Οι GAFA  ισχυρότερο λόμπι στο ευρωκοινοβούλιο και η Φον Ντερ λαιεν με τον Μπουρλά.

Η Βελγική αστυνομία έχει πάρει μια καρφίτσα και μαζεύει τα προφυλακτικά και τα αποτσίγαρα, για ΝΑ καθαρίσει το Ευρωκοινοβούλιο!!!!!!!

Οι μίζες έχουν ισχυρές πλάτες/ και δυνατούς αποδέκτες!!!

Παρακολουθούν Ανδρουλάκη το μαθαίνουμε απ’το Ευρωκοινοβούλιο.

Τα παίρνει η  Καιλη , το μαθαίνουμε απ’ τους Βέλγους.

Λαδώνει η Novartis το μαθαίνουμε απ’ τους Αμερικάνους.

Λαδώνει η Siemens το μαθαίνουμε απ’ τους Γερμανούς.

Τα δικά μας ΜΜΕ ασχολούνται με την περμανάντ της Μενεγακης/ και η δικαιοσύνη με την Γιαγιά που πουλά αυγά στο πεζοδρόμιο!!!!

Αυτό λέγετε, πολιτισμένο και δημοκρατικό Έθνος;;;;;;;;;;

Για πάμε την άλλη μεγάλη δημοκρατία, την ευρωπαϊκή Ένωση????????

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ GAFA

η Gafa και τα τεράστια αποθέματά τους προσωπικών δεδομένων ενδέχεται να αποτελέσουν εμπόδιο στο σχέδιο της ΕΕ για τη βελτίωση της ασφάλειας στον κυβερνοχώρο και της προστασίας των δεδομένων των πολιτών.

Δεύτερον, όταν η Επιτροπή τιμωρεί την Gafa, στέλνει ένα μήνυμα στους υπόλοιπους ιδιωτικούς φορείς που αποτελούν μέρος της ψηφιακής σφαίρας, ότι μπορεί να γίνει πιο δύσκολη η επιχειρηματική δραστηριότητα εδώ.

Μην  πειράζεται την Gafa

Αυτό ήταν πράγματι μέρος των ανησυχιών που είχαν αξιωματούχοι και ειδικοί της ΕΕ από τότε που ο Επίτροπος Vestager άρχισε να επιβάλλει πρόστιμα στην Google, την Amazon και άλλους.

Για παράδειγμα, ο John Cassels, επικεφαλής μιας ομάδας ανταγωνισμού, ρυθμιστικών και εμπορικών εταιρειών σε μια δικηγορική εταιρεία που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο που ονομάζεται Fieldfisher, επεσήμανε ότι «η Ευρώπη πρέπει να είναι προσεκτική ώστε να μην αρχίσει να θεωρείται ως τόπος παραγωγής. δύσκολο να κάνεις επιχειρήσεις».

Όπως καταλαβαίνεται κουμάντο κάνουν τα συμφέροντα στην πολιτισμένη και δημοκρατική Ένωση, σας βάζω και τον σύνδεσμο, για να έχετε ολοκληρωμένη εικόνα.

https://www.eyes-on-europe.eu/the-european-union-and-the-gafa-issue/

Η ελευθερία της έκφρασης και ο κανονισμός GAFA Η πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό για την GAFA (Google, Amazon, Facebook και Apple) Με την δήθεν  ρητορική μίσους που είναι πολύ υποκειμενική και χρησιμοποιείται κυρίως για την καταστολή της ελευθερίας της έκφρασης.

Έχουμε ήδη δει τρομακτικά παραδείγματα των εξουσιών λογοκρισίας αυτών των κοινωνικών δικτύων.

Αυτές οι εταιρίες προσπαθούν να υπονομευσουν τις νομικές διαδικασίες και νόμους με μίζες σε όλα τα κλιμάκια της δημόσιας ζωής, για να κάνουν την δουλειά τους, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ η διάλυση του κοινωνικού ιστού περί δικαίου.

Οι μίζες έχουν ισχυρές πλάτες/ και δυνατούς αποδέκτες!!!

Οι νόμοι της Ευρώπης έχουν αξία κωλόχαρτου

Εσωτερική δουλειά

Πώς οι λομπίστες των επιχειρήσεων χρησιμοποίησαν τις διαδικασίες ελέγχου της Επιτροπής για να αποδυναμώσουν τη νομοθεσία για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον

08.06.2022

ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΟΡΑ

ΑΛΛΕΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ

ΟΜΑΔΕΣ ΛΟΜΠΙ & ΤΑΚΤΙΚΕΣ

Ένας προτεινόμενος νόμος της ΕΕ που επιδιώκει να υποχρεώσει τις εταιρείες να λογοδοτήσουν για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την κλιματική αλλαγή και την καταστροφή του περιβάλλοντος αποδυναμώθηκε-ΥΠΟΝΟΜΕΥΤΙΚΕ από ύπουλα κέντρα/ και από τους λομπίστες εταιρειών, με τη βοήθεια του δήθεν φιλικού προς τις επιχειρήσεις ατζέντα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για «Καλύτερη ρύθμιση» που περιλαμβάνει τον Κανονιστικό Έλεγχο Πίνακας (RSB).

Η αποστολή απορρύθμισης του RSB βοηθά να διασφαλιστεί ότι το κόστος της κοινωνικής και περιβαλλοντικής ζημίας που προκαλείται από τις εταιρείες και πληρώνεται από την κοινωνία και όχι από τις ίδιες τις εταιρείες.

 Ως αποτέλεσμα, ένας νόμος που αρχικά αποσκοπούσε στον περιορισμό της εταιρικής ατιμωρησίας, που απαιτούσε από τις εταιρείες να ασκούν «δέουσα επιμέλεια» κατά μήκος των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού τους και να παρέχουν στους πληγέντες πρόσβαση στη δικαιοσύνη, έμεινε γεμάτος μεγάλαααααα κενά.

Λάβετε μέτρα για αυτό το θέμα υπογράφοντας την αναφορά Justice is Everybody’s Business .

Η πρόταση Corporate Sustainability Due Diligence (CSDD) – που αποσκοπεί στην πρόληψη καταστροφών όπως η Rana Plaza στο Μπαγκλαντές, όπου πάνω από 1100 εργάτες κλωστοϋφαντουργίας έχασαν τη ζωή τους – κινδυνεύει να κάνει πολύ μικρή διαφορά ως έχει.

Αρχικά σκιαγραφήθηκε τον Οκτώβριο του 2020, ήταν επείγον και φιλόδοξο μέχρι που αποτέλεσε το αντικείμενο μιας εκστρατείας που διεξήχθη από επιχειρηματικά λόμπι στη Δανία, τη Σουηδία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και αλλού.

Ωστόσο, η τελική πρόταση της Επιτροπής, που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2022, αντιπροσωπεύει μια ανησυχητική αποδυνάμωση της αρχικής φιλοδοξίας.

Η τελική πρόταση για την εταιρική βιωσιμότητα και τη δέουσα επιμέλεια (CSDD) δίνει στις εταιρείες πολλές επιλογές για να αποφύγουν την ευθύνη και καθιστά εξαιρετικά δύσκολο για τα θύματα να αποδείξουν ότι μια εταιρεία ενήργησε εσφαλμένα.

Και ήταν ο ρόλος που έπαιξε το Ρυθμιστικό Συμβούλιο Ελέγχου (RSB) της ίδιας της Επιτροπής που εξασφάλισε τελικά αυτό το αποτέλεσμα.

Το RSB αποτελείται από μη εκλεγμένους υπαλλήλους που είναι επιφορτισμένοι με τη διασφάλιση ότι η νέα νομοθεσία της ΕΕ δεν βλάπτει την «ανταγωνιστικότητα» των επιχειρήσεων ή δεν γίνεται υπερβολικά «επαχθής».

Δηλαδή μαστίγιο και καρότο, διαιωνίζουμε τον απόπατο της Ευρωπαϊκής ένωσης.

 Αυτή η προσέγγιση κινδυνεύει να θυσιάσει τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά οφέλη της νομοθεσίας για να εξυπηρετήσει επιχειρηματικά συμφέροντα.

Το RSB απέρριψε δύο φορές την έκθεση εκτίμησης επιπτώσεων στον φάκελο CSDD, αναγκάζοντας μια σημαντική επανεξέταση εντός της Επιτροπής.

Η έκθεση «Inside job» , που δημοσιεύτηκε από το Corporate Europe Observatory (CEO), τους Friends of the Earth Europe (FoEE) και τους Friends of the Earth Germany (BUND), ανακάλυψε ότι:

Το RSB δεν θα πρέπει να συζητά μεμονωμένες νομοθετικές προτάσεις σε συναντήσεις με εκπροσώπους συμφερόντων, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τους εταιρικούς λομπίστες από το να το στοχοποιήσουν σκόπιμα ως μέρος της εκστρατείας του κατά του αρχείου CSDD.

Η δανική κυβέρνηση συνεργάστηκε ιδιαίτερα στενά με τα δανικά επιχειρηματικά συμφέροντα με “καλή συνεργασία” κατά την προετοιμασία του φακέλου CSDD.

Η ΓΔ Just της Επιτροπής, η αρχική σόλο επικεφαλής στο αρχείο CSDD, ήταν ασυνήθιστα προσεκτική με τα εταιρικά λόμπι, παρά το γεγονός ότι έλαβε περισσότερες από 100 προσεγγίσεις.

Η DG Grow, η οποία στη συνέχεια συμπεριλήφθηκε στο φάκελο, είναι παραδοσιακά πιο κοντά στη βιομηχανία και ήταν πολύ πιο διαθέσιμη στα λόμπι των επιχειρήσεων.

Η βιομηχανία της Δανίας αποφάσισε συγκεκριμένα να στοχεύσει την RSB με τις ανησυχίες και τις απαιτήσεις της.

Το RSB υποτίθεται ότι περιλαμβάνει οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική εμπειρογνωμοσύνη, αλλά σχεδόν όλα τα μέλη έχουν μόνο οικονομικά ή επιχειρηματικά υπόβαθρα.

Από τις 23 εξωτερικές συνεδριάσεις που πραγματοποιήθηκαν από τους προέδρους της RSB από την ίδρυσή της το 2015, το 90%+ διεξήχθησαν με εταιρικά συμφέροντα ή ομάδες προβληματισμού που υποστηρίζουν τη «Καλύτερη ρύθμιση».

Το RSB αποτελεί μέρος της ατζέντας της ΕΕ για τη «Βελτίωση της νομοθεσίας», η οποία υποστηρίζει την «αξιολόγηση» ως εργαλείο πολιτικής, επομένως είναι ειρωνικό το γεγονός ότι η ίδια η ατζέντα «Βελτίωση της νομοθεσίας» δεν έχει υποβληθεί σε ουσιαστική αναθεώρηση.

Ως αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, πολύ λιγότερες εταιρείες καλύπτονται από το νόμο και αποκλείει σημαντικά τμήματα της αλυσίδας αξίας.

Επίσης, αποτυγχάνει να καταστήσει τη δράση για το κλίμα μέρος των υποχρεώσεων δέουσας επιμέλειας των εταιρειών και δεν περιλαμβάνει υποχρεώσεις για βραχυπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους μείωσης των εκπομπών.

Ούτε επιτρέπει στις εταιρείες να προσαχθούν στα δικαστήρια σε περιπτώσεις αδυναμίας μείωσης των εκπομπών.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να λάβει επειγόντως μέτρα για να διασφαλίσει ότι η πρόταση της CSDD ανακτά την αρχική της φιλοδοξία να λογοδοτήσει για τις καταχρήσεις στην αλυσίδα εφοδιασμού του: ο απορυθμιστικός χαρακτήρας της Επιτροπής και του RSB πρέπει να επανεξεταστεί πλήρως.

Είναι απλό: για να διασφαλίσουμε την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος, χρειαζόμαστε ισχυρούς νόμους.

Και τους χρειαζόμαστε τώρα.

Η αναφορά είναι διαθέσιμη και στα Αγγλικά και στα Γερμανικά .

Στις 15 Ιουλίου, το Παρατηρητήριο της Εταιρικής Ευρώπης υπέβαλε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τα θέματα που έθιξε αυτή η έκθεση. Την καταγγελία μπορείτε να διαβάσετε εδώ .

Εν ολίγης το μεγάλο σκάνδαλο των Εμβολίων και τα σβησμένα μηνύματα της Φον Λαιεν, δεν έπρεπε να έχει ξηλωθεί όλη η μαφιόζικη Ευρωπαϊκή Ένωση;;;;;;

Μα από το κεφάλι βρωμάει το Ψάρι, όλα αυτά που βλέπουμε και ζούμε, είναι τα βρόμικα απόνερα του βόθρου που διοικείται η ευρωπαϊκή Ένωση.

Μπείτε στον σύνδεσμο να δείτε με τι βόθρο έχουμε να κάνουμε.

https://corporateeurope.org/en/inside-job

Διαφάνεια και ηθική στην ΕΕ: ανταλλαγή μηνυμάτων κειμένου μεταξύ της Ursula von der Leyen και του διευθύνοντος συμβούλου της Pfizer Albert Bourla

31.1.2022

Ερώτηση για γραπτή απάντηση E-000382/2022
στον
Κανόνα 138 της Επιτροπής
Julie Lechanteux (ID)

Την Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2021, η Ευρωπαία Διαμεσολαβήτρια Emily O’Reilly ξεκίνησε έρευνα σχετικά με ανταλλαγή μηνυμάτων κειμένου μεταξύ της προέδρου της Επιτροπής Ursula von der Leyen και του Albert Bourla, Διευθύνοντος Συμβούλου του αμερικανικού φαρμακευτικού κολοσσού Pfizer.

Η έρευνα (Υπόθεση 1316/2021/MIG) ακολουθεί την άρνηση της Επιτροπής να παραχωρήσει δημόσια πρόσβαση σε μηνύματα κειμένου και άλλα έγγραφα που αφορούν συζητήσεις μεταξύ του Προέδρου της Επιτροπής και του Διευθύνοντος Συμβούλου της Pfizer σχετικά με μια συμφωνία εμβολίου για τον COVID-19.

Παρόμοια αμφισβητήσιμη συμπεριφορά από την Ursula von der Leyen έχει γίνει μάρτυρας στο παρελθόν.

Το 2019, αποκαλύφθηκε ότι ένα κινητό τηλέφωνο, που θεωρούνταν βασικό αποδεικτικό στοιχείο σε ένα σκάνδαλο προμηθειών στο γερμανικό Υπουργείο Άμυνας – υπό την ηγεσία του von der Leyen τότε – είχε σβήσει από τα δεδομένα του.

Υπάρχουν οικονομικά ζητήματα όσον αφορά την αγορά εμβολίων, ιδίως οι προκαταβολές που γίνονται στη φαρμακευτική βιομηχανία με τα χρήματα των ευρωπαίων φορολογουμένων.

Ενόψει αυτού, σκοπεύει η Επιτροπή να δημοσιεύσει το περιεχόμενο των ανταλλαγών του Προέδρου της με τους ηγέτες φαρμακευτικών εταιρειών πριν δημοσιοποιηθούν τα αποτελέσματα της έρευνας του Διαμεσολαβητή;

Εάν όχι, η πολύ διαφημιζόμενη διαφάνεια της Επιτροπής θα παραμείνει χωρίς νόημα.

https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/E-9-2022-000382-ASW_EN.html

Τα τελευταία χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) ενίσχυσε τους κανόνες και τους κανονισμούς της για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

 Ωστόσο, η εποπτεία και η επιβολή από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές και τα όργανα επιβολής του νόμου στα κράτη μέλη ήταν ασυνεπής.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι εποπτικές αρχές αντέδρασαν μόνο αφού το Δίκτυο Επιβολής Οικονομικών Εγκλημάτων του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ (FinCEN) έλαβε ειδικά μέτρα ή οι ερευνητές δημοσιογράφοι αποκάλυψαν αδικήματα .

Αυτά τα μεμονωμένα επεισόδια υπονομεύουν την ακεραιότητα και τη φήμη του χρηματοπιστωτικού συστήματος της ΕΕ στο σύνολό του, υποδηλώνοντας ότι βασίζεται σε ξένους για την επισήμανση των αποτυχιών.

Ακόμη και όταν εντοπίζεται κακή πρακτική, οι εθνικές αρχές συχνά δεν λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα.

Όταν εφαρμόζονται, τα πρόστιμα είναι συχνά πολύ χαμηλά.

Οι πληροφορίες για τις κυρώσεις δεν είναι πάντα διαθέσιμες στο κοινό.

 [1] Το χειρότερο είναι ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα υψηλού προφίλ και τα ανώτερα στελέχη τους φαίνονται ανέγγιχτα, με πολύ λίγους να διώκονται για διευκόλυνση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Το ξέπλυμα χρήματος και η διαφθορά πάνε χέρι-χέρι .

Το παράδειγμα για τις απάτες!!!!

Στη Διεθνή Διαφάνεια, πιστεύουμε ότι η αποτελεσματική εποπτεία και η επιβολή κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες είναι το κλειδί για τον τερματισμό της διαφθοράς.

Σε επίπεδο ΕΕ ειδικότερα, η ύπαρξη μιας ενιαίας χρηματοπιστωτικής αγοράς απαιτεί καλύτερη εποπτική ολοκλήρωση.

 Η αποφασιστική δράση των εθνικών αρχών για να σταματήσει το βρώμικο χρήμα να εισέλθει στην ενιαία αγορά της ΕΕ έχει καθυστερήσει πολύ.

Ενώ οι ακριβείς θεσμικές ρυθμίσεις πρέπει ακόμη να καταρτιστούν, η ΕΕ πρέπει αναμφίβολα να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν αυτό το καθήκον σοβαρά και με συνέπεια.

https://www.transparency.org/en/blog/european-banks-in-money-laundering-scandals-what-lessons-for-the-eu

παλιότερο Βιογραφικό σκανδάλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ακολουθήστε τα χρήματα

Οι μεγαλύτερες διαμάχες των ευρωβουλευτών αφορούσαν την αστυνομία και τις ποινές φυλάκισης.

Ο πρώην Αυστριακός ευρωβουλευτής Ernst Strasser καταδικάστηκε σε  φυλάκιση τριών ετών το 2013 , αφού δικαστήριο διαπίστωσε ότι προσφέρθηκε να αλλάξει νόμους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για λογαριασμό μιας επιχείρησης που ήταν πρόθυμη να του καταβάλει 100.000 ευρώ ετησίως.

Το στολίδι στο στέμμα του σκανδάλου του Κοινοβουλίου, ωστόσο, είναι μια εκστρατεία του 1999 που ανάγκασε ολόκληρο το Ευρωπαϊκό Κολλέγιο των Επιτρόπων να παραιτηθεί μαζικά λόγω των πρακτικών διαφθοράς της τότε Ευρωπαίας Επιτρόπου Έρευνας και Εκπαίδευσης Εντίθ Κρεσόν, πρώην πρωθυπουργού της Γαλλίας που κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση κεφαλαίων. για προσωπικό όφελος, ανάμεσα σε ένα σωρό άλλα παραπτώματα.

Πιο πρόσφατα, τα σκάνδαλα που αφορούν την κατάχρηση κεφαλαίων και τις επικίνδυνες συγκρούσεις συμφερόντων έχουν προκαλέσει αναταραχή στη φούσκα, αλλά έχουν οδηγήσει σε λιγότερο αυστηρές κυρώσεις.

Δίνοντας ένα κακό παράδειγμα

The Le Pens: Εάν οι ψεύτικες θέσεις εργασίας και η κατάχρηση κονδυλίων της ΕΕ είναι πλέον συνώνυμα με το ακροδεξιό κόμμα National Rally της Γαλλίας, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις γελοιότητες της ιδρυτικής του οικογένειας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Οι διπλές θέσεις: Έξι ευρωβουλευτές στο τελευταίο Κοινοβούλιο κέρδισαν τουλάχιστον το διπλάσιο του ετήσιου μισθού τους μέσω παράπλευρων εργασιών εκτός του Κοινοβουλίου.

Ο πιο ακριβοπληρωμένος ευρωβουλευτής ήταν ο βασιλιάς του διαδικτυακού πόκερ Antanas Guoga, ο οποίος συγκέντρωσε περισσότερα από 3 εκατομμύρια ευρώ σε επιπλέον έσοδα πέρυσι από 17 παράλληλες συναυλίες,  σύμφωνα με τη Transparency International EU .

 Ο μακροχρόνιος ηγέτης του κόμματος των Φιλελευθέρων Γκάι Φερχόφσταντ και ο Νάιτζελ Φάρατζ, ο πρώην επικεφαλής του UKIP τώρα στο τιμόνι του Κόμματος Brexit, κέρδισαν πέρυσι 420.000 ευρώ ο καθένας.

Ο Φάρατζ φέρεται επίσης να παρέλειψε να αναφέρει δώρα αξίας 450.000 λιρών από τον αγωνιστή του Brexit και επιχειρηματία Άρον Μπανκς.

Απέρριψε  την κλήση να εμφανιστεί στις Βρυξέλλες για να καταθέσει για τις κατηγορίες τον Ιούνιο.

Elmar Brok (ξανά): Σύμφωνα με έγγραφα  που έλαβε το POLITICO νωρίτερα αυτό το έτος, ο Brok εισέπραξε πληρωμές από ομάδες επισκεπτών στο γραφείο του στις Βρυξέλλες και διέθεσε τουλάχιστον 18.000 ευρώ για τον εαυτό του.

Ο Brok έχει επίσης αντιμετωπίσει έλεγχο για άλλες οικονομικές ρυθμίσεις.

Για χρόνια, κατείχε μια θέση στον  γερμανικό κολοσσό των μέσων ενημέρωσης Bertelsmann που απέφερε περισσότερα από 5.000 ευρώ το μήνα επιπλέον του μηνιαίου μισθού του ευρωβουλευτή.

Morten Messerschmidt:  Τα πολλαπλά χρηματικά του σκάνδαλα προκάλεσαν σοκ στους Δανούς.

 Στις ευρωπαϊκές εκλογές του 2014, ο Messerschmidt έλαβε περισσότερες προσωπικές ψήφους από οποιονδήποτε άλλο Δανό υποψήφιο, κυρίως λόγω μιας εκστρατείας στην οποία υποσχέθηκε να καταπολεμήσει την απάτη στην ΕΕ.

Δύο χρόνια αργότερα, το Κοινοβούλιο διέταξε τον Messerschmidt να  επιστρέψει περίπου 400.000 ευρώ από κονδύλια της ΕΕ  που είχε δαπανήσει για πολιτική εκστρατεία.

 Το πανευρωπαϊκό κόμμα του, το Κίνημα για μια Ευρώπη των Ελευθεριών και της Δημοκρατίας (MELD), κατέρρευσε μετά την απόσυρση της χρηματοδότησής του.

Η Messerschmidt βρίσκεται επίσης υπό έρευνα από την υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης της ΕΕ (OLAF) για φερόμενη χρήση 26.000 ευρώ από κονδύλια της ΕΕ σε καλοκαιρινές κατασκηνώσεις του Δανικού Λαϊκού Κόμματος το 2014 και το 2015.

Markus Ferber:  Ο Βαυαρός ευρωβουλευτής προώθησε ένα προϊόν χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που στοχεύει νομοθεσία που  βοήθησε να προωθηθεί στο Κοινοβούλιο .

Σε μια επιστολή του 2017 προς στελέχη του χρηματοπιστωτικού κλάδου, ο Ferber έγραψε ότι το προϊόν, TIPER, «βοηθά στην ικανοποίηση μιας σειράς βασικών απαιτήσεων στο MiFID II», την ενημερωμένη Οδηγία για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων που τέθηκε σε ισχύ το 2018 και για την οποία η Ferber υπηρέτησε ως κύριος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

 Το TIPER προσφέρεται μέσω ενός ιδρύματος Ferber που συνιδρύθηκε με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας που το παράγει.

Ο Ferber λέει ότι δεν έχει «οικονομικά συμφέροντα» για το προϊόν που παρουσίαζε, αλλά παραδέχτηκε ότι έκανε λάθος όταν δεν δήλωσε τη συμμετοχή του στο Κοινοβούλιο.

Ο Φέρμπερ δεν έχει αντιμετωπίσει κυρώσεις για τις προσπάθειές του.

Ο Βαυαρός ευρωβουλευτής Μάρκους Φέρμπερ προώθησε ένα προϊόν χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που στοχεύει νομοθεσία που βοήθησε να προωθηθεί στο Κοινοβούλιο | Christophe Petit Tesson/Belga

Επεξήγηση: Το σκάνδαλο ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στην Ευρώπη

Του Francesco Guarascio

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ (Reuters) – Το μεγαλύτερο σκάνδαλο νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες στην Ευρώπη κυματίζει τις τράπεζες της περιοχής.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ: Γενική άποψη του κτηρίου Danske Bank στην Κοπεγχάγη, Δανία, 27 Σεπτεμβρίου 2018. REUTERS/Jacob Gronholt-Pedersen/File Photo

Ξεκίνησε στη Βαλτική και έχει κατακλύσει αρκετούς σκανδιναβικούς δανειστές, ιδίως τη Danske της Δανίας και τη Swedbank της Σουηδίας, που είχαν μεγάλες δραστηριότητες στη Βαλτική.

Ακολουθούν ορισμένα στοιχεία για τα προβλήματα της Ευρώπης.

Έχει ρίζες και προηγούμενο ΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΣΚΑΝΔΑΛΟ;

 Και δείχνουν δήθεν την Ελλάδα/ και κρύβουν τους μεγάλους καρχαρίες!!!!

Η γειτνίαση των Βαλτικών με τη Ρωσία τις καθιστά παραδοσιακά ευάλωτες σε παράνομες οικονομικές ροές από τη γείτονά τους.

Αμερικανοί ερευνητές εξέφρασαν ανησυχίες για ορισμένες από τις τράπεζες της περιοχής στις αρχές του περασμένου έτους, ωθώντας εγχώριους και ευρωπαϊκούς φύλακες να διερευνήσουν.

ΠΟΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΧΟΥΝ ΕΠΗΡΥΘΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ;

Η πρώτη που χτυπήθηκε ήταν η λετονική ABLV, η οποία εκκαθαρίστηκε πέρυσι μετά τις κατηγορίες των ΗΠΑ για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Το σκάνδαλο εξαπλώθηκε στο εσθονικό υποκατάστημα της Danske Bank, του μεγαλύτερου δανειστή της Δανίας, η οποία αντιμετωπίζει τώρα έρευνες σε πολλές χώρες για χειρισμό ύποπτων συναλλαγών ρωσικών χρημάτων ύψους 200 δισεκατομμυρίων ευρώ (224 δισεκατομμύρια δολάρια) μεταξύ 2007 και 2015.

Η σουηδική Swedbank έχει πρόσφατα εμπλακεί στο σκάνδαλο, αφού αναφέρθηκε ότι διαχειρίστηκε ορισμένες από τις ίδιες πληρωμές που έγιναν μέσω της Danske, οδηγώντας στην απόλυση του διευθύνοντος συμβούλου της την περασμένη εβδομάδα.

ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΟΔΟΘΕΙ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΛΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΚΑΝΔΙΚΕΣ;

Άλλοι δανειστές που βοήθησαν στη διεκπεραίωση ύποπτων πληρωμών από τη Βαλτική θα μπορούσαν επίσης να είναι στο πλαίσιο.

 Η Deutsche Bank, η οποία ενεργούσε ως ανταποκρίτρια τράπεζα στη Danske, βρίσκεται υπό έρευνα για τις σχέσεις της με τα χρήματα.

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΡΟΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΣΤΗ ΒΑΛΤΙΚΗ;

Τα χρήματα από τη Ρωσία και τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης δεν πηγαίνουν μόνο στη Βαλτική.

Η Κύπρος και η Μάλτα είναι μεταξύ των κρατών της ΕΕ που είναι πιο ευπρόσδεκτες από αυτές τις ροές, σύμφωνα με στοιχεία, με την Pilatus Bank στη Μάλτα να κλείσει πέρυσι μετά από έρευνα των ΗΠΑ στον ιδιοκτήτη της και μετά από καταγγελίες για ύποπτες συναλλαγές με την άρχουσα ελίτ του Αζερμπαϊτζάν.

Όμως το πρόβλημα δεν περιορίζεται στις ρωσικές ροές.

 Εγκληματικές οργανώσεις με έδρα την ΕΕ, όπως οι ιταλικές μαφίες, ξεπλένουν το μεγαλύτερο μέρος των παράνομων εσόδων τους στα μεγαλύτερα κράτη της ΕΕ, σύμφωνα με εκτιμήσεις.

Η ING, ο μεγαλύτερος πάροχος χρηματοοικονομικών υπηρεσιών της Ολλανδίας, αναγκάστηκε από την ολλανδική ρυθμιστική αρχή να πληρώσει πρόστιμο 915 εκατομμυρίων δολαρίων πέρυσι για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Η ιταλική της επιχείρηση βρίσκεται επίσης υπό έρευνα για παρόμοιες καταγγελίες.

ΠΟΣΟ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ;

Πολύ. Οι τράπεζες της ΕΕ πλήρωσαν πάνω από 16 δισεκατομμύρια δολάρια σε πρόστιμα μεταξύ 2012 και 2018 λόγω χαλαρών ελέγχων για ξέπλυμα χρήματος, ανέφερε ο οίκος αξιολόγησης Moody’s σε έκθεσή του την Τρίτη, με τις ρυθμιστικές αρχές των ΗΠΑ να επιβάλλουν περισσότερο από το 75% αυτών των προστίμων.

Τώρα οι κατηγορίες έχουν ενταθεί, το ίδιο και τα πρόστιμα.

ΠΟΙΟΣ ΕΠΟΠΤΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΞΕΦΥΓΑΝ ΤΟΣΑ ΧΡΗΜΑΤΑ;

Παρά το γεγονός ότι η νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες είναι διασυνοριακό έγκλημα, δεν αντιμετωπίζεται σε επίπεδο ΕΕ αλλά σχεδόν αποκλειστικά από τις εθνικές αρχές, οι οποίες συχνά δεν διαθέτουν τις ικανότητες να το αντιμετωπίσουν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι εγχώριες εποπτικές αρχές έδειξαν ελάχιστο ενδιαφέρον να ενεργήσουν, καθώς ζημιές στη φήμη θα μπορούσαν να πλήξουν τις εθνικές οικονομίες.

Ο χρηματοοικονομικός επόπτης της Μάλτας διαπιστώθηκε ότι παραβιάζει τη νομοθεσία της ΕΕ για την υπόθεση Pilatus και η ΕΕ ερευνά τη ρυθμιστική αρχή της Εσθονίας μετά το σκάνδαλο Danske.

Πολλές τράπεζες δεν αναφέρουν όλες τις ύποπτες συναλλαγές, καθώς οι μονάδες δέουσας επιμέλειάς τους είναι συχνά υποστελεχωμένες.

Οι εκθέσεις δεν είναι τυποποιημένες, συχνά παράγουν άσχετα δεδομένα και παρεμποδίζουν τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών εποπτικών αρχών.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΡΟΩΝ;

Οι κανόνες της ΕΕ για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες έχουν αναθεωρηθεί, αλλά ορισμένα κενά δεν έχουν κλείσει ποτέ.

Εφαρμόζονται επίσης διαφορετικά και τα κράτη της ΕΕ συχνά καθυστερούν να τα εκτελέσουν.

Τα κράτη, συμπεριλαμβανομένου του Λουξεμβούργου και της Γερμανίας, χρησιμοποιούν κενά στους κανόνες της ΕΕ που τους επιτρέπουν να μην αποκαλύπτουν πρόστιμα σε τράπεζες που παραβιάζουν τους κανόνες περί νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Αυτό μειώνει σημαντικά την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων που φοβούνται κυρίως οι δανειστές για τον αντίκτυπό τους στη φήμη.

Στις τελευταίες μεταρρυθμίσεις, οι νομοθέτες της ΕΕ πρόσθεσαν αυστηρότερες απαιτήσεις διαφάνειας στους ιδιοκτήτες των εταιρειών, αλλά τους επέτρεψαν να παραμείνουν κρυφοί σε ορισμένες περιπτώσεις.

Η νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες διεξάγεται συχνά μέσω εταιρειών κέλυφος των οποίων οι ιδιοκτήτες είναι άγνωστοι.

Δεδομένα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν συναγερμό, όπως το μερίδιο των καταθέσεων μη κατοίκων ή οι υπερμεγέθεις διασυνοριακές ροές, συλλέγονται σε εθνικό επίπεδο, συχνά χωρίς λεπτομέρειες για τους τελικούς δικαιούχους. Κανείς δεν τα ελέγχει σε επίπεδο ΕΕ.

Η ΕΕ απέτυχε επίσης να συμφωνήσει για έναν ενημερωμένο κατάλογο δικαιοδοσιών που ενέχουν κινδύνους νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες λόγω χαλαρών κανόνων.

Αυτό μειώνει την ικανότητα των τραπεζών να εντοπίζουν επισφαλείς πληρωμές.

Αναφορά από τον Francesco Guarascio στις Βρυξέλλες. πρόσθετη αναφορά από τον Anthony Deutsch στο Άμστερνταμ· Επιμέλεια Alexandra Hudson

Τα πρότυπά μας: Οι αρχές εμπιστοσύνης της Thomson Reuters.

https://www.reuters.com/article/us-europe-moneylaundering-explainer-idUSKCN1RG1XI

Siemens: η διαφθορά που κατασκευάστηκε στη Γερμανία

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο διαφθοράς της Ισπανίας: Gürtel  13.

Να διαβάζεις και να κλαις Το ξέπλυμα χρήματος και η διαφθορά πάνε χέρι-χέρι με τις ηγεσίες.

Απάτη και διαφθορά στην ΕΕ: τέσσερις κορυφαίες περιπτώσεις τον τελευταίο καιρό

Η απάτη προφανώς δεν είναι ζήτημα μόνο των κυβερνήσεων.

Λαμβάνοντας ως παράδειγμα τέσσερις πρόσφατες περιπτώσεις, η Camilla Barlyng, η οποία έχει μελετήσει θέματα που σχετίζονται με την απάτη και επί του παρόντος κάνει πρακτική άσκηση στο ECA, έχει εξετάσει την απάτη στον ιδιωτικό τομέα στην Ευρώπη.

Οι επιλεγμένες υποθέσεις αντιπροσωπεύουν διαφορετικούς τύπους απάτης και εμπλέκουν διάφορους πολιτικούς, οικονομικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες από όλη την ήπειρο.

Από την Camilla Barlyng, Διεύθυνση της Προεδρίας

Απάτη — όχι μόνο ένα ζήτημα για τις κυβερνήσεις

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για επιμονή στην καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς. Υπονομεύουν τη δημοκρατία και κοστίζουν πολλά χρήματα — που κυμαίνονται μεταξύ 179 και 990 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως μόνο για την ΕΕ. Εκτός όμως από αυτό, και ίσως ακόμη χειρότερα, η απάτη διαβρώνει την εμπιστοσύνη του κοινού.

 Οι ισχυροί και αποτελεσματικοί μηχανισμοί εποπτείας είναι το κύριο όπλο μιας κυβέρνησης κατά της απάτης, αλλά μερικές φορές, δυστυχώς, οι αδυναμίες σε αυτούς τους μηχανισμούς μπορεί επίσης να είναι η αιτία της απάτης.

Ο εντοπισμός και η ορθή κύρωση αυτών των αδικημάτων δεν είναι εύκολη υπόθεση, καθώς κάθε μέτρο που εφαρμόζεται για την αντιμετώπιση και την πρόληψη δόλιων δραστηριοτήτων μπορεί να δημιουργήσει νέα κενά.

 Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, η παγκοσμιοποίηση προσθέτει σε αυτήν την πολυπλοκότητα, για παράδειγμα λόγω δύσκολων διασυνοριακών διαφορών.

Η απάτη δεν είναι ζήτημα μόνο των κυβερνήσεων και του δημόσιου τομέα.

Επηρεάζει ένα ευρύ φάσμα βιομηχανιών, διατίθεται σε πολλές αποχρώσεις και μπορεί να περιλαμβάνει πολλούς διαφορετικούς παράγοντες. Παρακάτω επικεντρώθηκα σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις, γνωστές στο ευρύ κοινό για λόγους μεγέθους, χαρακτηριστικών, πολιτικών συνεπειών ή άμεσου αντίκτυπου στη ζωή των ανθρώπων.

Περίπτωση 1: Danske Bank και Nordea

Σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια, η Δανία είναι μια από τις λιγότερο διεφθαρμένες χώρες στον κόσμο.

Έχει κερδίσει διεθνή αναγνώριση για την εξαιρετική διακυβέρνηση, την υγιή οικονομία και το υψηλό βιοτικό επίπεδο.

 Έρευνες δείχνουν ότι οι Δανοί είναι από τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο, κάτι που οι ειδικοί θέλουν να αποδίδουν σε ένα «μυστικό» συστατικό: την εμπιστοσύνη.

Για αυτούς τους λόγους, η Δανία δεν είναι πιθανώς η πρώτη χώρα που σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε την απάτη.

 Ακόμα κι έτσι, η χώρα έχει αντιμετωπίσει μια σειρά από σκάνδαλα ξεπλύματος χρήματος στο τραπεζικό της σύστημα τα τελευταία χρόνια, υποδηλώνοντας αδυναμίες στους μηχανισμούς εποπτείας της Δανίας.

Από το 2015, δύο μεγάλες σκανδιναβικές τράπεζες, η Danske Bank και η Nordea, έχουν αναφερθεί σε σχέση με εθνικές και διεθνείς έρευνες για παράνομες συναλλαγές.

 Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, οι τράπεζες συμμετείχαν σε διάφορα διεθνή συστήματα ξεπλύματος χρήματος που παραβλέπουν συστηματικά ύποπτες πληρωμές σε συγκεκριμένα υποκαταστήματα της Δανίας και της Εσθονίας.

 Η γνώση του πελάτη σας ήταν ένα σημαντικό ζήτημα και ένας κινούμενος στόχος.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, περίπου 200 δισεκατομμύρια ευρώ σε πληρωμές είχαν εισρεύσει μέσω του χαρτοφυλακίου μη κατοίκων του υποκαταστήματος της Danske Bank στην Εσθονία μεταξύ 2007 και 2015.

Στην περίπτωση της Nordea, οι Financial Times υπολογίζουν ότι περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ σε ύποπτα χρήματα εισέρρευσαν από τη Ρωσία και των πρώην σοβιετικών κρατών μέσω της τράπεζας από το 2005 έως το 2017.

Όσον αφορά την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, και οι δύο τράπεζες φαίνεται να έχουν κάνει κάποια σοβαρά λάθη.

Ένα βασικό πρόβλημα: ποιος ήταν υπεύθυνος για την εξωτερική εποπτεία;

Ενώ η Danske Bank είναι Δανέζικη, οι ύποπτες δραστηριότητες σημειώθηκαν στο υποκατάστημα της τράπεζας στην Εσθονία και αυτό το πλαίσιο διαφέρει σημαντικά από το δανικό.

Ως εκ τούτου, δεν ήταν σαφές ούτε για τις αρχές τραπεζικής εποπτείας της Δανίας ούτε για τις εσθονικές αρχές που θα αναφέρουν ή θα έπρεπε να αναφέρουν τις διαπιστωθείσες ασυνέπειες σε φορείς με εξουσία επιβολής κυρώσεων.

Ο διασυνοριακός χαρακτήρας της υπόθεσης περιόρισε τη συνεργασία και στρεβλώνει τους μηχανισμούς εποπτείας, γεγονός που θόλωσε το ζήτημα της τελικής ευθύνης.

Παρόμοια λογική ισχύει και στην περίπτωση της Nordea, η οποία δραστηριοποιείται στη Δανία, τη Σουηδία και τη Φινλανδία.

Η πρόκληση που θέτει η διασυνοριακή εποπτεία αυξήθηκε όταν η Nordea αναδιοργανώθηκε από θυγατρική σε δομή υποκαταστήματος, μετά την οποία μετέφερε τη νόμιμη έδρα της από τη Σουηδία στη Φινλανδία, μέλος της Ευρωπαϊκής τραπεζικής ένωσης, το 2018.

Το κύριο πρόβλημα σε αυτές τις καταστάσεις είναι ότι χρειάζονται μόνο μερικά δευτερόλεπτα για να ολοκληρώσουν τις συναλλαγές τους μέσω τραπεζών σε πολλές χώρες, ενώ οι αρχές επιβολής του νόμου χρειάζονται χρόνια ή και δεκαετίες για να ξεδιαλύνουν τη ροή του χρήματος και να προσαρμόσουν τη νομοθεσία ανάλογα.

Σε αντίδραση στα σκάνδαλα και την προκήρυξη γενικών εκλογών, οι Δανοί νομοθέτες συμφώνησαν πρόσφατα να ενισχύσουν τις προσπάθειες καταπολέμησης του οικονομικού εγκλήματος, παρέχοντας στη Δανική χρηματοπιστωτική εποπτική αρχή (FSA) περισσότερους πόρους.

Η Danske Bank και η Nordea έχουν αισθανθεί τη δυσπιστία των επενδυτών και των πελατών.

Οι μετοχές έπεσαν και οι πελάτες έφυγαν.

Περίπτωση 2: Επιχείρηση Marques

Το 2014, η Πορτογαλία ξαφνιάστηκε από ένα διεθνές σχέδιο επιρροής, υπεξαίρεση, φοροδιαφυγή, παράνομα κεφάλαια εκστρατειών και διαφθορά που εμπλέκονται παράγοντες από όλα τα κοινωνικά στρώματα και τους τομείς της κοινωνίας, κυρίως στην Πορτογαλία και τη Βραζιλία.

Το πρόγραμμα περιστράφηκε γύρω από δημόσιους λειτουργούς, μέχρι το ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο, ανταμείβοντας κατασκευαστικές εταιρείες με κρατικές συμβάσεις δημοπρασιών και γύρω από την πώληση, την αγορά και τη συγχώνευση κρατικών/ιδιωτικών εταιρειών τηλεπικοινωνιών.

Ένα μεγάλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της Πορτογαλίας διοχέτευσε και ξεπλύθηκε χρήματα από την Πορτογαλία και τη Βραζιλία, κάτι που τελικά οδήγησε στην κατάρρευση της εν λόγω τράπεζας, της Banco Espirito Santo (BES).

Εκατομμύρια πελάτες έμειναν πάμπτωχοι και η δημοφιλής παροιμία: «ακολουθήστε τα χρήματα» οδήγησε τους ερευνητές σε χώρες της Ευρώπης, της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής.

Μια άλλη σημαντική πτυχή του σκανδάλου ήταν ότι συνέβη στο πλαίσιο της πορτογαλικής οικονομικής κρίσης.

Στην πράξη, αναγνωρίζεται ευρέως ότι υπήρξαν σημαντικές αποτυχίες στη διαχείριση και την εποπτεία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, με κορυφαίο ένα αργό, δαπανηρό και απρόβλεπτο σύστημα δικαιοσύνης.

Ως απάντηση στην κρίση, οι όροι διάσωσης της Πορτογαλίας περιελάμβαναν πολυάριθμες μεταρρυθμίσεις του δικαστικού συστήματος και της κεντρικής τράπεζας της Πορτογαλίας.

 Ωστόσο, τα μέτρα αυτά δεν απέτρεψαν την κατάρρευση αρκετών τραπεζών το 2014 και το 2015, ούτε μείωσαν ουσιαστικά τα νομικά και δικαστικά σημεία συμφόρησης.

Εν ολίγοις, οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις που προκάλεσε το σκάνδαλο ήταν εκτεταμένες, ιδίως όσον αφορά τις οικονομικές απώλειες των ιδιωτικών ενδιαφερομένων.

Η κατάρρευση του BES εκτιμάται ότι έχει αποστραγγίσει το πορτογαλικό κράτος άνω των 5 δισεκατομμυρίων ευρώ και το κόστος συνεχίζει να αυξάνεται .

Περίπτωση 3: Φορολογικό Σκάνδαλο Cum-Ex

Οι άνθρωποι που εκμεταλλεύονται τα κενά στο νομικό πλαίσιο είναι εγκληματίες ή έξυπνα άτομα που ενδιαφέρονται ελάχιστα για την κοινωνική ευθύνη;

Αυτό είναι ένα από τα κύρια ερωτήματα που στοιχειώνουν τους ερευνητές σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως η μεγαλύτερη φορολογική ληστεία στην ευρωπαϊκή ιστορία.

Η απομάκρυνση μερισμάτων είναι μια βραχυπρόθεσμη εμπορική πρακτική, που χρησιμοποιείται για την απόκτηση φορολογικών πλεονεκτημάτων.

Ο επενδυτής αγοράζει μια μετοχή λίγο πριν από τη δήλωση μερίσματος με σκοπό να την πουλήσει αμέσως μετά την πληρωμή του μερίσματος .

Το πρόγραμμα εκπτώσεων φόρου αφορούσε ιδιωτικούς φορείς, τράπεζες, λογιστικές εταιρείες, χρηματοοικονομικούς οίκους και δικηγορικά γραφεία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στόχος του συστήματος ήταν η παραπλάνηση κυβερνήσεις: «να σκεφτεί κανείς ότι μια μετοχή είχε πολλούς ιδιοκτήτες την ημέρα πληρωμής του μερίσματος, οι οποίοι ο καθένας τους χρωστούσε ένα μέρισμα και μια πίστωση φόρου».

 Έτσι, αξιοποιώντας μια ερμηνεία του φορολογικού κώδικα, πολλά άτομα μπόρεσαν να διεκδικήσουν την κυριότητα των ίδιων μετοχών και ως εκ τούτου το δικαίωμα σε φορολογική έκπτωση. Βασικό στοιχείο στις δόλιες εμπορικές δραστηριότητες ήταν ότι οι εμπλεκόμενοι εκμεταλλεύτηκαν τα διασυνοριακά φορολογικά κενά και τις ελλείψεις στα σημερινά συστήματα ανταλλαγής πληροφοριών και συνεργασίας μεταξύ των αρχών των κρατών μελών της ΕΕ στους τομείς της φορολογίας και του οικονομικού εγκλήματος.

Ενώ η γερμανική κυβέρνηση φέρεται να γνώριζε για χρόνια τα συστήματα διαπραγμάτευσης αρμπιτράζ μερισμάτων, ενημέρωσε μόνο άλλα κράτη μέλη το 2015.

 Ομοίως, οι φορολογικές αρχές της Δανίας δεν ενήργησαν σε πολυάριθμες προειδοποιήσεις ότι οι διαδικασίες επιστροφής φόρων εκμεταλλευόταν.

Ένα κεντρικό πρόβλημα εδώ είναι ότι η φορολογική νομοθεσία έχει γίνει πολύ περίπλοκη.

Το 2016, η Correctiv, μια γερμανική μη κερδοσκοπική ερευνητική δημοσιογραφική ομάδα, άρχισε να συλλέγει στοιχεία και να ξετυλίγει το παζλ αυτής της διασυνοριακής φορολογικής λεηλασίας.

 Έκτοτε, οι κυβερνήσεις έχουν ξεκινήσει έρευνες για τις πρακτικές παράνομων επιστροφών φόρων και αρχειοθετούν ποινικές έρευνες κατά των φερόμενων ως δραστών.

 Το πρόβλημα είναι ότι πολλά από αυτά κρύβονται σε τρίτες χώρες εκτός ΕΕ.

 Στο μεταξύ, εμφανίστηκε ένας άλλος τύπος φοροδιαφυγής, γνωστός ως απομάκρυνση μερισμάτων (cum-cum), αφαιρώντας από τις κυβερνήσεις ακόμη περισσότερα χρήματα από τους φορολογούμενους.

Σύμφωνα με ειδικούς, για παράδειγμα τον Jacques de Larosière, Πρόεδρο της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου για τη Χρηματοπιστωτική Εποπτεία στην ΕΕ, τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει σαφώς να εντείνουν το παιχνίδι τους κατά παράνομων χρηματοπιστωτικών παραγόντων μέσω ενός συλλογικού μετώπου που διευκολύνει τη διασυνοριακή ανταλλαγή πληροφοριών και δίωξη.

Ενώ οι εμπλεκόμενοι παράγοντες, ειδικά οι τράπεζες, αισθάνθηκαν ζημιά στη φήμη, οι πολιτικοί απαλλάχτηκαν από την ευθύνη.

Υπολογίζεται ότι μόνο το σύστημα Cum-Ex έχει εξαπατήσει τους ευρωπαίους φορολογούμενους ύψους 55 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Περίπτωση 4: Dieselgate

Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών (EPA) διαπίστωσε ότι ο γερμανικός γίγαντας αυτοκινήτων, Volkswagen (VW), είχε εσκεμμένα χειραγωγήσει τις δοκιμές εκπομπών ντίζελ σε περίπου έντεκα εκατομμύρια αυτοκίνητα παγκοσμίως, μεταξύ αυτών των 500.000 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για χρόνια η VW εγκαθιστούσε ένα παράνομο λογισμικό στα μοντέλα αυτοκινήτων της για να επιτρέψει στα οχήματα να αποδίδουν καλύτερα σε συνθήκες δοκιμής από ό,τι στην πραγματικότητα στο δρόμο.

Χωρίς τη «συσκευή ήττας» οι κινητήρες εκπέμπουν ρύπους οξειδίου του αζώτου έως και 40 φορές πάνω από αυτό που ήταν νόμιμο στις ΗΠΑ.

Με αυτόν τον τρόπο, η VW διόγκωσε συστηματικά οικονομικά κέρδη σε βάρος του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας.

Όπως τονίζεται στο ενημερωτικό έγγραφο του ECA Η απάντηση της ΕΕ στο σκάνδαλο «Dieselgate»(Φεβρουάριος 2019), το Κοινό Κέντρο Ερευνών (ΚΚΕρ) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προειδοποίησε το 2011 για σημαντικές ασυνέπειες μεταξύ των εκπομπών NOx των οχημάτων υπό συνθήκες δοκιμής και εκείνων που παρατηρούνται στο δρόμο.

 Παρόλο που η Επιτροπή ξεκίνησε έρευνες για τρόπους αντιμετώπισης του ζητήματος, το πρόβλημα παρέμενε άλυτο, καθώς οι δοκιμές των αυτοκινήτων συνέχισαν να έχουν πολλά ελαττώματα και κενά.

Όσον αφορά την αποζημίωση, το κατακερματισμένο σύστημα κανονιστικών ρυθμίσεων της ΕΕ καθιστά απίθανο οι καταναλωτές στην ΕΕ να καταφέρουν να επιτύχουν παρόμοια πακέτα αποζημίωσης με αυτά που διαπραγματεύθηκαν για τους Αμερικανούς πελάτες της VW.

 Ευτυχώς, ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξετάζει επί του παρόντος νέους κανόνες για να βοηθήσει τους καταναλωτές να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να αναζητήσουν αποζημίωση για παράνομες πρακτικές που διαπράττονται από εταιρείες,

Το 2018, η VW συμφώνησε να πληρώσει περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο ευρώ σε πρόστιμα στη Γερμανία και στην Ολλανδία για την απόκτηση αθέμιτων οικονομικών πλεονεκτημάτων.

 Η έκθεση έπληξε τη φήμη της VW μεταξύ των καταναλωτών και των επενδυτών και οι πολιτικές και οικονομικές συνέπειες του σκανδάλου για τη ναυαρχίδα της γερμανικής μεταποιητικής βιομηχανίας ήταν σημαντικές.

Κοιτάω μπροστά

Η απάτη παραμένει επίσης πρόβλημα στον ιδιωτικό τομέα, όπως φαίνεται από τα παραπάνω παραδείγματα.

Οι επιλεγμένες περιπτώσεις είναι επίσης ενδιαφέρουσες, καθώς δείχνουν ότι ο τραπεζικός και ο χρηματοπιστωτικός κλάδος είναι πιθανό να επηρεαστούν περισσότερο.

Άλλωστε, η απάτη είναι ένα τυπικό έγκλημα του «λευκού γιακά». Τέλος, η παγκοσμιοποίηση παίζει ρόλο, με την απορρύθμιση στον τραπεζικό και χρηματοοικονομικό τομέα να προσφέρει αμέτρητες νέες δυνατότητες στους απατεώνες.

 Μια επαναλαμβανόμενη ανησυχία είναι ότι, ενώ το έγκλημα δεν σταματά στα σύνορα, η ρύθμιση, ο έλεγχος και η δίωξη περιορίζονται από σύνορα και από εθνικούς κανονισμούς, κανόνες και διοικητικές ρυθμίσεις.

Ως εκ τούτου, η συμμόρφωση με κοινωνικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς κανόνες και κανόνες εξακολουθεί να αποτελεί κινούμενο στόχο για όλους τους φορείς της κοινωνίας.

 Παρόλο που οι μηχανισμοί που έχουν τεθεί σε εφαρμογή για τον εντοπισμό και την πρόληψη οικονομικών εγκλημάτων μπορεί να μην είναι αρκετοί, οι υποθέσεις που βγήκαν στην επιφάνεια δείχνουν ότι λειτουργούν τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό.

Απαιτείται ενισχυμένη διεθνής συνεργασία για την ενίσχυση της καταπολέμησης της απάτης και της διαφθοράς.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο τεύχος 2/2019 του περιοδικού ECA .

Το σκάνδαλο του Κατάρ δείχνει πώς η ΕΕ έχει πρόβλημα διαφθοράς

Εδώ είναι τι μπορεί να γίνει για αυτό.

Στις 9 Δεκεμβρίου 2022 το Βέλγιο συνέλαβε τέσσερα άτομα, συμπεριλαμβανομένου ενός πρώην ευρωβουλευτή στο πλαίσιο έρευνας για ύποπτη διαφθορά από “μια χώρα του Κόλπου” στο κοινοβούλιο της ΕΕ | Kenzo Tribouillard/AFP μέσω Getty Images

ΤΟΥ ALBERTO ALEMANNO

11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2022 Ο Alberto Alemanno είναι ο Jean Monnet Καθηγητής του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο HEC Paris και ιδρυτής του The Good Lobby, μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που δεσμεύεται να εξισώσει την πρόσβαση στην εξουσία.

Όποια και αν είναι η τελική έκβασή του, το σκάνδαλο «διαφθοράς» του Κατάρ αποκάλυψε μια άβολη, και για τους περισσότερους Ευρωπαίους ήδη προφανή, αλήθεια.

Τα χρήματα αγοράζουν επιρροή στην ΕΕ.

Η σημερινή οργή, στην οποία ένας νυν ευρωβουλευτής και ένας πρώην ευρωβουλευτής φέρεται να κατηγορούνται από τη βελγική αστυνομία ότι συμμετείχαν σε παράνομες δραστηριότητες λόμπι για λογαριασμό του Κατάρ, είναι μόνο το τελευταίο από μια σειρά σκανδάλων επιρροής που κυματίζουν την πρωτεύουσα της ΕΕ.

Πριν από το Qatargate, υπήρχαν περιστρεφόμενες περιπτώσεις πρώην μελών της Επιτροπής όπως ο  José Manuel Barroso  και  η Neelie Kroes , ευρωβουλευτές όπως η  Sharon Bowles  και  ο Holger Krahmer ή μέλη του προσωπικού όπως ο  Adam Farkas  και  η Aura Salla .

Αν και κανένα από αυτά τα επεισόδια δεν πλησιάζει τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται σήμερα, στην εποχή τους έβαλαν τα φώτα της δημοσιότητας στο πώς το ισχύον σύστημα εποπτείας δεοντολογίας της ΕΕ δεν μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ανήθικης συμπεριφοράς.

Του Johan Van Overtveldt και Monika Hohlmeier

Η αποκάλυψη αυτής της εβδομάδας υπογραμμίζει επίσης ένα άλλο δυσάρεστο γεγονός: Ο πιο αδύναμος κρίκος στο σύστημα ακεραιότητας της ΕΕ είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, απλώς λόγω των χαλαρών κανόνων και της παράτυπης επιβολής του.

Αρχικά, τα μέλη του Κοινοβουλίου επιτρέπεται να έχουν παράπλευρες δουλειές ( το ένα τέταρτο των 705 βουλευτών του μπλοκ δηλώνουν ότι το κάνουν ) και η συμπεριφορά τους παραμένει υπόλογη μόνο στους συναδέλφους τους.

Δεδομένου του ποσοστού των ευρωβουλευτών που εκμεταλλεύονται αυτή την επιείκεια, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ακόμη και οι λίγες έρευνες που διεξάγονται καταλήγουν σε ηθικές παραβιάσεις να μένουν ατιμώρητες .

Έπειτα, υπάρχει το γεγονός ότι οι ευρωβουλευτές δεν υποχρεούνται να δηλώσουν όλες τις συνεδριάσεις τους.

Το Whistleblowing αποθαρρύνεται επίσης de facto, δεδομένου ότι οι κοινοβουλευτικοί βοηθοί που δεν εμπιστεύονται οι ευρωβουλευτές τους δεν θα έχουν πολλή δουλειά.

Μαζί, η ηθική ασυνέπεια του Κοινοβουλίου έχει δημιουργήσει μια κουλτούρα ατιμωρησίας που δεν βλάπτει απλώς την εμπιστοσύνη των πολιτών της ΕΕ στους δημοκρατικούς θεσμούς, αλλά υπονομεύει επίσης τα συμφέροντα του μπλοκ, καθώς οδηγεί σε συμπεριφορά που είναι αντίθετη με τις δηλωμένες αξίες του σε μια περίοδο άνευ προηγουμένου. γεωπολιτική αναδιάταξη.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Κοινοβούλιο πρέπει να αξιοποιήσει αυτό το τελευταίο σκάνδαλο ακεραιότητας σε μια προσπάθεια πραγματικής μεταρρύθμισης.

Αντί να περιοριστούν για άλλη μια φορά στο να δέρνουν το πολιτικό κόμμα που εμπλέκεται άμεσα στο τρέχον σκάνδαλο, οι πολιτικοί ηγέτες της ΕΕ πρέπει να ανακοινώσουν αμέσως μια μεγάλη αναμόρφωση της ηθικής και του συστήματος πίεσης του μπλοκ.

Ακολουθούν τέσσερις μεταρρυθμίσεις που θα ήταν μια καλή αρχή.

Πρώτον, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ θα πρέπει να δημιουργήσουν μια κοινή, ανεξάρτητη αρχή δεοντολογίας, εφοδιασμένη με επαρκείς πόρους, ικανότητες έρευνας και επιβολής κυρώσεων.

Αυτό  υποσχέθηκε η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν κατά την ανάληψη των καθηκόντων του, αλλά δεν το ακολούθησε.

Επιπλέον, η πρόταση που υποβλήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επικριθεί σοβαρά από τη νομική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία έλαβε αντ’ αυτού μια πολύ προληπτική αλλά σε μεγάλο βαθμό  αβάσιμη στάση .

Δεύτερον, οι  ισχύοντες κανόνες  για τη διαφάνεια, τις συγκρούσεις συμφερόντων και τις περιστρεφόμενες πόρτες στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα (ιδίως οι κώδικες δεοντολογίας των θεσμικών οργάνων) πρέπει να ενισχυθούν με την επιβολή υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων σε όλα τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ενώ το κυβερνών προεδρείο του Κοινοβουλίου αντιτίθεται εδώ και καιρό σε μια τέτοια υποχρέωση στο όνομα της  ελευθερίας της εκλογικής τους εντολής , οι ευρωβουλευτές πρέπει τώρα να αποδεχτούν να αναφέρουν όλες τις συνεδριάσεις τους ως ευκαιρία για να αποδείξουν την πραγματική τους ελευθερία από ειδικά συμφέροντα.

Τρίτον, τα λόμπι από τρίτες χώρες —είτε από πρεσβείες είτε από τρίτα μέρη— πρέπει επίσης να δημοσιεύονται στο Μητρώο Διαφάνειας της ΕΕ.

Αυτήν τη στιγμή, οι κυβερνήσεις εξαιρούνται από τους ήδη πενιχρούς κανόνες διαφάνειας της ΕΕ.

Ομοίως, οι συναντήσεις με εκπροσώπους τρίτων χωρών θα πρέπει να δημοσιοποιούνται από όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των μεμονωμένων ευρωβουλευτών.

Τέταρτον, το Μητρώο Διαφάνειας της ΕΕ πρέπει  να καταστεί υποχρεωτικό  μέσω της έκδοσης νομοθετικής πράξης —σε αντίθεση με μια απλή διοργανική συμφωνία— και να ενισχυθεί με πρόσθετους πόρους.

 Σε τελική ανάλυση, χρειαζόμαστε μια σαφή δέσμευση από όλα τα θεσμικά όργανα να δέχονται συναντήσεις μόνο με εγγεγραμμένους εκπροσώπους συμφερόντων και να δημοσιεύουν όλες τις συνεδριάσεις του λόμπι σε έναν κεντρικό ιστότοπο που συνδέεται με το κοινό μητρώο διαφάνειας της ΕΕ.

Το σκάνδαλο που συμβαίνει είναι άσχημο.

 Η ίδια η ασχήμια του θα πρέπει να παρακινήσει τους πολιτικούς ηγέτες της ΕΕ να διορθώσουν επιτέλους τα πράγματα.

Αλλά δεν γίνεται, αφού οι ηγέτες είναι διεφθαρμένοι.

https://www.politico.eu/article/european-union-qatargate-alberto-alemanno-scandal-corruption-corruption-problem/

Εδώ εφαρμόζουμε αυτό που λέει φρέσκα κουλούρια έχει ο κουλουράς?????

 Τα παλιά τα προσπερνάμε!

Δηλαδή έρευνα του κολου, για να ρίξουν στάχτη.

Δημοσιεύθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2022

Η βελγική έρευνα για το Κατάρ και τη δωροδοκία ζαλίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ — Οι αρχές στο Βέλγιο ξεκίνησαν μια σαρωτική επιχείρηση για τη σύλληψη και ανάκριση πέντε ατόμων, συμπεριλαμβανομένων πρώην και νυν μελών και υπαλλήλων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο πλαίσιο έρευνας για ύποπτες δωροδοκίες από το Κατάρ, αξιωματούχοι στο…

Για να ξέρουμε τι λέμε!

Έβαλαν τον λύκο να φιλά τα πρόβατα!

Σκάνδαλο διαφθοράς κρέμεται από την πρόεδρο της ΕΕ Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

Μια ισχυρή ερευνητική επιτροπή στη Γερμανία εξετάζει τις συμβάσεις που ανατέθηκαν όταν η φον ντερ Λέιντεν ήταν υπουργός Άμυνας, αλλοιώνοντας πιθανώς τον νέο της ρόλο ως πολιτικό πρόσωπο της ΕΕ.

Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τον Σεπτέμβριο του 2019, έδωσε μια ομιλία σχετικά με τον καταστροφικό αντίκτυπο που έχει η διαφθορά στην κοινωνία γενικότερα και την έθεσε στο επίκεντρο της θητείας της.

Πιο κοντά στη Γερμανία, ωστόσο, από όπου κατάγεται ο κορυφαίος υπεύθυνος λήψης αποφάσεων της ΕΕ, μια συνεχιζόμενη έρευνα ερευνά προσοδοφόρες συμβάσεις που ανατέθηκαν παράνομα από τη Leyen και το ανώτερο επιτελείο της όταν ήταν υπουργός Άμυνας, σε κάτι που έχει περιγραφεί ως διεφθαρμένο πρακτικές.

Η Von der Leyen οδηγήθηκε ενώπιον μιας ισχυρής ερευνητικής επιτροπής γερμανών βουλευτών, καθώς υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι μπορεί να είχε παραβιαστεί τα τηλέφωνά της όταν επιστράφηκαν στο υπουργείο και σκουπίστηκαν πλήρως κάθε πληροφορία που μπορεί να είχε αποδειχθεί πολύτιμη για την έρευνα. .

Η ευρεία έρευνα είχε ως αποτέλεσμα να κληθούν 30 μάρτυρες και να συγκεντρωθούν περισσότερα από 4.000 έγγραφα.

Ένας κύκλος νεποτιστικών σχέσεων επετράπη να συσσωρευτεί γύρω από τον πρώην γερμανό υπουργό Άμυνας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την ανάθεση συμβάσεων εκατοντάδων εκατομμυρίων .

Όταν οι ελεγκτές επιφορτίστηκαν με τη διερεύνηση του τρόπου ανάθεσης εξωτερικών εργολάβων, διαπίστωσαν ότι το 2015 είχαν δαπανηθεί πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ, αλλά δηλώθηκαν μόνο 2,2 εκατομμύρια ευρώ.

Οι ερευνητές βρήκαν παρόμοιο μοτίβο το 2016 με το υπουργείο της φον ντερ Λάιεν να δαπανά 150 εκατομμύρια ευρώ ενώ δηλώνει δαπάνες ύψους 2,9 εκατομμυρίων ευρώ.

Περαιτέρω ερωτήματα τέθηκαν σχετικά με το γιατί ανατέθηκαν προσοδοφόρες συμβάσεις στον παγκόσμιο γίγαντα συμβούλων McKinsey & Company, όπου ο γιος της von der Leyen εργάζεται ως συνεργάτης και εάν υπήρξε σύγκρουση συμφερόντων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Η έρευνα που εξετάζει επίσης τον νεποτισμό σηματοδοτεί ένα ταπεινωτικό χαμηλό σημείο για την ηγεσία της φον ντερ Λάιεν που αναπόφευκτα θα γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους αντιπάλους της εντός του μπλοκ της ΕΕ.

Το Breitbart London, ένα εξαιρετικά δημοφιλές ακροδεξιό μέσο, ​​έχει ήδη προσπαθήσει να πλαισιώσει το σκάνδαλο ως « Χίλαρι 2.0;

 Τα δεδομένα για το Επίσημο Τηλέφωνο του Νέου Προέδρου της ΕΕ διαγράφηκαν , που παραπέμπουν σε ευαίσθητα κυβερνητικά email που ο πρώην υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ αποθήκευσε σε έναν ιδιωτικό μη ασφαλή διακομιστή.

Η Χίλαρι Κλίντον διέγραψε τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προτού μπορέσει να ερευνηθεί – γεγονός που ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποίησε για να εξαπατήσει τον πολιτικό του αντίπαλο, χαρακτηρίζοντάς την διεφθαρμένη.

Η θητεία της Φον ντερ Λάιεν θεωρήθηκε από ορισμένους ως αδύναμη όταν κέρδισε με διαφορά μόλις εννέα ψήφων συγκεντρώνοντας 383 βουλευτές.

«Ένα μικρό περιθώριο λιγότερων από 400 ψήφους θεωρείται γενικά ως μια αδύναμη εντολή που θα δυσκολέψει την εξασφάλιση νομοθετικών πλειοψηφιών για την πενταετή θητεία», δήλωσε η Alexandra Hennessy, ανώτερη λέκτορας στην κυβέρνηση στο Πανεπιστήμιο του Essex στο Ηνωμένο Βασίλειο. .

Οι αποκαλύψεις ρίχνουν επίσης σκιά γύρω από την φθίνουσα πρωθυπουργία της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελ Μέρκελ και τις αυξανόμενες πολιτικές δυσκολίες.

 Ο Φον ντερ Λάιεν ήταν στενός έμπιστος της καγκελαρίου για περισσότερα από 14 χρόνια προτού αναλάβει τη νέα της δουλειά στην ΕΕ.

Μεταξύ 2013 και 2019 η φον ντερ Λάιεν υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας και είναι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που έχουν συμβεί οι περισσότερες από τις αμφισβητούμενες πρακτικές.

Οι αποκαλύψεις για τον πρώην υπουργό Άμυνας έρχονται επίσης καθώς ο χρισμένος διάδοχος της γερμανίδας καγκελαρίου παραιτήθηκε απροσδόκητα, δίνοντας πλήγμα στις φιλοδοξίες διαδοχής της Μέρκελ και απειλώντας πιθανώς την ουρά της ηγεσίας της που λήγει το 2021.

https://www.trtworld.com/magazine/corruption-scandal-hangs-over-eu-president-ursula-von-der-leyen-33871

Αγαπητοί αναγνώστες, κουράστηκα να λερώνομαι με τον απόπατο που βρίσκω, όποιος έχει όρεξη, ας ρίξει μια ματιά στον παρακάτω σύνδεσμο.

https://duckduckgo.com/?q=European+scandals+fon+laien&t=opera&ia=web

Την έρευνα έκανε ο ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ