ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Το πάρκινσον, επίσης γνωστό ως νόσος του Πάρκινσον, είναι μία χρόνια και προοδευτική νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει κυρίως το κινητικό σύστημα.

Οι κύριες ενδείξεις της νόσου του Πάρκινσον συνήθως περιλαμβάνουν τρόμο, ακαμψία στους μύες, αργές κινήσεις και δυσκολία στην ισορροπία.

Η αιτία του Πάρκινσον συνδέεται με την απώλεια νευρονικών κυττάρων στον εγκέφαλο, κυρίως στην περιοχή που ρυθμίζει την κίνηση.

Παρότι δεν υπάρχει ακόμη θεραπεία για το πάρκινσον, υπάρχουν φάρμακα και θεραπευτικές προσεγγίσεις που μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Επιπλέον, η φυσικοθεραπεία, η ομαδική ψυχοθεραπεία και άλλες μορφές θεραπείας μπορούν να παρέχουν σημαντική ανακούφιση και υποστήριξη στα
άτομα που ζουν με πάρκινσον.

Ποια είναι η αιτία του πάρκινσον;

Η αιτία του πάρκινσον δεν είναι πλήρως γνωστή, αλλά υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνισή του.

Ένας από τους κύριους παράγοντες είναι η απώλεια νευρονικών κυττάρων στην εγκεφαλική περιοχή που ρυθμίζει την κίνηση.

Η απώλεια αυτή των νευρώνων οδηγεί σε έλλειψη του νευρομεσολαβητή ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, η οποία είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο της κινητικότητας.

Πέραν αυτού, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που μπορεί να συμβάλουν στην εμφάνιση του πάρκινσον, όπως γενετικοί παράγοντες, περιβαλλοντικοί παράγοντες, χημικές ουσίες και εκθέσεις σε τοξικές ουσίες.

Ωστόσο, η ακριβής συνεισφορά αυτών των παραγόντων στην εμφάνιση του πάρκινσον εξακριβώνεται ακόμη.

Ποια είναι τα συμπτώματα του πάρκινσον;

Τα συμπτώματα του πάρκινσον μπορεί να διαφέρουν από άτομο σε άτομο και να εξελιχθούν με την πάροδο του χρόνου.

Ορισμένα από τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Τρόμος : Συχνά αρχίζει στα χέρια, τα πόδια ή το πηγούνι και μπορεί να επηρεάσει την κινητικότητα και τη γραφή.

• Ακαμψία μυών: Οι ασθενείς με πάρκινσον μπορεί να αισθάνονται ακαμπτότητα ή δυσκαμψία στους μύες, ιδίως στους περιφερειακούς μύες.

• Αργή κινητικότητα (βραδυκινητικότητα): Οι κινήσεις μπορεί να γίνουν πιο αργές και πιο δύσκολες να εκτελεστούν, ενώ η απόκριση στις εντολές μπορεί να καθυστερεί.

• Δυσκολίες με την ισορροπία και τον συντονισμό: Οι ασθενείς μπορεί να έχουν δυσκολίες στη διατήρηση της ισορροπίας και τον συντονισμό των κινήσεων τους.

• Αλλαγές στον λόγο και τη γραφή: Η φωνή μπορεί να γίνει πιο μονότονη, ενώ η γραφή μπορεί να γίνει μικρότερη και δυσανάγνωστη.

Αυτά είναι μερικά από τα κύρια συμπτώματα του πάρκινσον, αλλά η νόσος μπορεί να προκαλέσει και άλλα συμπτώματα, όπως διαταραχές ύπνου, κατάθλιψη, διαταραχές της νοητικής λειτουργίας και απώλεια ανεξαρτησίας στις καθημερινές δραστηριότητες.

Σημαντικό είναι να σημειωθεί ότι η έκταση και η σοβαρότητα των συμπτωμάτων μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το στάδιο της νόσου και την ανταπόκριση στη θεραπεία.

Ποια είναι η διάγνωση της νόσου του πάρκινσον; 

Η διάγνωση της νόσου του πάρκινσον είναι αρκετά δύσκολη διότι, τα συμπτώματα στην αρχή είναι ήπια με αποτέλεσμα οι γιατροί να μην είναι βέβαιοι ότι προέρχονται από τη νόσο.

Επίσης, όπως προαναφέρθηκε, επείδη τα συμπτώματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο και κάποιες ασθένειες, όπως ο ιδιοπαθής τρόμος και η νόσος του Αλτσχάιμερ, έχουν τα ίδια συμπτώματα μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσουν σε λανθασμένη διάγνωση.

Παρόλα αυτά, η διάγνωση καθορίζεται κυρίως μέσω κλινικής εξέτασης από ειδικούς, οι οποίοι εξετάζουν τα συμπτώματα του ασθενούς και την ιστορία της νόσου του.

Συνήθως περιλαμβάνει την αξιολόγηση της
κινητικότητας, του τρόμου, της ικανότητας για ισορροπία, καθώς και την αξιολόγηση της λειτουργίας των νευρολογικών συστημάτων.

Περαιτέρω εξετάσεις, όπως ακτινογραφίες και αιματολογικές εξετάσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να αποκλείσουν άλλες πιθανές αιτίες των συμπτωμάτων.

Πως αντιμετωπίζεται και ποια είναι η φαρμακευτική αγωγή της νόσου του πάρκινσον;
Η νόσος του πάρκινσον μπορεί να αντιμετωπιστεί με διάφορες μεθόδους, συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων που βελτιώνουν τη νευρολογική λειτουργία, αλλά και άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η φυσικοθεραπεία για τη βελτίωση της κινητικότητας
και της ισορροπίας και η λογοθεραπεία για την αντιμετώπιση των προβλημάτων ομιλίας.

Πιο  συγκεκριμένα, η φαρμακευτική θεραπεία για τη νόσο εστιάζεται κυρίως στην αύξηση του επιπέδου ντοπαμίνης στον εγκέφαλο.

Χρειάζεται όμως να σημειωθεί, ότι πολλά φάρμακα μπορεί στην αρχή να οδηγήσουν σε προφανή βελτίωση, αλλά ενδέχεται με την πάροδο του χρόνο η αποτελεσματικότητα τους να μειωθεί και να χρειαστεί προσαρμογή, καθώς εξελίσσεται η νόσος.

Όμως, υπάρχουν κάποιες βασικές κατηγορίες φαρμάκων οι οποίες περιλαμβάνουν:

• Ντοπαμινεργικοί παράγοντες: Στόχος τους είναι η βελτίωση της λειτουργίας των υπάρχοντων ντοπαμινεργικών παραγόντων.

• Λεβοντόπα: Μετατρέπεται σε ντοπαμίνη στον εγκέφαλο και βοηθά στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.

• Αναστολείς της κατεχολ-Ο-μεθυλοτρανσφεράσης (COMT): Αυτά τα φάρμακα για να παρατείνουν την δράση τους χορηγούνται παράλληλα με έναν ντοπαμινεργικό παράγοντα

• Αναστολείς μονοαμινοξειδάσης Β: Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν τα επίπεδα ντοπαμίνης και είναι χρήσιμα για τα αρχικά στάδια της νόσου του πάρκινσον.

Όλα τα φάρμακα προφανώς χορηγούνται κατόπιν συνεννόησης με τον εκάστοτε ιατρό, διότι το καθένα από αυτά προκαλεί διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Επιπλέον, η άσκηση και η διατροφή στα άτομα που πάσχουν από την νόσο του πάρκινσον θα συμβάλλει στην αύξηση της μυϊκής δύναμης, θα ενισχύσει την ψυχική υγεία, θα μειώσει την κατάθλιψη και το άγχος, η κατανάλωση πολλών υγρών βοηθάει στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και αποφεύγεται η αφυδάτωση, καθώς και η χρήση κατάλληλης ποσότητας αλατιού στα φαγητά θα βοηθήσει στην αποφυγή της χαμηλής αρτηριακής πίεσης και της ζάλης.

https://paramedicare.gr/ti-einai-to-parkinson-poia-einai-i-aitia-tou-parkinson/

ΣΧΟΛΙΟ:

Νομίζω ότι έχω και εγώ αρχίσει να έχω τα συμπτώματα, με συσπάσεις ανεξέλεγκτες του αριστερού προσώπου; 

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ