Επικοινωνία εδώ

Για σχόλια, καταγγελίες και επικοινωνία στο

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΒΟΥΛΗ

ΕΛΛΗΝΕΣ Η ΑΡΧΉ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ!!!

Η Γενετική Ιστορία των Κατοίκων της Ελλάδας: Το DNA των Ελλήνων

ΚΑΙΡΟΣ

O καιρός σήμερα

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ

Σήμερα, ολόκληρη η ανθρωπότητα γνωρίζει πως η Δημοκρατία ως έννοια, σύνολο πολιτικών ιδεών και πρακτικών, και εν γένει ως πολίτευμα, γεννήθηκε στην Αθήνα τον 5ο με 6ο αιώνα π.Χ.

ΣΥΝΙΔΡΥΤΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ
ΣΥΝΙΔΡΥΤΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

index -(2)

Σήμερα, ολόκληρη η ανθρωπότητα γνωρίζει πως η Δημοκρατία ως έννοια, σύνολο πολιτικών ιδεών και πρακτικών, και εν γένει ως πολίτευμα, γεννήθηκε στην Αθήνα τον 5ο με 6ο αιώνα π.Χ.

Αυτό που είναι ίσως λιγότερο γνωστό είναι πως ο ακριβής τόπος γέννησης της Δημοκρατίας είναι η Αρχαία Αγορά των Αθηνών.

Ο διάλογος, η Παρρησία, η Ισηγορία, η Ισονομία και η Δικαιοσύνη είναι λίγες μόνο από τις υψηλές ιδέες που γεννήθηκαν στο πολιτιστικό, πολιτικό και οικονομικό κέντρο των Αθηνών.

Οι πρωτοποριακές αυτές ιδέες συνετέλεσαν στην ίδρυση αλλά και επικράτηση της Δημοκρατίας.

Ακόμα λιγότερο γνωστό – έως και άγνωστο στις μέρες μας – είναι το ποιος δημιούργησε τελικά τη Δημοκρατία.

Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει κάποιος «πατέρας» της Δημοκρατίας. Κανένας μεγάλος αρχηγός, ηγέτης ή πολιτικός ήρωας.

Άλλωστε η Δημοκρατία δεν βασίζεται σε σωτήρες αλλά στη δύναμη των πολιτών.

Κάποιοι ισχυροί και ενεργοί πολίτες ήταν αυτοί που δημιούργησαν τους πρώτους Δημοκρατικούς πολιτειακούς θεσμούς – οι Συνιδρυτές της Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με την πολιτική ιστορία, η Δημοκρατία θεμελιώθηκε αρχικώς από τον Σόλωνα, απέκτησε ουσιαστικό περιεχόμενο και βάθος από τον Κλεισθένη, ενισχύθηκε και θωρακίσθηκε από τον Εφιάλτη, ενώ προσέλαβε ποιοτικά χαρακτηριστικά και ολοκληρώθηκε από τον Περικλή.

ΣΟΛΩΝ

Ο Σόλων ο δίκαιος ήταν ο πρώτος. Έχοντας ταξιδέψει και μελετήσει πολλούς και διαφορετικούς νόμους, ο Αθηναίος νομοθέτης ευβούλως εφάρμοσε στην Αθηναϊκή πολιτεία τη «σεισάχθεια», απελευθερώνοντας όσους πολίτες είχαν υποδουλωθεί, ενώ ταυτόχρονα παρείχε αμνηστία για αδικήματα που επέφεραν απώλεια των πολιτικών δικαιωμάτων.

Κατανοώντας την ουσία του πολιτειακού ζητήματος, ο Σόλων αναγνώρισε με ευθυκρισία πως για την επίτευξη της κοινωνικής Δικαιοσύνης οι πολίτες χρειάζονται τα πολιτικά τους δικαιώματά (Ισονομία).

Στο ίδιο πνεύμα, ο Σόλων έδωσε για πρώτη φορά στους θήτες (το κατώτερο κοινωνικό στρώμα) το δικαίωμα συμμετοχής στην Εκκλησία του Δήμου και στην Ηλιαία, ως ένορκοι. Μέσω της Ηλιαίας, η οποία ήλεγχε μετά από μήνυση/καταγγελία οποιουδήποτε παράνομες ενέργειες των αρχόντων οι οποίοι έβλαπταν την πολιτεία ή κάποιον πολίτη (ακόμα και δούλο), οι πολίτες απέκτησαν τις πρώτες ελεγκτικές εξουσίες τους.

Τέλος, ιδρύοντας λαϊκά δικαστήρια με δικαίωμα προσφυγής σ’ αυτά όσων δεν ήθελαν να δικαστούν από τους άρχοντες και παρουσιάζοντας το θεσμό της έφεσης κατά δικαστικών αποφάσεων ενώπιον του δήμου, ο Σόλων έσπασε το μονοπώλιο της πολιτικής εξουσίας από τους επαγγελματίες πολιτικούς και δικαστές, και έθεσε έτσι τις βάσεις για να καταστεί ο δήμος κύριος της πολιτείας.

ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ

Επόμενος συνθεμελιωτής της Δημοκρατίας υπήρξε ο Κλεισθένης. Αφού πέτυχε την ανατροπή του Ισαγόρα, του Κλεομένη και της τυραννίδας, ο Αλκμεωνίδης πολιτικός διαίρεσε την Αττική σε δήμους των τριάντα μερών – δέκα από την πόλη (Άστυ), δέκα από την παραλία και δέκα από την ενδοχώρα (Μεσόγαια). Επιπλέον, όρισε με κλήρο τρεις δήμοι να σχηματίζουν μια φυλή, έτσι ώστε κάθε φυλή να βρίσκεται και να εκπροσωπείται σε όλα τα σημεία της πόλης.

Το μέτρο αυτό ένωσε ουσιαστικά με κοινή μοίρα πολίτες από διαφορετικές περιοχές, και συνεπώς από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, επιτυγχάνοντας μια πρωτοποριακή πολιτική και κοινωνική ισότητα.

Η κατάργηση της κατοχής γης ως προϋπόθεση για την ιδιότητα του πολίτη, η ενσωμάτωση νέων πολιτών (ξένοι κάτοικοι ή απελευθερωμένοι δούλοι) και η δυνατότητα των θητών να υπηρετούν την Αθήνα μέσω του στόλου, ενίσχυσε περαιτέρω το αίσθημα της πολιτικής ισότητας ενώ διέλυσε τις παλιές πολιτικοκοινωνικές δομές της ολιγαρχικής Αθήνας.

Επιπροσθέτως, τόσο οι φυλές όσο και οι δήμοι απέκτησαν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, με δική τους εκκλησία, περιουσία και ταμείο, κάτι το οποίο οδήγησε στην αναγκαία αποκέντρωση της πολιτικής εξουσίας.

Ο δήμος έτσι έγινε η καρδιά της πόλις και εκεί ο πολίτης, ως μαθητής, είχε την πρώτη του επαφή με τα κοινά, την πολιτική και τη δημοκρατία.

Το γενικότερο πολιτικό πνεύμα των επί Κλεισθένη μεταρρυθμίσεων έδωσε τη δυνατότητα πολιτικής συμμετοχής σε όλους τους πολίτες (Ισοκρατία), χωρίς περιορισμούς (Παρρησία), με επιδίωξη τη λήψη συναινετικών αποφάσεων μετά από δημόσια συζήτηση (Ισηγορία).

Τα νέα Κλεισθένεια μέτρα του οστρακισμού (η νόμιμη εξορία ενός πολίτη που αποτελούσε κίνδυνο για τη Δημοκρατία), της λογοδοσίας των απερχόμενων αξιωματούχων και της δοκιμασίας (εξέταση της καταλληλότητας των υποψηφίων για κάποιο αξίωμα) λειτούργησαν ως θρυαλλίδα για τον απόλυτο έλεγχο των πολιτικών αξιωματούχων από τους πολίτες.

ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Στη συνέχεια, τις δημοκρατικές πρωτοβουλίες επεξέτεινε ο αδιάφθορος Εφιάλτης, γιος του Σοφωνίδη. Ο υπέρμαχος και υπερασπιστής των πολιτών Εφιάλτης, τόλμησε να πολεμήσει με θάρρος το ισχυρότατο πολιτικό και ολιγαρχικό κατεστημένο της εποχής.

Εκφράζοντας τη θέληση των πολιτών κατόρθωσε και αφαίρεσε τις πολιτικές και περιόρισε τις δικαστικές αρμοδιότητες και εξουσίες του αντιδημοκρατικού και ολιγαρχικότατου Αρείου Πάγου.

Τις εναπομείνασες εξουσίες του, τις μετέφερε στη Βουλή και την Εκκλησία του Δήμου – τα πολιτειακά όργανα των πολιτών. Πλέον, το υψηλότερο αξίωμα στη Δημοκρατία, ήταν αυτό του πολίτη.

Δική του πολιτική πρωτοβουλία ήταν και η γραφή των παρανόμων, σύμφωνα με την οποία κάθε πολίτης είχε δικαίωμα να εγείρει αγωγή κατά διοικητικών πράξεων και νόμων τους οποίους έκρινε αντισυνταγματικούς ή παράνομους.

Η γραφή παρανόμων υπήρξε το τελειωτικό χτύπημα εναντίον της κακονομίας και των μισοδήμων νόμων. Για τις μεταρρυθμίσεις του αυτές ο Εφιάλτης δολοφονήθηκε από τη φθίνουσα ολιγαρχική τάξη.

ΠΕΡΙΚΛΗΣ

Τέλος, ο Περικλής, θιασώτης του Δημοκρατικού ιδεώδους, συνέχισε το δρόμο της δημοκρατικής ολοκλήρωσης.

Πολιτειακά, ο υψιπέτης Στρατηγός απογύμνωσε το αριστοκρατικό αξίωμα των εννέα αρχόντων από κάθε ουσιαστική εξουσία.

Πολιτικά, ο Περικλής εισήγαγε τη «μισθοφορά», δηλαδή την πληρωμή μισθού σε όλους τους κληρωτούς άρχοντες, μέτρο που εξασφάλισε ίσες ευκαιρίες πολιτικής συμμετοχής για όλους, ενώ με εισήγησή του θεσπίστηκε η δωρεάν εκπαίδευση των απόρων και η κρατική επιχορήγηση τους για την παρακολούθηση των δραματικών αγώνων («θεωρικά»).

Με τις τελευταίες αυτές μεταρρυθμίσεις, η Αθήνα απέκτησε την απόλυτη και «Χρυσή» Δημοκρατική της ολοκλήρωση, προστατεύοντας τους πολίτες που συμμετείχαν στην πολιτική από χρηματισμό και διαφθορά, και καλλιεργώντας πολιτικό πολιτισμό και πολιτική παιδεία για όλους.

ΣΥΝΙΔΡΥΤΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η αλήθεια είναι πως οι πραγματικοί Συνιδρυτές της Δημοκρατίας ήταν οι απλοί πολίτες.

Οι πολίτες εκείνοι που διαπραγματεύθηκαν, συζήτησαν, υποδέχθηκαν, εφάρμοσαν και υπερασπίστηκαν τη Δημοκρατία και την κατέστησαν ένα λαμπρό πολίτευμα – κειμήλιο για την ιστορία και την ανθρωπότητα.

Αυτοί ήταν η πηγή έμπνευσης της Δημοκρατίας αλλά και ο λόγος της επιτυχίας της. Αυτοί συνδιαμόρφωσαν και συνδημιούργησαν τη Δημοκρατία.

Έτσι και εμείς σήμερα, οι Έλληνες πολίτες μπορούμε να γίνουμε αυτοί που θα συνδημιουργήσουν, θα αναγεννήσουν τη Δημοκρατία και θα την επαναφέρουν ως πολιτειακή επιλογή για την Ελλάδα και τον κόσμο.

Αν ανατρέξει κανείς στα σημαντικά στοιχεία και τις πολιτικοκοινωνικές αλλαγές που επέφεραν οι τέσσερις αρχαίοι πολιτικοί και επισημάνθηκαν στο κείμενο, διακρίνει εύκολα το δημοκρατικό κενό του σήμερα και τις πολιτικές αλλά κυρίως πολιτειακές ανάγκες της Ελλάδας στην εποχή μας.

Η Ελλάδα χρειάζεται να αναγεννήσει τη δημοκρατία και να την επαναφέρει στη χώρα. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο από τους πολίτες της.
Μάθε πως: www.todelta.gr
Του Σταύρου Καλεντερίδη

1 comment to Σήμερα, ολόκληρη η ανθρωπότητα γνωρίζει πως η Δημοκρατία ως έννοια, σύνολο πολιτικών ιδεών και πρακτικών, και εν γένει ως πολίτευμα, γεννήθηκε στην Αθήνα τον 5ο με 6ο αιώνα π.Χ.

  • .
    .
    .
    .
    .
    Η Οντολογική υπόσταση του Παρθενώνα
    .
    .
    .
    .
    .
    https://lh5.googleusercontent.com/-yJQlwDqYDf0/TW_7aCpVsoI/AAAAAAAABG0/wcDqXyggYqg/s320/parthenon2.jpg

    .
    .
    .
    .

    Στον “Περικλέους Επιτάφιο” του Θουκυδίδη [Ἱστοριών Β´, § 35-46] υπάρχει η περιώνυμη φράση :
    .
    .
    «Φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ᾽ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας».
    .
    .
    Τούτη η φράση του Θουκυδίδη σημαίνει ότι αγαπάμε το κάλλος μέσα στην απλότητα, στο απέριττο, και ότι όσο πιο απλά πετυχαίνουμε να πραγματώσουμε το κάλλος, τόσο σε μεγαλύτερο βαθμό το προσεγγίζουμε.
    .
    .
    Αλλά και «φιλοσοφοῦμεν γνησίως τε καὶ ἱκανῶς», κατά τον στοχασμό του Σωκράτη της Πλατωνικής «Πολιτείας, 473. c.11 – e.2», χωρίς το περιττό στοιχείο, δηλ. «ἄνευ μαλακίας» κατά τον Θουκυδίδειο στοχασμό, δίχως δηλαδή μαλθακότητα ψυχής [Μαλακία = ραθυμία],
    .
    εξ ου και το «Λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν» Πρωταγόρας.
    .
    .
    Αυτοί οι δύο νόμοι, το «Φιλοκαλοῦμέν μετ᾽ εὐτελείας» και το «φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας», που προσδιορίζουν την αρχαία Ελλάδα στην πιο υψηλή της έκφραση
    .
    .
    – αυτή της ισορροπίας Διονυσιακού και Απολλώνιου στοιχείου, έχουν απεικονιστεί επάνω στον Δωρικού Ρυθμού Παρθενώνα!
    .
    .
    Ο αείμνηστος καθηγητής Λιαντίνης Δημήτριος, στο έργο του «Χάσμα σεισμού – Ο φιλοσοφικός Σολωμός, σελ. 140 – 141» μας λέγει ότι
    .
    .
    «το Ελληνικό πνεύμα είναι το αγλαό δημιούργημα της σύνθεσης του διονυσιακού και του απολλώνιου στοιχείου.
    .
    .
    Είναι ένας τρόπος ζωής του ανθρώπου επάνω στην γραμμή, που συναντιέται η ύλη και η μορφή (είδος) και γεννά τη Φύση, τη ζωή δηλαδή του Κόσμου.
    .
    .
    Το Ελληνικό πνεύμα ξεπηδά από την επίπονη σύμπλεξη, από την άφραστη συγκαταλλαγή του Ηρακλείτειου «Γίγνεσθαι» και του Παρμενίδειου «Είναι».
    .
    .
    Έτσι η φιλοσοφία της ζωής του Ηράκλειτου ανταποκρίνεται θεωρητικά στην ιδέα της διονυσιακής μεταμόρφωσης ενώ η φιλοσοφία της στάσης του Παρμενίδη ανταποκρίνεται θεωρητικά στην ιδέα της απολλώνιας αγλαΐας.
    .
    .
    Το Ελληνικό πνεύμα προϋποθέτει την ενότητα του Κόσμου, αναγνωρίζοντας την ατομία της ύλης δεν προχωρεί στην διάσπαση της φυσικής συνοχής.
    .
    .
    Το προσωκρατικό άτομο της ύλης δια-τηρεί και δια-σώζει το δεσμό της δύναμης και της ενέργειας.
    .
    .
    Επάνω σε αυτόν τον δεσμό στηρίζεται ολόκληρο το νόημα του προσωκρατικού στοχασμού.
    .
    .
    Αποτέλεσμα αυτής της πρόνοιας είναι ότι η σχέση ανθρώπου και Φύσης είναι οργανική. Στον προσωκρατικό αιώνα η θεωρητική διατύπωση αυτής της οργανικότητας εκφράζεται με την λέξη Φιλοσοφία, παρότι οι προσωκρατικοί δεν χρησιμοποιούν αυτή τη λέξη.
    .
    .
    Το Ελληνικό πνεύμα αναγνωρίζοντας την ατομία της ύλης αφήνει ανοικτό το ερώτημα περί του Όντος. Δεν αναζητεί δηλαδή την αλήθεια ούτε μέσα στην νομοτέλεια της μορφής (είδος), στην σύγχρονη νευτώνεια σύλληψη, ούτε μέσα στην απροσδιοριστία της ύλης, στην σύγχρονη κβαντική σύλληψη της απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ, αλλά ανάμεσα στην αιτιότητας και στην απροσδιοριστία.
    .
    .
    Ανάμεσα δηλαδή στο γενεσιουργό και σωτήριο τρίτο, που αποτελεί το μεταξύ της ύλης και της μορφής (είδος), της δύναμης και της ενέργειας. Ο προσανατολισμός σε αυτή τη γραμμή της επίπονης μεσότητας εξηγεί, τι σημαίνει ότι το Ελληνικό πνεύμα δεν κλείνει το ερώτημα περί του Όντος :
    .
    ότι ο άνθρωπος δηλαδή είναι σταθερά εκτεθειμένος ανάμεσα στη γνώση και την άγνοια, στην ελπίδα και στην επελπισιά, στην ασφάλεια και στον κίνδυνο, στην χαρά και στην λύπη, στην ύπαρξη (Είναι) και στην ανυπαρξία (Μηδέν)».
    .
    .
    Υπό το πρίσμα αυτό καταλαβαίνουμε βεβαίως και τα όσα λέγει στο έργο του «Χάσμα σεισμού – Ο φιλοσοφικός Σολωμός, σελ. 143», όταν αναφερόμενος στον Παρθενώνα λέγει ότι : «Στα δυο αετώματα του Παρθενώνα οι συνιστώσες του διονυσιακού και του απολλώνιου στοιχείου ανερχόμενες ήρεμα απολήγουν σε μία ακμή. Εάν συλ-λογισθεί κανείς τη δυναμική ένταση, που κρύβει αυτό το μορφικό σχήμα, τότε το αέτωμα μεταβάλλεται αυτόματα σε ένα τανυσμένο τόξο, όμοιο με το τόξο του Ηράκλειτου, το οποίο ο Εφέσιος σοφός διασκέδαζε να ομοιάζει άλλοτε ζωή (βίος) και άλλοτε θάνατο (βιός)».
    .
    .
    Συμπεράνουμε, λοιπόν, ότι το Ελληνικό πνεύμα είναι η σύμπληξη δύο δυνάμεων: του Απολλώνιου και του Διονυσιακού στοιχείου, που το μεν πρώτο συγκεντρώνει σαν κεντρομόλος ενώ το δε δεύτερο αποκεντρώνει σαν φυγόκεντρος με τον τρόπο μιας αυτοκίνητης αρμονικής ταλάντωσης ολόκληρη την ενέργεια του ανθρώπου, που ορμάει στην ιδεατή σύλληψη του Όντος και επιστρέφει στην αισθητή εμπειρία του Κόσμου. Η σημερινή Φυσική την σύμπληξη αυτή την ανακάλυψε στην διαστολή του σύμπαντος, κάτι που ανακάλυψε και προσδιόρισε ο αστρονόμος Χάμπλ με τον γνωστό νόμο του V=d*Η [νόμος του Χάμπλ].
    .
    .
    Κατ’ αυτή την έννοια λέμε ότι στο ουσιώδες πρόβλημα για τον άνθρωπο «πώς μπορούμε και οφείλουμε να ζούμε» οι Έλληνες διέκριναν τρεις απαντήσεις, τρεις τρόπους ζωής: την «τρέλα» (διονυσιακό στοιχείο = ένθεη μανία [=ενθουσιασμός] / επίπνοια / ποίηση / μουσική) εκείνου που «μεθά», την νηφαλιότητα – φρόνηση (απολλώνιο στοιχείο = έλλογος – φιλοσοφικός μύθος/ Νόηση – Επιστήμη) εκείνου που «ονειρεύεται» και το ψέμα – πλάνη.
    .
    .
    Κατόπιν τούτου, σκοπός τους ήταν να αποδείξουν ότι η σωστή απάντηση, ο καλύτερος τρόπος επιβίωσης συνίσταται – δεδομένης της απόρριψης του ψέματος – στο να βρει ο άνθρωπος και να διατηρήσει μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην Διονυσιακή «τρέλα» και την Απολλώνια «φρόνηση».
    .
    .
    Είναι εκείνος ο τύπος του ανθρώπου που ο αείμνηστος καθηγητής Λιαντίνης Δημήτριος τον έλεγε Νηφομανή : «ο τύπος εκείνος που δηλώνει τον νηφάλιο και τον μαινόμενο ταυτόχρονα. Είναι εκείνος που νοεί και κρίνει, αλλά την ίδια στιγμή ενθουσιά και εμπνέεται. Ζει τον έλλογο – φιλοσοφικό μύθο ζυμωμένο αξεδιάλυτα με την φρόνιμη τρέλα. Ο Νηφομανής υπάρχει μέσα στην “καιρική” κατάσταση. Ισοζυγιάζεται σε ένα μεταίχμιο, και περιπατεί επί «ξυρού ακμής».
    .
    .
    Ενουσιάζει την ψυχρή φλόγα του Πίνδαρου και πίνει νερό από την κασταλική κρήνη του Απόλλωνα στους Δελφούς. Καθώς ηγεμονεύει τη μάχη των Λαπιθών και τον Κενταύρων στην Ολυμπία. Η σημερινή Φυσική αυτή την ταυτότητα του ποιητή την ανακάλυψε στο ταυτόχρονο γινόμενο του ελάχιστου σφάλματος της θέσης και του ελάχιστου σφάλματος της κίνησης του ηλεκτρονίου. Η τιμή του γινομένου αυτού μετρήθηκε και βρέθηκε τουλάχιστον ίση με τη σταθερά του Πλανκ».
    .
    .
    .
    .

    Εν ολίγοις ο Παρθενώνας είναι η ένυλη απεικόνιση ολόκληρου του Πολιτισμού των Ελλήνων
    .
    [=Πολιτική, Τέχνες, Επιστήμες, Βίος, Φιλοσοφία].
    .
    .
    .
    .
    Άλλωστε, όπως συνήθιζε να λέει ο αείμνηστος καθηγητής Λιαντίνης Δημήτριος,
    .
    .
    » Η Ακρόπολη είναι το πνευματικό Έβερεστ του πλανήτη μας.
    .
    .
    Τίποτα ωραιότερο δεν έγινε πάνω στον πλανήτη από την Ακρόπολη των Αθηνών,
    .
    .
    μέσα στον χώρο της επιστήμης, της πολιτικής τέχνης, της μουσικής».
    .
    .
    Ο Παρθενώνας, όπως έλεγε ο αείμνηστος καθηγητής Λιαντίνης Δημήτριος,
    .
    .
    «είναι το έργο των έργων, το «μνημείο των μνημείων,
    .
    .
    η απόλυτη και τέλεια έκφραση και των τεχνών και του πνεύματος μέσα στην ανθρώπινη ιστορία και στο ανθρώπινο γένος κατά την έννοια ότι οι νόμοι και οι δυνάμεις που συνέχουν τα έργα της Ακροπόλεως
    .
    .
    – κατά αντιστοιχία με τους νόμους και τις δυνάμεις που συνέχουν έναν ζώντα οργανισμό καμωμένο από την ίδια την Φύση –
    .
    .
    είναι μια συνισταμένη από ένα άπειρο πλήθος επιμέρους συνιστωσών που όλες κατατείνουν σε μία μορφή,
    .
    .
    σε μία κατάθεση, σε ένα κατόρθωμα, σε μία σάρκωση : στο κάλλος, στην ομορφιά !
    .
    .
    Και όταν λέμε κάλλος εννοούμε «εσωτερικές» συμμετρίες, κανονικότητες, εσωτερική τάξη και αρμονία η οποία υπακούει περεταίρω σε πνευματικούς νόμους !
    .
    .
    Κατά αυτή την έννοια λέμε ότι πίσω από αυτά τα υλικά κτίσματα υπάρχει όλη η Φιλοσοφία, η Κοσμοθεωρία, η Πολιτική επιστήμη των Ελλήνων».
    .
    .
    .
    .
    .
    Συγγραφέας κειμένου : Κεφάλας Ευστάθιος [15-1-2009, ΕΛΛΑΣ]
    .
    Πηγή: http://eleysis69.wordpress.com/
    .
    http://www.ellinikoarxeio.com/
    .
    Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

    .
    .
    http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/03/blog-post_7208.html#ixzz4qJIkAfud

    .
    .
    .
    .
    .
    ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ ΤΕΛΕΙΩΜΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ! ! !
    .
    .
    .
    .
    .
    .