ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Του συγγραφέα Γιώργου Κασιμάτη

Μία τεράστια δομή, πρόβαλε στις οθόνες του ηχορραντάρ, πάνω στο πλοίο.

Συναγερμος στην ερευνητική ομάδα, που έψαχνε για θησαυρούς και ναυάγια στην βόρεια Βαλτική θάλασσα.

Ένας εντελώς απρόσμενος όγκος έκειτο στον βυθό! Και το σχήμα του; Κυκλικό, με διάμετρο 60 μ.!

Την ανακαλυψη έκανε η ομάδα Ocean-X. τον Αύγουστο του 2011.

Οι άνθρωποι επαγγέλλονται «κυνηγοί θυσαυρών και αντικειμένων αξίας, απο ναυάγια».

Το 2012, έναν χρόνο μετά, επέστρεψαν με σόναρ πλευρικής σάρωσης, και τρισδιάστατης απεικόνισης, μαγνητόμετρα, δύτες, drone βυθού, και γενικά πολυ προηγμένο εξοπλισμό. Εντοπίζουν ξανά τον κυκλικό σχηματισμό, και επιβεβαιώνεται το ευθύγραμο ίχνος σύρσης του στον βυθό.

Ναι, το αντικείμενο έχει συρθεί με ταχύτητα στον βυθό, ώσπου σταμάτησε.

Τώρα όμως είδαν και την προέκταση του ίχνους αυτού, να ευθυγραμμίζεται με το φαράγγι ενός λόφου, 50 μ. πίσω από το αντικείμενο.

Δηλαδή το αντικείμενο, φαίνεται να έπεσε, να συρθηκε στον βυθό, έσκισε έναν λόφο στην μέση, συνέχισε, ώσπου σταματησε 50 μ. πιό κατω. Όλα αυτά έγιναν σε ευθεία γραμμή, πράγμα που υποδηλώνει «αναγκαστική προσγείωση».

“Crash site” αναφέρει το πλήρωμα τής Ocean-X, και συμφωνώ μαζί τους.

Αλλά το αντικείμενο, ήταν πολύ σκληρό για να πεθάνει.

Έτσι με την φόρα / ορμή που είχε απο την πτήση του, έσκισε τον λόφο στα δύο, βγήκε απέναντι και προχώρησε άλλα 50 μ., και σταματησε λόγω τριβής στο έδαφος.

Εξετάστηκαν δείγματα απο την επιφάνειά του, και βρεθηκε να είναι απο σκληρό βασαλτηκαι άλλα πετρώματα.

• ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΒΑΣΑΛΤΗ, ΕΔΩ.

Προσωπικως, τότε είχα την γνώμη ότι, αφου δεν ήταν απο μεταλλο, δύσκολο να ήταν ιπτάμενοοχημα.

Πήγαινα περισσότερο με την επίσημη πανεπιστημιακή άποψη, περί παγετώνων.

Αφου ήταν απο πέτρα, μάλλον οι άνθρωποι είχαν λαξεύσει έναν βραχο που μετεφερε ένας ολισθένων παγετώνας.

Βλέπετε, εκείνην την εποχή, πριν 12.000 – 10.000 χρόνια, ο βυθός εκείνος ηταν στεριά.

Ακόμα και πρίν απο 11.500 χρόνια, που άρχισαν να σχηματιζονται παγετώνες η στάθμη της θαλασσας ήταν πολύ χαμηλότερα.

Οι λαξευτές, του έκαναν ανοίγματα, κλιμακοστάσια, αυλακια παραλληλα και κάθετα, κυκλικό σχήμα, τόσο που να μοιαζει με ναό.

Βεβαια δεν μου πήγαινε καλά, η ευθύγραμμη αυλακιά ολίσθησης τού αντικειμένου στον βυθό… Μα, αεροσκάφος απο πέτρα;

Ναός θα ήταν!

Απο τότε, 10.000 π.Χ., η θαλασσα έχει ανεβει κατα 150 μ., και τα έχει σκεπάσει όλα, οπότε το βρήκαν σήμερα βυθισμένο.

Αυτήν την γνώμη είχα μέχρι που ακουσα τον Γ. Λεκάκη να αναλύει την δημοσίευσή του ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ με τιτλο «Θούλη, η θολωτη μυθική ηρωική προκατακλυσμιαία πόλις Ελπίς στην Τριζηνία [με ί] τής Υπέρβορείας» – ΔΙΑΒΑΣΤΕ το ΕΔΩ.

• ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΘΟΥΛΗΣ, ΕΔΩ.

Εκεί σε σημειώσεις που κρατησε ο Αθ. Σταγειρίτης (Βιέννη 1800) απο την βιβλιοθήκη τού Βατικανού, κατ’ εντολήν του Ναπολεοντα Βοναπάρτη, και με έρευνα και στην βαση δεδομένων ελληνικών κειμένων “ΠΕΡΣΕΥΣ” του πανεπιστημίου Tuft τών ΗΠΑ, μαθαίνουμε τα εξής:

Περί το 335 π.Χ. ο Πυθέαςαπο την Μασσαλίαστην σημερινή Γαλλία, αποικία των αρχαίων Φωκαίων Ελλήνων, έπλευσε για εξευρεύνηση, προς τον Βορρά. Βγήκε πέρα απο το Γιβραλταρ / Ηράκλειες στήλες και μετα έπλευσε τόσο Βόρεια, που όπως λεει ο ίδιος στο έργο του «περι Ωκεανού», η θαλασσα ηταν πηγμενη, και ο ήλιος, κατα το θερινό ηλιοστασιο δεν εδυε ποτε.

Δηλαδή καθε 21 Ιουνίου στο θερινό ημερολογιο, ο Ηλιος τα μασανυχτα χαμήλωνε καπως προς τον ορίζοντα, αλλά ουδέποτε κρυβόταν κατω απο αυτόν.

Σήμερα είναι πασίγνωστο αυτό το φαινόμενο, ώς «Ήλιος του Μεσοσυκτίου» και οι νύχτες αυτές με τον Ήλιο στην Δύση χωρίς να δύει, να λέγονται «λευκές νύχτες».

Ο Πυθέας περιέγραψε πιθανές θέσεις τής Θούλης, πριν και μετα τον κατακλυσμό, σε έξι ημερες πλεύσης βόρεια τής Βρετανίας, κοντά στήν «Πεπηγυΐα Θάλασσα». «Πεπηγυΐα» είναι μετοχή του ρήματος «πήγνυμι», που σήμερα λέγεται “πήζω”, που σημαίνει σταθεροποιώ και ακινητοποιώ.

Στην περίπτωση τής θάλασσας, «πηγμένη θαλασσα» είναι ο πάγος, του Βόρειου Πόλου.

Εκεί μέσα στον βόρειο Αρκτικόκύκλο, υπέδειξε ο Πυθέας, πιθανές θέσεις τής Θούλης. «Πεπηγυΐα», λοιπόν, πηγμένη / νερό που έχει γίνει πάγος, θαλασσα.

Σήμερα είναι κεκτημένη γνώση, αλλά στην εποχή του δεν ήταν.

Ηταν η εποχή που ο Μεγας Αλέξανδρος, κινούσε την εκστρατεία του προς την Ασία (334 πΧ).

Τοτε υποθέτουν, ότι έπλευσε βόρεια ο Πυθέας.

Μιλούν για το έτος 335 π.Χ., με ένα εύρος δεκαετίας 330 – 320 π.Χ. Επρόκειτο για προτάκουστα πράγματα.

Κατηγορήθηκε σαν μεγας ψεύτης, και το έργο του “Περι Ωκεανού” το εξαφάνισαν απο παντού.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο Πυθέας βρέθηκε πάνω απο γεωγραφικό πλάτος των 66,5^ο, που βρίσκεται ο Αρκτικός Κύκλος.

Ο νοητός κύκλος περνά από τις βόρειες ακτές τής Ισλανδίας, περιέχει λιγη Νορβηγία, λίγη Σουηδία, λίγη Φινλανδία, λεπτη φέτα απο Ρωσία / Σιβηρία, Καναδά, ΑΛΛΑ, περιέχει σχεδόν ολόκληρη την Γροιλαδία.

 Μόνον εκεί, μέσα στον νοητό Αρκτικό Κύκλο, συμβαίνει ο Ήλιος να μην δύει ποτέ κατά την εαρινή ισημερία.

Αρα εκεί ασφαλώς έπλευσε ο Πυθέας.

• Τί αναζητούσε όμως ο Πυθέας στον Βόρειο Αρκτικό κύκλο;

Αναζητούσε την παναρχαια Θούλη, που στην εποχή του, θα υπήρχαν πολύ περισσότερες πληροφορίες απο ό,τι σήμερα.

Θούλη σημαίνει Θολωτή, καλυμμενη με θόλο.

Θα πρέπει να ήταν μια καταπληκτική πόλη, προστατευμενη με διαφανή θόλο, ώστε να προστατεύονται οι κάτοικοι, απο τον χειμώνα και τις πλημμύρες.

Πολύ πιθανόν, κατα την γνώμη μου, να βρισκόταν στην Βόρεια άκρη τής Γροιλανδίας.

• Οι πληροφορίες που μας αποκαλύπτονται στο “ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ”, είναι συναρπαστικές, στό άρθρο τών Στ. Β. Μητροπούλου και Γ. Λεκάκη: «Οι θεοί, μετά την ήττα τους στην Τιτανομαχία, ρίχθηκαν στα Τάρταρακαι ακολούθησε η καύση των πέντε Τιτάνων, από τους κεραυνούςτου Ζήνα Δία. 

• ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης: Γ. Λεκάκη “Περί Ταρτάρου”.

• Η καύση των Τιτάνων προκάλεσε την γήρανσηόλων των “αεί νέων” θεών, που μετά την καύση των Τιτάνων γερνούσαν όλοι… Η γήρανση ανάγκασε τους θεούς (για να επιβραδύνουν την γήρανση τους), να αποσύρονται τον χειμώνα σε χειμερία νάρκη στο καταφύγιο της Θούλης, στην Νάρκη θεών της Ελπίδος.

• Η Τριάδα των Ζηνών (Ζευς-Ποσειδών-Άδης) τότε για την διοίκηση της πόλεως ηρώων και ηρωικών ανθρώπων της Θούλης, έπλασαν πρωτόπλαστη γυναίκα, που οι ολύμπιοι θεοί της χάρισαν πολλά δώρα, την πανέμορφη Πανδώρα, που την όρισαν ως Βασίλισσα του Χιονιού της Θούλης. Την Πανδώρα νυμφεύθηκε ο θεός Επιμηθέας και απόκτησε κόρη, την Πύρρα. Στην Θούλη λέγανε ότι τα προκατακλυσμιαία χρόνια έρχονταν για «μόρφωση» (σ.σ.: και σκληραγωγία) επίλεκτοι ήρωες από όλες τις μυθικές (χωρίς ίχνη) πόλεις όπως Φθία, Δικταία, Αθήνα, Ποσειδωνία, Άδη, καθώς και θυγατρικές αυτών επίλεκτων ηρώων πόλεις. Έτσι, όταν ο γιος του Προμηθέα, Δευκαλίων, στάλθηκε από τον Προμηθέα για την «μόρφωσή» του στην Θούλη, εγνώρισε και νυμφεύτηκε την Πύρρα, κόρη της Πανδώρας με τον θεό Επιμηθέα.

• Ο Δευκαλίων με προτροπή του πατέρα του Προμηθέα, που πρόβλεπε την καταστροφή του Κόσμου, μαζί με την Πύρρα με “λάρνακα” με άυλα και υλικά αγαθά από την Θούλη, ταξίδεψε για την Φθία στην Επικράτεια του Ολύμπου.

• Ο Δευκαλίων σε αυτό το ταξείδι Θούλη – Φθία, δέχτηκε μεγάλη επίθεση από Άτλαντεςμε βίαιη αλλαγή καιρού και πρόκλησης κατακλυσμού[1] (του λεγομένου «Κατακλυσμού του Δευκαλίωνος») αιτία καθυστέρησης του για 9 ημέρες και 9 νύχτεςμέχρι να κατορθώσει να «προσεδαφιστεί» στην κορυφή του Παρνασσού.

• Στον Παρνασσό τον υποδέχτηκαν, ειδοποιημένοι από τον Προμηθέα, ιερείς του Απόλλωνα των Δελφών. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε παλαιό χάρτη, ο Βόρειος Ατλαντικός Ωκεανός λέγεται και Deucalidonius / Δευκαλιδώνιος[2]» – ΔΙΑΒΑΣΤΕ το πλήρες άρθρο, ΕΔΩ.

Εδώ, λοιπόν, είναι που οι συγγραφείς αναφέρουν την “λάρνακα” σαν μεταφορικό μέσον.

Αυτό που ξέρουμε, όμως, σήμερα και είναι ευρύτερα αποδεκτό, είναι οτι η λάρνακα είναι ένα πετρινο αντικείμενο, στο μεγεθος και αναλογίες ένος ανθρωπίνου σώματος, που χρησημοποιείτο στην αρχαιότητα, ώς φέρετρο, για τον ενταφιασμό τών νεκρών.

Μια ετυμολογία της πόλης Λαρνακα Κύπρου, είναι ότι υπήρχαν πάρα πολλές λάρνακες ή «άρκλες» διάσπαρτες στην περιοχή. Δηλαδή: λάρνακα / άρκλα= πέτρινο φέρετρο.

Στο άρθρο, όμως, έχουμε περιγραφή οχήματος προστασίας και μεταφοράς άυλης γνώσης πολύτιμων αντικείμενων και βιολογικών δειγματων / ειδών.

Συμβολικως, συμβαίνει το ίδιο και με ένα πετρινο φέρετρο.

Η αρχική, όμως, έννοια εδώ, περιγραφεται ώς πέτρινο(;) ιπτάμενοόχημα. Ιπτάμενο διότι «προσεδαφίστηκε» στην κορυφή τού όρους Παρνασσός.

Στην σύγχρονη αεροναυπηγική, χρησιμοποιούμε ελαφρά μεταλλα, όπως αλουμίνιο, τιτάνιο και άλλα τέτοια, για ευκολότερη και οικονομικότερη πτήση. Βασαλτική πέτρα για κατασκευή αεροσκάφους, ουτε κατα διανοιαn να χρησημοποιηθεί!

Στον μυθικό πολιτισμό των ηρώων και θεών, όμως, γνώριζαν πώς να αντιστρέφουν το άνυσμα της βαρύτητας.Αυτό ήταν πλεονέκτημα. Θυμηθείτε…

• πώς κτίστηκαν οι Θήβες Βοιωτιας… με ηχουςπου έκαναν τους λαξευτούς ογκόλιθους να αιωρούνται. Πώς λαξεύτηκαν; Ίσως μα τεχνητές βαρυτικές δυνάμεις.

• … το Τριλιθον στην Ηλιούπολη (νυν Μπάαλμπεκ) τού Λιβάνου,

• …το Σαξαχουαμαν το Ματσου – Πιτσου στο Περου, στην νότια Αμερική,

• … τους γεωμετρικούς ογκόλιθούς στην βάση του βράχου τής Ακρόπολιςτων Αθηνών,

• … όλα τα Κυκλωπεια Τειχη – και δη των Μυκηνών.

• … oι πυραμίδεςσε όλον τον κόσμο – το εσωτερικο τής πυραμίδας τής Βοσνίας.

Περισσότερη μάζα σε ένα αντικείμενο, μεγαλύτερη δύναμη ανύψωσης, σύμφωνα με την “μυθική” αρχή πτήσης που χρησημοποιούσαν, εκεινοι, τότε.

Αν υπήρξε μία ιπτάμενη λάρνακα, τότε θα υπήρξαν και άλλες την εποχή εκείνη.

Κάποια, έπαθε βλάβη και έκανε αναγκαστική προσγείωση στο ελευθερο τότε έδαφος που υπηρχε εκεί.

Τα 150 μ. ανύψωσης των θαλασσινών νερών απο το λιώσιμο των παγετώνων, δημιούργησε τον Βοθνιακόκόλπο τής Βαλτικής Θάλασσας, που σκέπασαν αυτήν τήν πεσμενη λάρνακα, τύπου Δευκαλίωνα.

Να θυμόμαστε ότι η θάλασσα πάνω απο τα Βρετανικά νησιά ονομαζόταν Δευκαλιδώνιος Ωκεανός (παρακάτω παλαιός χάρτης)…

Αλλά υπάρχουν άραγε, άλλες αναφορές, που να λεγεται λάρνακα, σαν (πετρινο;) όχημα διάσωσης στοιχειων πολιτισμού άυλων και υλικών;

Ναι, υπάρχουν, τόσο στην ελληνική μυθολογία και στην θρησκευτική μυθολογία:

1.Ο Μύθος του Δευκαλίωνα (Θούλη και Λάρνακα)

Σύμφωνα με ερευνητές της ελληνικής μυθολογίας, ο Δευκαλίων συνδέεται με την μυθική πόλη Θούλη πριν από τον κατακλυσμό.

• Η Λάρνακα: Το μέσο με το οποίο σώθηκε ο Δευκαλίων και η σύζυγός του Πύρρα αναφέρεται ρητά ως «λάρναξ».

• Η Σύνδεση: Υπάρχουν αναφορές που υποστηρίζουν ότι ο Δευκαλίων, με προτροπή του Προμήθεα, κατασκεύασε την λάρνακα και ξεκίνησε το ταξείδι του από την Θούλη (που θεωρείται προκατακλυσμιαία κοιτίδα ή ιερή πόλη στον Βορρά) προς την Φθία.

2.Αποσπάσματα Κειμένων

Ακολουθούν τα κείμενα που περιγράφουν το πλοίο (κιβωτό) ως «λάρνακα»:

Α. Για τον Δευκαλίωνα (Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη): «Προμηθέως δε υποθεμένου Δευκαλίων τεκτηνάμενος λάρνακα, και τα επιτήδεια ενθέμενος, εις ταύτην μετά Πύρρας εισέβη». – Απόδοση: Όταν ο Προμηθέας τον συμβούλευσε, ο Δευκαλίων κατασκεύασε μια λάρνακα, έβαλε μέσα τα απαραίτητα και μπήκε σε αυτήν μαζί με την Πύρρα.

Β. Για τον Νώε (Μετάφραση των Εβδομήκοντα – Γένεσις): Στο κείμενο της Γενέσεως χρησιμοποιείται συνήθως η λέξη κιβωτός, όμως σε μεταγενέστερες αναλύσεις ή απόκρυφα κείμενα που προσπαθούν να ερμηνεύσουν το σχήμα της, χρησιμοποιείται ο όρος λάρναξ για να περιγραφεί η ορθογώνια θήκη που επιπλέει.

• Στον Φίλωνα τον Αλεξανδρέα, η κιβωτός του Νώε περιγράφεται συχνά με τα χαρακτηριστικά μιας λάρνακας, δηλαδή ενός σκεύους που φυλάσσει την ζωή (σπέρμα) του νέου κόσμου.

Ετυμολογικές και Εννοιολογικές Ρίζες

• Θούλη: Η ρίζα συνδέεται συχνά με τη λέξη «θόλος» ή «θολωτή», υποδηλώνοντας την ομιχλώδη ή κλειστή φύση του απώτατου Βορρά.

• Λάρνακα: Η ρίζα λάρ- (όπως είδαμε) αφορά την φύλαξη και την περίκλειση.

Σύνοψη

Η «Θούλη» αντιπροσωπεύει το σημείο εκκίνησης ή τον τόπο της αρχαίας γνώσης, ενώ η «Λάρνακα» είναι το μέσον διάσωσης και μεταφοράς αυτής της γνώσης στον νέο κόσμο μετά την καταστροφή.

Η Σύνδεση Θούλης και Λάρνακας στην Εσωτερική Παράδοση

Σε απόκρυφακείμενα που μελετήθηκαν από μεταγενέστερους ερευνητές (όπως ο R. Guenon στο έργο του για τον «Βασιλιά του Κόσμου»), η Θούλη θεωρείται το αρχέγονο «Κέντρο» (η έδρα της παράδοσης), ενώ η Λάρνακα (το σκεύος / πλοίο) είναι η «θήκη» που μεταφέρει το ιερό σπέρμα της ανθρωπότητας από τον Βορρά προς τον Νότο (Μεσόγειο).

Γεωγραφική Σύνδεση (Κύπρος – Θούλη)

Αν και δεν υπάρχει κείμενο που να λέει ότι ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης ξεκίνησε από την Λάρνακα της Κύπρου, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αναφορά στον Στράβωνα (Γεωγραφικά) και τον Πλίνιο, οι οποίοι σχολιάζουν τις αποστάσεις από το Κίτιον (Λάρνακα) μέχρι την Θούλη, χρησιμοποιώντας τις δύο πόλεις ως τα ακραία σημεία του τότε γνωστού κόσμου (Νότος – Βορράς).

Ετυμολογική Ρίζα και Μυστικισμός

Σε ορισμένα κείμενα της «ιερής γεωγραφίας», η λέξη λάρνακα ερμηνεύεται ως η «κρύπτη».

• Θούλη: Η «Πύλη» του Βορρά.

• Λάρνακα: Η «Κρύπτη» (Λάρναξ) του Νότου.

Στα απόκρυφα κείμενα, η Λάρνακα δεν είναι απλώς ένα πλοίο, αλλά το ιερό δοχείο, που διέσωσε την γνώση της Θούλης όταν ο κόσμος καταποντίστηκε.

Σιβυλλικοί Χρησμοί (Oracula Sibyllina)

Στο 1ο Βιβλίο των Σιβυλλικών Χρησμών, που αποτελεί μια απόκρυφη εξιστόρηση της Γένεσης, η κιβωτός του Νώε περιγράφεται ρητως ως «λάρναξ». Στο ίδιο κείμενο, η Θούλη (ή οι «εσχατιές του Βορρά») αναφέρεται ως ο τόπος όπου ο ήλιος «παύει να δύει», υποδηλώνοντας το σημείο από όπου ξεκίνησε η θεϊκή οργή.

Απόσπασμα (1.199-200): «…τότε δὴ λάρναξ ἐπὶ κύμασι ποντοπόρος τεύχηται…»
(τότε λοιπόν η λάρνακα κατασκευάστηκε για να πλέει πάνω στα κύματα…)

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι διαμορφώνεται και η άποψη, ότι προσέγγισε και την Κύπρο, στην θέση που αργότερα ονομάστηκε Λάρνακα, απο αυτό το γεγονός. Δεν αναφερεται ευθέως, αλλά συσχετίζουν την Θούλη με την Λαρνακα. Θούλη η εκπόρευση τού πολιτισμού, Λάρνακα η αποδοχή μετα τον κατακλυσμό των υδάτων του Δευκαλίωνος. Βλέπετε το αρχαιότερο όνομα της κυπριακής πόλεως Λάρνακος, ήταν “Κίτιον”, τεράστιο εμπορικο κέντρο τής αρχαιότητας. “Κίτιον” τώρα, μπορεί να είναι το κυτίον/ κουτί, το ορθογωνιο κιβώτιο δηλαδή. Αφού η λάρνακα ήταν πλοίο, ή εναέριο πλοίο, να πώς έγινε «Κιβωτός» στην θρησκευτική μυθολογία. Κιτίον – Κιβώτιο – Κιβωτός. Διότι φαίνεται ότι και εκεί, στο «Κίτιον» η Κυτίον, οπως θα το λέγαμε στην καθαρεύουσα, άραξε η Λάρνακα, με την Γνώση του πολιτισμου, και τα βιολογικά είδη.

Τέτοια οχήματα, λοιπόν, θα υπήρξαν και άλλα. Ίσως έκαναν πολλά δρομολόγια για την διάσωση τού πολιτισμου απο την επερχόμενη καταστροφή.

Ένα τέτοιο, ίσως, έπεσε με ελεγχόμενο τρόπο, στην Βαλτική θάλασσα. Έκανε αναγκαστική προσγείωση, στον Βοθνιακό κόλπο της Βαλτικής θαλασσας, ίσως τότε, που ήταν στεριά απαλλαγμένη απο παγετώνες. Ίσως και όταν ήταν ηδη σκεπασμενη απο την θάλασσα. Όλα χρειάζονται διερεύνηση.

Και σήμερα το βρήκε η Ocean-X. Μην ξεχνούμε ότι υπήρξαν έντονες ανεξήγητες παρεμβολές προς τα προηγμενα ηλεκτρονικά μηχανήματα τής Οcean-X, κάθε φορά που πλησίαζαν το αντικείμενο. Το ίδιο το πληρωμα έχει καταγραψει τις παρεμβολές που θυμίζουν παρεμβολές απο συγχρονα UAP. Δεν είναι Γεωλογικός σχηματισμός, δεν είναι απλός βράχος.

Είναι ένα συγκλονιστικό εύρημα, που κανείς δεν λαλεί πλέον για αυτό.

ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 24.2.2026.

Οι αρχαίοι εγνώριζαν πώς να αντιστρέφουν το άνυσμα της βαρύτητας – Οι ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΛΑΡΝΑΚΕΣ και η ΑΝΩΜΑΛΙΑ της ΒΑΛΤΙΚΗΣ