ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Ο πόλεμος, σε οτιδήποτε άλλο εκτός από ένα τοπικό επίπεδο διαφωνίας, είναι ένα επινοημένο και προσχεδιασμένο γεγονός που βασίζεται σε απώτερο κίνητρο.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, ο πόλεμος χρησιμοποιείται για να αποσπάσει την προσοχή από κάτι πιο διαρκούς σημασίας που οι πρωταγωνιστές θέλουν να εισαγάγουν υπό την κάλυψη του καπνού και της φωτιάς που κυριαρχούν στις εικόνες και τη ρητορική του πεδίου μάχης.

Κάτι που θα υποδουλώσει περαιτέρω ένα μεγάλο σώμα της ανθρωπότητας για να συμμορφωθεί με το επιθυμητό τελικό παιχνίδι – και με πολύ ταχύτερο ρυθμό από ό,τι θα αποδεικνυόταν διαφορετικά.

Ο πόλεμος υποκινείται επίσης από την επιθυμία μιας οικονομικής ανάκαμψης στις τύχες του στρατιωτικού βιομηχανικού συγκροτήματος και, φυσικά, ως προάγγελος χάους.

Το χάος είναι ένας ζωτικός παράγοντας για να παρακινήσει τους τραυματισμένους πληθυσμούς να καλέσουν έναν μεγάλο αδελφό σωτήρα για να τερματίσει τη σύγκρουση.

Η σύγκρουση ότι αυτοί οι ίδιοι «σωτήρες» που προωθούν πράκτορες ελέγχου της ελίτ έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην αρχή.

Δεδομένου ότι τα παγκόσμια γεγονότα χειραγωγούνται πολιτικά και οικονομικά για να δώσουν ολοένα μεγαλύτερη δύναμη σε όλο και λιγότερους θεσμούς και σε αυτούς που τα διοικούν, οι «εχθροί του λαού» εντοπίζονται εύκολα.

Ωστόσο, η διαφορά μεταξύ ενός εχθρού του 21ου αιώνα και ενός εχθρού προηγούμενων εποχών, είναι ότι η έκδοση του 21ου αιώνα χρησιμοποιεί προηγμένη ψυχολογική χειραγώγηση ως το κύριο όπλο ενός ολοένα και πιο εικονικού οπλισμού.

Επομένως ο σημερινός δημόσιος εχθρός αρ. 1 – είναι κύριος της εξαπάτησης.

Το να το καταλάβουμε αυτό σημαίνει να αναγνωρίσουμε ότι έχουμε μια νέα διάσταση με την οποία πρέπει να κατακτήσουμε προκειμένου να αναπτύξουμε μια στρατηγική ικανή να αποκαλύψουμε αυτήν την εξαπάτηση και να εκτινάξουμε την ψυχολογική της δύναμη στο μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας.

Αυτό μπορεί να γίνει μόνο από εκείνους που διαθέτουν την προνοητικότητα και την επίγνωση που τους δίνει τη δυνατότητα να προσδιορίσουν τα πρότυπα συμπεριφοράς και τα κίνητρα που είναι κοινά στους κύριους λειτουργούς πίσω από τη διαδικασία της ανθρώπινης υποδούλωσης.

Περιλαμβάνει την αναγνώριση των κύριων αιτιολογικών στοιχείων πίσω από τη μαζική ύπνωση της ανθρωπότητας.

Η πρόκληση μιας κατάστασης του νου (και της ύπαρξης) που οδηγεί τους καλούς ανθρώπους «να μην ενεργούν» όταν τα πάντα γύρω τους απαιτούν ενστικτωδώς την άμεση δράση.

Εξετάζοντας περαιτέρω αυτή τη δεινή κατάσταση πραγμάτων, γίνεται φανερό ότι υπάρχει κάτι που παρεμποδίζει το ευρύτερο ένστικτο επιβίωσης ενός μεγάλου τμήματος του ανθρώπινου πληθυσμού.

Με τον όρο «κατάσταση επιβίωσης» εννοώ κάτι περισσότερο από το να καταφέρνει κάποιος να παραμείνει ζωντανός σε μια κρίση όπου η φυσική του ύπαρξη βρίσκεται σε κίνδυνο.

Η κατάσταση που είναι μπλοκαρισμένη δεν είναι αυτή, είναι στο ψυχικό και πνευματικό επίπεδο.

Αυτή η κατάσταση που ενστικτωδώς δίνει σε κάποιον μια αίσθηση του τι είναι σωστό και τι είναι λάθος – και μια σύνδεση με τους άλλους καθώς και με το φυσικό περιβάλλον που μας τρέφει.

Όταν αυτή η συνδεδεμένη κατάσταση είναι υγιής, αισθανόμαστε αμέσως εξοργισμένοι που οποιοδήποτε μέρος αυτής της συλλογικής ζωντανής οντότητας της οποίας ανήκουμε, απειλείται από τις καταστροφικές πράξεις άλλων ανθρώπινων όντων.

Αλλά όταν δεν είναι υγιές – όταν είναι άρρωστο – αυτή η ενστικτώδης αγανάκτηση αποτυγχάνει να μετριάσει.

Αντίθετα, το κυρίαρχο συναίσθημα είναι αυτό της απόσυρσης και της παθητικής αυτοσυντήρησης.

 Και είναι αυτή η υποχώρηση σε ένα αδιέξοδο που ενδιαφέρεται για τον εαυτό της αδιαφορίας για τη μοίρα της οικογένειας του ανθρώπου και της φύσης – που είναι η πραγματική πανδημία της εποχής μας.

Έχω περιγράψει σε προηγούμενα άρθρα πώς ο τεχνοβιομηχανικός ψηφιοποιημένος θεός της μαζικής αφαίρεσης, σε συνδυασμό με την υπόσχεσή του για «μια κουλτούρα ευκολίας», έχει παίξει μεγάλο ρόλο στην απομάκρυνση της ανθρωπότητας από την προσπάθεια σύνδεσης με τη βαθύτερη φύση της. να ανταποκριθεί στο κάλεσμα ενός ανώτερου στόχου και καθοδηγητικής ψυχής.

Μια εγωιστική ενασχόληση με τις προσωπικές προτιμήσεις συνοδεύεται από μια τέρψη σε ουσιαστικά αισθητικές ανησυχίες.

 Και αυτό έρχεται την ίδια στιγμή που ο κόσμος διαλύεται από προσχεδιασμένες και σκληρά επιβεβλημένες διαιρέσεις που βομβαρδίζουν τις ανθρώπινες αξίες και θέτουν τις βάσεις για να γίνει το κεντρικό σύστημα ελέγχου πλήρως δεσποτικό.

Εκείνοι που μπορούν να αντέξουν οικονομικά την ψεύτικη πολυτέλεια του εγωιστικού συμφέροντος σε μια εποχή όπως αυτή, ξεχωρίζουν βάναυσα ως βασικά παραδείγματα πλήρους κατάρρευσης των ανθρωπιστικών και πνευματικών ευαισθησιών που προσφέρουν στη ζωή την αληθινή απήχηση και το πραγματικό της νόημα.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε για να φτάσουμε κάπου στην αντιμετώπιση αυτής της κρίσης που κυριαρχεί, είναι να εντοπίσουμε την πηγή και τη φύση αυτής της μεγάλης εξαπάτησης που διαπράττεται σε μια σε μεγάλο βαθμό μη ανθεκτική ανθρωπότητα.

Όχι μόνο η τεχνολογία – αλλά αυτή που βρίσκεται πίσω από την τεχνολογία και που έχει υπνωτίσει τα ζωντανά όντα να ακολουθούν το δηλητηριώδες πρόγραμμα επιτήρησης και ελέγχου της.

Εδώ, μόλις κοιτάξουμε αρκετά βαθιά, βρίσκουμε την ατζέντα κατά της ζωής που ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των ανθρώπινων ασθενειών που γνωρίζουμε ως ψυχωτικές, ψυχοπαθητικές και σαδιστικές.

Μια τέτοια κατάσταση ανθρώπινης καταστροφής υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει Θεός.

Ότι είναι ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος για το σύμπαν –ή θα έπρεπε να είναι–

και ότι όποιες δυνάμεις υπάρχουν «εκεί έξω», αξίζει να ασχοληθείτε μόνο με αυτές που βοηθούν στην επίτευξη των χονδροειδών φιλοδοξιών των γήινων.

Αυτή είναι μια πειθώ λατρείας.

Είναι η κυρίαρχη θέση που κατέχει σήμερα το άκρο των παγκόσμιων «ηγετών».

Η κυρίαρχη κατάσταση ύπαρξης τους, όχι λιγότερο.

Οι νεότεροι έχουν εκπαιδευτεί από τον Klaus Schwab και τους κολλητούς του να είναι αδιαπέραστοι και απρόσβλητοι στα ανθρώπινα συναισθήματα.

Αυτό θεωρείται επιτακτική ανάγκη για την πλήρη τεχνολογική ανάληψη της καθημερινής ζωής.

Η δουλειά μας λοιπόν είναι να το καταλάβουμε αυτό.

 Να μην το στείλετε σε ένα κουτί με την ένδειξη «ασθένεια του 2%» και να το βάλετε στο περβάζι για να ξεχαστεί.

 Εναπόκειται σε εμάς να αναγνωρίσουμε το ρόλο μας στην αποδοχή και την επιτρέποντας αυτή τη λατρευτική πολιορκία της ζωής στη γη.

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε τουλάχιστον το 90% του προβλήματος.

 Σε κάθε ιστορικό σημείο, όταν οι συνθήκες πρόσφεραν την ευκαιρία να σπάσουμε το σκοτεινό ξόρκι, επιλέξαμε να εξαιρεθούμε.

Αποτύχαμε να αναλάβουμε δράση και να πάρουμε τον έλεγχο της μοίρας μας ως συνάνθρωποι που εκτιμούν την αλήθεια, τη σοφία και τη δικαιοσύνη πάνω από όλα.

Αντίθετα, επιτρέψαμε να ανοίξει το κόκκινο χαλί για τους «Νέους ηγέτες» του WEF και άλλους ψυχωτικούς που αναζητούν την εξουσία να κάνουν το χειρότερο.

Βοηθήθηκε από δισεκατομμυριούχους μανιακούς του εγώ, εταιρικούς βασιλιάδες, βασίλισσες και γύπες τραπεζίτες.

Και αν μια γενναία ομάδα ξεσηκωθεί και αποκλείσει το κέντρο της κατασταλτικής εξουσίας, όπως για παράδειγμα στον Καναδά, τότε το χειροκρότημα «εμείς οι άνθρωποι» είναι σφοδρό.

Ωστόσο, σε ατομική βάση οι περισσότεροι λένε «Μπράβο τους!» αλλά παρ’ όλα αυτά επιστρέψτε σε μια απαθή κατάσταση απομόνωσης, παραδίδοντας το γεγονός που μπορεί να αλλάξει τη ζωή στο ίδιο κουτί στο μανδύα του παραθύρου, ενώ καταστρέφεται η χαμένη ευκαιρία να σηκωθείτε ως ένας και να ανατρέψετε την παλίρροια της ιστορίας.

Είναι αναμφίβολα ότι κάθε μια από αυτές τις «μη εξεγέρσεις» είναι ένα δώρο στους σκοτεινούς σκλάβους μας.

Κάθε καταστολή που ακολουθεί είναι πιο διάχυτη και πιο βάναυση από την προηγούμενη.

Ο φόβος, το άγχος και η σύγχυση που συνεπάγεται αυτό, είναι το καύσιμο που χρειάζεται η λατρεία για να διατηρήσει το σατανικό της καθεστώς.

Δεν πρόκειται για άσκοπες κουβέντες.

 Όσοι προσκυνούν στο βωμό του Μπαφομέτ δεσμεύονται να εξασφαλίσουν ότι το τέρας αφέντη τους θα τραφεί καλά. Τεκτονικοί ναοί υπάρχουν στη Βουλή του Βρετανικού Κοινοβουλίου.

 Όπου η φιλοδοξία περιλαμβάνει την καταπάτηση άλλων για την επίτευξη των επιθυμητών στόχων, εμπλέκονται δαιμονικές δυνάμεις.

Η Ουάσιγκτον, η Καμπέρα (πρωτεύουσα της Αυστραλίας) και το Βατικανό στη Ρώμη είναι αρχιτεκτονικά σχεδιασμένα σύμφωνα με τον σατανικό συμβολισμό που αγκαλιάζει και λατρεύει το χρήμα και την εξουσία ως τον υπέρτατο στόχο της ζωής.

 Το «τετραγωνικό μίλι» του Σίτι του Λονδίνου υιοθετεί αυτή την ίδια εμμονή και αναμφίβολα η Wall Street υιοθετεί επίσης – και άλλα τέτοια κέντρα ασυγκράτητης λατρείας Μαμμωνά.

Οι πράκτορες του βαθέος κράτους δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν το παγκόσμιο καθεστώς επιβολής τους χωρίς άμεση σύνδεση με κέντρα σκοτεινής ενέργειας.

Εκείνοι που είναι πιο αποφασισμένοι να γίνουν κορυφαίοι σκύλοι θα καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να πετύχουν τους στόχους τους.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η παιδεραστία και η παιδική θυσία καταφεύγουν στους πολιτικούς και «ελίτ» κύκλους των οποίων ο υπολογισμένος τρόπος ζωής εξαρτάται από το να αντλούν για πάντα την αθώα δύναμη των άλλων.

Να βαμπιρίζει την αγνή ενέργεια των αθώων παιδιών και να την μετατρέπει σε σκοτεινές πράξεις παγκόσμιας καταστολής.

Τι είναι λοιπόν αυτό που γονατίζει την ανθρωπότητα απέναντι σε όσους επιδίδονται ελεύθερα σε συνεχείς πράξεις δολοφονίας;

Φόβος? Δυσπιστία? Υπερβολική άνεση; Κυνική ικανοποίηση με την «παζαριακή σκλαβιά της ημέρας»;

Κάτι από το καθένα, χωρίς αμφιβολία.

Αλλά περισσότερο από όλα μαζί, είναι ο ισχυρισμός μου ότι το κλειδί είναι η έλλειψη αυτοπεποίθησης . Και αυτοπεποίθηση δεν σημαίνει «μεγάλο εγώ», το αντίθετο.

 Σημαίνει ότι γνωρίζοντας ότι ανταποκρίνεται κανείς σε αυτό που προσφέρει καθοδήγηση στο βαθύτερο επίπεδο της ύπαρξής του.

Οι ενέργειες που προέρχονται από αυτήν την πηγή είναι οι μόνες ενέργειες που θα καταστρέψουν τελικά τους δράστες του βαθέως κακού.

Δεν υπάρχει άλλη απάντηση για την επίτευξη της χειραφέτησης της ανθρωπότητας.

 Δεν υπάρχει άλλη δύναμη ικανή να ξεφουσκώσει και να νικήσει τους σατανικούς αλήτες των οποίων η έκδηλη ζωή που μισεί την κακία εξαπλώνεται –σχεδόν ανεξέλεγκτα– σε έναν κόσμο που έχει καταρρεύσει από τον πόλεμο σήμερα.

Το αληθινό μας έργο, εδώ και τώρα, είναι να ενισχύσουμε αυτόν τον δεσμό που έχουμε ο καθένας μας με τον Δημιουργό μας και έτσι να γίνουμε κατάλληλα προετοιμασμένοι πνευματικοί πολεμιστές, προετοιμασμένοι για αναμέτρηση με αυτό που σκοπεύει να μας καταστρέψει και κάθε ίχνος αυτού του Θεϊκού Σπινθήρα που ανακινεί τις ψυχές μας και μας κάνει πραγματικούς ανθρώπους.

Καλλιεργώντας αυτή τη σπίθα για να εξελιχθεί σε μια πυρκαγιά που δεν σβήνει ποτέ – αυτή είναι η πραγματική μας πρόκληση σήμερα.

Η έκκληση προς όλους εμάς που θα είναι ο αληθινός καταλύτης για να διώξουμε τα παράσιτα και να φέρουμε τη γέννηση ενός Νέου Πολιτισμού.

Κουράγιο, αγαπητοί φίλοι, κουράγιο.

 Η νίκη είναι δική μας αν τη θέλουμε πραγματικά – και είμαστε έτοιμοι να παλέψουμε για αυτήν.

Ο Τζούλιαν Ρόουζ είναι πρώτος πρωτοπόρος του βρετανικού παραγωγού βιολογικών προϊόντων, συγγραφέας, ραδιοτηλεοπτικός φορέας και διεθνής ακτιβιστής. Είναι συγγραφέας τριών βιβλίων, το πιο πρόσφατο εκ των οποίων είναι το «Ξεπερνώντας το Ρομποτικό Νου». Μεταβείτε στον ιστότοπό του για περισσότερες πληροφορίες www.julianrose.info