ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Αυτή είναι η δύση και η δημοκρατία της!

Δεν θα υπερασπιστώ ποτέ το Ρωσικό καθεστώς, διότι πράγματι ανήκω στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία!

Αλλά δεν θα ανεχτώ ποτέ οι παγκόσμιοι δολοφόνοι στο όνομα της δημοκρατίας και του δυτικού πολιτισμού να δικαιολογούν τα φρυκτά εγκλήματά τους με ολοκληρωτικές γενοκτονίες των λαών.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

  Ρότζερ Κόπελ

 28.02.2024

Οι New York Times αποκάλυψαν σε μια από τις πιο πρόσφατες εκδόσεις τους ότι η αμερικανική μυστική υπηρεσία CIA λειτουργεί συνολικά δώδεκα μυστικές αποθήκες διοίκησης στην Ουκρανία, όχι μακριά από τα ρωσικά σύνορα, για περίπου δέκα χρόνια.

 Ο στόχος από την αρχή ήταν να ξεκινήσουν στρατιωτικές επιχειρήσεις στο ρωσικό έδαφος, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων με drone και πυραύλους.

Επιπλέον, ουκρανοί ειδικοί κομάντος εκπαιδεύτηκαν σε αυτές τις μυστικές εγκαταστάσεις.

Η εφημερίδα αναφέρει έναν ουκρανό αξιωματικό πληροφοριών που ισχυρίζεται ότι χωρίς αυτή την υποστήριξη, η Ουκρανία δεν θα μπορούσε να διατηρήσει το φιλοδυτικό καθεστώς στην εξουσία στο Κίεβο, το οποίο εγκαταστάθηκε μετά από πραξικόπημα.

Οι αποθήκες της CIA θα έπαιζαν επίσης σημαντικό ρόλο στον τρέχοντα πόλεμο.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα πικάντικο είναι η αποκάλυψη ότι ο τότε αρχηγός των πληροφοριών της Ουκρανίας, Valentyn Nalyvaychenko, πήγε στο γραφείο του στις 24 Φεβρουαρίου 2014, αμέσως μετά το πραξικόπημα στο Κίεβο, για να κάνει το πρώτο τηλεφώνημα στη CIA.

Η CIA αποδείχθηκε ότι εμπλέκεται πολύ πιο βαθιά στο ουκρανικό εθνικιστικό πραξικόπημα από ό,τι παραδέχονται σήμερα οι ΗΠΑ.

Προφανώς ο «μυστικός πόλεμος κατασκόπων» (New York Times) έγινε εν αγνοία του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Η φατρία της Ουκρανίας στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ έβλεπε πάντα τον Τραμπ ως απειλή και παράγοντα αβεβαιότητας, αναφέρει η εφημερίδα.

 Η «βρώμικη δουλειά» έγινε ως ένα βαθμό από μόνα τους τα «Ρωσικά γεράκια» εντός της αμερικανικής κυβέρνησης.

Το άρθρο των New York Times διαψεύδει τις κυρίαρχες φωνές εδώ ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία ήταν, ας πούμε, το μοναδικό αποτέλεσμα μιας υποτιθέμενης ιμπεριαλιστικής πολιτικής του Κρεμλίνου υπό έναν παρανοϊκό αρχιεγκληματία που υπέστη ζημιά στην οροφή από την περίοδο του κορωνοϊού.

 Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και οι πολιτικοί απαγορεύουν κάθε αντίφαση. Όποιος εγείρει αμφιβολίες δυσφημίζεται ως «κατανοητής του Πούτιν».

Η παραδοσιακή αμερικανική εφημερίδα συμφωνεί πλέον με τον Πούτιν.

Προφανώς δεν ήταν παράνοια όταν ο Ρώσος πρόεδρος παραπονέθηκε πριν από την εισβολή ότι οι ΗΠΑ προετοίμαζαν την Ουκρανία να γίνει φυλάκιο κατά της Ρωσίας.

Σύμφωνα με τους New York Times , ο αρχηγός του Κρεμλίνου σκεφτόταν ήδη μια εισβολή στα τέλη του 2021 όταν οι υπηρεσίες πληροφοριών του είπαν ότι η CIA και η βρετανική MI6 εμπλέκονταν σε μεγάλο βαθμό στρατιωτικά στην Ουκρανία.

Αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι ότι τα μέσα μας δεν δίνουν σημασία στις συγκλονιστικές αποκαλύψεις από τους New York Times .

Η παράλειψη απεικονίζει το ανησυχητικό επίπεδο προπαγανδιστικού κορεσμού της δημόσιας σφαίρας μας.

Αντί να αμφισβητούν τις επίσημες αφηγήσεις, τα ΜΜΕ αποδεικνύονται τα πραγματικά όργανα επικοινωνίας των αρχών.

Στην Ελβετία φέρουν την κύρια ευθύνη για την επικίνδυνη μονομέρεια των συζητήσεων.

Υιοθετώντας άκριτα την αντιρωσική προπαγάνδα, οι δημοσιογράφοι δημιούργησαν μια διάθεση στην οποία η εγκατάλειψη της ελβετικής ουδετερότητας κατέστη δυνατή εξαρχής.

Όπως συνέβαινε κατά την περίοδο της Κορώνας, οι επικριτές και οι σκεπτικιστές έβλεπαν τους εαυτούς τους να δηλώνονται ως απάνθρωποι.

Γινόμαστε μάρτυρες του θριάμβου της στάσης και των ευσεβών πόθων επί της πραγματικότητας με τους δημοσιογράφους να γίνονται συνένοχοι και εκτελεστές της κυβερνητικής προπαγάνδας.

 Ακόμη και το κράτος δικαίου μπαίνει ολοένα και περισσότερο κάτω από τους τροχούς.

Όσον αφορά τη Ρωσία, οι σιδερένιες δυτικές αρχές, όπως το τεκμήριο της αθωότητας, είναι εδώ και καιρό εκτός ισχύος και τα ηθικά δικαστήρια δεν έχουν κανένα απολύτως διαδικαστικό κανόνα.

Έτσι, όλες οι εταιρείες εφημερίδων, ειδικά τα δημόσια μέσα ενημέρωσης, υπέκυψαν στον ισχυρισμό ότι μόνο ο «δολοφόνος» Πούτιν θα μπορούσε να βρίσκεται πίσω από τον θάνατο του Ρώσου ακτιβιστή Alexei Navalny.

 Εν τω μεταξύ, ακόμη και ο επικεφαλής των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών Μπουντάνοφ, προς λύπη του, παραδέχτηκε ότι ο Ναβάλνι πέθανε από φυσικά αίτια, όπως ανέφεραν οι ρωσικές αρχές.

Μπορεί αυτό να μην είναι αλήθεια ή να φωτίζει μόνο ένα μέρος της αλήθειας, αλλά και μόνο το γεγονός ότι τέτοιες ειδήσεις δεν εμφανίζονται καθόλου στα μέσα μας ενισχύει την υποψία κομματικοποίησης σε βάρος του ρεπορτάζ.

Αντίστοιχα, οι δημοσιογράφοι μας υποβαθμίζουν επίσης την «καταστροφική ήττα» του Ζελένσκι στη βάση Avdiivka, σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ. Οτιδήποτε δεν ταιριάζει στην εικόνα πέφτει έξω.

Μόνο σταδιακά διαρρέει ένα άλλο σημαντικό μήνυμα.

Η πύλη της Γενεύης Gipri τεκμηριώνει ένα ρωσικό προσχέδιο σύμβασης με ημερομηνία 17 Δεκεμβρίου 2021.

Σε αυτό, η Ρωσία δηλώνει ότι είναι έτοιμη να παραιτηθεί από πολεμικές ενέργειες κατά της Ουκρανίας, εάν οι Αμερικανοί δεν επεκτείνουν πλέον το ΝΑΤΟ πιο ανατολικά και δεν δημιουργήσουν βάσεις εκτός των κρατών του ΝΑΤΟ στις προηγούμενες σοβιετικές δημοκρατίες.

Ο Πούτιν και ο Λαβρόφ καλούν επίσης την Ουάσιγκτον να μην αναπτύξει πυρηνικούς πυραύλους πέρα ​​από τα σύνορα των ΗΠΑ.

Η Ρωσία θα δεσμευθεί επίσης σε αυτό. Ανεξάρτητα από το πώς κρίνετε τις προτάσεις, έρχονται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό ότι ο Πούτιν εξαπέλυσε έναν «απρόκλητο επιθετικό πόλεμο» στην Ουκρανία.

Τι θα συμβεί αν τα καταφύγια των ΗΠΑ στα ρωσικά σύνορα δεν αποτελούν πρόκληση;

Ας παραμείνουμε λοιπόν δύσπιστοι, ας παραμείνουμε καχύποπτοι, ας μείνουμε ανοιχτοί στην άλλη άποψη.

 Ο κόσμος δεν είναι μια ταινία του Χόλιγουντ, η πραγματικότητα δεν είναι ποτέ μαύρη ή άσπρη, αλλά γκρίζα, αντιφατική, συχνά διαφορετική από ό,τι φανταζόμαστε.

Κανείς δεν έχει την αλήθεια, κανείς δεν μπορεί να την κατέχει, αλλά μπορείτε να προσπαθήσετε να την πλησιάσετε περισσότερο μέσω της αμφισβήτησης, της αντίφασης, του λόγου και του αντιλόγου.

Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το νέο βιβλίο του μεγάλου Γερμανού σκηνοθέτη Βέρνερ Χέρτζογκ, «Το μέλλον της αλήθειας».

Σε αυτό, ο Herzog υποστηρίζει την κριτική και τη δυσπιστία.

Μας υπενθυμίζει τη μεγάλη ανθρώπινη «προθυμία να αποδεχθεί τα ψέματα και την αυταπάτη».

Και ζητά να δοθεί περισσότερη προσοχή στην πιο σημαντική αρχή του συνταγματικού μας κράτους: σε περίπτωση αμφιβολίας, για τους κατηγορούμενους.

28 Φεβρουαρίου 2024

Μόνο με αυτές τις υπόγειες βάσεις θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν οι καταστροφικές επιθέσεις εναντίον αμάχων στην περιοχή του Ντόνετσκ ή του Μπέλγκοροντ.

Δείχνει πόσο άσχημα και απάνθρωπα σκέφτονταν οι εισβολείς των ΗΠΑ πριν από 10 χρόνια

«Σε περίπτωση αμφιβολίας, για τον κατηγορούμενο», «πολυφωνία», «λόγος και αντίλογος», «διπλωματία», «θέλουμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον», «αμεροληψία», «ουδετερότητα», «δικαιοσύνη» – όλα αυτά δεν ανήκει πλέον στις αξίες της Δύσης και των ρεπόρτερ της, των ΜΜΕ.

 Η πλειοψηφία των συλλογικοτήτων προφανώς έτσι το θέλει, αλλιώς δεν θα ήταν έτσι.

Δυστυχώς, η πλειοψηφία απολαμβάνει τις διχαστικές κατασκευές εχθρικής εικόνας της Δύσης και της σούπερ εκκλησίας «Επιστήμη».

Υποψιάζομαι ότι η CIA δρούσε στην Ουκρανία πολύ πριν από το Μαϊντάν – γιατί, σύμφωνα με τη Νούλαντ, το πραξικόπημα προετοιμάστηκε με 5 δισεκατομμύρια δολάρια και η Νούλαντ σίγουρα δεν το έκανε μόνη της. Θυμάμαι επίσης όταν τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ακόμη χωρίς λογοκρισία ότι η CIA είχε γραφεία στο κτίριο του κοινοβουλίου στο Κίεβο.

 Η CIA σχεδόν σίγουρα είχε ρόλο στην Πορτοκαλί Επανάσταση του 2004 στην Ουκρανία.

https://weltwoche.ch/story/zwoelf-cia-bunker-in-der-ukraine/