οι γυναίκες της Πίνδου, οι αλύγιστες αυτές ηρωίδες, που με τα ζώα τους κουβαλούσαν πυρομαχικά, τρόφιμα και εφόδια στα δύσβατα μονοπάτια, κρατώντας ζωντανό το μέτωπο.

Οι τραυματιοφορείς και οι γιατροί που έδωσαν τιτάνιες μάχες στα πρόχειρα χειρουργεία και τις σπηλιές, για να σώσουν κάθε ελληνική ψυχή.

Η ελληνική μάνα και η γιαγιά, που στεκόταν με μια φωτογραφία στο χέρι και ένα μετάλλιο στο στήθος, σύμβολο καρτερίας, πόνου και αιώνιας περηφάνιας.

Η Ιερή Ευγνωμοσύνη μας

Σήμερα, δεκαετίες μετά, η σκέψη μας στρέφεται με απέραντη ευλάβεια σε εκείνους που δεν γύρισαν ποτέ.

Στους αθάνατους ήρωες που αναπαύονται στα ακριτικά βουνά και στα στρατιωτικά νεκροταφεία, αφήνοντας πίσω τους μια κληρονομιά ζωής.

Η αγάπη μας για τους ήρωες του ’40 δεν είναι μια τυπική, επέτειος μνήμης.

Είναι ένα εσωτερικό χρέος, μια ιερή υποχρέωση να κρατήσουμε τη φλόga της μνήμης τους αναμμένη.

Μας έμαθαν ότι τα «όχι» στα οποία πιστεύουμε μπορούν να γκρεμίσουν αυτοκρατορίες και ότι η ελευθερία κατακτάται με αυταπάρνηση.

Δόξα και τιμή στους αθάνατους ήρωες του 1940.

Η θυσία τους θα φωτίζει για πάντα τα βήματα του ελληνισμού.

Το Μήνυμα προς τη Νέα Γενιά, Γίνετε Εσείς το Παράδειγμα.

Αν οι ήρωες του 1940 στεκόταν σήμερα μπροστά μας, δεν θα ζητούσαν απλώς τον θαυμασμό μας ή μια τυπική υπόκλιση μπροστά στα μνημεία τους.

Θα μας κοιτούσαν στα μάτια και θα μας ζητούσαν να γίνουμε εμείς η συνέχιση της ιστορίας τους.

Σήμερα, οι «πόλεμοι» μπορεί να μην δίνονται στα χιονισμένα υψώματα της Πίνδου με ξιφολόγχες, αλλά δίνονται καθημερινά στην κοινωνία, στη ζωή, στις αξίες και στα όνειρά μας.

Ο σύγχρονος κόσμος δοκιμάζει τις αντοχές, την αλληλεγγύη και το σθένος της νέας γενιάς.

Ας γίνουμε το «Όχι» στη σημερινή παρακμή.

 Ας υψώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στην αδιαφορία, στον κοινωνικό αυτοματισμό, στην αδικία και στον εύκολο συμβιβασμό.

Ας κρατήσουμε ζωντανή την αλληλεγγύη.

 Όπως οι γυναίκες της Πίνδου και οι απλοί πολίτες έγιναν μια γροθιά για να στηρίξουν ο ένας τον άλλον, έτσι και σήμερα καλούμαστε να σταθούμε δίπλα στον συνάνθρωπο, με ενσυναίσθηση και ανθρωπιά.

Ας παλέψουμε για τα ιδανικά μας.

 Η ελευθερία, η δημοκρατία, η μόρφωση και η πρόοδος δεν είναι δεδομένες. Απαιτούν καθημερινό αγώνα, κόπο και αφοσίωση, ακριβώς όπως τότε.

Νέοι και νέες σημερινοί, η φλόga των προγόνων μας δεν είναι λείψανο του παρελθόντος.

Είναι η δική σας εσωτερική δύναμη.

Γίνετε εσείς σήμερα το παράδειγμα.

Δείξτε ότι η γενιά σας ξέρει να αγωνίζεται με αξιοπρέπεια, να ονειρεύεται χωρίς φόβο και να κρατάει ψηλά τη σημαία της ελπίδας και της αρετής.

Η Σκυτάλη σε Εμάς

Οι ήρωες του 1940 έγραψαν την Ιστορία με το αίμα, τον ιδρώτα και την ψυχή τους στα χιονισμένα βουνοκορoforά.

Εμείς, στεκόμαστε τώρα ευλαβικά μπροστά στη μνήμη τους, όχι απλώς για να θυμόμαστε τι έγινε, αλλά για να θυμόμαστε ποιοι είμαστε.

Η σκυτάλη βρίσκεται πλέον στα δικά μας χέρια.

Η πατρίδα, η κοινωνία, το μέλλον μας δεν ζητούν από εμάς να θυσιαστούμε στα πεδία των μαχών, αλλά να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, ενότητα, θάρρος και αγάπη για το συνάνθρωπο.

Ας γίνουμε εμείς οι άξιοι συνεχιστές τους.

Ας κρατήσουμε τη φλόγα της λευτεριάς αναμμένη, αποδεικνύοντας ότι οι θυσίες εκείνων των ανθρώπων δεν πήγαν χαμένες.

Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται, τιμούν και αγωνίζονται, οι ήρωες του ’40 θα ζουν για πάντα.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ