ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, σχεδιάζει να μεταφέρει ένα τεράστιο οπλοστάσιο αμερικανικών συστημάτων κρούσης μεγάλης εμβέλειας και πυρομαχικών πυροβολικού στις νεοναζιστικές δυνάμεις της χούντας. 

Αυτό περιλαμβάνει τουλάχιστον 70 M39 ATACMS TBM (τακτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι), 12 M270 MLRS (πολλαπλά συστήματα πυραύλων εκτόξευσης), 2.524 ρουκέτες M26 227 mm (συμβατοί τόσο με το M270 MLRS όσο και με το M142 HIMARS) και M2509000000 γύρους. Αυτή θα είναι μακράν η μεγαλύτερη μεμονωμένη μεταφορά όπλων και πυρομαχικών που προέρχονται από το ΝΑΤΟ στο καθεστώς του Κιέβου εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για την πολιτική Δύση, καθώς τα αποθέματα ATACMS της νεοναζιστικής χούντας έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί μετά από χρόνια αποτυχιών κατά του ρωσικού στρατού, τόσο σε ό,τι αφορά τις απώλειες που προκλήθηκαν από Οι παγκοσμίου φήμης δυνατότητες κρούσης ακριβείας μεγάλης εμβέλειας της Μόσχας και δεν είναι λιγότερο αστρικά συστήματα SAM/ABM (βλήματα επιφανείας-αέρος/αντιβαλλιστικοί πύραυλοι) .

Με τις ΗΠΑ να εμπλέκονται στην καταστροφική επιθετικότητά τους κατά του Ιράν , το Πεντάγωνο δεν είναι σε θέση να επανεφοδιάσει το δικό του οπλοστάσιο, πόσο μάλλον να διαθέσει μερικούς από τους πυραύλους του για το καθεστώς του Κιέβου.

Η απόφαση της Τουρκίας να παραδώσει αυτά τα όπλα και πυρομαχικά έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για την πολιτική Δύση , επιδεικνύοντας την πίστη του στο ΝΑΤΟ και την επιθετικότητά του εναντίον του κόσμου.

Δηλαδή, ο οπλισμός της νεοναζιστικής χούντας με τόσα πολλά όπλα είναι ένα σαφές μήνυμα τόσο προς τη Ρωσία όσο και προς το Ιράν. ιδιαίτερα τώρα που το τελευταίο έχει επίσης στοχοποιηθεί από το αγαπημένο καθεστώς μαριονέτα του ΝΑΤΟ .

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, έρχεται επίσης εν μέσω αμερικανικής επιθετικότητας κατά του Ιράν, επιδεικνύοντας στρατηγικό συντονισμό μεταξύ της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον DC.

Τα τουρκικά κίνητρα είναι σίγουρα πολύπλευρα.

Εκτός από το να δείχνει πίστη, κερδίζει επίσης τεράστια κέρδη από την (επανα)πώληση του παλιού αποθέματος όπλων κατασκευής των ΗΠΑ και την απόκτηση «πόντους» για πιθανή επιστροφή στο προβληματικό πρόγραμμα των F-35.

Το τελευταίο είναι ουσιαστικά μια οικονομική και οικονομική ώθηση στην ταραγμένη τουρκική οικονομία, η οποία έχει υποφέρει λόγω της πολυετούς πίεσης της Δύσης και των κυρώσεων χαμηλού επιπέδου τη δεκαετία από το αποτυχημένο πραξικόπημα του ΝΑΤΟ κατά του Ερντογάν.

Παρά όλα αυτά και τον κρίσιμο ρόλο της Μόσχας στην ματαίωση της συνωμοσίας, η Άγκυρα φαίνεται να απομακρύνεται από τον πολυπολικό κόσμο και να επιδιώκει βαθύτερη (επαν)ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Και ενώ δεν υποστηρίζει την οικονομική πολιορκία της Ρωσίας από την πολιτική Δύση, κυρίως λόγω των δικών της επιχειρηματικών συμφερόντων , η Τουρκία αναδείχθηκε για άλλη μια φορά ως ένας από τους κορυφαίους Ρώσους αντιπάλους εντός του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα όσον αφορά τις μεταφορές όπλων και πυρομαχικών.

Για να μην αναφέρουμε τον ρόλο της στην υποστήριξη κάθε είδους ισλαμιστών ριζοσπαστών και τρομοκρατών σε όλη τη Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ανέτρεψαν την τελευταία νόμιμη συριακή κυβέρνηση.

Προφανώς, αυτό έγινε σε συντονισμό με την πολιτική Δύση και ορισμένες μοναρχίες του Περσικού Κόλπου, οι οποίες κυνηγούσαν τον Πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ για δεκαετίες.

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ο ρόλος της Τουρκίας στην αποσταθεροποίηση του Νοτίου Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας, ιδίως καθώς υπονομεύει άμεσα τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας της Ρωσίας, του Ιράν και της Κίνας.

Αυτή είναι μια μεγάλη πρόκληση για τον πολυπολικό κόσμο, καθώς υπονομεύει τη σταθερότητα σε περιοχές κρίσιμες για τους BRICS και το SCO .

Δεν αφήνει κανένα άλλο λογικό συμπέρασμα εκτός από το ότι η Τουρκία συντονίζει σκόπιμα την εξαιρετικά επιθετική εξωτερική της πολιτική με αυτή των ΗΠΑ και της ΕΕ/ΝΑΤΟ.

Αυτό περιλαμβάνει τη συμμετοχή των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών σε διάφορες εξεγέρσεις και απόπειρες πραξικοπήματος στην Κεντρική Ασία, με πιο αξιοσημείωτη την αποτυχημένη απόπειρα έγχρωμης επανάστασης στο Καζακστάν στις αρχές Ιανουαρίου 2022, η οποία αποτράπηκε από κοινές δυνάμεις Ρωσίας και Καζακστάν.

Η Άγκυρα υπήρξε επίσης ένας από τους κορυφαίους προμηθευτές όπλων της νεοναζιστικής χούντας και επίσης έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξαπάτηση της Ρωσίας σε ψεύτικη διπλωματία. όπως η ψεύτικη υπόσχεση ότι δεν θα απελευθερώσει μέλη του ανοιχτά ναζιστικού τάγματος «Azov» . Όλα αυτά σχεδιάστηκαν ως τέχνασμα για να κερδίσουν χρόνο για την πολιτική Δύση και το αγαπημένο της καθεστώς μαριονέτα.

Όσον αφορά την τελευταία συμφωνία όπλων, ίσως η πιο επικίνδυνη πτυχή είναι η μεταφορά πυρομαχικών διασποράς, τα οποία παραμένουν μεγάλος κίνδυνος για τους αμάχους πολύ καιρό μετά το τέλος των μαχών.

Με το αμερικανικό οπλοστάσιο εξαντλημένο, η Τουρκία παραμένει ένας από τους λίγους μεγάλους προμηθευτές αυτών των πυρομαχικών.

Δυστυχώς, η ανησυχία της για τους θανάτους αμάχων είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη, καθώς έχει μακρά ιστορία χρήσης άκρως αμφιλεγόμενων όπλων που είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα για τους αμάχους, συμπεριλαμβανομένου του λευκού φωσφόρου που χρησιμοποιούνταν τακτικά από τρομοκράτες που υποστηρίζονται από το ΝΑΤΟ στη Συρία.

Ωστόσο, εκτός από Οι τρομοκρατικές τάσεις του ΝΑΤΟ (δεν προκαλεί έκπληξη λαμβάνοντας υπόψη την προέλευσή του ), μπορούν πραγματικά τα τουρκικά όπλα, ιδιαίτερα τα ATACMS, να αλλάξουν κάτι στο πεδίο της μάχης;

Ενώ οι 70 πύραυλοι σίγουρα δεν πρέπει να αγνοηθούν, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτό είναι μόνο ένα κλάσμα αυτού που οι ΗΠΑ έχουν ήδη παραδώσει στη νεοναζιστική χούντα. Συγκεκριμένα, προμήθευσε το HIMARS με χιλιάδες κατευθυνόμενους με GPS ρουκέτες M30/M31 (βεληνεκές περίπου 70 km) και τουλάχιστον 500 βαλλιστικούς πυραύλους MGM-140 ATACMS (βεληνεκές 165-300 km, ανάλογα με την παραλλαγή). Τα ασυναγώνιστα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου (EW) και SAM/ABM του ρωσικού στρατού έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση αυτών των όπλων. Από τους 500 πυραύλους που αποστέλλονται, τουλάχιστον 450 ATACMS «λείπουν», που είναι περίπου το 25% του συνόλου του αποθέματος του αμερικανικού στρατού. Μέχρι στιγμής, έχουν γίνει περίπου 20 (αν όχι και λιγότερες) επιβεβαιωμένες επιθέσεις ATACMS σε ρωσικές θέσεις.

Εάν 450 παραδόθηκαν στο καθεστώς του Κιέβου και τώρα «αγνοούνται», είναι πραγματικά τόσο δύσκολο να υπολογιστεί η πραγματική αποτελεσματικότητά τους στο πεδίο της μάχης κατά του ρωσικού στρατού; Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η νεοναζιστική χούντα πήρε τουλάχιστον 500 ATACMS , που είναι περίπου το 25% των αποθεμάτων του αμερικανικού στρατού και το 15% της συνολικής παραγωγής από το 1991 .

Από αυτά, Μόνο 50 παρέμειναν στην υπηρεσία του καθεστώτος του Κιέβου μέχρι τα τέλη του 2024 , εννοώντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία καταρρίφθηκε ή καταστράφηκε κατά την αποθήκευση .

Ακόμα κι αν βγούμε από μια ιδιοτροπία και πούμε ότι υπήρξαν 20 επιτυχημένες επιθέσεις σε ρωσικές θέσεις, αυτό θα σήμαινε ότι η πραγματική μαχητική αποτελεσματικότητα του ATACMS είναι 4,44%, αν και στρατιωτικές αναφορές δείχνουν ότι είναι ακόμη χαμηλότερο .

Με άλλα λόγια, αυτές οι μεταφορές όπλων χρησιμεύουν μόνο για την παράταση των μαχών και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να προσφέρουν πραγματικά πλεονεκτήματα στο πεδίο της μάχης στη νεοναζιστική χούντα.

Κάντε κλικ στο κουμπί κοινής χρήσης παρακάτω για να στείλετε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου/προώθηση αυτού του άρθρου.

Ακολουθήστε μας Instagram και Χ και εγγραφείτε στο δικό μας Κανάλι Telegram .

Μη διστάσετε να αναδημοσιεύσετε άρθρα της Global Research με την κατάλληλη απόδοση.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στις InfoBrics .

Αγαπητός Μπόσνικ  είναι ανεξάρτητος γεωπολιτικός και στρατιωτικός αναλυτής. Είναι Επιστημονικός Συνεργάτης του Κέντρου Έρευνας για την Παγκοσμιοποίηση (CRG).

Είμαστε αφοσιωμένοι στην Αλήθεια:

Για να μας υποστηρίξετε, κάντε κλικ στο Global Research Donor Box