ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Με ένα άρθρο του σχετικά με τη σύλληψη Μαδούρο αλλά και όσα ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης επί του θέματος σε ανάρτησή του, ο Άδωνις Γεωργιάδης εξηγεί πως δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση του διεθνούς δικαίου από την Ελλάδα.

Ο υπουργός Υγείας, που ανάρτησε το κείμενό του στο facebook, έκανε λόγο για νόμιμη ενέργεια των ΗΠΑ κατά του Μαδούρο, ενώ εξήγησε σχετικά με τις επικρίσεις κατά του Κυρ. Μητσοτάκη για το σχόλιό του για την υπόθεση, πως η Αριστερά δημιούργησε θέμα που δεν υφίσταται. 

Συνέκρινε δε, τη σύλληψη του Μαδούρο με την επέμβαση κατά του Οσάμα Μπιν Λάντεν επί θητείας Ομπάμα, αναφέροντας πως και στις δύο περιπτώσεις έγινε χρήση του Άρθρου 51 του Καταστατικού χάρτη την Ηνωμένων Εθνών περί του δικαιώματος αυτοάμυνας ενός Κράτους έναντι απειλής.

Και προσθέτει ότι «η πτώση του Καθεστώτος της Βενεζουέλας βλάπτει σοβαρά τα συμφέροντα της Τουρκίας η οποία ήταν προνομιακός σύμμαχος του εκεί καθεστώτος». 

Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Γεωργιάδη

Όταν έγινε γνωστή η σύλληψη του Μαδούρο από τις Αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις και η μεταφορά του στις ΗΠΑ προκλήθηκε τεράστιο Διεθνές ενδιαφέρον, με ποικίλες αντιδράσεις. Από τους πρώτους που αντέδρασαν ήταν ο Έλληνας Πρωθυπουργός με μία ανάρτηση του, που εστίασε στην ευκαιρία της Βενεζουέλας για ένα Δημοκρατικό μέλλον και παρέπεμπε στο μέλλον ως προς την νομιμότητα από την σκοπιά του Διεθνούς Δικαίου του τρόπου της σύλληψης του Μαδούρο. 

Έγινε στην Ελλάδα ο κακός χαμός! Όλη η Αριστερά έσπευσε να κατηγορήσει τον Μητσοτάκη ότι αμφισβητώντας το Διεθνές Δίκαιο βλάπτει τα Εθνικά μας Συμφέροντα κλπ και φυσικά δεν σταμάτησαν να κλαίνε για τον Μαδούρο…

Εγώ στην συνέχεια έκανα δύο αναρτήσεις στο X, μία από τον Πομπήιο και μία από τον Θουκυδίδη, ως προς το Δίκαιο των Ισχυρών και περίπου με ανακήρυξαν «προδότη» διότι λέει αναφέροντας τον Πομπήιο τον Μέγα τώρα καταστρέφω το Διεθνές Δίκαιο που μας συμφέρει κλπ…..πραγματικά δεν θα σταματήσω ποτέ να απολαμβάνω την προκατάληψη και την αφέλεια τους.  

Λοιπόν, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, με την σειρά, μήπως και συνεννοηθούμε τουλάχιστον με τους καλόπιστους: 

Α) Αμφισβήτησα και Αμφισβητώ εγώ και πολλώ μάλλον ο Κυριάκος Μητσοτάκης το Διεθνές Δίκαιο;

Όχι! Το Διεθνές Δίκαιο και ισχύει και το υποστηρίζουμε και αυτό πρέπει να κάνουμε και αυτό πιστεύουμε. Τότε γιατί έκανα τις αναρτήσεις περί Πομπηίου και Θουκυδίδου; Διότι αμφότερες αναφέρονται σε κάτι που ο Θουκυδίδης εξηγεί τέλεια: «το Δίκαιο υπάρχει αλλά αξία έχει όπου ίση υπάρχει δύναμη προς επιβολή αυτού». Δηλ τί μας διδάσκει η Ιστορία; Δεν φτάνει να υποστηρίζεις το Διεθνές Δίκαιο, διότι αν απλά το υποστηρίζεις αλλά είσαι αδύναμος έχασες. Τί έχει κάνει αυτός ο Πρωθυπουργός και αυτή η Κυβέρνηση λοιπόν, από την μία υποστηρίζουμε απολύτως το Διεθνές Δίκαιο, αλλά ταυτοχρόνως ισχυροποιούμε την Ελλάδα και Οικονομικά και Αμυντικά και Γεωπολιτικά. Ιδιαίτερο ρόλο σε αυτήν την ισχύ παίζουν οι Συμμαχίες μας και προφανώς η Συμμαχία με τις ΗΠΑ. Άρα η δημόσια θέση που πήρε ο Πρωθυπουργός εξυπηρετεί πλήρως το Εθνικό Συμφέρον, διότι ισχυροποιεί τους δεσμούς μας με τον μεγάλο μας σύμμαχο τις ΗΠΑ. Και αυτό δεν αποδυναμώνει αλλά ενισχύει την Ελλάδα και όποιος δεν το βλέπει είναι τυφλός. Επίσης η υποστήριξή μας στην Δημοκρατική μετάβαση στη Βενεζουέλα εξυπηρετεί πλήρως το Εθνικό μας Συμφέρον και για λόγους Αρχής, διότι είμαστε πάντα υπέρ της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας των λαών και κατά των τυράννων, άρα δεν θα μπορούσαμε να έχουμε άλλη θέση.

Επιπλέον, όμως αυτών η πτώση του Καθεστώτος της Βενεζουέλας βλάπτει σοβαρά τα συμφέροντα  της Τουρκίας η οποία ήταν προνομιακός σύμμαχος του εκεί καθεστώτος. Τέλος ο έλεγχος των τεράστιων πετρελαϊκών αποθεμάτων της Βενεζουέλας από την Δύση ασφαλώς πολλαπλώς μας εξυπηρετεί και δεν χρειάζεται κάποιος να επιχειρηματολογήσει ιδιαίτερα ως προς αυτό. Άλλωστε και οι Ρώσοι και οι Κινέζοι και οι Τούρκοι και όλοι λόγω πετρελαϊκών αποθεμάτων ήταν εκεί και όχι προφανώς λόγω συμπάθειας στον Μαδούρο για να μήν μας τρελάνουν στο τέλος.

Άρα συνοψίζοντας η ανάρτηση του Πρωθυπουργού ήταν απολύτως υπέρ της υπερασπίσεως των Εθνικών μας Συμφερόντων. 

Β) Ναι αλλά το Διεθνές Δίκαιο; Πως καταδικάζεις την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία και δέχεσαι την ειδική στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα; 

Η σύγκριση είναι απολύτως ατυχής και άστοχη. Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε στρατιωτική εισβολή με στόχο την κατοχή εδαφών και την απόσχιση ενός μεγάλου μέρους ενός Κυρίαρχου Κράτους. Και επίσης έναν πόλεμο που κρατά ήδη 4 χρόνια, με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Στην δεύτερη περίπτωση έχουμε παραβίαση εθνικής κυριαρχίας μεν αλλά ούτε πόλεμος έγινε ούτε κατοχή. Έγινε η σύλληψη ανθρώπων που διώκονται με νόμιμο ένταλμα σύλληψης από την Αμερικανική Δικαιοσύνη, οι οποίοι και θα δικαστούν από Δικαστήριο. 

Για να το κάνω λίγο πιο σαφές, το 2011 ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Ομπάμα διέταξε μια απολύτως παρόμοια στρατιωτική επιχείρηση παραβιάζοντας την κυριαρχία ενός Κράτους, του Πακιστάν, και δεν συνέλαβε αλλά εξετέλεσε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και αρκετούς από τους συνοδούς του. Αν με ρωτάτε πολύ

Καλά έκανε, αλλά από την σκοπιά του Διεθνούς Δικαίου ήταν στα όρια. Ακόμη και η εκτέλεση του δηλ η άμεση καταδίκη του σε θάνατο άνευ Δίκης επίσης. Όμως δεν υπήρξε παρόμοια τεράστια διεθνής κινητοποίηση της Αριστεράς; Γιατί; Διότι άλλο ο Ομπάμα άλλο ο Τραμπ. Τον πρώτο τον συμπαθούσαν τον δεύτερο όχι. Οπότε ας μην κοροϊδευόμαστε και ο Ομπάμα και ο Τραμπ επικαλέστηκαν το ίδιο ακριβώς άρθρο, το άρθρο 51 του Καταστατικού χάρτη την Ηνωμένων Εθνών περί του δικαιώματος αυτοάμυνας ενός Κράτους έναντι απειλής. Ο Ομπάμα ισχυριζόμενος ότι ο πόλεμος με την Αλ Κάιντα ήταν συνεχής και ότι το Πακιστάν δεν συνεργαζόταν για να προστατεύσει τις ΗΠΑ και τώρα ο Τραμπ ότι ο Μαδούρο ως επικεφαλής μεγάλου Δίκτυο Ναρκωτικών επί σκοπώ έστελνε ναρκωτικά στις ΗΠΑ, για να σκοτώνει Αμερικανούς πολίτες και άρα έπρεπε να αμυνθεί για τον Αμερικανικό λαό. 

Η κρίση του αν η επίκληση αυτή είναι αληθής ή όχι από ποιον τελικά γίνεται; Εννοώ από την σκοπιά του Διεθνούς Δικαίου; Από το Συμβούλιο Ασφαλείας; Ενδεχομένως. Εκεί οι ΗΠΑ έχουν βέτο ούτως ή άλλως. Απο κάποιο Διεθνές Δικαστήριο; Μα δεν αναγνωρίζεται τέτοιο από τις ΗΠΑ, όχι από τον Τραμπ αλλά από τις ΗΠΑ. Άρα; Αρα οι ΗΠΑ στην προκειμένη περίπτωση επικαλέστηκαν (και κατά την γνώμη τους δεν παραβίασαν) το Διεθνές Δίκαιο και ο Μητσοτάκης στην ανάρτηση του τι είπε; Ότι τελικά όλο αυτό θα κριθεί στο μέλλον όπως πάντα γίνεται. Υπάρχει κάποιος που λέει κάτι άλλο; Ότι πρέπει πχ να συλληφθεί ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ως εγκληματίας πολέμου ή κάτι παρόμοιο;…ας αφήσουμε λοιπόν τις ανοησίες. Μία χαρά ήταν να ανάρτηση του Μητσοτάκη και από την σκοπιά του Διεθνούς Δικαίου και από την σκοπιά των Εθνικών συμφερόντων. 

Αλλά και ιδεολογικά ας το εξετάσουμε, εδώ έχουμε μια δικτατορία που έχασε με -30% τις εκλογές και κράτησε την εξουσία με τα όπλα. Φυλάκισε ή σκότωσε την Αντιπολίτευση έκλεισε την Βουλή και καταπιέζει έναν ολόκληρο λαό και τον καταδικάζει στην φτώχεια. Γιατί αυτό το καθεστώς στα σοβαρά να το υπερασπίζεται κάποιος εκτός από ανοησία ή από συμφέρον; 

Σε όλο τον κόσμο οι Βενεζουελάνοι πανηγυρίζουν ξέφρενα και η  Αντιπρόεδρος της Χώρας και διάδοχος του Μαδούρο, ζητάει συνεργασία με τις ΗΠΑ και ο Μητσοτάκης σας πείραξε….τον Μαδούρο πλέον δεν τον υπερασπίζονται οι έως χθες δικοί του και εσείς θα θέλατε να τον υπερασπίζεται η Ελλάδα;…εδώ ταιριάζει το «και πού να σφίξουν οι ζέστες»….

Τέλος, χρωστώ και ένα σχόλιο για όσους εκθειάζουν τον Σάντσες ως ηγέτη Αρχών, που επέκρινε τον Τραμπ και «έσωσε την τιμή του Διεθνούς Δικαίου σε αντίθεση με τον υποτακτικό Μητσοτάκη κλπ»…δεν χορταίνω την ανοησία και την υποκρισία της Αριστεράς.

Ο κ. Σάντσες ο τόσο «ακέραιος» που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του για το Διεθνές Δίκαιο, δεν έκανε μεγάλη αμυντική συμφωνία με την Τουρκία για την πώληση όπλων σε αυτήν πριν λίγο καιρό; Η Τουρκία δεν έχει παραβιάσει το Διεθνές Δίκαιο στην Κύπρο και δεν συνεχίζει την παράνομη εισβολή και κατοχή της; Δεν είναι η Κύπρος όχι μόνον κυρίαρχο Κράτος αλλά και εταίρος της Ισπανίας την ΕΕ; Εμπόδισαν αυτά τον κ. Σάντσες να κλείσει μία συμφωνία που αυτός έκρινε συμφέρουσα για την Ισπανία; Τον εμπόδισε μήπως η σύλληψη της Αντιπολίτευσης στην Τουρκία; Οχι! Άρα ο κ. Σάντσες μια χαρά ξέρει να κάνει τα στραβά μάτια στις παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου, όταν αυτό κρίνει ότι συμφέρει την χώρα του. Άρα σταματήστε επιτέλους την υποκρισία. 

Το άρθρο μου κλείνει, όπως ξεκίνησε λοιπόν με τον Πομπήιο και τον Θουκυδίδη! Είμαστε φουλ με το Διεθνές Δίκαιο και για να μας καταλαμβάνει, πρέπει πρωτίστως να είμαστε όσο γίνεται πιο ισχυροί, διότι από μόνο του δεν μας προστατεύει δυστυχώς και με τον Μητσοτάκη γινόμαστε κάθε μέρα ισχυρότεροι οπότε δικαιώνουμε και τον Θουκυδίκη.