ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Όταν οι αριθμοί ευδοκιμούν και οι λαοί πεθαίνουν, λέγετε επιτυχή οικονομική ρύθμιση!  Και αυτό γίνεται οικτρά εγκληματικό, από δυνάστες εκβιαστές τραπεζίτες και έθνη με κατακτητικές βρόμικες βλέψεις, όταν ένα αληθινό χρέος ενός εκατομμυρίου, γίνετε με βρόμικους τρόπους, δέκα εκατομμυρίων με σκόπιμη αδυναμία αποπληρωμής για να είναι αιχμάλωτος ο λαός για πάντα. 

Που πήγε εκείνο το …. Οι λαοί πρέπει να ζουν με οποιοδήποτε τίμημα, αυτός είναι και ο σκοπός ενός έθνους.

Πως οι ανθέλληνες με τους Έλληνες προδότες ηγέτες, έριξαν στα όρνια τον Ελληνικό λαό. 

Σύμφωνο Σταθερότητας: Η γερμανική αδιαλλαξία και το αδιέξοδο- Γιατί η Ελλάδα είναι εκτός κάδρου

10.12.2023

Αγγελος Κωβαίος

Ecofin: Δεν θα υπολογίζονται στο έλλειμα οι αμυντικές δαπάνες – «Δικαίωση της εθνικής προσπάθειας»

Ecofin: Δεν θα υπολογίζονται στο έλλειμα οι αμυντικές δαπάνες – «Δικαίωση της εθνικής προσπάθειας»

Σύμφωνο Σταθερότητας: Η γερμανική αδιαλλαξία και το αδιέξοδο- Γιατί η Ελλάδα είναι εκτός κάδρου

Αναζητείται συμβιβαστική λύση ως προς το περιεχόμενο του αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας – Το κρίσιμο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της ερχόμενης εβδομάδας και ο εφιάλτης της επιστροφής στο δημοσιονομικό στραγγαλισμό.

Σε ένα τελματωμένο πολιτικοοικονομικό περιβάλλον αναμένεται να συνεδριάσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, για τελευταία φορά μέσα στο 2023, στις 14-15 Δεκεμβρίου, με θέμα την εξεύρεση μίας συμβιβαστικής λύσης ως προς το περιεχόμενο του αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας, αλλά και του κομβικού ζητήματος του συστήματος διαχείρισης τραπεζικών κρίσεων και διασφάλισης καταθέσεων (CMDI).

Το ζήτημα απασχόλησε τη συνεδρίαση του Συμβουλίου των υπουργών Οικονομικών (Eco/Fin-Eurogroup) την Πέμπτη και την Παρασκευή.

Παρά τις μικρές συγκλίσεις, οι διαφορές μεταξύ των παγίως σκληρών γερμανικών θέσεων και των πιο μετριοπαθών γαλλικών, ως προς τις διαδικασίες υπερβολικού χρέους και ετήσιου ρυθμού μείωσης των ελλειμμάτων, παρέμειναν αγεφύρωτες και η συνεδρίαση έληξε για μία ακόμη φορά δίχως αποτέλεσμα, με τις αποφάσεις να παραπέμπονται στη Σύνοδο Κορυφής της ερχόμενης εβδομάδας.

Η Ελλάδα εκτός κάδρου

Για την Ελλάδα αυτή η ευρωπαϊκή δυστοκία φαίνεται ότι για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια, δεν κρύβει περιπλοκές, τουλάχιστον σε μεσο-βραχυπρόθεσμη βάση.

Η ελληνική οικονομία παρουσιάζει έναν τρέχον δημοσιονομικό πλεόνασμα της τάξης του 1,1%, με τη σχετική εκτίμηση του ΔΝΤ για το 2024 να ανέρχεται στο 2%, ενώ την ίδια στιγμή η χώρα μας παρουσιάζει έναν από τους υψηλότερους ρυθμούς μείωσης του χρέους, λόγω και της ειδικής συνθήκης από την αλληλεπίδραση των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης και του πληθωρισμού.

Επιπλέον, σε ό,τι αφορά την ελληνική οικονομία έχουν εξασφαλιστεί δύο κρίσιμες εξαιρέσεις.

Αφενός, να μην απαιτηθεί μία βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή μετά τη λήξη της περιόδου των ευνοϊκών ρυθμίσεων και των «κλειδωμένων» επιτοκίων για την αποπληρωμή του χρέους μετά το 2032 και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη παράμετροι όπως οι αμυντικές δαπάνες, όταν μία χώρα βρεθεί σε καθεστώς υπερβολικού ελλείμματος.

Παρά ταύτα και ενόψει της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ερχόμενης εβδομάδας, η αδυναμία εξεύρεσης συμβιβαστικών λύσεων μεταξύ των κυβερνήσεων και η προοπτική επιστροφής στο προηγούμενο, δύσκαμπτο και μη ρεαλιστικό Σύμφωνο Σταθερότητα από το 2024, προβάλλει σημαντικές περιπλοκές και απειλές για όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Κυρίως, επειδή πρόκειται για ένα πλαίσιο κανόνων, το οποίο στην παρούσα συγκυρία είναι εντελώς ασύμβατο με τις συνθήκες και συνιστά περισσότερο οικονομική απειλή, παρά μηχανισμό αποτροπής κρίσεων.

Η γερμανική αδιαλλαξία και το ιταλικό πρόβλημα

Στον πυρήνα του προβλήματος βρίσκεται για μία ακόμη φορά η Γερμανία, η οποία υπό την πίεση και της πρόσφατης απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Φρανκφούρτης επιχειρεί να βρει τρόπους ώστε να διαχειριστεί το μπλοκάρισμα της μεταφοράς των αδιάθετων κονδυλίων για την πανδημία, ύψους 60 δισ. ευρώ, προς «πράσινες» επενδύσεις.

Όσο δεν συμβαίνει αυτό και η γερμανική κυβέρνηση υιοθετεί μέτρα λιτότητας, πιέζει για την οριζόντια εφαρμογή παρόμοιων πολιτικών σε ολόκληρη την Ένωση.

Και παράλληλα, αρνείται την υιοθέτηση του πλαισίου CMDI το οποίο έχει προτείνει η Επιτροπή, καθώς επιμένει να διατηρεί ένα καθεστώς αδιαφάνειας στο τραπεζικό της σύστημα και ειδικά στις μη συστημικές της τράπεζες των ομοσπονδιακών κρατιδίων (Sparkassen και Landkassen).

Την ίδια στιγμή η Ιταλία ζητεί εξαίρεση από τους δημοσιονομικούς κανόνες έως το 2027.

Πρόκειται για αίτημα, το οποίο, από τη μία πλευρά δεν μπορεί να γίνει δεκτό μόνον κατά περίπτωση και, από την άλλη, αν απορριφθεί, θα αναγκάσει την κυβέρνηση της Ρώμης σε θηριώδεις δημοσιονομικές προσαρμογές μνημονιακού τύπου, με όποιο πολιτικό αποτέλεσμα (και ευρωπαϊκό ντόμινο) μπορεί αυτές να έχουν.

Υπό αυτό το πρίσμα και με τις δυνατότητες επίτευξης μίας πολυμερούς ευρωπαϊκής συμφωνίας να μην είναι ορατές υπό τις παρούσες συνθήκες, η ΕΕ φαίνεται ότι θα υποδεχθεί το νέο έτος με εκκρεμότητες και αβεβαιότητες, που δύσκολα θα αφήσουν ανεπηρέαστα τα κράτη μέλη.

Και πάντως, μία επιστροφή στους δημοσιονομικούς κανόνες όπως ίσχυαν πριν το 2020, θα αποτελέσει ένα μεγάλο πρόβλημα, σύμφωνα και με τα όσα εκτιμούν ανώτατες τραπεζικές και πολιτικές πηγές στην Αθήνα.

Η αμερικανική εκκρεμότητα

Η πολυπαραμετρική αυτή εξίσωση μοιάζει να έχει πολύ δύσκολη λύση, σε μία περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δέχονται συνεχείς πιέσεις λόγω και των γεωπολιτικών ανατροπών, της εκτόξευσης του ενεργειακού κόστους, των πληθωριστικών πιέσεων και της δύσκαμπτης νομισματικής πολιτικής.

Το μείγμα αυτό διαμορφώνει και μία νέα πολιτική συνθήκη, η οποία εκδηλώνεται με την σταδιακή αποδυνάμωση κυβερνήσεων (π.χ. στη Γερμανία) και την άνοδο των ακραίων και λαϊκιστικών πολιτικών δυνάμεων, με κίνδυνο εξάπλωσης του φαινομένου σε ολόκληρη την Ένωση.

Παράλληλα, η μεγάλη παράμετρος αβεβαιότητας προβάλλει εν όψει των αμερικανικών προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου 2024 και του ενδεχομένου επιστροφής του Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο ή της νίκης ενός εκπροσώπου της ριζοσπαστικής πτέρυγας των Ρεπουμπλικανών.

Κάτι τέτοιο εκτιμάται ήδη ότι θα διαμορφώσει μία νέα συνθήκη πίεσης προς την Ευρώπη, η οποία την ίδια στιγμή αναζητεί τη δική της επόμενη ηγεσία εν όψει της λήξης της θητείας της σημερινής Επιτροπής, στα τέλη του 2024.

Ντράγκι για πρόεδρος της Επιτροπής;

Το νεότερο στοιχείο εν όψει αυτής της κρίσιμης περιόδου, παρουσιάστηκε από τον ιταλικό Τύπο, όπου σε δημοσιεύματα αναφέρθηκε ότι ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν σχεδιάζει να προτείνει τον Μάριο Ντράγκι για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορέσει να θεωρηθεί ρεαλιστικό, εφόσον υπάρξει συμφωνία μεταξύ του γάλλου Προέδρου και του καγκελάριου Σολτς, ο οποίος θα πρέπει να αποδεχθεί την μη επανεκλογή της σημερινής Γερμανίδας επικεφαλής της Επιτροπής.

Κατά τα ίδια δημοσιεύματα, έχει ήδη υπάρξει άτυπη επικοινωνία μεταξύ του Σολτς, ενώ μία μία τελική συμφωνία, αφενός, θα μπορούσε να διευκολύνει τη διαδοχή του σημερινού γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, αλλά και την ικανοποίηση των Πρασίνων, οι οποίοι ως μέρος του κυβερνητικού συνασπισμού στη Γερμανία, πιέζουν τον καγκελάριο Σολτς να ορίσει ένα δικό τους μέλος ως εκπρόσωπο της χώρας στην επόμενη Επιτροπή.

Σύμφωνο Σταθερότητας: Η γερμανική αδιαλλαξία και το αδιέξοδο- Γιατί η Ελλάδα είναι εκτός κάδρου.

Η κρίση προϋπολογισμού στη Γερμανία έχει προκαλέσει πρώτα δείγματα χαιρεκακίας σε χώρες του ευρωπαϊκού νότου όπως η Ελλάδα.

10.12.2023

Αγγελος Κωβαίος

Ecofin: Δεν θα υπολογίζονται στο έλλειμα οι αμυντικές δαπάνες – «Δικαίωση της εθνικής προσπάθειας»

Σύμφωνο Σταθερότητας: Η γερμανική αδιαλλαξία και το αδιέξοδο- Γιατί η Ελλάδα είναι εκτός κάδρου

Αναζητείται συμβιβαστική λύση ως προς το περιεχόμενο του αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας – Το κρίσιμο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της ερχόμενης εβδομάδας και ο εφιάλτης της επιστροφής στο δημοσιονομικό στραγγαλισμό

Σε ένα τελματωμένο πολιτικοοικονομικό περιβάλλον αναμένεται να συνεδριάσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, για τελευταία φορά μέσα στο 2023, στις 14-15 Δεκεμβρίου, με θέμα την εξεύρεση μίας συμβιβαστικής λύσης ως προς το περιεχόμενο του αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας, αλλά και του κομβικού ζητήματος του συστήματος διαχείρισης τραπεζικών κρίσεων και διασφάλισης καταθέσεων (CMDI).

Το ζήτημα απασχόλησε τη συνεδρίαση του Συμβουλίου των υπουργών Οικονομικών (Eco/Fin-Eurogroup) την Πέμπτη και την Παρασκευή.

Παρά τις μικρές συγκλίσεις, οι διαφορές μεταξύ των παγίως σκληρών γερμανικών θέσεων και των πιο μετριοπαθών γαλλικών, ως προς τις διαδικασίες υπερβολικού χρέους και ετήσιου ρυθμού μείωσης των ελλειμμάτων, παρέμειναν αγεφύρωτες και η συνεδρίαση έληξε για μία ακόμη φορά δίχως αποτέλεσμα, με τις αποφάσεις να παραπέμπονται στη Σύνοδο Κορυφής της ερχόμενης εβδομάδας.

Η Ελλάδα εκτός κάδρου

Για την Ελλάδα αυτή η ευρωπαϊκή δυστοκία φαίνεται ότι για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια, δεν κρύβει περιπλοκές, τουλάχιστον σε μεσο-βραχυπρόθεσμη βάση.

Η ελληνική οικονομία παρουσιάζει έναν τρέχον δημοσιονομικό πλεόνασμα της τάξης του 1,1%, με τη σχετική εκτίμηση του ΔΝΤ για το 2024 να ανέρχεται στο 2%, ενώ την ίδια στιγμή η χώρα μας παρουσιάζει έναν από τους υψηλότερους ρυθμούς μείωσης του χρέους, λόγω και της ειδικής συνθήκης από την αλληλεπίδραση των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης και του πληθωρισμού.

Επιπλέον, σε ό,τι αφορά την ελληνική οικονομία έχουν εξασφαλιστεί δύο κρίσιμες εξαιρέσεις.

Αφενός, να μην απαιτηθεί μία βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή μετά τη λήξη της περιόδου των ευνοϊκών ρυθμίσεων και των «κλειδωμένων» επιτοκίων για την αποπληρωμή του χρέους μετά το 2032 και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη παράμετροι όπως οι αμυντικές δαπάνες, όταν μία χώρα βρεθεί σε καθεστώς υπερβολικού ελλείμματος.

Παρά ταύτα και ενόψει της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ερχόμενης εβδομάδας, η αδυναμία εξεύρεσης συμβιβαστικών λύσεων μεταξύ των κυβερνήσεων και η προοπτική επιστροφής στο προηγούμενο, δύσκαμπτο και μη ρεαλιστικό Σύμφωνο Σταθερότητα από το 2024, προβάλλει σημαντικές περιπλοκές και απειλές για όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Κυρίως, επειδή πρόκειται για ένα πλαίσιο κανόνων, το οποίο στην παρούσα συγκυρία είναι εντελώς ασύμβατο με τις συνθήκες και συνιστά περισσότερο οικονομική απειλή, παρά μηχανισμό αποτροπής κρίσεων.

Η γερμανική αδιαλλαξία και το ιταλικό πρόβλημα

Στον πυρήνα του προβλήματος βρίσκεται για μία ακόμη φορά η Γερμανία, η οποία υπό την πίεση και της πρόσφατης απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Φρανκφούρτης επιχειρεί να βρει τρόπους ώστε να διαχειριστεί το μπλοκάρισμα της μεταφοράς των αδιάθετων κονδυλίων για την πανδημία, ύψους 60 δισ. ευρώ, προς «πράσινες» επενδύσεις.

Όσο δεν συμβαίνει αυτό και η γερμανική κυβέρνηση υιοθετεί μέτρα λιτότητας, πιέζει για την οριζόντια εφαρμογή παρόμοιων πολιτικών σε ολόκληρη την Ένωση.

Και παράλληλα, αρνείται την υιοθέτηση του πλαισίου CMDI το οποίο έχει προτείνει η Επιτροπή, καθώς επιμένει να διατηρεί ένα καθεστώς αδιαφάνειας στο τραπεζικό της σύστημα και ειδικά στις μη συστημικές της τράπεζες των ομοσπονδιακών κρατιδίων (Sparkassen και Landkassen).

Την ίδια στιγμή η Ιταλία ζητεί εξαίρεση από τους δημοσιονομικούς κανόνες έως το 2027.

Πρόκειται για αίτημα, το οποίο, από τη μία πλευρά δεν μπορεί να γίνει δεκτό μόνον κατά περίπτωση και, από την άλλη, αν απορριφθεί, θα αναγκάσει την κυβέρνηση της Ρώμης σε θηριώδεις δημοσιονομικές προσαρμογές μνημονιακού τύπου, με όποιο πολιτικό αποτέλεσμα (και ευρωπαϊκό ντόμινο) μπορεί αυτές να έχουν.

Υπό αυτό το πρίσμα και με τις δυνατότητες επίτευξης μίας πολυμερούς ευρωπαϊκής συμφωνίας να μην είναι ορατές υπό τις παρούσες συνθήκες, η ΕΕ φαίνεται ότι θα υποδεχθεί το νέο έτος με εκκρεμότητες και αβεβαιότητες, που δύσκολα θα αφήσουν ανεπηρέαστα τα κράτη μέλη.

Και πάντως, μία επιστροφή στους δημοσιονομικούς κανόνες όπως ίσχυαν πριν το 2020, θα αποτελέσει ένα μεγάλο πρόβλημα, σύμφωνα και με τα όσα εκτιμούν ανώτατες τραπεζικές και πολιτικές πηγές στην Αθήνα.

Η αμερικανική εκκρεμότητα

Η πολυπαραμετρική αυτή εξίσωση μοιάζει να έχει πολύ δύσκολη λύση, σε μία περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δέχονται συνεχείς πιέσεις λόγω και των γεωπολιτικών ανατροπών, της εκτόξευσης του ενεργειακού κόστους, των πληθωριστικών πιέσεων και της δύσκαμπτης νομισματικής πολιτικής.

Το μείγμα αυτό διαμορφώνει και μία νέα πολιτική συνθήκη, η οποία εκδηλώνεται με την σταδιακή αποδυνάμωση κυβερνήσεων (π.χ. στη Γερμανία) και την άνοδο των ακραίων και λαϊκιστικών πολιτικών δυνάμεων, με κίνδυνο εξάπλωσης του φαινομένου σε ολόκληρη την Ένωση.

Παράλληλα, η μεγάλη παράμετρος αβεβαιότητας προβάλλει εν όψει των αμερικανικών προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου 2024 και του ενδεχομένου επιστροφής του Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο ή της νίκης ενός εκπροσώπου της ριζοσπαστικής πτέρυγας των Ρεπουμπλικανών.

Κάτι τέτοιο εκτιμάται ήδη ότι θα διαμορφώσει μία νέα συνθήκη πίεσης προς την Ευρώπη, η οποία την ίδια στιγμή αναζητεί τη δική της επόμενη ηγεσία εν όψει της λήξης της θητείας της σημερινής Επιτροπής, στα τέλη του 2024.

Ντράγκι για πρόεδρος της Επιτροπής;

Το νεότερο στοιχείο εν όψει αυτής της κρίσιμης περιόδου, παρουσιάστηκε από τον ιταλικό Τύπο, όπου σε δημοσιεύματα αναφέρθηκε ότι ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν σχεδιάζει να προτείνει τον Μάριο Ντράγκι για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορέσει να θεωρηθεί ρεαλιστικό, εφόσον υπάρξει συμφωνία μεταξύ του γάλλου Προέδρου και του καγκελάριου Σολτς, ο οποίος θα πρέπει να αποδεχθεί την μη επανεκλογή της σημερινής Γερμανίδας επικεφαλής της Επιτροπής.

Κατά τα ίδια δημοσιεύματα, έχει ήδη υπάρξει άτυπη επικοινωνία μεταξύ του Σολτς, ενώ μία μία τελική συμφωνία, αφενός, θα μπορούσε να διευκολύνει τη διαδοχή του σημερινού γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, αλλά και την ικανοποίηση των Πρασίνων, οι οποίοι ως μέρος του κυβερνητικού συνασπισμού στη Γερμανία, πιέζουν τον καγκελάριο Σολτς να ορίσει ένα δικό τους μέλος ως εκπρόσωπο της χώρας στην επόμενη Επιτροπή

Γερμανία: Η οικονομία υποφέρει, το Χρηματιστήριο …ανθεί.  

?

Από την Ελλάδα της κρίσης στη Γερμανία της κρίσης;

Δήμητρα Κυρανούδη, Βερολίνο

08/12/2023 

Η κρίση προϋπολογισμού στη Γερμανία έχει προκαλέσει πρώτα δείγματα χαιρεκακίας σε χώρες του ευρωπαϊκού νότου όπως η Ελλάδα.

Τι λένε Γερμανοί βουλευτές στην DW.

https://p.dw.com/p/4ZpGy

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, την πρώτη φορά σαν τραγωδία, τη δεύτερη σαν φάρσα.

Το γνωμικό που αποδίδεται στον Καλρ Μαρξ θα μπορούσε να είναι επίκαιρο με φόντο  τις δημοσιονομικές εξελίξεις στη γερμανική πρωτεύουσα και τον αγώνα δρόμου μέχρι την εκπνοή του χρόνου για την επικύρωση του συμπληρωματικού προϋπολογισμού του 2023, μετά το πάγωμα πλασματικών ταμείων με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

  Ο προϋπολογισμός του 2024 μάλλον θα πάρει παράταση, με ανοιχτό το ενδεχόμενο περικοπών σε κοινωνικές παροχές.

Ήδη οι δαπάνες όλων των υπουργείων περιστέλλονται.

Εν μέσω συζητήσεων και διαβουλεύσεων στην Ολομέλεια της γερμανικής βουλής, συνομιλήσαμε με Γερμανούς βουλευτές που έζησαν, από διαφορετικά πόστα, τη δεκαετία της ευρωκρίσης και το βαθύ ρήγμα στις ελληνογερμανικές σχέσεις.

Και μπορεί πλέον η κρίση χρέους της Ελλάδας να έχει ρυθμιστεί, η τρόικα να έχει φύγει και η Ελλάδα να αναβαθμίζεται από διεθνείς οίκους αξιολόγησης, όμως οι μνήμες από τις προσταγές λιτότητας επί Μέρκελ-Σόιμπλε παραμένουν νωπές.

Και ανασύρονται, ειδικά όταν ο ευρωπαϊκός νότος παρακολουθεί να εκτυλίσσεται μια νέα δημοσιονομική κρίση, αυτή τη φορά στο Βερολίνο, με πρωταγωνίστρια την κυβέρνηση της ισχυρότερης οικονομίας στην Ευρώπη, που μοιάζει να αυτοσχεδιάζει προκαλώντας ανησυχία στην ευρωζώνη.

Πώς έφτασε η Γερμανία στη δημοσιονομική κρίση

Γερμανοί βουλευτές στην DW για Ελλάδα, Γερμανία και κρίση

«Ναι, αρχικά πρέπει να παραδεχτούμε ότι υπάρχει μια κρίση στη Γερμανία, η οποία προκλήθηκε από την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Όμως είναι μια κρίση που μπορούμε να λύσουμε». Αυτό τουλάχιστον εκτιμά ο Στέφαν Ζάιτερ, βουλευτής των Φιλελευθέρων και καθηγητής Οικονομικών σε δηλώσεις του στην DW.

«Η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, με την οποία πρέπει να συμμορφωθούμε, μας λέει ότι πρέπει να ακολουθήσουμε δημοσιονομική βιωσιμότητα και πειθαρχία.

Αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο για την ΕΕ και τις χώρες της ευρωζώνης, με την έννοια ότι η εφαρμογή των φορολογικών κανόνων, της δημοσιονομικής πειθαρχίας οδηγεί σε λιγότερο δημόσιο χρέος», εκτιμά ο ίδιος.

«Σεβόμαστε την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Μέχρι στιγμής μπορούσαμε να κηρύξουμε κατάσταση έκτακτης δημοσιονομικής ανάγκης για περισσότερα χρόνια και πλέον το Συνταγματικό Δικαστήριο μας λέει ότι θα πρέπει να κάνουμε αυτή την αξιολόγηση κάθε χρόνο σε ετήσια βάση. Θα το κάνουμε, δουλεύουμε πάνω σε αυτό», ανέφερε στην DW από την πλευρά του o Kάρστεν Τρέγκερ, βουλευτής των Σοσιαλδημοκρατών.

Για τον Ζάιτερ πάντως το ερώτημα πώς η Γερμανία έφτασε ως εδώ, πρέπει να απαντηθεί λαμβάνοντας υπόψιν τις διαδοχικές κρίσεις των τελευταίων χρόνων, από την πανδημία και τη φυσική καταστροφή στην κοιλάδα του Άαρ μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία και την ενεργειακή κρίση.

  «Η παρούσα κρίση ήταν το αποτέλεσμα πολλών εξωτερικών σοκ και πολλαπλών κρίσεων» όπως εξηγεί.

Ο κύριος Σόιμπλε έκανε λάθη απέναντι στην Ελλάδα

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στη γερμανική βουλή

Ο πρώην Γερμανός υπ. Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που «σημάδεψε» την Ελλάδα

Την ίδια ώρα αρκετές φωνές στη νότια Ευρώπη επιχαίρουν για τη χαοτική δημοσιονομική κατάσταση στη Γερμανία.

Όπως προσφάτως ο πρώην υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οποίος σχολίαζε προ ημερών στην Bild ότι «η γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει να επιβάλει έκτακτους φόρους για να λύσει το πρόβλημα».

Μάλιστα σκωπτικά πρότεινε ως άλλη λύση «να πουληθεί δημόσια περιουσία, όπως γερμανικά νησιά», παραπέμποντας στις παραινέσεις της Bild εν έτει 2010 προς τους τότε «χρεοκοπημένους  Έλληνες» να πουλήσουν ελληνικά νησιά για να αποπληρώσουν το δυσθεώρητο χρέος.

«Ίσως να αποτελεί ειρωνεία της ιστορίας ότι η Γερμανία βρίσκεται σε ανάλογη κατάσταση σήμερα, αλλά ταυτόχρονα μας δείχνει ότι είναι σημαντικό να υπάρχει δημοσιονομική σταθερότητα και ισορροπημένος προϋπολογισμός» σχολιάζει με αφορμή τα δείγματα χαιρεκακίας στον ευρωπαϊκό νότο ο Στέφαν Ζάιτερ.

Αλλά και η Λίζα Μπάντουμ, βουλευτής των Πρασίνων και επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Ελληνογερμανικής Φιλίας, αναφέρει ότι κατανοεί την χαιρεκακία που μπορεί να εκπορεύεται από τον ευρωπαϊκό νότο.

«Η Γερμανία παρουσιαζόταν αρκετές φορές ως δάσκαλος της Ευρώπης (…) ιδίως ο κύριος Σόιμπλε.

Ήδη από τότε πίστευα ότι κάτι τέτοιο είναι λάθος και τώρα βλέπουμε ότι ένα τόσο ανελαστικό χρεόφρενο δεν ανταποκρίνεται στους καιρούς» εκτιμά η Λίζα Μπάντουμ.

Περί ειρωνείας της ιστορίας

Άγκελα Μέρκελ και Κυριάκος Μητσοτάκης 

Από την τελευταία επίσημη επίσκεψη της Άγκελα Μέρκελ στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 2021

«Την ειρωνεία μπορώ να την  καταλάβω και θα ήθελα να σημειώσω ότι τελικά τα σχέδια του κυρίου Σόιμπλε δεν πραγματοποιήθηκαν» εκτιμά απαντώντας σε ερώτημα της DW και ο επικεφαλής της Κ.Ο. της Αριστεράς Ντίτμαρ Μπαρτς.

«Αντιτεθήκαμε σε αυτά με σθένος και σήμερα πλέον βλέπει κανείς τα σημαντικά λάθη που έγιναν και ποιοι επωφελήθηκαν και ποιο είναι το αποτέλεσμα.

Μπορεί επίσης να δει κανείς τι ιδιωτικοποιήθηκε και τι κατέληξε σε κινεζικά χέρια (…) Θεωρώ καλό ότι η γερμανική αλαζονεία δεν είχε αποτέλεσμα.

Όπως άλλωστε είπα στον καγκελάριο και τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων την περασμένη Τρίτη, θα άρμοζε στη Γερμανία λίγη ταπεινότητα».

Tην πολιτική λιτότητας που επιβλήθηκε στην Ελλάδα  τα χρόνια της ευρωκρίσης έβρισκε «πολύ σκληρή» και ο Σοσιαλδημοκράτης Κάρστεν Τρέγκερ, που εκτελεί χρέη αντιπροέδρου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα Ελληνογερμανικής Φιλίας.

«Αυτό είναι κάτι το οποίο πάντα λέγαμε και εξακολουθώ να το λέω και σήμερα.

Στη Γερμανία έχουμε μία παρόμοια κατάσταση, μολονότι οι λόγοι που οδήγησαν εδώ είναι διαφορετικοί.

Παρόλα αυτά ισχύει το ίδιο: έτσι όπως η Ελλάδα χρειάστηκε ελευθερία για να επενδύσει, έτσι χρειαζόμαστε και εμείς ελευθερία για να κάνουμε επενδύσεις» παρατηρεί.

………………….

Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών: «Η Ελλάδα δεν βρίσκεται πραγματικά σε καλή κατάσταση»

NewsRoom

Πως οι ανθέλληνες με τους Έλληνες προδότες ηγέτες, έριξαν στα όρνια τον Ελληνικό λαό. 

18 Αυγούστου 2018 19:13

Αλέξανδρος Κρητικός, διευθυντής ερευνών DIW

Ο εφοπλιστής Κούστας, τα 20 εκατ. και ο Γεωργιάδης, οι νέες εξαγορές από την Ιdeal, δικαίωση του mononews για τον ΦΠΑ, η αυθαίρετη πισίνα του Μαθιού στις Σπέτσες και τα bad news για τον Γεωργακόπουλο της Intrum

Μπορεί η ώρα της εξόδου από το τρίτο μνημόνιο να έχει φτάσει, σηματοδοτώντας το πέρασμα στην μεταμνημονιακή εποχή, ωστόσο το τέλος των προγραμμάτων δεν σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία στέκεται ξανά στα πόδια της.

Η παραπάνω άποψη ανήκει στον Αλέξανδρο Κρητικό, διευθυντή ερευνών του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών DIW, ο οποίος γερμανική ραδιοφωνία DLF.

Όπως μάλιστα επισημαίνει, η χώρα «δεν βρίσκεται πραγματικά σε καλή κατάσταση».

Ο διευθυντής ερευνών του DIW παρατηρεί ότι το τέλος των προγραμμάτων προσαρμογής έχει κατά κύριο λόγο «πολιτική διάσταση και σημασία», συμβολίζοντας από τη σκοπιά της ελληνικής κυβέρνησης ότι η Ελλάδα «δεν θα βρίσκεται στο μέλλον υπό τον ζυγό των δανειστών».

«Οικονομικά η χώρα δεν επωφελείται απαραίτητα. Αντιθέτως, με την έξοδο από τον μηχανισμό διάσωσης, για παράδειγμα, οι τράπεζες χάνουν τη δυνατότητα φθηνής πρόσβασης σε χρήματα προκειμένου να μπορούν εν συνεχεία να χορηγούν δάνεια με σχετικά προσιτούς όρους», εξηγεί ο Αλέξανδρος Κρητικός.

Κατά τη γνώμη του, «η εκπνοή του προγράμματος και οι προσπάθειες αυτόνομης χρηματοδότησης στις αγορές μπορεί να είναι ένα μήνυμα προς δυνητικούς επενδυτές, ωστόσο για να επιστρέψουν αυτοί στην Ελλάδα απαιτούνται «πολλές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι αυτές παραμελήθηκαν εν μέρει στα χρόνια των μνημονίων.

«Η Ελλάδα θα πρέπει να έχει πολύ ισχυρότερη ανάπτυξη προκειμένου να βγει από αυτήν την κρίση, ιδιαίτερα για να μειώσει την υψηλή ανεργία της.

Νομίζω ότι θα πρέπει να επιδιώκεται ρυθμός ανάπτυξης του 5%, τιμή που θα ήταν ρεαλιστική εάν η Ελλάδα άρχιζε να υλοποιεί το μέρος των απαιτούμενων μεταρρυθμίσεων που έχει αφήσει σε εκκρεμότητα», εκτιμά ο Αλέξανδρος Κρητικός.

Στο ερώτημα που διατυπώνεται συχνά, γιατί η Ελλάδα άργησε τόσο πολύ να βγει από τα προγράμματα προσαρμογής σε αντίθεση με τις υπόλοιπες χώρες που υπήχθησαν σε αντίστοιχα προγράμματα, ο διευθυντής ερευνών του DIW εντοπίζει δύο βασικά αίτια: «Από τη μία η κρίση και οι αντιξοότητες τις οποίες κλήθηκε να αντιμετωπίσει η Ελλάδα αυτά τα οκτώ χρόνια ήταν πολύ πιο ριζικές από ό,τι σε Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία.

Η άλλη αιτία που σίγουρα διακρίνει κανείς είναι ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, όχι μόνο η σημερινή αλλά και οι προηγούμενες, ήταν πολύ λιγότερο συνεργάσιμες με τους δανειστές (σ.σ. συγκριτικά με τις άλλες χώρες) και επίσης υπέβαλαν πολύ λιγότερες δικές τους προτάσεις για ταχεία έξοδο από την κρίση».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Το Reuters στην πλατεία Συντάγματος: Καθώς τα μνημόνια τελειώνουν, οι περιπτεράδες στο Σύνταγμα μετρούν ακόμα πληγές

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Καρφιά» από τον Γ.Κρέμερ της Commerzbank: Το μνημόνιο απέτυχε, η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε φύγει από το ευρώ

https://www.mononews.gr/oikonomia/germaniko-institouto-ikonomikon-erevnon-i-ellada-den-vriskete-pragmatika-se-kali-katastasi

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Γερμανία: Αυξήσεις μισθών άνω του 11% πέτυχαν οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα

Η Γερμανία δεν είναι στην ευρωπαϊκή ένωση;;;; Πως δίνει τέτοιες αυξήσεις σε βάρος τον άλλων ευρωπαϊκών λαών;;;;;

https://korakas-news.gr/2023/12/germania-ayxiseis-misthon-ano-toy-11-petychan-oi-ergazomenoi-ston-dimosio-tomea.html