Υπάρχει κάποια συζήτηση για το ακριβές χρονικό διάστημα της αρχαίας ελληνικής περιόδου.

Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός και ο πολιτισμός είχαν τεράστιο αντίκτυπο στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και εξακολουθεί να θεωρείται το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού.

Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είχε ΚΑΙ ΕΧΕΙ τεράστιο αντίκτυπο στη ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ και εξακολουθεί να είναι το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού.

Η πολιτική, η τέχνη, η εκπαίδευση, η αρχιτεκτονική, η γλώσσα, η αστρονομία, η ιατρική, η επιστήμη, τα μαθηματικά, η μουσική,  η γεωργία, η δημοκρατία/ και η φιλοσοφία θεωρούνται όλα οι πυλώνες του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.

Η αρχαία Ελλάδα έχει πιθανώς μια από τις πλουσιότερες πολιτιστικές ιστορίες όλων των πολιτισμών και γνώρισε πολλές μεγάλες προσωπικότητες και ηγέτες. αυτοί που εργάστηκαν σκληρά για να οικοδομήσουν την κληρονομιά που γνωρίζουμε σήμερα.

Εδώ, θα δούμε μερικούς από τους μεγάλους ηγέτες που κυβέρνησαν την Ελλάδα κατά την αρχαιότητα:

 Μέγας Αλέξανδρος (356 π.Χ.–323 π.Χ.)

Ο Μέγας Αλέξανδρος φημίζεται ως ένας από τους μεγαλύτερους στρατιωτικούς στρατηγούς που έχει δει ποτέ ο κόσμος.

Ήταν γιος του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Β’.

Μεγάλωσε τηρώντας την εξουσία του πατέρα του και είδε τον Φίλιππο να εξελίσσει τη Μακεδονία σε μεγάλη στρατιωτική δύναμη.

Λέγεται ότι ήταν εξαιρετικά θαρραλέος από πολύ μικρός. αρκετά γενναίος για να δαμάσει έναν άγριο και θορυβώδη επιβήτορα τον Βουκεφάλα στην τρυφερή ηλικία των 12 ετών.

Όντας πρίγκιπας, ο Αλέξανδρος είχε την τύχη να λάβει τη μόρφωσή του από τον διάσημο Έλληνα φιλόσοφο, Αριστοτέλη .

Αυτός ο φιλόσοφος φύτεψε τον σπόρο της περιέργειας και από εκεί φύτρωσε η αγάπη του Αλέξανδρου για τη γνώση.

Δεν ήταν μόνο μια μεγάλη στρατιωτική ιδιοφυΐα αλλά εξαιρετικός στους τομείς της επιστήμης, της λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας και της ιατρικής.

Ο πατέρας του Αλέξανδρου δολοφονήθηκε όταν ήταν 20 ετών και σε αυτή την ηλικία, ανέβηκε στο θρόνο, υποσχόμενος να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του.

Όντας γιος ενός μεγάλου κατακτητή, ο Αλέξανδρος συνέχισε την κληρονομιά που άφησε ο πατέρας του κατακτώντας την Περσική Αυτοκρατορία .

Μετά από πολλές περαιτέρω επιτυχημένες στρατιωτικές εκστρατείες, συνέχισε να χτίζει τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία που είχε δει ποτέ ο κόσμος.

 Περικλής (494 π.Χ.-429 π.Χ.)

Ο Περικλής ήταν ένας καταξιωμένος Έλληνας πολιτικός. Γεννήθηκε στην Αθήνα και έζησε από το 495 έως το 429 π.Χ.

Ήταν επίσης ρήτορας, πολιτικός, προστάτης των τεχνών και διάσημος Αθηναίος στρατηγός.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς, η εποχή του Περικλή αναφέρεται ως η Χρυσή Εποχή της Αθήνας ή η εποχή του Περικλή.

Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Περικλή, ενθάρρυνε τις τέχνες, τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την ελευθερία της έκφρασης.

Οι πολίτες είχαν τη δυνατότητα να εκφραστούν και να επιδοθούν σε οποιαδήποτε μορφή μελέτης.

Γι’ αυτό, επί εποχής και υπό την επιρροή του, η Αθήνα έγινε πατρίδα των μεγαλύτερων καλλιτεχνών, θεατρικών συγγραφέων, επιστημόνων, ποιητών, αρχιτεκτόνων, γλυπτών και φιλοσόφων του κόσμου.

 Στην Αθήνα έζησαν διάσημοι και διάσημοι θεατρικοί συγγραφείς όπως ο Ευριπίδης, ο Σοφοκλής, ο Αισχύλος και ο Αριστοφάνης και επινόησαν το σύγχρονο θέατρο που απολαμβάνουμε σήμερα.

Η Αθήνα ήταν επίσης πατρίδα σπουδαίων φιλοσόφων όπως ο Ζήνων ο Ελέας, ο Πρωταγόρας και ο Αναξαγόρας. 

Ήταν και οι πιο στενοί φίλοι του Περικλή. 

Η τέχνη είχε τεράστια σημασία εκείνη την εποχή, και γι’ αυτό γλύπτες όπως ο Μύρων και ο Φειδίας βρίσκονταν στην Αθήνα δημιουργώντας σπουδαία αγάλματα από μάρμαρο και ψαμμίτη.

Ο Σωκράτης, ο «πατέρας της δυτικής φιλοσοφίας» έζησε επίσης στην Αθήνα αυτή την περίοδο.

Στην εποχή του Περικλή έγινε και η κατασκευή του ένδοξου Παρθενώνα για τον οποίο φημίζεται η Αθήνα σήμερα.

 Ο θάνατός του σήμανε το τέλος της χρυσής εποχής για την Αθήνα, καθώς δεν υπήρχε κανένας τέτοιου διαμετρήματος για να υποστηρίξει την κληρονομιά του.

 Λεωνίδας, βασιλιάς της Σπάρτης (540 π.Χ.-480 π.Χ.)

Οι ιστορικοί δεν έχουν πολλές πληροφορίες για αυτόν τον θαρραλέο βασιλιά της Σπάρτης, αλλά κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ της Σπάρτης και των Περσών, ήταν αναμφίβολα ο πιο θαρραλέος βασιλιάς που έχει δει ποτέ η Ελλάδα.

Ο Λεωνίδας λέγεται ότι γεννήθηκε το 540 π.Χ. και πέθανε το 480 π.Χ.

Το θάρρος που έδειξε ο Λεωνίδας κατά τη μάχη της Θερμοφίλης εναντίον του Πέρση βασιλιά, Ξέρξη, το καλοκαίρι του 480 π.Χ.

Ο βασιλιάς της Περσίας είχε ήδη κατακτήσει τη βόρεια Ελλάδα και ήταν καθ’ οδόν για να καταλάβει το νότο, αλλά ο Λεωνίδας υπερασπίστηκε γενναία τη θέση του, παρόλο που ο στρατός του από μόλις 4.000 στρατιώτες δεν ταίριαζε με την περσική δύναμη των 80.000.

Πολέμησαν μέχρι θανάτου.

Ένα άγαλμα του Λεωνίδα στέκεται στην πατρίδα του τη Σπάρτη για να τιμήσει το μεγάλο του θάρρος.

Σόλων (630 π.Χ.-560 π.Χ.)

Ο Σόλων ήταν ποιητής, πολιτικός και ιδρυτής της δημοκρατικής κυβέρνησης στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε το 638 π.Χ. και πέθανε το 558 π.Χ.

 Ο Σόλων ήταν ένας νομοθέτης που ήταν ο πρώτος που παραχώρησε δημοκρατικά δικαιώματα στους απλούς πολίτες της Αθήνας.

Οι αθηναϊκές του πολιτικές έδωσαν τέλος στη δεσμευμένη σκλαβιά και στην κακομεταχείριση των απλών ανθρώπων.

Επί της εποχής του δόθηκε το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης όχι μόνο στους ευγενείς αλλά και στους απλούς πολίτες.

Το 594 π.Χ. εξελέγη δημοκρατικά «άρχων» ή κυβερνήτης της αρχαίας Αθήνας.

Έκανε νόμους και έβαλε τα θεμέλια όχι μόνο για την πολιτιστική και στρατιωτική ανάπτυξη της Αθήνας, αλλά και για την οικονομική της ευημερία.

 Αν και οι δημοκρατικές του μεταρρυθμίσεις παρήκμασαν μετά τον θάνατό του, φύτεψε τον σπόρο της δημοκρατίας στο μυαλό των Αθηναίων.

 Κλεισθένης (570 π.Χ.-508 π.Χ.)

Ο Κλεισθένης ήταν ο πραγματικός πατέρας της αθηναϊκής δημοκρατίας.

Ήταν αρχαίος Έλληνας νομοθέτης, στον οποίο πιστώνεται ότι αναμόρφωσε το σύνταγμα της αρχαίας Αθήνας για να εγκαθιδρύσει μια δημοκρατική κυβέρνηση το 508 π.Χ.

Ήταν επίσης γνωστός για τα επιτεύγματά του στην αύξηση της πολιτικής δύναμης των Αθηναίων πολιτών μειώνοντας παράλληλα τη δύναμη των ευγενών.

Όντας και ο ίδιος μέλος της αριστοκρατικής τάξης, ήταν ισχυρός και, το 510 π.Χ., οι Σπαρτιάτες τον υποστήριξαν, ανέτρεψαν τον βασιλιά τους και δημιούργησαν μια δημοκρατική κυβέρνηση.

Ο Κλεισθένης πέτυχε τόσα πολλά με τη βοήθεια των μεσαίων στρωμάτων και των δημοκρατών.

 Τελικά, προχώρησε σε περαιτέρω μεταρρυθμίσεις και απένειμε σε όλους τους πολίτες ίσα δικαιώματα και καθιέρωσε τον «οστρακισμό» που ήταν μια μορφή προσωρινής εξορίας από την πόλη με λαϊκή ψήφο.

 Δημοσθένης (384 π.Χ.-322 π.Χ.)

Ο Δημοσθένης ήταν πολιτικός, ρήτορας και σημαντική πολιτική προσωπικότητα στην αρχαία Ελλάδα.

Ήταν φημισμένος ρήτορας και κατά τη διάρκεια της ζωής του επηρέασε πολύ κόσμο για να εναντιωθεί και να ανατρέψει τους Μακεδόνες ηγεμόνες.

Έμεινε ορφανός σε πολύ νεαρή ηλικία και χρειάστηκε να αγωνιστεί για την κληρονομιά του που του πήραν βίαια οι κηδεμόνες του.

 Ως παιδί, υπέφερε από διαταραχή του λόγου και έπρεπε να το ξεπεράσει πριν μπορέσει να γίνει ρήτορας.

 Η πρώτη ομιλία που έδωσε ήταν να καταδικάσει τους κηδεμόνες του επειδή πήραν την κληρονομιά του.

Αργότερα ασχολήθηκε με την πολιτική και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή της κατάκτησης της Αθήνας από τους Μακεδόνες μέχρι να ανέβει στο θρόνο ο Μέγας Αλέξανδρος.

Μετά από αυτό, ο Αλέξανδρος καταδίωξε τον Δημοσθένη για να αποτρέψει αυτού του είδους τις εξεγέρσεις κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.

 Ένας δολοφόνος στάλθηκε πίσω από τον Δημοσθένη, αλλά αυτοκτόνησε πριν αιχμαλωτιστεί.

 Δράκος (650 π.Χ.-600 π.Χ.)

Ο Δράκος ήταν μια εξαιρετικά σημαντική προσωπικότητα στην ύστερη αρχαία Ελλάδα.

Είναι ακόμα γνωστός σε όλο τον κόσμο για τους νομικούς του κώδικες και τους σκληρούς νόμους που θέσπισε.

Αν και οι ιστορικοί δεν έχουν πολλές πληροφορίες για την πρώιμη ζωή του, σώζονται γραπτά κείμενα για τους νόμους του.

Οι νόμοι του Δράκου ήταν διεφθαρμένοι και ευνοούσαν την επιείκεια προς τις ανώτερες τάξεις.

Οι νόμοι του δημοσιοποιήθηκαν ευρέως σε ξύλινες πλάκες και διατηρήθηκαν σε δημόσια έκθεση, ώστε να μπορούν όλοι να τους διαβάσουν.

Αυτό δεν ήταν κοινή πρακτική πριν από τον Δράκο, καθώς οι νόμοι κρατήθηκαν ιδιωτικοί μεταξύ των αριστοκρατικών τάξεων και των ηγεμόνων.

Οι νόμοι του ήταν πολύ πιο σκληροί για την ευπαθή τάξη, για παράδειγμα, εισήγαγε τη θανατική ποινή για κλοπή λαχανικών.

Εάν ένας πολίτης κατώτερης τάξης χρωστούσε χρήματα σε έναν πολίτη ανώτερης τάξης, τότε ο ευγενής ή ο έμπορος μπορούσε να εξαναγκάσει τον απλό πολίτη σε σκλαβιά μέχρι να εξοφληθεί το χρέος.

Ο νόμος του σχετικά με την ανθρωποκτονία εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά οι ιστορικοί δεν είναι σίγουροι για την ακριβή διατύπωση.

Σύμφωνα με αυτόν τον νόμο, ένας δολοφόνος έπρεπε να πάει στην εξορία και ακόμη και να τιμωρηθεί με τη θανατική ποινή εάν συμφωνούσαν τα μέλη της οικογένειας του θύματος.

Οι ιστορικοί εξακολουθούν να είναι μπερδεμένοι σχετικά με την αιτία του θανάτου του.

Πεισίστρατος (608 π.Χ.-527 π.Χ.)

Ο Πεισίστρατος είναι γνωστός ως ο πιο επιεικής ηγεμόνας της αρχαίας Ελλάδας.

Ήταν γιος του Ιπποκράτη και κυβέρνησε την Αθήνα περίπου από το 561 π.Χ. έως το 527 π.Χ.

Ο Πεισίστρατος είναι ακόμη γνωστός ως ο ηγεμόνας που ευνοούσε τις κατώτερες τάξεις των Αθηναίων και ήταν εξαιρετικά προσεκτικός απέναντί ​​τους.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, οι αριστοκράτες και οι ευγενείς της ανώτερης τάξης έπρεπε επίσης να του απαντήσουν, και μείωσε σημαντικό αριθμό από τα προνόμια και τα δικαιώματά τους.

Ο Πεισίστρατος άρπαξε και τα εδάφη τους και τα έδωσε στις μη προνομιούχες τάξεις.

Ο Πεισίστρατος καθιέρωσε τους Παναθηναϊκούς αγώνες και προσπάθησε να παράγει οριστικές εκδοχές των επών που έγραψε ο Όμηρος.

Κίμων (510 π.Χ.-450 π.Χ.)

Ο Κίμων ήταν Αθηναίος στρατηγός και δήμαρχος γεννημένος το 449 π.Χ.

Ήταν γιος του Μιλτιάδη. 

Πολέμησε στο πλευρό του Αριστείδη και έστειλε τον στόλο του για να σώσει τις ασιατικές ελληνικές πόλεις από τους Πέρσες εισβολείς.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, κατέκτησε τη Μικρά Ασία και νίκησε τις περσικές θαλάσσιες και χερσαίες δυνάμεις το 486 π.Χ.

Μετά το θάνατο του Αριστείδη, έγινε ο κύριος πολιτικός του αριστοκρατικού και φιλοσπαρτιατικού κόμματος μετά τον Θεμιστοκλή.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς, στάλθηκε εξορία αργότερα στη ζωή του και ανακλήθηκε το 451 π.Χ. για να συνάψει συνθήκη ειρήνης με τη Σπάρτη.

 Κάσσανδρος (350 π.Χ.-297 π.Χ.)

Η ιστορία της διακυβέρνησης του Κάσσανδρου είναι πιθανώς μια από τις πιο αιματηρές στην αρχαία ελληνική ιστορία.

Υπήρξε σημαντικός πρωταγωνιστής στους Πολέμους των Διαδόχων και διεξήγαγε αιματηρό πόλεμο κατά του Μακεδόνα στρατηγού Πολυπέρχων.

Μετά τη νίκη του στον πόλεμο, ανέλαβε την υπέρτατη εξουσία στην Ελλάδα και τη Μακεδονία.

Ο Κάσσανδρος είχε εμπλακεί και σε άλλες βεντέτες αίματος όπως αυτή με τη μητέρα του Αλέξανδρου, την Ολυμπία. 

Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, σκότωσε τον Φίλιππο Γ’, τον ετεροθαλή αδερφό του Αλέξανδρου και πολλούς άλλους.

Αργότερα ο Κάσσανδρος πολέμησε εναντίον της και κέρδισε τη μάχη το 316 π.Χ. Ο Κάσσανδρος παντρεύτηκε την ετεροθαλή αδερφή του Αλέξανδρου για να αποκτήσει ισχυρή αξίωση για τον θρόνο και αργότερα δολοφόνησε τη χήρα και τον γιο του Αλέξανδρου.

Δημήτριος Α (222 π.Χ.-180 π.Χ.)

Ο Δημήτριος Α΄ και ο Κάσσανδρος είχαν μια περίπλοκη και αλληλένδετη ιστορία.

 Ο Δημήτριος ήταν ικανός διοικητής στο στρατό του πατέρα του Αντιγόνου Β’.

Πολέμησε και νίκησε τον Κάσσανδρο μια φορά, αλλά ο Δημήτριος ηττήθηκε στη Γάζα το 312 π.Χ.

Ο Δημήτριος πολέμησε τον Κάσσανδρο και τον έδιωξε από την Αθήνα, αλλά ο Κάσσανδρος αργότερα συμμάχησε με τον Σέλευκο Β’ και τον Λυσίμαχο και νίκησε τόσο τον Δημήτριο όσο και τον Αντίγονο στη μάχη της Ίπου το 301 π.Χ., κατά την οποία σκοτώθηκε ο Αντίγονος.

Μετά από αυτό, ο Δημήτριος συμφιλιώθηκε με τον Σέλευκο και δολοφόνησε τους εχθρούς του και τους γιους του Κάσσανδρου όταν διαδέχθηκε τον θρόνο της Αθήνας το 294 π.Χ.

 Κλεοπάτρα (69 π.Χ.-30 π.Χ.)

Σύμφωνα με τους ιστορικούς, η Κλεοπάτρα δεν ήταν μόνο όμορφη, αλλά ήταν επίσης μια από τις πιο ισχυρές πολιτικά / και πιο αδίστακτες ηγεμόνες τόσο της Ελλάδας όσο και της Αιγύπτου.

Η βασιλεία της ακολούθησε τη βασιλεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά την ελληνιστική περίοδο της αρχαίας Ελλάδας.

Η ιστορία λέει ότι η Κλεοπάτρα διαδέχθηκε τον θρόνο μετά το θάνατο του συζύγου της.

Παντρεύτηκε δύο από τα αδέρφια της για να κρατήσει τον θρόνο για τον εαυτό της και τον γιο της, και υποτίθεται ότι δολοφόνησε τα άλλα δύο αδέρφια της για να τους αποτρέψει από το να την αμφισβητήσουν.

Ήταν μια από τις πιο λαμπρές, οξυδερκείς, ισχυρές και ταλαντούχες ηγέτες της αρχαίας Ελλάδας.

Όντας γυναίκα στην ανδροκρατούμενη κοινωνία της αρχαίας Ελλάδας, κατάφερε να διατηρήσει τον θρόνο μόνο με ακραίες τακτικές και έξυπνη διακυβέρνηση.

Αν και αυτοί δεν είναι οι μόνοι ηγέτες με επιρροή της αρχαίας Ελλάδας, είχαν σημαντικό αντίκτυπο στην ιστορία αυτού του μεγάλου έθνους.

Υπάρχουν διάφοροι άλλοι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες της Ελλάδας που επίσης επηρέασαν τον ελληνικό πολιτισμό όπως τον γνωρίζουμε σήμερα.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ