ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Ποιοι μεγάλοι επαίνεσαν την Ελλάδα, Αλλά ήταν σκέτη υποκρισία/ και παχνιά ανέξοδα λόγια, ουδείς έκανε στην πράξη κάτι υπέρ της Ελλάδος, λάθος όχι όλοι έκαναν τα πάντα για να σκλαβώσουν αυτήν την υπερήφανη Ελλάδα.

Για αυτό τους αναφέρω για να μάθουν οι Έλληνες, την παγκόσμια αχαριστία/και αυτήν την αχαριστία την πληρώνει όλη η γη, αφού πλέον δεν υπάρχουν αξίες και ηθικές.

Την Ελλάδα τα παρακάτω καθίκια έπρεπε να την κηρύξουν παγκόσμια κληρονομία και να την προστατεύει όλη η ανθρωπότητας σαν μνημείο πολιτισμούς και ανδρείας!!!!!

Και να γίνονται οι ολυμπιακοί αγώνες μόνιμα στην γενέτειρα του Ολυμπισμού.

Που θα όταν πρέσβειρα ειρήνης!!!!

Ρίτσαρντ Γκιρ «Γίνεται να μην αγαπάς την Ελλάδα;

 Όλοι έχουμε ένα κομμάτι Ελλάδας μέσα μας.

Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Πρόεδρος Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής:

Ο αγώνας της Ελλάδας στον πόλεμο αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για όλα τα έθνη

Τζόζεφ Γκέμπελς, ηγετικό στέλεχος του Γ’ Ράιχ και υπουργός προπαγάνδας:

“Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα… Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχητές…. Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα… Και αυτός ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων

Σαρλ Ντε Γκωλ:

“Είμαι ανίκανος να δώσω το κατάλληλο εύρος της ευγνωμοσύνης που αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση του λαού και των ηγετών της Ελλάδας.”

Μορίς Σουμάν, Υπουργός των εξωτερικών της Γαλλίας:

“Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της μαρτυρικής, υποδουλωμένης, ματωμένης, αλλά ζωντανής Ευρώπης… Ποτέ μια ήττα δεν υπήρξε τόσο τιμητική για κείνους που την υπέστησαν”.

Ιωσήφ Στάλιν

“Όταν νικήσουμε, θα μπούμε στη Βουλγαρία ως τιμωροί, στη Γιουγκοσλαβία ως ελευθερωτές και στην Ελλάδα ως προσκυνητές…”Ενώ σε μια ομιλία του στον ραδιοφωνικό σταθμό της Μόσχας, δήλωσε:

“Λυπάμαι που γερνάω και δεν θα ζήσω αρκετά για να ευγνωμονώ τον Ελληνικό λαό, η αντίσταση του οποίου έκρινε τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.”

Γουίνστον Τσόρτσιλ:

“Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δεν αποδίδει στο ελάχιστο τις πράξεις αυτοθυσίας των Ελλήνων, οι οποίες ήταν ο καθοριστικός παράγοντας για τη νικηφόρα έκβαση της κοινής προσπάθειας των εθνών, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για την ανθρώπινη ελευθερία και την αξιοπρέπεια.

Εάν δεν ήταν η ανδρεία των Ελλήνων και το θάρρος τους, η έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου θα ήταν ακαθόριστη.”

και

“Μέχρι τώρα συνηθίζαμε να λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.”

Γεώργιος ΣΤ’, Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας

“Ο μεγαλοπρεπής αγώνας της Ελλάδος, υπήρξε η πρώτη μεγάλη καμπή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.”

Sir Robert Antony Eden, Υπουργός Πολέμου και Εξωτερικών της Βρετανίας

“Πριν από 2300 χρόνια, οι Αθηναίοι έλεγαν ότι το μυστήριο της επιτυχίας είναι η Ελευθερία και το μυστήριο της Ελευθερίας είναι η Ανδρεία. Οι Έλληνες δίδουν νέα πνοή σε αυτή τη μεγάλη παράδοση.”
Γκεόργκι Ζούκοφ, Στρατάρχης του Σοβιετικού Στρατού:

Εάν ο Ρωσικός λαός κατόρθωσε να προβάλλει αντίσταση μπροστά στις πόρτες της Μόσχας, να συγκρατήσει και να ανατρέψει τον Γερμανικό χείμαρρο, το οφείλει στον Ελληνικό λαό, που καθυστέρησε τις Γερμανικές μεραρχίες όλον τον καιρό, που θα μπορούσαν να μας γονατίσουν.

Η γιγαντομαχία της Κρήτης υπήρξε το κορύφωμα της Ελληνικής Προσφοράς.

Ραδιοφωνικός Σταθμός Μόσχας:

Πολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και νικήσατε.

Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε.

Δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλιώς διότι είστε Έλληνες. Κερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε.

Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι θα σας ευγνωμονούμε
Οι εφημερίδες στην μακρινή Ιαπωνία, παρά τη συμμαχική σχέση με τη Γερμανία, αναγνώρισαν τη γενναιότητα των Ελλήνων και έγραψαν:

“Προτείνουμε ως ζήτημα υπέρτατου καθήκοντος τιμής, όπως δημιουργηθεί έκτακτο «Τάγμα των Ιπποτών της Κρήτης», για να τιμηθεί με ειδικό παράσημο κάθε πολίτης, κάθε στρατιώτης και κάθε αξιωματικός που έλαβε μέρος στην ενδοξότερη μάχη της ιστορίας, τη Μάχη της Κρήτης.”

“Η χώρα μας, στην οποία τιμάται ιδιαίτερα η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμό τον αγώνα των Ελλήνων στην Αλβανία.

 Ένας αγώνας που μας συγκινεί τόσο ώστε, παραμερίζοντας προς στιγμήν κάθε άλλο αίσθημα, αναφωνούμε «Ζήτω η Ελλάς!»”

Evening Times, Λονδίνο

“Η Ελλάδα, η οποία στο Μαραθώνα, στις Θερμοπύλες, στη Σαλαμίνα δίδαξε στον κόσμο πως πρέπει να μάχεται ακόμα και απέναντι σε υπεράριθμους εχθρούς, επανήλθε και σήμερα στις αρχαίες επιλογές της, καταφρονώντας τον τύραννο μέχρι θανάτου.”

Ο Στρατάρχης Γιαν Σματς, Πρωθυπουργός της Ν. Αφρικής, χαρακτήρισε την 28η Οκτωβρίου 1940 ως “ημέρα που άλλαξε τον ρου της Ιστορίας”. Και προσέθεσε: “Πραγματικώς εγεννήθη μία νέα Ελλάς, όπως την ωνειρεύθησαν οι ποιηταί.”
Πράγματι, σύμμαχοι και εχθροί αναγνώρισαν την αποφασιστική συμβολή της Ελλάδος στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Antony Eden:
“Αν το αποτυχόν χάρις εις την νικηφόρον αντίστασιν της Ελλάδος μεσογειακόν σχέδιον του Hitler επετύγχανεν, η επίθεσις της Γερμανίας εναντίον της Ρωσίας θα είχεν όλως διάφορα αποτελέσματα.

Οι ήρωες που έχουν βάψει με το αίμα τους την ιεράν γην της Βορείου Ηπείρου, οι μαχηταί της Πίνδου και οι άλλοι, θα είναι οδηγοί μαζί με τους Μαραθωνομάχους, θα φωτίζουν ανά τους αιώνας την οικουμένην.”

Ο Βρετανός υπουργός F. Noel Baker (Οκτώβριος 1942):
“Αν η Ελλάς ενέδιδε εις το τελεσίγραφο του Mussolini, ουδείς θα εδικαιούτο να την μεμφθεί… Ο Άξων θα εκυριάρχει στην Μεσόγειο… Η Συρία, το Ιράκ, η Περσία, η Κύπρος, θα κατελαμβάνοντο από τον Άξονα.

Η Τουρκία θα εκυκλώνετο.

 Οι πετρελαιοπηγές της Εγγύς Ανατολής θα ήσαν στη διάθεσή του.

Η οπίσθια θύρα του Καυκάσου θα ανοιγόταν δι’ αυτόν… Χάρις εις την ελληνικήν αντίστασιν, μας εδόθη ο καιρός να αποκρούσωμε και να συντρίψωμε την ιταλικήν στρατιά, η οποία εκινήθη από τη Λιβύη κατά της Αιγύπτου, να εκκαθαρίσωμε την Ερυθράν Θάλασσα από τα εχθρικά πλοία, να μεταφέρωμε την αμερικανική βοήθεια προς την Εγγύς Ανατολή και να εξουδετερώσουμε έτσι την εχθρική απειλή εναντίον της… Αν το Στάλιγκραντ και ο Καύκασος κρατούν σήμερα, τούτο δεν είναι άσχετον προς την ελληνικήν αντίσταση, της οποίας επωφελούμεθα, μετά την πάροδον δύο ολόκληρων ετών.

Ο κόσμος πραγματικά δεν δικαιούται να λησμονήσει τα ελληνικά κατορθώματα κατά την ιστορική εκείνη στιγμή.”

Η ΕΣΣΔ, διά του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Μόσχας, αναγνώρισε την καθοριστική συμβολή της Ελλάδος στην καθυστέρηση και τελική αποτυχία της Γερμανικής επιθέσεως εναντίον της ΕΣΣΔ (επιχείρηση “Barbarossa”):
“Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε.

Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε.

Δεν ήτο δυνατόν να γίνει άλλως, διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν.

Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευγνωμονούμε.”

Αλλά και όλοι οι ανώτεροι Γερμανοί αξιωματούχοι που κατέθεσαν στη δίκη της Νυρεμβέργης, είτε ως κατηγορούμενοι είτε ως μάρτυρες (Keitel, Jodl, von Rundstedt, von List κ.ά.), ομολόγησαν ως βασική αιτία της αποτυχίας της επιχείρησης “Barbarossa” τη Βαλκανική εκστρατεία. Ο στρατάρχης Keitel συγκεκριμένα κατέθεσε:
“Η απροσδόκητη και ισχυρή αντίσταση των Ελλήνων εβράδυνε την επίθεση κατά της Ρωσίας για περισσότερο από δύο μήνες.

Αν δεν υπήρχε η καθυστέρηση αυτή, η εξέλιξη του πολέμου θα ήτο διαφορετική, τόσο εις το Ανατολικό μέτωπο όσο και εις τον πόλεμο γενικά, και άλλοι σήμερα θα ήσαν εις την θέσιν του κατηγορουμένου.

“Ο Franklin Roosevelt γράφει στον Έλληνα πρέσβη στην Washington (28 Οκτωβρίου 1942):
“Σημαντικώτερον ακόμη από την αρχικήν υπερήφανον απόκρουσιν της εχθρικής προκλήσεως είναι το γεγονός, ότι η Ελλάς εξηκολούθησε να μάχεται με κάθε μέσον το οποίον ημπορούσε να διαθέση. Όταν η ηπειρωτική Ελλάς κατελήφθη από την εχθρικήν υπεροπλίαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από τας νήσους.

Και όταν αι νήσοι έπεσαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από την Αφρικήν, από τας θάλασσας, από οιονδήποτε μέρος εις το οποίον θα ημπορούσαν να κτυπηθούν οι επιδρομείς. Εις εκείνους που προτιμούν να επιτύχουν ένα συμβιβασμόν, να ακολουθήσουν πολιτικήν συνεννοήσεως ή κατευνασμού, να υπολογίσουν τας ζημίας και τα έξοδα της αντιστάσεως, ημπορώ να τονίσω ότι η Ελλάς εδημιούργησε το παράδειγμα, το οποίον ο καθείς από ημάς οφείλει να ακολουθήση μέχρις ότου οι άρπαγες της ελευθερίας αχθούν τελικώς εις την δικαίαν εξόντωσίν των.”

Ο Adolf Hitler ήταν αντίθετος με την ιταλική επίθεση, καθώς δεν ήθελε να ανοίξει Βαλκανικό μέτωπο, τη στιγμή που προετοίμαζε την εκστρατεία κατά της ΕΣΣΔ.

Αλλά και διότι η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, απρόκλητη και βάρβαρη επίθεση του Άξονα κατά ενός μικρού κράτους, και η ηρωική αντίσταση της τελευταίας, απετέλεσαν ισχυρά όπλα στα χέρια του Roosevelt, προκειμένου να κερδίσει την επανεκλογή του και να προωθήσει την κατά του Άξονα πολιτική του.

 Ο Ναύαρχος φον Κανάρης αναφέρει στα απομνημονεύματά του, ότι σε σύσκεψη στο Μπερχτεσγκάντεν την 1η Φεβρουαρίου 1941, προκειμένου να συζητηθούν οι εξελίξεις μετά το θάνατο του Μεταξά, και ενώ είχε ήδη αποφασιστεί η Γερμανική επίθεση, ακούστηκε ο Hitler να μονολογεί: “Εάν επιτεθώ, θα μου πουν ότι κτυπώ πισώπλατα έναν ηρωικό λαό· εάν δεν επιτεθώ, προδίδω ένα φίλο και σύμμαχο (Mussolini).

” Διέπραξε όμως την ατιμία αυτή, και τελικά οι φόβοι του επιβεβαιώθηκαν.

Η ηρωική μάλιστα Ελληνική αντίσταση στα Οχυρά της Γραμμής Μεταξά τον έκανε να αναγνωρίσει σε λόγο του στο Ράιχσταγκ (4 Μαΐου 1941):
“Ενώπιον της Ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω ότι, από τους μέχρι τώρα αντιπάλους μας, ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με εξαιρετική γενναιότητα και δεν παραδόθηκε παρά όταν κάθε αντίστασή του ήταν αδύνατη.

Ως εκ τούτου, απεφάσισα να μην κρατηθεί κανένας Έλληνας στρατιώτης αιχμάλωτος και οι αξιωματικοί να διατηρήσουν τα προσωπικά όπλα τους.”
Όταν δε όλα θα έχουν κριθεί, θα ομολογήσει στην “Πολιτική Διαθήκη”, την οποία υπαγόρευσε στον Borman, το Φεβρουάριο του 1945 στο Βερολίνο:
“Η κακή τροπή του πολέμου για τον Άξονα άρχισε από την περιττή και ανόητη επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, η οποία έδωσε την ευκαιρία στην Αγγλία να θέσει και πάλι τον πόδα της επί της Ευρώπης, στον Churchill να θριαμβολογήσει ότι η Αγγλία έχει και πάλι συμμάχους στον αγώνα της κατά του Άξονα, και στους εχθρούς του Ράιχ να αναθαρρήσουν.”
“…Άνευ των δημιουργηθεισών υπό των Ιταλών δυσκολιών εκ της εκστρατείας των κατά της Ελλάδος, θα είχον επιτεθή εναντίον των Ρώσων εβδομάδας τινάς ενωρίτερον.”
H Λένι Ρίφενσταλ στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι ο Hitler της είπε σε συνάντησή τους στις 30 Μαρτίου 1944:
“Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθή εις την Ελλάδα και δεν εχρειάζοντο την βοήθειάν μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετικήν τροπήν.

Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσωμεν το Λένινγκραντ και την Μόσχαν, πριν πιάσει το Ρωσικόν ψύχος.”

Γράφει ο Joseph Goebbels στο ημερολόγιό του, στις 8 Απρ. 1941, δύο ημέρες μετά την γερμανική επίθεση, εντυπωσιασμένος και αυτός από την μαχητικότητα των Ελλήνων: “Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα… Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχηταί… Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα… Και αυτός ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων.

 Ίσως υπάρχει ακόμη ένα ίχνος της παλαιάς ελληνικής καταγωγής σ’ αυτούς.”

Θα γράψει το περιοδικό TIME (January 6, 1941, “1940 Man of the Year: Winston Churchill”):
“Benito Mussolini, thinking conquest was easy, proved the year’s greatest flop.
[…] Among other Europeans who had made their mark in 1940, one was short, squat General John Metaxas, Premier of the Greeks, who had made a monkey of Benito Mussolini.”

Αλλά και οι Ιαπωνικές εφημερίδες (Δεκέμβριος 1940):
“Η χώρα μας, εις την οποίαν ιδιαιτέρως τιμάται η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμόν τον αγώνα των Ελλήνων εις την Αλβανίαν, ο οποίος μας συγκινεί τόσον ώστε, παραμερίζοντες προς στιγμήν παν άλλο αίσθημα, αναφωνούμεν “Ζήτω η Ελλάς”.”

Για τη μάχη της Κρήτης ο Winston Churchill γράφει στα απομνημονεύματά του: “Στην Κρήτη ο Goering κέρδισε μια Πύρρειο νίκη, διότι με τις δυνάμεις που σπατάλησε εκεί θα μπορούσε εύκολα να κατακτήσει την Κύπρο, τη Συρία, το Ιράκ και ίσως ακόμη και την Περσία… Διέπραξε την ανοησία να αφήσει να του ξεφύγουν αυτές οι μεγάλες ευκαιρίες, με το να θυσιάσει τις αναντικατάστατες αυτές δυνάμεις σε έναν θανάσιμο αγώνα που διεξαγόταν συχνά σώμα με σώμα…”

Η καθυστέρηση των Γερμανών στην Κρήτη επέτρεψε στον Άγγλο στρατάρχη Weyvell να οργανώσει την άμυνα της Αιγύπτου.

Ο ίδιος ανέφερε στην κυβέρνησή του: “Οι απώλεις των Γερμανών στην Κρήτη έσωσαν τη γενική κατάσταση στη Μεσόγειο, διότι καταστράφηκε μέγα μέρος από τα αεραγήματα του εχθρού και τεράστιος αριθμός αεροπλάνων.

” Ο ίδιος λέγει: “Προθύμως αναγνωρίζομεν ότι οι Έλληνες σύμμαχοί μας είναι οι πρώτοι που τας υπερόχους νίκας των εις την Βόρειον Ήπειρον άνοιξαν τον δρόμον και κατάφερον πλήγματα κατά της φασιστικής Ιταλίας.

Αι επιτυχίαι δεν είχαν μόνον τοπικήν σημασίαν, αλλά επηρέασαν την όλην εξέλιξιν του πολέμου.

Η άμυνα της Κρήτης έσωσε την Κύπρον, την Συρίαν, το Ιράκ και ίσως το Τομπρούκ.”

Ο ίδιος ο Hitler παραδέχθηκε: ” Η Κρήτη απέδειξε ότι οι μεγάλες μέρες των αλεξιπτωτιστών τελείωσαν.”

Οι συμμαχικές δυνάμεις που έλαβαν μέρος στη μάχη της Κρήτης ήταν 30.000-32.000 στρατιώτες και 1.500 αξιωματικοί, Άγγλοι, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί.

Επίσης 11.500 Έλληνες νεοσύλλεκτοι και σύσσωμος ο ηρωικός Κρητικός λαός.

 4.000 αλεξιπτωτιστές και πάνω από 170 αεροπλάνα ήταν οι Γερμανικές απώλειες.

(από την υπέροχη εργασία του Φειδία Ν. Μπουρλά και την ιστοσελίδα του http://pheidias.antibaro.gr/)

Την ίδια ημέρα, ο Αμπιντίν Ντάβερ έγραφε στη στήλη του: «Οσα έθνη δεν δίνουν αξία στην ανεξαρτησία, στην εθνική κυριαρχία, στην τιμή και στην αξιοπρέπεια ανοίγουν τις αγκάλες τους στον κατακτητή.

Αντιθέτως, τα έθνη που μένουν πιστά στα ιερά και τα όσιά τους προτάσσουν τα στήθη και τις λόγχες τους στον στρατό του κατακτητή. Η μικρή αλλά ηρωική Ελλάδα προτίμησε το δεύτερο.

-Valery Giscard d’Estaing

Η προσφορά της Ελλάδας στην Ευρώπη.

Πνευματικό δυναμικό

Η δήλωση ενός Γάλλου πολιτικού.

Η Ελλάδα διαθέτει ένα αξιόλογο πνεματικό δυναμικό (Γράμματα, Επιστήμες, Τέχνες), όπως αποδεικνύουν οι βραβεύσεις και οι διακρίσεις τους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι Έλληνες ήταν από τους πρώτους λαούς που κατόρθωσαν να δημιουργήσουν αλφάβητο και να αναπτύξουν έναν από τους πιο αρχαίους και σημαντικούς πολιτισμούς.

Το λατινικό αλφάβητο βασίζεται στο ελληνικό και αυτή η προσφορά των Ελλήνων βοήθησε τους Ευρωπαίους να αναπτυχθούν εξαρχής.

“Europe without Greece is like a child without a birth certificate

«Η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα είναι σαν ένα παιδί χωρίς πιστοποιητικό γέννησης»

Ο διάσημος Ιάπωνας καθηγητής Hide ki Yukawa (του πανεπιστημίου του Κιότο, βραβείο Νόμπελ 1949, μέλος της Ακαδημίας της Ιαπωνίας από το 1946), μιλώντας από την Πνύκα κατά τη συνάντηση των Αθηνών (των σοφών) την 5η Ιουνίου 1964, είπε στην αρχή:

“Ως φυσικός έχω πλήρη συναίσθηση του χρέους μου προς τους Έλληνες, οι οποίοι εγκαινίασαν τον μεγάλο σκοπό να αποκαλύψουν την αλήθεια, που είναι κρυμμένη βαθιά μέσα στη Φύση”, (στη γλώσσα των Σίνων η αντίστοιχη λέξη “Φύση” σημαίνει: “αυτό το οποίο είναι έτσι από τον εαυτό του, όπως είναι).

Αφού τόνισε έπειτα ότι, από πέντε ετών ο παππούς του κι ο πατέρας του (καθηγητής κι εκείνος του πανεπιστημίου του Κιότο), άρχισαν να του διδάσκουν τα κλασικά κινέζικα κείμενα των μαθητών του Κομφούκιου (551 – 479 π.Χ.). Δέκα τριών ετών πήρε απ’ τη βιβλιοθήκη του πατέρα του και διάβασε βιβλία περί Ταοϊσμού του Λάο Τσε και του Τσουάγκ Τσε (365 – 290 π.Χ.) και συνεχίζει: “βαθιά ήταν η εντύπωση που δέχτηκα απ’ τη φιλοσοφία τους για την αρχαία Ελλάδα”.

 Τον Δ’ π.Χ. αιώνα, βεβαιώνει ο Ιάπωνας καθηγητής ήταν γνωστή στην Κίνα η ελληνική φιλοσοφία.

Ο Τσουάγκ Τσε, νεότερος απ’ τον Πλάτωνα, 65 περίπου χρόνια, σε ακμή ηλικίας όταν ο Μ. Αλέξανδρος έφτασε στον Ινδό ποταμό.

 “Με τέτοιο υπόβαθρο, λέει ο Ιάπωνας, μπήκα στον κόσμο της σύγχρονης επιστήμης, η οποία βασιζόταν στην κληρονομιά των αρχαίων Ελλήνων.

 Από τότε και από καιρό σε καιρό με καταδίωκε ένα ερώτημα το οποίο με καταδιώκει ακόμη.

Το ερώτημα είναι: “γιατί η επιστήμη έφτασε στο υψηλό της επίπεδο αρχίζοντας μόνο από την Ελλάδα και όχι από πουθενά αλλού;”. . . “από κάποια αιτία, η αρχαία Κίνα δεν μπόρεσε να παρουσιάσει έναν τέτοιο τύπο μεγαλοφυΐας όπως ο Πυθαγόρας και ο Δημόκριτος. . . ο Πυθαγόρας ο οποίος συνέλαβε τους φυσικούς νόμους ως απλές και ορισμένες σχέσεις μεταξύ αριθμών και ο Δημόκριτος, ο οποίος σκέφθηκε την ύπαρξη των αόρατων μικρών ατόμων μαζί με την αφηρημένη έννοια του κενού”.

Καταραμένε Έλληνα,

Όπου να γυρίσω τη σκέψη μου, όπου και να στρέψω τη ψυχή μου, μπροστά μου σε βρίσκω.

Τέχνη λαχταρώ, ποίηση, θέατρο, αρχιτεκτονική, εσύ μπροστά μου, πρώτος κι αξεπέραστος. Επιστήμη αναζητώ, μαθηματικά, φιλοσοφία, ιατρική, κορυφαίος και ανυπέρβλητος.

Για δημοκρατία διψώ, ισονομία και ισοπολιτεία, εσύ μπροστά μου, ασυναγώνιστος κι ανεπισκίαστος.

Καταραμένε Έλληνα, καταραμένη γνώση.

Γιατί να σ’ αγγίξω;

Για να αισθανθώ πόσο μικρός είμαι, ασήμαντος, μηδαμινός;

Γιατί δεν μ’ αφήνεις στη δυστυχία μου και στην ανεμελιά μου

Friedrich von Schiller

Το να λέμε ότι η Αρχαία Ελλάδα υπήρξε το λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού και ότι επιστήμες και τέχνες δημιουργήθηκαν και μεγαλούργησαν εδώ, σε σημείο που και ο σύγχρονος ακόμη πολιτισμός να αντλεί από τους θησαυρούς της Χώρας μας, πνευματικές επικουρίες και δάνεια, αυτό δε συνιστά προγονολατρία και δε μας αφαιρεί το δικαίωμα επίκλησης αυτής της αλήθειας.

Το ζήτημα σήμερα είναι αν αυτή η μέγιστη και ανυπολόγιστη προσφορά των Αρχαίων Ελλήνων προς τον έξω κόσμο, προσφορά όχι με την έννοια της μετάδοσης δίκην δώρου προς τρίτους, αλλά με την έννοια της αυθύπαρκτης και πηγαίας δημιουργίας που να είναι προσιτή σαν φωτοβόλημα σε όλους, αν αυτή, λοιπόν, η αιώνια πολιτιστική παρακαταθήκη κεντρίζει τη συνείδηση των νεώτερων λαών, και δη των ισχυρών, ώστε να εκδηλώνουν ένα αίσθημα συμπάθειας προς τους κληρονόμους αυτού του πολιτισμού.

Να σημειωθεί ότι και εμείς οι νεώτεροι Έλληνες δεν μείναμε αδρανείς καθήμενοι στις δάφνες του πολιτισμού εκείνου.

Προσφέραμε με τις δυνάμεις μας τη συνδρομή μας προς τους συμμαχικούς σχηματισμούς, όταν οι συνθήκες την προκάλεσαν.

Δεν είναι μακριά ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος, όπου η προσφορά μας προς τις συμμαχικές δυνάμεις υπήρξε ανυπολόγιστη, στα πεδία των μαχών και στην σθεναρή αντίστασή μας στις δυνάμεις του Άξονα.

Τότε αναγνωρίστηκε η προσφορά αυτή με υπερβολικούς επαίνους, με θαυμασμό για την ευψυχία του ελληνικού λαού, ο οποίος ήταν σε μεγάλο βαθμό η αιτία της ήττας του Ναζισμού στη Ρωσία και εντεύθεν της κατάρρευσής του.

Άλλοι που συντάχθηκαν με τον εχθρό, απολαμβάνουν σήμερα τη συμπάθεια και την υποστήριξη των Μεγάλων και ισχυρών.

Οι πικρίες, όμως είναι  γνώρισμα των ανίσχυρων, των φτωχών και των αδύναμων!

Τα λόγια εκείνα, οι έπαινοι, οι μεγαλαυχίες αποδείχτηκαν «έπεα πτερόεντα», αν κρίνει κανείς από το πώς οι οφειλέτες σε ηθικό πλάνο αντιμετωπίζουν σήμερα τη νέα κατάσταση του Ελληνισμού.

H Ελλάδα σήμερα βιώνει μια ανοίκεια σχέση αμνημοσύνης. Κρίση των καιρών!

Η δημοκρατία ξεκίνησε εδώ στην Ελλάδα, μας δείξατε πώς να γίνουμε και πάλι πολιτισμένοι» ανέφερε ο Στινγκ.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ