ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Τζούντιθ Μπάτλερ: «Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να ορίσω τον φεμινισμό» – Βαβυλωνία

Το παρακάτω άρθρο δεν έχει σκοπό να κρήνη την γυναίκα και να την ρίξει στον Καιάδα.

Σκοπός είναι να απαντήσουν αν είναι ικανοποιημένες με αυτό επέτυχαν/ και τι θα κάνουν να το ανατρέψουν;

Η ετεροφυλοφιλία βασίζεται σε μια ανταλλαγή γυναικείας δύναμης με την ανδρική δύναμη που εκφράζεται ως αγάπη.

Οι δυτικές γυναίκες έχουν εξαπατηθεί να επιδιώκουν την εξουσία αντί για την αγάπη.

Ως αποτέλεσμα, δεν έχουν τίποτα άλλο να προσφέρουν στους άντρες παρά μόνο σεξ.

Αναρωτιόμαστε αν οι γυναίκες είναι ικανές να αγαπήσουν τους άνδρες.

Είπαν του ζουρλού να χέσει και αυτός από την χαρά του, έκατσε και ξεκολιάστηκε!

Είναι μια γνωστή λαϊκή έκφραση (ή παραλλαγή της, όπως «είπαν του τρελού…» ή «της γριάς…») που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάποιον που το παρακάνει, υπερβάλλει σε μεγάλο βαθμό ή το φτάνει στα άκρα. 

Η φράση «έβαλε τα χέρια του και έβγαλε τα μάτια του» είναι μια γνωστή ελληνική παροιμία που σημαίνει ότι κάποιος προκαλεί μόνος του τη ζημιά του ή καταστρέφει ο ίδιος τα συμφέροντά του από δική του απροσεξία ή λάθος ενέργεια.

Είναι γνωστό ότι υπήρχε και υπάρχει η ανδροκρατία, κανείς δεν αμφιβάλει για αυτό.

Όπως και ότι οι γυναίκες ήταν τα μόνιμα θύματα στο 90%.

Και στην αρχή είδαμε με καλό μάτι τους αγώνες τους για να αποτινάξουν αυτό τον κτηνώδες και βάρβαρο κατεστημένο.  

Και λέω με καλό μάτι, διότι όλοι μα όλοι, γεννηθήκαμε από μια Γυναίκα, την Μάνα μας, όλοι είχαμε και έχουμε μια Αδελφή, μια Κόρη/ και μια Γυναίκα που μας κρατά με την Αγάπη την συντροφιά της μέχρι το θάνατο!

Οπότε ο άντρας με όλη την σημασία της λέξης, ήθελε να αποκατασταθεί η γυναίκα, πλην ελαχίστων μισογύνηδες.

Και εδώ αρχίζει το λάθος, δεν επιδίωξαν να απελευθερωθούν, αλλά έκαναν επίθεση κατά μέτωπο, σε αυτούς που τις υποστήριζαν, με άσχετες επιδιώξεις και απαιτήσεις.

Τελικά από θύματα έγιναν ακόμα χειρότερα θύματα, στους ίδιους τους εαυτούς τους!

Η φύση δεν παραβιάζετε, δυστυχώς όμως οι γυναίκες το προσπάθησαν, και έγιναν δυο φορές δούλες, μια στο σπίτι και μια στην καριέρα, διαμέλισαν την ψυχή τους, έβαλαν λένε τον άντρα να κάνει και αυτός δουλειές του σπιτιού, σιγά τα λάχανα, οι σωστοί άντρες πάντα βοηθούσαν τις γυναίκες τους.

Δυστυχώς οι γυναίκες έπεσαν θύματα μερικών θηλυκών παρασίτων, μερικών ψυχικά διαταραγμένων ατόμων με πολλά απωθημένα/ και τα φόρτωσαν στον γυναίκειο αγώνα.  

Και φέρουν την ευθύνη για μια από τις μεγαλύτερες αλλοτριώσεις  και διαμελίσεις της οικογένειας.

Ο απολογισμός του γυναικείου φεμινισμού, είναι οικτρά καταστροφικός/ και το ακόμα χειρότερο, δεν κάνουν τίποτα, μα τίποτα, να το σταματήσουν.

Πρώτα η οικογένεια έβγαζε στο μεγαλύτερο ποσοστό υγιής ανθρώπους, οικογενειάρχες, άντρες γυναίκες.

Όταν μια κοινωνία είχε άλειμμα ανθρωπισμού και πολιτισμού, αυτό μεταφερόταν στις ευάλωτες φτωχές οικογένειες.

Για αυτό έβλεπες σε φτωχές οικογένειες οι γυναίκες έκαναν υπέρμετρα σκληρές δουλειές, ενώ σε πλούσιες οικογένειες, οι γυναίκες απολάμβαναν ανθρώπινες συνθήκες! 

Σκοπός μου δεν είναι να ρίξω ευθύνες στις γυναίκες, αλλά να προειδοποιήσω και να ρωτήσω, είσαστε ικανοποιημένες με την δήθεν απελευθέρωση σας;;;; 

Είσαστε ικανοποιημένες με τα παιδιά που ρίχνεται με ψυχολογικά στην αρένα της κοινωνίας;;;

Και ποτέ δεν θα μπορέσετε να πείτε ότι δεν φταίτε για την σάπια σημερινή κοινωνία.

Η Μάνα ήταν το ιερό δισκοπότηρο, ήταν αυτή που γαλουχούσε καθημερινά τα παιδιά της/ και το έκανε από ένστικτο, που πηγάζει από την γέννηση του κάθε ανθρώπινου όντος!

Η Μάνα η Γιαγιά Η Θεία, ακόμα και η Αδελφή έπαιζαν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της κοινωνίας.

Θα μου πει κάποιος ότι και τότε δεν έβγαζε οι κοινωνία απροσάρμοστα άτομα;

Ναι έβγαζε και πάντα θα βγάζει, η ποιοτική διαφορά βρίσκεται στους αριθμούς στα ποσοστά.

Πρώτα είχαμε πάνω κάτω 80% υγιείς και 20% χαλασμένους.

Σήμερα αυτοί οι αριθμοί έχουν αντιστραφεί.

Αν θέλετε να διορθώσετε την φρικτή κατάσταση και να παραδώσετε υγιείς Πολίτες, Δικαίους με Αγάπη και Αισθήματα, Αληθινούς Πατριώτες, Άντρες Πολίτες Οπλίτες/ και Μάνες τροφούς, όχι μόνο στην διατροφή αλλά κυρίως στην γνώση της οικογένειας, της φιλοπατρίας /και του Ελληνικού Πολιτισμού, αναθεωρήστε τα πάντα/ και επιλέξτε τα καλύτερα από την παλιά κλασική οικογένεια/ και το τονίζω τα καλύτερα. 

Διότι και τότε γίνονταν λάθη και πάντα θα γίνονται, από εμάς μένει να διαλέγουμε με την εξέλιξη ποια θα προσαρμόσουμε στην ζωή μας χωρίς να αλλοιώσουμε το ιερό δισκοπότηρο της οικογένειας! 

Θα μου πει κάποιος καλοπροαίρετα, δεν λες για τα λάθη των αντρών, ξέρω τα πολλά λάθη των αντρών, που βολεύονταν με την νοσηρή κατάσταση, όχι από όλους’

Αλλά στην προκειμένη περίπτωση, ο άντρα ήταν αρωγός στους αγώνες της γυναίκας, δεν την εμπόδισε να κερδίσει τους αγώνες της για την ανεξαρτησίας της και όχι μόνο, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις πρωτοστάτησε.

Μένει στις γυναίκες να απαντήσουν και να κρίνουν αν είναι ικανοποιημένες με τα κέρδη τους, από τον παραφύσεις φεμινισμό, όπου οδηγήθηκαν αβλεπτεί.

Η συζήτηση γύρω από τα λάθη, τις παραλείψεις ή τις αστοχίες του φεμινισμού αποτελεί κεντρικό κομμάτι της ίδιας της ιστορίας του κινήματος, καθώς και αντικείμενο κριτικής από κοινωνιολόγους, ιστορικούς και πολιτικούς αναλυτές.

 Οι κυριότερες επικρίσεις επικεντρώνονται σε ιστορικές περιόδους (κύματα) αλλά και στη σύγχρονη μορφή του κινήματος.

Οι βασικότερες επικρίσεις και τα σημεία που αναγνωρίζονται συχνά ως αστοχίες περιλαμβάνουν:

Τα πρώτα κύματα του φεμινισμού κατηγορήθηκαν ότι εκπροσωπούσαν κυρίως τις μεσοαστές γυναίκες των δυτικών κοινωνιών.

Παρέβλεπαν τις διπλές διακρίσεις (ταξικές) που αντιμετώπιζαν  οι φτωχότερες γυναίκες, κάτι που οδήγησε αργότερα στην ανάπτυξη του «διαθεματικού» (intersectional) φεμινισμού.

Υποτίμηση των παραδοσιακών ρόλων και της μητρότητας: Μια συχνή κριτική είναι ότι, στην προσπάθειά του να απελευθερώσει τη γυναίκα από τα δεσμά του οίκου, ο φεμινισμός ορισμένες φορές υποβάθμισε την αξία της μητρότητας ή της επιλογής μιας γυναίκας να ασχοληθεί με το σπίτι της, δημιουργώντας ένα νέο είδος κοινωνικής πίεσης για επαγγελματική επιτυχία με κάθε κόστος.

Αποξένωση και ενοχοποίηση των ανδρών. 

Ένα τραγικό λάθος του φεμινισμού. 

Ορισμένες πιο ριζοσπαστικές τάσεις κατηγορούνται ότι αντιμετωπίζουν τους άνδρες συλλήβδην ως «αντιπάλους» ή ως αποκλειστικούς φορείς της πατριαρχίας.

Αυτό, σύμφωνα με τους επικριτές, δημιουργεί πόλωση αντί να ενθαρρύνει τη συνεργασία των δύο φύλων για την επίτευξη της ισότητας.

Εστίαση σε ακαδημαϊκά ή συμβολικά ζητήματα: Στον σύγχρονο δημόσιο διάλογο, υπάρχει η άποψη ότι ο φεμινισμός έχει μετατοπιστεί υπερβολικά προς τη γλωσσολογία, την πολιτική ορθότητα και τη θεωρητική ανάλυση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να απομακρύνεται από τα πρακτικά και καθημερινά προβλήματα των γυναικών της εργατικής τάξης (π.χ. χαμηλοί μισθοί, έλλειψη δομών πρόνοιας) σχεδόν καθόλου παιδικής μέριμνας Πριν από το σχολείο και στο σχολείο.

Και λόγο των καιρών δυο λέξεις για τις γυναικοφονιάδες.

Δεν θεωρώ κατώτερες τις γυναίκες. Ούτε είναι υπόθεση μόνο των γυναικών οι γυναικοφονιάδες.

Ευτυχώς που υπάρχουν αναμασά μας πολλοί που προσπαθούν να διαπαιδαγωγήσουν να σταθούν στις γυναίκες που στους καιρούς  που ζούμε είναι παρήγορο.

Αλλά από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι. Μας γυρίζουν έναν αιώνα και βαλε.

Τι υπουργείο νοείτε αυτό που έχει δικαίωμα το ΚΙΣ το Ισραηλινό συμβούλιο;;;

Το υπουργείο παιδείας δεν κάνει μαθήματα κοινωνικά στους τρυφερούς μαθητές, τους μαθαίνει για παρένθετους γονείς, πώς να βαρόνε μαλακια πώς να γαμιούνται ελεύθερα.

Πως αυτά τα τρυφερά πλάσματα  που τα εξισώνουν με τους σκύλους, δεν θα γίνουν βίαιοι / ψυχικά άρρωστοι αύριο;

Όχι μόνο Γυναικοκτονια θα έχουμε, αλλά και πατροκτονία, μητροκτονία, αντροκτονια.

Δεν δέρνουν η σκοτώνουν γυναίκες όλοι οι άνδρες. Όπως δεν είναι και όλες οι γυναίκες σαν τη Πισπιριγκου και τη Μουρτζουκου.

Αποτελούν μια μειοψηφία. Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν, δυστυχώς.

Είναι εντελώς άστοχο λοιπόν, να απευθύνονται σε όλους τους άνδρες ως πιθανούς δολοφόνους κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ