ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Αν σου έλεγα ότι μπορεί να κάνεις τα πάντα “σωστά” και παρ’ όλα αυτά το σώμα σου να μη θέλει να αδυνατίσει, όχι από πείσμα αλλά επειδή δεν νιώθει ασφαλές να αφήσει, θα συνέχιζες να διαβάζεις;

Το διάφραγμα είναι από εκείνα τα σημεία του σώματος που όλοι έχουμε, όλοι χρησιμοποιούμε κάθε δευτερόλεπτο, αλλά σχεδόν κανείς δεν έχει σταθεί να το γνωρίσει πραγματικά.

Κι όμως, αν έπρεπε να διαλέξουμε ένα σημείο όπου η βιολογία, το έντερο, το νευρικό σύστημα, το συναίσθημα και το «άυλο» συναντιούνται, αυτό θα ήταν το διάφραγμα.

Δεν είναι απλώς ένας μυς της αναπνοής.

Είναι σύνορο, γέφυρα, ρυθμιστής και μεταφραστής ανάμεσα σε κόσμους.

Βιολογικά, το διάφραγμα είναι ένας μεγάλος θολωτός μυς που χωρίζει τη θωρακική από την κοιλιακή κοιλότητα.

Κάθε φορά που εισπνέουμε, κατεβαίνει, δημιουργεί αρνητική πίεση, γεμίζουν οι πνεύμονες αέρα και ταυτόχρονα τα σπλάχνα της κοιλιάς δέχονται ένα απαλό, ρυθμικό μασάζ.

Δεν είναι τυχαίο. Αυτή η κίνηση βοηθά την αιμάτωση του ήπατος, την κινητικότητα του εντέρου, την επιστροφή του φλεβικού αίματος προς την καρδιά και τη ροή της λέμφου.

Όταν το διάφραγμα κινείται ελεύθερα, όλη η κοιλιά «αναπνέει». Όταν μπλοκάρει, τίποτα δεν κυλά όπως πρέπει.

Εδώ μπαίνει το έντερο στο κάδρο.

Το διάφραγμα ακουμπά λειτουργικά πάνω στο στομάχι, στο ήπαρ, στο εγκάρσιο κόλον.

Ένα σφιγμένο, άκαμπτο διάφραγμα αλλάζει την ενδοκοιλιακή πίεση και αυτό μεταφράζεται σε φούσκωμα, δυσκοιλιότητα, αίσθημα βάρους, ακόμα και σε διαταραχές παλινδρόμησης.

Πολλοί άνθρωποι «κυνηγούν» το έντερο με διατροφές και συμπληρώματα, αλλά αναπνέουν μόνο ψηλά, θωρακικά, σαν να μην κατεβαίνει ποτέ ο αέρας στην κοιλιά.

Το έντερο τότε ζει σε ένα μόνιμο καθεστώς πίεσης και στρες, όσο σωστά κι αν τρώμε.

Νευρολογικά, το διάφραγμα έχει άμεση σχέση με το πνευμονογαστρικό νεύρο, τον μεγάλο αγωγό ηρεμίας του σώματος.

Η βαθιά, διαφραγματική αναπνοή ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, αυτό που λέμε ”ξεκουραση και πεψη”.

Δεν είναι ποιητικό, είναι κυριολεκτικό.

Όταν το διάφραγμα κινείται σωστά, ο εγκέφαλος λαμβάνει το μήνυμα ότι είμαστε ασφαλείς.

Και όταν είμαστε ασφαλείς, χωνεύουμε, απορροφούμε, αποτοξινώνουμε, αναγεννιόμαστε.

Όταν η αναπνοή είναι ρηχή και κομμένη, το σώμα ζει σαν να απειλείται, ακόμα κι αν καθόμαστε στον καναπέ.

Ενεργειακά, το διάφραγμα βρίσκεται ακριβώς στο σημείο όπου συναντιούνται το άνω και το κάτω μέρος του σώματος.

Δεν είναι τυχαίο ότι εκεί «κόβεται» συχνά η ροή.

Πάνω τα συναισθήματα, οι σκέψεις, η καρδιά!!

Κάτω τα ένστικτα, το έντερο, η επιβίωση !!

Το διάφραγμα γίνεται πολλές φορές το σημείο όπου κρατάμε όσα δεν ειπώθηκαν, όσα δεν χωνεύτηκαν συναισθηματικά.

Γι’ αυτό και άνθρωποι με χρόνια ένταση, πένθος, θυμό ή καταπιεσμένο άγχος συχνά έχουν σφιγμένη κοιλιά χωρίς εμφανή οργανικό λόγο.

Το σώμα απλώς θυμάται.

Πνευματικά , κι εδώ θέλει καθαρό μυαλό και όχι φανφάρες ,το διάφραγμα λειτουργεί σαν ρυθμιστής παρουσίας.

Όταν αναπνέεις βαθιά, κατεβαίνεις στο σώμα.

Δεν αιωρείσαι μόνο στο κεφάλι.

Η γείωση δεν γίνεται με σκέψη, γίνεται με ανάσα. Πολλές πρακτικές, από την αρχαία γιόγκα μέχρι τον σύγχρονο σωματικό διαλογισμό, ξεκινούν από εκεί για έναν λόγο, γιατί αν δεν περάσεις την αναπνοή από το διάφραγμα, δεν μπορείς να είσαι πραγματικά «εδώ».

Και τώρα το μυστικό που λίγοι συνδέουν. Το διάφραγμα είναι και καθρέφτης του τρόπου ζωής μας.

Καθιστική ζωή, σφιγμένα ρούχα, μόνιμο στρες, γρήγορο φαγητό, οθόνες, όλα αυτά το κάνουν τεμπέλικο ή άκαμπτο.

Μετά αναρωτιόμαστε γιατί έχουμε κοιλιά που δεν φεύγει, γιατί το έντερο δεν συνεργάζεται, γιατί νιώθουμε κομμένοι στα δύο.

Δεν είμαστε χαλασμένοι. Είμαστε απλώς ασύνδετοι.

Όταν αρχίζεις να δουλεύεις με το διάφραγμα, αλλάζει κάτι βαθύτερο.

Η κοιλιά μαλακώνει, η αναπνοή βαθαίνει, το έντερο «ακούγεται» λιγότερο γιατί επιτέλους ακούγεται σωστά.

Δεν είναι τυχαίο ότι σε χώρους όπου δίνεται χρόνος στο σώμα να

χαλαρώσει, να κινηθεί, να αποσυμφορηθεί, πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν ότι η πέψη τους αλλάζει χωρίς να αλλάξουν τίποτα άλλο.