ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Δρ. Χρήστος Πολατίδης

Εισήγηση στην ημερίδα “Το κίνημα της Επανελλήνισης: Παρελθόν – Παρόν – Μέλλον”. Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, 15-6-2025

Περίληψη

Ως κίνημα της επανελλήνισης στη σύγχρονη εποχή, μπορούμε να ορίσουμε το κίνημα που αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και αρχές της δεκαετίας του 1990 και αφορούσε την μελέτη, ανάδειξη και εμπέδωση στην σύγχρονη κοινωνία, αρχών και αξιών του προχριστιανικού ελληνισμού, οι οποίες διαμόρφωσαν το έθνος των Ελλήνων.

Στα πλαίσια αυτά ιδρύθηκαν πολλά σωματεία, σύλλογοι και ομάδες, εκδόθηκαν πολλά σχετικά βιβλία και περιοδικά και άρχισε να τίθεται επιτακτικά το αίτημα προς την πολιτεία, για την θεσμική αναγνώριση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, η οποία και συνιστά τον πυρήνα της εθνικής ταυτότητας των Ελλήνων.

Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να διαμορφωθεί και να παγιωθεί μια υγιής αντίληψη περί της ταυτότητας του κινήματος.

Η διαδικασία αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα και επί της ουσίας καθιερώνει τον Ορθό λόγο ως μοναδικό μέσο προσέγγισης της ελληνικής κοσμοαντίληψης.

Συγχρόνως περιθωριοποιεί σταδιακά δεισιδαίμονες, παραδοξολόγους, ουφολόγους, συνωμοσιολόγους, αυτοαποκαλούμενους «μύστες» αρχαίων μυστηρίων, καθώς και όλους εκείνους οι οποίοι εμμένουν σε νεωτερίστικα δίπολα και αντιθέσεις του τύπου «δεξιά-αριστερά» ή «φασισμός-κομμουνισμός».

Με την ίδρυση του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών (ΥΣΕΕ) το 1997, άρχισαν και οι συστηματικές δημόσιες παρεμβάσεις, οι οποίες βρίσκουν ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση στην κοινωνία.

Η αναγνώριση από την Πολιτεία του Θρησκευτικού Νομικού Προσώπου για την Ελληνική Εθνική Θρησκεία, εξακολουθεί να παραμένει ζητούμενο.

Ιστορική διαδρομή

Ο Ελληνισμός, ως τρόπος ζωής και αντίληψης του κόσμου, αλλά και ως τρόπος θρησκευτικής έκφρασης, ουδέποτε εξέλιπε από τον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο.

Από τα χρόνια του Γεώργιου Πλήθωνα Γεμιστού, κατά τα οποία ετέθη με σαφήνεια και δημόσια το αίτημα για την παλινόρθωση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, μέχρι και τα τέλη του 20ου αιώνα μ.α.χ.χ. ο Ελληνισμός ακολούθησε μια αδιάλειπτη πορεία, με μεμονωμένες αλλά ιδιαίτερα σημαντικές δημόσιες εκφράσεις.

Με λίγες εξαιρέσεις θα μπορούσαμε να πούμε ότι λειτουργούσε στην αφάνεια και «υπογειοποιημένα» για λόγους ευνόητους, σε πολλές και διαφορετικές περιοχές του ευρύτερου Ελλαδικού χώρου.

Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 άρχισε να συντελείται κάτι ιδιαίτερα εντυπωσιακό.

Σε εφημερίδες και περιοδικά πανελλήνιας κυκλοφορίας άρχισαν να δημοσιεύονται άρθρα στα οποία αμφισβητείτο η μέχρι τότε κρατούσα αντίληψη, σύμφωνα με την οποία «ο χριστιανισμός αποτελεί φυσική συνέχεια του ελληνισμού» και ότι το σύγχρονο νεοελληνικό κράτος θα πρέπει να διέπεται αποκλειστικά από τις αρχές και τις αξίες του ιδεολογήματος του «ελληνοχριστιανισμού».

Αξίζει να σημειωθεί ότι από τα υποβαλλόμενα κείμενα προς δημοσίευση εκείνα τα χρόνια, ένα ελάχιστο μέρος δημοσιευόταν, καθώς λειτουργούσε ακόμα μια άτυπη λογοκρισία.

Σημαντικό βήμα για απόψεις που αμφισβητούσαν την κρατούσα αντίληψη, έδινε το περιοδικό «Δαυλός».

Ο «Δαυλός» εκδιδόταν ανελλιπώς από το 1982 έως το 2008 από τον αείμνηστο Δημήτρη Λάμπρου και φιλοξενούσε στις σελίδες του άρθρα σχετικά με την ελληνική γλώσσα και φιλοσοφία, με τον αποσυμβολισμό μύθων, με την καταγωγή των Ελλήνων, με την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Γραφής Α΄ και Β΄, με την ανάγκη αποχριστιανισμού της ελληνικής κοινωνίας και πολλά άλλα. Παρά το γεγονός ότι το περιοδικό «Δαυλός» έπαιξε σημαντικό διαφωτιστικό και παρεμβατικό ρόλο για 27 έτη, σε αρκετές περιπτώσεις φιλοξένησε άρθρα αντιεπιστημονικά ή ψευδοεπιστημονικά, άρθρα εθνικιστικά, ρατσιστικά και αντισημιτικά, καθώς επίσης και άρθρα τα οποία επιχειρούσαν να ταυτίσουν τον Ελληνισμό, ως τρόπο αντίληψης της κοινωνίας και του κόσμου, με τον φασισμό και τον ναζισμό.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 σημειώθηκε μια έκρηξη εκδόσεων νέων βιβλίων και περιοδικών.

Ιδιαίτερα σημαντικά υπήρξαν τα βιβλία του Βλάση Ρασσιά, στα οποία ετέθη για πρώτη φορά τεκμηριωμένα και συγκροτημένα η άποψη ότι η δημιουργία εθνικής συνείδησης στην νεοελληνική κοινωνία, μπορεί να προκύψει μέσα από την αναγνώριση ότι «το πρόβλημα των νεοελλήνων είναι πρωτίστως πολιτισμικό», μέσα από τον «διαφωτισμό του, εν αγνοία και ύπνω, πλήθους» προς την κατεύθυνση της εθνικής αυτογνωσίας και κυρίως μέσα από την «πλήρη παλινόρθωση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας».

Συγχρόνως εκείνη την εποχή άρχισαν να ιδρύονται σύλλογοι, σωματεία και αστικές εταιρείες σε διάφορες πόλεις της χώρας, ενώ συγχρόνως άρχισαν να κυκλοφορούν πάρα πολλά περιοδικά όπως το «Διιπετές», η «Τετρακτύς», το «Ερμείον», το «Απολλώνειο Φως», το «Ελληνικόν Πάνθεον» και άλλα.

Ομολογουμένως υπήρχαν σημαντικές αδυναμίες σε αρκετά από τα έντυπα που κυκλοφόρησαν τότε.

Οι αδυναμίες δεν εντοπίζονται μόνο στην αισθητική ή στην καλλιτεχνική επιμέλεια των εντύπων αλλά κυρίως στο περιεχόμενό τους.

Οι δυνατότητες που άρχισε να προσφέρει η χρήση του διαδικτύου έδωσαν ώθηση στο κίνημα της επανελλήνισης.

Αν και το διαδίκτυο βρισκόταν τότε σε πρωτόγονη μορφή, δόθηκε η ευκαιρία για συσπείρωση και συντονισμό ανθρώπων σε Ελλάδα και εξωτερικό, που μοιραζόταν κοινές αξίες και διακατεχόταν από το ίδιο πάθος, ενώ συγχρόνως άρχισε να γίνεται δημόσια συζήτηση με επικριτές και πολέμιους του κινήματος.

Η περιπέτεια της αναζήτησης ταυτότητας

Όπως ήταν αναμενόμενο, πολλά ετερόκλητα στοιχεία συσπειρώθηκαν στις κινήσεις αυτές, κυρίως κατά τα πρώτα χρόνια.

Πολλά από αυτά τα στοιχεία, εξακολουθούν να συμμετέχουν σε διάφορες περιθωριακές ομάδες μέχρι και σήμερα.

Οι τάσεις αυτών των ετερόκλητων στοιχείων, που είχαν παρεισφρήσει μέσα σε ομάδες, συλλόγους, σωματεία και οργανώσεις, μπορούν να συνοψισθούν, μεταξύ των πολλών άλλων, στα εξής:

Ανορθολογισμός, ψευδοεπιστήμη, επιστημοφοβία, μαγεία, νεοπαγανισμός τύπου «Νέας Εποχής», παραδοξολογία, συνωμοσιολογία, ουφολογία, ομάδα Ε, αποκρυφισμός, εθνικισμός, συσχέτιση ελληνισμού με ναζισμό και φασισμό.

Οι τάσεις αυτές αποτυπώθηκαν στα έντυπα που εκδιδόταν κατά τα χρόνια εκείνα και στη συνέχεια στο ταχέως αναπτυσσόμενο διαδίκτυο.

Επιγραμματικά για κάθε μια από τις τάσεις μπορούμε να σημειώσουμε τα ακόλουθα:

α) Ανορθολογισμός: Είναι η στάση ή το σύστημα σκέψης που παραμερίζει τη λογική διερεύνηση υπέρ της πίστης, του συναισθήματος ή της διαίσθησης, συχνά απορρίπτοντας την αιτιακή τεκμηρίωση ή την επιστημονική μεθοδολογία.

β) Ψευδοεπιστήμη – Επιστημοφοβία: Είναι κάθε σύνολο απόψεων ή παραδόσεων, θεωρία, μεθοδολογία, πίστη ή πρακτική σε κάποιο τομέα, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι επιστημονική, που όμως είτε δεν ακολουθεί επιστημονικές μεθόδους και διαδικασίες είτε τις ακολουθεί αλλά δεν ακολουθεί το πνεύμα της επιστήμης.

Η υιοθέτηση θέσεων της ψευδοεπιστήμης γεννά την επιστημοφοβία δηλαδή την τάση οτιδήποτε προκύπτει μέσα από την επιστημονική μεθοδολογία να αντιμετωπίζεται με φόβο, καχυποψία και τελικά να απορρίπτεται.

γ) Μαγεία – Νεοπαγανισμός τύπου «Νέας Εποχής»: Το «κυνήγι μαγισσών» κατά τον μεσαίωνα δημιούργησε την εσφαλμένη εντύπωση ότι κάθε προχριστιανική παράδοση σχετίζεται με την μαγεία.

Ο όρος Νεοπαγανισμός χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν μεγάλο αριθμό νέων θρησκευτικών κινημάτων, που βασίζονται κυρίως στις διάφορες προχριστιανικές παραδόσεις.

Τα κινήματα αυτά είναι ποικίλα και διαφορετικά, και μπορεί να συνδέονται με τον πολυθεϊσμό, τον ανιμισμό, τον πανθεϊσμό, τον πανενθεϊσμό κ.α.

Στα περισσότερα ονομαζόμενα Νεοπαγανιστικά κινήματα τύπου «Νέας Εποχής», δεν υπάρχει ζώσα, συνεχής και αδιάλειπτη παράδοση και έτσι επιχειρείται μια εξ αρχής αναβίωση αμφιλεγόμενων όμως λατρευτικών πρακτικών.

δ) Συνωμοσιολογία – παραδοξολογία: Ως συνωμοσιολογία ορίζουμε κάθε θεωρία σύμφωνα με την οποία κάποιο γεγονός ή μια σειρά από γεγονότα ερμηνεύονται ως αποτέλεσμα συνωμοτικής και οργανωμένης δράσης ενός ατόμου ή ομάδας ανθρώπων ή μυστικών υπηρεσιών ή πολιτικών παρατάξεων καθώς και κυβερνήσεων.

Η συνωμοσιολογία, ως τρόπος ανάλυσης και εξήγησης των φαινομένων, οδηγεί με βεβαιότητα στην παραδοξολογία, σύμφωνα με την οποία όσο πιο παράδοξο και εξωπραγματικό είναι κάτι, τόσο πιο πιστευτό γίνεται.

Θυμηθείτε την φράση του διαδικτύου «Τι μας κρύβουν Έλληνες» ή «Τη μας κρήββουν Αίλλυνες» κατά τους κανόνες ορθογραφίας που ακολουθούν κάποιοι.

ε) Ουφολογία – Εξωγήινοι: Εδώ υπάρχουν πολλές και διαφορετικές τάσεις.

Οι τάσεις αυτές είναι άλλες φορές αντικρουόμενες και άλλες φορές αλληλοσυμπληρούμενες.

Κάποιοι θεωρούν ότι οι θεοί ήταν εξωγήινοι που εμφανίστηκαν στην γη και δίδαξαν τους ανθρώπους.

Κάποιοι θεωρούν και ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν εξωγήινη προέλευση και μάλιστα ορισμένοι από αυτούς, όπως για παράδειγμα οι Έλληνες, έχουν ανωτέρου επιπέδου καταγωγή από κάποιο συγκεκριμένο αστρικό σύστημα και ως εκ τούτου είναι προορισμένοι να επιτελούν υψηλά συμπαντικά καθήκοντα.

Και εδώ έρχονται οι Ερπετόμορφοι, οι Δρακωνιανοί, οι Σαυρήτες και άλλοι, οι οποίοι υποτίθεται ότι είναι ερπετοειδή ανθρωποειδή και έρχονται στην Γη με πολύ εξελιγμένα UFO, λαμβάνουν ανθρώπινη μορφή και αποκτούν πολιτική δύναμη για να χειραγωγήσουν την ανθρωπότητα.

Υπάρχει μια μάχη μεταξύ «καλών» και «κακών» εξωγήινων και ούτω καθ’ εξής…

στ) Ομάδα Ε: Σύμφωνα με την τάση αυτή υπάρχει μια μυστική οργάνωση με το όνομα Ομάδα Έψιλον η οποία δρα υπέρ του «ελληνισμού».

Η ομάδα αυτή αποτυπώθηκε για πρώτη φορά σε ένα βιβλίο του 1977 και σύμφωνα με τα γραφόμενα «αποτελείται από εξέχοντες Έλληνες» που διαθέτουν «μυστικές γνώσεις εξωγήινης προέλευσης».

Βεβαίως κανείς από τους φερόμενους ως «εξέχοντες Έλληνες μέλη της Ομάδας Ε» δεν βρισκόταν εν ζωή.

Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1980, οι αναφορές για την οργάνωση εμπλουτίστηκαν με αντισημιτικές θεωρίες συνωμοσίας, τοποθετώντας την Ομάδα Έψιλον, στην μάχη εναντίον των Εβραίων.

Η «Ομάδα Ε» είναι εξίσου δημοφιλής σε κύκλους του λεγόμενου «ελληνοκεντρικού χώρου», αλλά και σε μεγάλο ποσοστό ορθόδοξων χριστιανών.

ζ) Αποκρυφισμός: Υποστηρίχθηκε ότι ο ελληνισμός θα έπρεπε να ακολουθήσει ή να συσχετιστεί με τον αποκρυφισμό.

Ως αποκρυφισμό μπορούμε να ορίσουμε ένα συστηματικό σώμα γνώσης αποτελούμενο από θεωρία, πρακτική και τελετουργικές συνταγές, στηριζόμενο συνήθως σε ιεραρχικά μεταφυσικά συστήματα, τα οποία προβλέπουν κάποια άυλη, πνευματική σφαίρα ύπαρξης και υπεραισθητές δυνάμεις.

η) Εθνικισμός – Ρατσισμός – Συσχέτιση ελληνισμού με ναζισμό και φασισμό: Σύμφωνα με την τάση αυτή «οι Έλληνες έχουν εξελιγμένο γονιδίωμα σε σχέση με τους υπόλοιπους ανθρώπους, άρα είναι ανώτεροι ενώ όλοι οι άλλοι είναι κατώτεροι και οφείλουν να υποτάσσονται σε αυτούς.

Οποιαδήποτε εφεύρεση ή ανακάλυψη έχει γίνει από τους Έλληνες και όλες οι λέξεις όλων των γλωσσών έχουν ελληνική προέλευση».

Συνήθως στους διακατεχόμενους από τις αντιλήψεις αυτές, καλλιεργείται η πεποίθηση ότι ο ναζισμός και ο φασισμός αποτελούν την ιδανική πολιτική έκφραση, συμβατή με αυτό που οι ίδιοι ορίζουν ως «ελληνισμό».

Είναι ευρέως διαδεδομένη μέχρι και σήμερα, η ανεξήγητη εμμονή κάποιων για την αποκατάσταση και στην χρήση του «αγκυλωτού σταυρού», το οποίο βεβαίως και είναι αρχαίο ηλιακό σύμβολο σε πολλούς και διαφορετικούς πολιτισμούς, πλην όμως φέρει την «αρνητική φόρτιση», λόγω της χρήσης του από το ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας στην πρόσφατη ιστορία.

Προσπάθειες για συγκρότηση οργανωτικής δομής – Εδραίωση

Με την πάροδο των ετών, κατέστη επιτακτική η ανάγκη συγκρότησης οργανωτικής δομής στο κίνημα της επανελλήνισης.

Έγιναν αρκετές αλλά ανεπιτυχείς προσπάθειες από πολλούς και διαφορετικούς φορείς.

Αν ληφθεί υπόψιν η πορεία που είχαν στη συνέχεια τα εγχειρήματα αυτά, ως πλέον επιτυχημένη κρίνεται η πανελλήνια σύνοδος η οποία διοργανώθηκε από το περιοδικό «Διιπετές» και έλαβε χώρα στον Ξερόλακα της Καρυάς του Νοτίου Ολύμπου, τον Σεπτέμβριο του 1995.

Στην σύνοδο συμμετείχαν περισσότερα από 150 άτομα από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Μετά από διαβουλεύσεις δύο ημερών ετέθησαν για πρώτη φορά συγκροτημένα, οι άξονες της οργανωτικής δομής του κινήματος και αποφασίστηκε η συγκρότηση ενός διεκπεραιωτικού οργάνου υπό την ονομασία «Ομοβούλιο των Ελλήνων».

Οι κύριες προτάσεις για το κίνημα της επανελλήνισης, που ετέθησαν τότε στην δημόσια διαβούλευση, ήταν οι ακόλουθες:

1) Να παραμείνει στην αφάνεια και να συνεχίσει να λειτουργεί «υπογειοποιημένα» και χαοτικά ώστε να μην στοχοποιηθεί, έως ότου αποκτήσει μια κρίσιμη μάζα.

2) Να επικεντρωθεί αποκλειστικά και μόνο στην παλινόρθωση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας.

3) Να επιχειρηθεί «εισοδισμός» μελών του κινήματος σε οργανώσεις, κόμματα, φορείς και συλλόγους ώστε να διαχυθούν οι αρχές, οι αξίες και οι σκοποί του κινήματος στην κοινωνία.

4) Να ακολουθηθεί αυτόνομη πορεία, με συγκροτημένες θέσεις και αντιλήψεις, οι οποίες θα προβάλλονται με δημόσιο παρεμβατικό και μαχητικό λόγο, έχοντας δύο κυρίαρχους και αλληλένδετους σκοπούς: α) Τον διαφωτισμό, την αφύπνιση και την εμπέδωση της εθνικής αυτογνωσίας στους Έλληνες, μέσα από διαλέξεις, ομιλίες, εκδόσεις βιβλίων και οποιοδήποτε πρόσφορο μέσο β) Την παλινόρθωση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας.

Κατά την διαβούλευση κυριάρχησε συντριπτικά η τελευταία πρόταση και έτσι από το «Ομοβούλιο των Ελλήνων» προέκυψε το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών (ΥΣΕΕ) τον Ιούλιο του 1997, υπό την μορφή Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας (ΑΜΚΕ).

Κρίνοντας από την ιστορική διαδρομή, που είχαν όλες οι προσπάθειες οργάνωσης των διαφόρων φορέων του κινήματος της επανελλήνισης διαχρονικά, μόνο το ΥΣΕΕ επέδειξε συνέπεια, ανθεκτικότητα, μαχητικότητα και αποτελεσματικότητα, παρά τις όποιες δυσκολίες και τον πόλεμο λάσπης που δέχθηκε από πολλούς, ένθεν κακείθεν του «κινήματος της επανελλήνισης».

Έτσι στην συνέχεια θα γίνει αναφορά επιγραμματικά, μόνο σε αυτά που πραγματοποίησε το ΥΣΕΕ.

Η παρεμβατική δράση

Από το 1997 το ΥΣΕΕ λειτουργεί συνεχώς και αδιαλείπτως μέχρι σήμερα, έχοντας εκδώσει περισσότερες από 440 ανακοινώσεις και δελτία τύπου, έχοντας διοργανώσει εκατοντάδες διαφωτιστικές ομιλίες και διαλέξεις και έχοντας πραγματοποιήσει αμέτρητες τελετές και εορτές κατά τα πάτρια.

Μεταξύ των πολλών άλλων δράσεων αξίζει να αναφερθούν επιγραμματικά τα ακόλουθα:

α) Ιδρύθηκαν και λειτουργούν πολλά παραρτήματα σε περιοχές της Ελλάδας και του εξωτερικού.

β) Ιδρύθηκε και λειτουργεί το «Μυθολογικό Εργαστήρι» για παιδιά.

γ) Ιδρύθηκε και λειτουργεί ο ιεροπρακτικός βραχίονας «ΔΕΛΦΥΣ»

δ) Ιδρύθηκε και λειτουργεί Ιερατικό Σχολείο για τους ιερείς της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας

ε) Ιδρύθηκε και λειτουργεί η Τράπεζα Αίματος του ΥΣΕΕ

στ) Ιδρύθηκε και λειτουργεί Εκδοτικός Οίκος υπό την επωνυμία «ΜΗΤΙΣ»

Με σκληρή προσπάθεια και αξιοποιώντας τις δυνατότητες που παρέχει το διαδίκτυο, το κίνημα της επανελλήνισης, μέσα από τον λόγο του ΥΣΕΕ, άρχισε να προβάλλεται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου.

Αρκετές από τις δημόσιες παρεμβάσεις του ΥΣΕΕ, όπως η εμπεριστατωμένη, ισορροπημένη και τεκμηριωμένη ανακοίνωση για το «Μακεδονικό», τον Φεβρουάριο του 2018, είχαν ιδιαίτερα μεγάλη απήχηση, με θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία.

Το 2004 το ΥΣΕΕ, ως μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εθνικών Θρησκειών (European Council of Ethnic Religions ECER), διοργάνωσε με απόλυτη επιτυχία το συνέδριο του οργανισμού στην Αθήνα, ενώ έχει αναλάβει επίσης την διοργάνωση του προσεχούς συνεδρίου, που αναμένεται να λάβει χώρα στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 2025.

Το 2006 το ΥΣΕΕ απέστειλε πολυσέλιδο Υπόμνημα με τις αρχές, τις θέσεις και τα αιτήματα της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας προς τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, τα κόμματα και τους βουλευτές του κοινοβουλίου.

Το Υπόμνημα αυτό εξακολουθεί να αποστέλλεται στον εκάστοτε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, αμέσως μετά από την ανάληψη των καθηκόντων του.

Το 2017 το ΥΣΕΕ, ως φορέας της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, διεκδίκησε και έλαβε σύμφωνα με τον νόμο, άδεια ίδρυσης και λειτουργίας Ευκτηρίου Οίκου στην Αθήνα.

Δεν έχει έννοια να συνεχίσουμε την παράθεση και άλλων, από τις πάμπολλες δράσεις του ΥΣΕΕ. Ούτε φυσικά έχει έννοια η σύγκριση των όσων έπραξε το ΥΣΕΕ με αυτά που έπραξαν ή δεν έπραξαν άλλοι φορείς.

Στρατηγικός σχεδιασμός και προοπτική

Για το ΥΣΕΕ ο στρατηγικός σχεδιασμός και η προοπτική του κινήματος της επανελλήνισης, εξακολουθούν να διέπονται από τις ακόλουθες δύο βασικές συνιστώσες:

α) Η πλήρης παλινόρθωση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, εξακολουθεί να είναι το μέγα ζητούμενο.

β) Αν όμως επιτευχθεί χωρίς την πλήρη παλινόρθωση στο υψηλότερο επίπεδο, του αξιακού, μορφωτικού και αισθητικού επιπέδου των Ελλήνων, θα αποτελέσει «κενό γράμμα».

Τι αξία θα μπορούσε να έχει η απλή και μόνο αντικατάσταση των μαύρων ράσων από άσπρα;

Μόνο η ανάπτυξη της ουσιαστικής παιδείας θα μπορούσε να δημιουργήσει Έλληνες πολίτες, με ήθος, γνώση, αξίες και αρετές, για να οδηγήσει στην εθνική αυτογνωσία. Στη συνέχεια η παλινόρθωση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας θα αποτελέσει φυσική συνέπεια.

Εννοείται βέβαια πως η πίεση για την συνταγματική αναθεώρηση θα πρέπει να συνεχισθεί, καθώς εξακολουθεί να είναι τραγελαφικό το γεγονός ότι στο σύνταγμα μιας σύγχρονης Ευρωπαϊκής και Δημοκρατικής χώρας συνυπάρχουν άρθρα, εκ των οποίων στο ένα υπάρχει «κατοχύρωση της ανεξιθρησκίας» και στο άλλο αναφορά σε «επικρατούσα» θρησκεία!!!

Είναι σαφές ότι βρισκόμαστε στα μέσα μιας μακροχρόνιας διαδρομής και όποιος αντέξει.

Ήδη αρχίζουν να γίνονται ορατά και απτά, τα αποτελέσματα της οργανωμένης και συντεταγμένης δράσης.

Τα όσα κατάφερε το ΥΣΕΕ μέχρι σήμερα, τα κατάφερε συλλογικά, με αφοσίωση στις αξίες και στις αρετές των προγόνων μας, χωρίς ανορθολογισμό, μικροψυχία, μεμψιμοιρία, δειλία και κυρίως περιθωριοποιώντας τις όποιες τάσεις αρχομανίας εκδηλώθηκαν, στα χρόνια λειτουργίας του.

Τα καλύτερα έρχονται!

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.