«Εάν δεν είσαι ικανός να εκνευρίζεις κανέναν με τα γραπτά σου, τότε να εγκαταλείψεις το επάγγελμα»

ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Επικοινωνία εδώ

Για σχόλια, καταγγελίες και επικοινωνία στο

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΒΟΥΛΗ

Ενημέρωση των αναγνωστών.

Προσοχή στις απάτες, η ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ και ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ δεν φέρει καμία ευθύνη για οποιαδήποτε συναλλαγή με κάρτες η άλλον τρόπω και άλλα στον όνομά της, Ή στο όνομα του κυρίου Γ. Θ, Χατζηθεοδωρου. Δεν έχουμε καμία χρηματική απαίτηση από τους αναγνώστες με οποιοδήποτε τρόπο.
Αγαπητοί αναγνώστες η ανθελληνική και βρόμικη google στην κορυφή της ιστοσελίδας όταν μπείτε, αναφέρει μη ασφαλής την ιστοσελίδα, ξέρετε γιατί;;; Διότι δεν της πληρώνω νταβατζιλίκι, κάθε φορά ανακαλύπτει νέα κόλπα να απειλή. Η ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ σας εγγυάται, ότι δεν διατρέχετε κανένα κίνδυνο, διότι πληρώνω με στερήσεις το ισχυρότερο αντιβάριους της Eugene Kaspersky, όπως δηλώνει και ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Kaspersky Lab "Πιστεύουμε ότι όλοι μας δικαιούμαστε να είμαστε ασφαλείς στο διαδίκτυο. Eugene Kaspersky

Ανακοίνωση

Τη λειτουργία μίας νέας γραμμής που αφορά τον κορωνοϊό ανακοίνωσε ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας. Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας ανακοινώνει, ότι από σήμερα 07.03.2020 λειτουργεί η τηλεφωνική γραμμή 1135, η οποία επί 24ώρου βάσεως θα παρέχει πληροφορίες σχετικά με τον νέο κοροναϊό.

Πού μπορεί να απευθυνθεί μια γυναίκα που πέφτει θύμα ενδοοικογενειακής βίας;

«Μένουμε σπίτι θα πρέπει να σημαίνει πως μένουμε ασφαλείς και προστατευμένες. Για πολλές γυναίκες, όμως, σημαίνει το ακριβώς αντίθετο. Εάν υφίστασαι βία στο σπίτι, δεν είσαι μόνη. Είμαστε εδώ για σένα. Μένουμε σπίτι δεν σημαίνει ότι υπομένουμε τη βία. Μένουμε σπίτι δεν σημαίνει μένουμε σιωπηλές. Τηλεφώνησε στη γραμμή SOS 15900. Οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί της γραμμής θα είναι εκεί για σε ακούσουν και να σε συμβουλέψουν. Δεν μπορείς να μιλήσεις; Στείλε email στο sos15900@isotita.gr ή σε οποιοδήποτε από τα Συμβουλευτικά Κέντρα ” λέει σε ένα βίντεο που ανέβασε στο Instagram της η Ελεονώρα Μελέτη.

Προς ενημέρωση στους αναγνώστες. 4/8/2020

Η ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ δεν ανάγκασε ποτέ κανένα να κάνει κάτι με παραπλανητικές μεθόδους, αλλά ούτε με οποιοδήποτε τρόπο. Ο γράφων είμαι ένας ανήσυχος ερευνητής της αλήθειας. Και αυτό το κάνω με νόμιμο τρόπο. Τι σημαίνει αυτό; ότι έχω μαζέψει πληροφορίες επιστημονικές και τις παρουσιάζω, ή αυτούσιες, ή σε άρθρο μου που έχει σχέση με αυτές τις πληροφορίες! Ποτέ δεν θεώρησα τους αναγνώστες μου ηλίθιους ή βλάκες και ότι μπορώ να τους επιβάλω την γνώμη μου. Αυτοί που λένε ότι κάποια ιστολόγια παρασέρνουν τον κόσμο να μην πειθαρχεί… Για ποιο κόσμο εννοούν;;; Δηλαδή εκ προοιμίου θεωρούν τον κόσμο βλάκα, ηλίθιο και θέλουν να τον προστατέψουν;;; Ο νόμος αυτό το λέει για τους ανώριμους ανήλικους. Για τους ενήλικους λέει ότι είναι υπεύθυνοι για ότι πράττουν. Στον ανήλικο χρειάζεται ένας διπλωματούχος ιδικός για να τον δασκαλέψει, καθηγητής, δάσκαλος. Στους ενήλικες δεν υπάρχει περιορισμός. Ποιος λέει και ποιος ακούει, διότι ο καθένας ενήλικος είναι υπεύθυνος και προς τους άλλους και προς τον εαυτό του.

Η αλήθεια και το ψέμα, τα θύματα και οι ήρωες που συκοφαντούνται από νόμιμους προδότες και ανθέλληνες!!!

23/3/18

Το παιδομάζωμα του 1516

Φθάνοντας οι Οθωμανοί Τούρκοι στην Μικρά Ασία ηττημένοι και διωγμένοι από τα μέρη και τους λαούς που πέρασαν, συνάντησαν μία πλούσια αυτοκρατορία αλλά ευάλωτη.

Ξεκίνησαν αμέσως τις επιδρομές και τις λεηλασίες των πόλεων και της υπαίθρου.

Οι μαρτυρίες είναι πολλές όπως και τα γραπτά όχι μόνον από Βυζαντινούς αλλά και από Σύριους συγγραφείς της εποχής που γράφουν αραβικά για την άφιξη των Οθωμανών.

 

Οθωμανικές πηγές δεν έχουμε διότι Τούρκοι που να γράφουν εκείνη την μακρινή εποχή δεν υπάρχουν.
Όταν λεηλατούν τις πόλεις και τις πιο πλούσιες κατοικίες αυτών, επιστρέφουν στα οροπέδια της Νοτιοανατολικής Μικράς Ασίας για να μείνουν στις τέντες τους και δίπλα στα άλογα τους που είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού τους και κυριολεκτικά το πολυτιμότερο μέλος της οικογένειας τους.

Στην αρχική φάση αποστρέφονται τις Βυζαντινές πόλεις και προτιμούν να τις λεηλατούν.
Μετά τις μεγαλύτερες και συνεχείς επιτυχίες τους αντιλαμβάνονται ότι η Μικρά Ασία θα είναι για πάντα ο νέος τόπος τους σταθερής και μακράς διαμονής.

Αντιμετωπίζουν όμως ένα μείζον πρόβλημα οργάνωσης της κυριαρχίας τους.

Πληθυσμιακά είναι η απόλυτη μειοψηφία στην Μικρά Ασία.

Είναι δραματικά λίγοι.

Η Μικρά Ασία είναι χριστιανική και μιλά Ελληνικά.

Αμέσως ξεκινούν τον βίαιο εξισλαμισμό που θα συνεχίσει και στους επόμενους αιώνες όταν θα κορυφωθεί με τον πιο βάρβαρο, ωμό και αποτρόπαιο μηχανισμό που είναι τα παιδομαζώματα.
Η αιώνια πηγή του πιο τρομερού στρατού των Οθωμανών Τούρκων, των γενιτσάρων.
Άλλη οργανωμένη και μεγάλη σε έκταση και διάρκεια αυτοκρατορία στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού δεν αναφέρεται να κάνει παιδομαζώματα.

Για τα παιδομαζώματα η βιβλιογραφία είναι ατέλειωτη αλλά προτίμησα να παραθέσω μία περιγραφή που χαρακτηρίζεται για τον ρεαλισμό της και την δραματικότητα της που εξελίσσεται σε μία διαρκής τραγωδία απίστευτου φόρου αίματος.

Την περιγραφή αυτή που παραθέτω την δίνει ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας, ο Ίβο Άντριτς, και αφορά την τραγική γη της Βοσνίας το έτος 1516.

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο «Το Γεφύρι του Δρίνου» σε μετάφραση του Χρήστου Γκούβη και εκδόσεις Καστανιώτη, σελίδες 25 και 26.

                                 Sokollu Mehmed Pasha

Αυτό το παιδομάζωμα το ξέρουμε πολύ καλά διότι ανέδειξε έναν από τους μεγαλύτερους βεζίρηδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Τον Σόκολι Μεχμέτ Πασά.

Παιδί Σέρβων ορθόδοξων χριστιανών έγινε γενίτσαρος, αξιωματικός, αργότερα Καπουδάν Πασάς, γαμπρός του Σουλτάνου, και τελικά αρχηγός όλου του στρατού που διεύρυνε όσο κανένας άλλος τα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την ασφάλισε από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς.

Σφαγιάστηκε από Δερβίση σε μεγάλη ηλικία που έβαλαν οι αντίπαλοι του στον τρίτο κατά σειρά Σουλτάνο που υπηρετούσε.

Ίσως ο τρίτος Σουλτάνος που υπηρετούσε να ήταν ο μοιραίος ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του για τα τόσα καλά που έκανε στην Αυτοκρατορία.

Σε έναν τέτοιο πολιτισμό η ευγνωμοσύνη σημαίνει εκτέλεση…
Το μέγα βέβαιο ιστορικό γεγονός είναι ότι οι Τούρκοι με την επικράτηση τους κατέστρεψαν ταυτόχρονα τον Βυζαντινό και τον Αραβικό Πολιτισμό.

Πώς να το πω αλλιώς.

Είναι σαν οι Τούρκοι να κατέβασαν τον διακόπτη και ενώ η Ευρώπη γνώριζε την Αναγέννηση που οδήγησε στις Ανακαλύψεις και στον Διαφωτισμό, μία ατέλειωτη και μυθική από ιστορία και πολιτισμό έκταση, τα Βαλκάνια, η Μικρά Ασία, η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική βυθίστηκαν στο σκοτάδι για πολλούς αιώνες χωρίς ποτέ ξανά αυτές οι περιοχές να γνωρίσουν τον πολιτισμό που είχαν και τις λαμπρές πόλεις που σημάδεψαν την ένδοξη ιστορία τους.

Ακολουθεί η περιγραφή του Βοσνιακού Παιδομαζώματος του 1516 από τον Ίβο Άντριτς.

«Είχαν περάσει κιόλας έξι χρόνια από την τελευταία φορά που είχε εισπραχθεί αυτός ο φόρος αίματος, γι’ αυτό και τώρα το διάλεγμα των παιδιών ήταν εύκολο και πολύ αποδοτικό.

Χωρίς δυσκολίες, ξεδιαλέχτηκε ο αριθμός που χρειαζόταν ανάμεσα στα πιο έξυπνα και πιο γεροδεμένα αρσενικά παιδιά, δέκα ως δεκαπέντε χρόνων, παρ’ όλες τις προσπάθειες των γονιών τους που τα έκρυβαν στα κοντινά δάση, τα δασκάλευαν να παριστάνουν τα βλαμμένα ή τ’ ανάπηρα, τα έντυναν με κουρέλια και τ’ άφηναν βρώμικα για να γλιτώσουν από το διάλεγμα του αγά.

Κάποιοι σακάτευαν πραγματικά τα παιδιά τους κόβοντας τους ένα δάχτυλο του χεριού.

Τα διαλεγμένα παιδιά ξεκινούσαν το μακρινό ταξίδι τους σε μια ατέλειωτη πομπή, βολεμένα πάνω σε μικρόσωμα βοσνιακά άλογα.

Πάνω σε κάθε άλογο ήταν δύο καλάθες, μια από την κάθε πλευρά, σαν αυτές που φορτώνουν φρούτα, και σε καθεμιά τους είχαν βάλει από ένα παιδί με το μπογαλάκι του κι ένα κομμάτι πίτα, το τελευταίο από το πατρικό του σπίτι.

Από τις καλάθες που ταρακουνιόνταν κι έτριζαν ρυθμικά ξεπρόβαλαν τα δροσερά και κατατρομαγμένα προσωπάκια των άμοιρων παιδιών.

Κάποια απ’ αυτά κοίταζαν ήρεμα, πάνω από τα καπούλια των αλόγων, πέρα, μακριά, τον τόπο που γεννήθηκαν, άλλα έτρωγαν βρέχοντας με δάκρυα το φαγητό τους κι άλλα κοιμόνταν ακουμπώντας το κεφάλι τους πάνω στο σαμάρι.

Σε κάποια απόσταση από τα τελευταία άλογα αυτού του παράξενου καραβανιού σέρνονταν, σκορπισμένοι και λαχανιασμένοι, πολλοί από τους γονιούς και συγγενείς των παιδιών που τα παίρναν για πάντα σε ξένους τόπους, όπου με τη βία θα τουρκέψουν, θα τους αλλάξουν πίστη, θα ξεχάσουν τον τόπο τους και τη φυλή τους και θα ζήσουν στους στρατώνες των γενιτσάρων ή θ’ ανέβουν σε υψηλά αξιώματα της αυτοκρατορίας.

Απ’ αυτούς που ακολουθούσαν, οι περισσότεροι ήταν γυναίκες, πιο πολλές μανάδες, γιαγιάδες κι αδελφές των αρπαγμένων παιδιών.

Όταν ξεθάρρευαν και πλησίαζαν πολύ, οι καβαλάρηδες του Τούρκου αγά, ξεφωνίζοντας άγρια, έπεφταν πάνω τους με τ’ άλογα και τις έδιωχναν με τα καμουτσίκια τους.

Κι αυτές πάλι σκόρπιζαν για λίγο στο διπλανό δάσος και γύριζαν ξανά για ν’ ακολουθήσουν το καραβάνι προσπαθώντας μέσα από τα δάκρυα τους να ξεχωρίσουν, για μια φορά ακόμα, το κεφαλάκι του παιδιού τους που ξεπρόβαλλε πάνω από την καλάθα την ώρα που το πήγαιναν στο άγνωστο.

Οι μανάδες ήταν πιο πεισματάρες και δε συγκρατούνταν εύκολα.

Έτρεχαν γρήγορα, χωρίς να προσέχουν που πατάνε, ξέστηθες, αναμαλλιασμένες, αδιαφορώντας για τα γύρω τους, μοιρολογώντας κι ολολύζοντας σαν να ξεπροβοδούσαν πεθαμένο, και μερικές, έξω από τα λογικά τους, ούρλιαζαν λες και σκιζόταν η μήτρα τους στα δύο από τους πόνους της γέννας, ενώ τυφλωμένες από το κλάμα έπεφταν καταπάνω στα καμουτσίκια των Τούρκων καβαλάρηδων και σε κάθε καμουτσικιά απαντούσαν με ένα τρελό ερώτημα:

«Που το πάτε; Που μου το πάτε;»

Κάποιες προσπαθούσαν να φωνάξουν καθαρά το όνομα του παιδιού τους και να του δώσουν κάτι ακόμα από την ψυχή τους, ότι μπορούσε να χωρέσει σε λίγες λεξούλες, κάποια τελευταία παραγγελία, μια συμβουλή στο δρόμο.
– Ράντε γιε μου, μην ξεχνάς τη μάνα…
– Ήλιγια… Ήλιγια… Ήλιγια… φώναξε μια άλλη
κι έψαχνε με την απελπισμένη της ματιά να συναντήσει το γνωστό της αγαπημένο προσωπάκι, ενώ έλεγε και ξανάλεγε ασταμάτητα το ίδιο, λες κι ήθελε να φυτέψει στο κεφάλι του παιδιού αυτό το όνομα που σε λίγες μέρες θα του το πάρουν για πάντα.»

Panagiotis Evangelopoulos

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2018/03/1516.html

Το παραπάνω το χαρίζω στους ανθέλληνες του περιοδικού Ελεύθερη έρευνα??????

Διαβάστε πόσο ανθελληνικό είναι αυτό το περιοδικό!!!!

Σωματέμποροι του ΄21

Όταν οι «αγνοί μαχητές»

πουλούσαν τουρκάλες

σε κοτζαμπάσηδες και φιλέλληνες

Όργιο λεηλασίας των λαφύρων και σφαγές αμάχων ακολούθησαν την αθέτηση της συμφωνίας, που προέβλεπε την προστασία των οθωμανών και τη διεκπεραίωσή τους στις ασιατικές ακτές, ύστερα από τη συνθηκολόγηση και παράδοση του κάστρου του Ακροκορίνθου, τον Ιανουάριο του 1822.

Κατά τη μεταφορά τους ως τα πλοία, αιχμάλωτοι και άμαχοι δέχθηκαν επιθέσεις από ομάδες ρωμιών και ληστεύθηκαν, γυναικόπαιδα αρπάχθηκαν και πολλοί άνδρες σφαγιάσθηκαν.

Οι εναπομείναντες μπαρκαρίστηκαν σε δυο καράβια, που τα βούλιαξαν και τους έπνιξαν όλους. Από τους 600 που παραδόθηκαν, κανείς στο τέλος δεν επέζησε.

Ακόμη πιο θλιβερή ήταν η τύχη όσων γυναικών επέζησαν. Υπέστησαν κάθε λογής προσβολές και ταπεινώσεις.

Όσες δεν ήταν νέες κι όμορφες, ήταν άχρηστες. Αυτές, απλά τις βασάνιζαν και τις έσφαζαν. Τις πιο καλοδιατηρημένες τις πουλούσαν.

Στον Ακροκόρινθο (όπως και σε πολλές άλλες παρόμοιες περιπτώσεις) πουλούσαν οθωμανές, γυναίκες και κορίτσια, 30 ως 40 γρόσια τη μία, ανάλογα με την ηλικία και την ομορφιά τους.

Κι αγόραζαν όλοι: Έφοροι, προεστοί, ακόμα κι οι εθελοντές φιλέλληνες!

Στο άρθρο αυτό θα περιγράψουμε απίστευτες σκηνές ντροπής, που αμαυρώνουν την προπαγανδιζόμενη από το επίσημο κράτος εικόνα του ΄21.

Η ιστορική αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική από τις ηρωικές περιγραφές στα σχολικά βιβλία και στους πανηγυρικούς λόγους περί ανδραγαθημάτων των δήθεν ανιδιοτελών αγωνιστών, που με αγνά εθνικοθρησκευτικά κίνητρα μάχονταν για την ελευθερία τους….

https://www.freeinquiry.gr/single-post.php?id=4328

1 comment to Η αλήθεια και το ψέμα, τα θύματα και οι ήρωες που συκοφαντούνται από νόμιμους προδότες και ανθέλληνες!!!

  • Τι είναι, τέλος πάντων, αυτός ο ‘Ελληνας;
    Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

    Πριν περίπου 77 χρόνια, ο Αμερικανός δικαστής Ν. Κέλλυ, έδωσε το ακόλουθο πορτραίτο του νεοέλληνα, πορτραίτο που βραβεύτηκε σε διεθνή διαγωνισμό της εποχής και δημοσιεύθηκε στην »Εφημερίδα της Ουάσιγκτον»:
    Προ του δικαστηρίου της αδεκάστου Ιστορίας ο Έλλην απεκαλύφθη ανέκαθεν κατώτερος των περιστάσεων, καίτοι από απόψεως διανοητικής κατείχε πάντοτε τα πρωτεία.
    • Ο Έλλην είναι ευφυέστατος, αλλά και αισθηματίας, δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά πλήρης προλήψεων, θερμόαιμος, ανυπόμονος, αλλά και πολεμιστής.
    • Έκτισε τον Παρθενώνα και μερισθείς εκ της αίγλης του αφήκε βραδύτερον να γίνει στόχος οβίδων.
    • Εθαύμασε τον Θεμιστοκλέα δια να τον αποπέμψει.
    • Υπηρέτησε τον Αριστοτέλη δια να τον καταδιώξει.
    • Έκτισε το Βυζάντιο δια να το εκτουρκεύσει.
    • Έφερε το ’21 δια να το διακυβεύσει.
    • Εδημιούργησε το 1909 δια να το λησμονήσει.
    • Ετριπλασίασε την Ελλάδα και παρ” ολίγον να την κηδεύσει.
    • Κόπτεται την μίαν στιγμήν δια την αλήθειαν και την άλλην μισεί τον αρνούμενον να υπηρετήσει το ψεύδος.
    • Παράδοξον πλάσμα, ατίθασσον, περίεργον, ημίκαλον, ημίκακον, ασταθές, αβέβαιων διαθέσεων, εγωπαθές και σοφόμωρον ο Έλλην.
    Οικτήρετέ τον, θαυμάσατέ τον αν θέλετε, ταξινομήσατέ τον αν ημπορείτε.

    Σημείωση: Το αρχικό κείμενο δημοσιεύθηκε από τη πρώτη εφημερίδα της Ουάσιγκτον που προκήρυξε διαγωνισμό με χρηματικές αμοιβές για το χαρακτηρισμό των διαφόρων λαών και της ψυχολογίας των.
    Το διαγωνισμό παρακολούθησαν 1.000.000 αναγνώστες και με την ομόφωνη απόφαση 15μελούς επιτροπής επιστημόνων βραβεύθει ο Αμερικανός δικαστής Ν. Κέλλυ για το χαρακτηρισμό του Έλληνα.

    Η απάντηση δημοσιεύθηκε σε Ελληνική εφημερίδα απ’τον Γιώργο Λασκαρίδη:

    Εντιμότατε,
    Πάνε μερικά χρόνια τώρα που κερδίσατε κάποιο βραβείο από διαγωνισμό της πρώτης εφημερίδας της Ουάσιγκτον, βρίζοντας τους Έλληνες. Όχι βέβαια καπηλικά, αφού είσθε άνθρωπος μορφωμένος, αλλά με τρόπο πολύ καθώς πρέπει, αν και κάπως παραμορφωμένο. Η μόρφωση και η παραμόρφωση φαίνεται ότι συμβαδίζουν. Άλλωστε το φταίξιμο δεν είναι ολότελα δικό σας. Σεις απλώς συμμετείχατε στο διαγωνισμό για το καταλληλότερο χαρακτηρισμό των διαφόρων λαών και της ψυχολογίας τους, με την προσδοκία φυσικά να κερδίσετε τιμές και δόξα, αυτήν που κανείς δεν μίσησε όπως και σεις μπορεί να μισήσατε τον πλούτο, ίσως και εμάς τους Έλληνες. Συνυπεύθυνη είναι και η 15μελής επιτροπή εξ επιστημόνων που σας βράβεψε και φυσικά και η πρώτη εφημερίδα της Ουάσιγκτον, η Πόστ ή η Σταρ, δεν ξέρω, δεν έχει σημασία. Κολιός και κολιός από το ίδιο βαρέλι.
    Ας αφήσουμε όμως τις προεισαγωγές και ας έρθουμε στο προκείμενο ή μάλλον στο ίδιο το κείμενο του χαρακτηρισμού σας, που μας περνάει γενεές δεκατέσσερις, ή για την ακρίβεια, πολύ περισσότερες, αφού δεν περιορίζεται στον σύγχρονο Έλληνα, αλλά ξεκινά από τότε που αρχίζει και η ιστορία μας.
    Για να είμαστε όμως ακριβοδίκαιοι πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός σας έχει και ένα θετικό στοιχείο, αφού μας είδατε σαν γνήσιους απόγονους και των αρχαίων και των Βυζαντινών, κάτι που οι άλλοι πασχίζουν να μας το αρνηθούν, διαχωρίζοντας το ασύγκριτο παρελθόν από το σήμερα. Ψωροκώσταινα η Ελλάδα, προγονοπληξία η προσήλωση στο παρελθόν και άλλα, που αν τα απαριθμήσουμε, θα ήταν σαν να παραχωρούσαμε την θέση μας στους Γραικύλους.
    Λέτε λοιπόν στο χαρακτηρισμό σας , ότι “Προ του δικαστηρίου της αδεκάστου ιστορίας, απεκαλύφθει ο Έλλην ανέκαθεν κατώτερος των περιστάσεων, καίτοι από απόψεως διανοητικής κατείχε πάντοτε τα πρωτεία”. Είναι λοιπόν “ανέκαθεν” ο Έλληνας κατώτερος των περιστάσεων αδέκαστε δικαστή. Εκτός ίσως από τις μάχες στον Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες, την Σαλαμίνα, τον Γρανικό ποταμό, ή το έπος του Σαράντα που ασφαλώς θα το γνώρισες ως σύγχρονος. Δεν ξέρω πως το μετράτε το ύψος των περιστάσεων και το ανάστημα των Ελλήνων στην πατρίδα σας, ούτε πως ελέγχονται αγορανομικώς τα μέτρα και τα σταθμά σας. Εμείς εδώ έχουμε ένα καλό μάστορα. Ηρόδοτο το λεγόμενο, που τα μέτρησε, τα ζύγισε και τάβγαλε σωστά. Ή για να πούμε ανάποδα για σας και την επιτροπή σας, εμετρήθητε, εζυγίσθητε και ευρέθητε ελλιπείς. Ομολογούμε ότι ύστερα από μια τέτοια αρχή δεν μπορέσαμε να χαρούμε την ομολογία σας ότι από απόψεως διανοητικής ο Έλληνας κατείχε πάντοτε τα πρωτεία. Και συνεχίζετε στο κείμενό σας: “Ο Έλλην είναι ευφυέστατος, αλλά και οιηματίας, δραστήριος, αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος, αλλά και πλήρης προλήψεων, θερμόαιμος, ανυπόμονος, αλλά και πολεμιστής”. Δεν ξέρω αν πάσχετε από λεξιθηρία και παρασυρθήκατε να κολλήσετε τους χαρακτηρισμούς τον έναν πλάι στον άλλον, ή αν ζυγίζετε καλά την κάθε σας λέξη για κάθε κουσούρι μας, πριν την κολλήσετε πλάι στο χάρισμα. Ευφυέστατος λοιπόν ο Έλληνας και οιηματίας, δηλαδή άνθρωπος με μεγάλη ιδέα του εαυτού του, που δεν θεωρεί κανέναν καλύτερό του. Ένα ελάττωμα που ασφαλώς θα συνέβαλλε στην δημιουργία του πολιτεύματος που εκείνος ανακάλυψε και χάρισε στον κόσμο, της Δημοκρατίας. Ένα πολίτευμα που κανείς δεν είναι καλύτερος από τον άλλον, όπως και σεις σαν Δικαστής θα πρέπει να το ξέρετε.
    Αμέθοδος λοιπόν ο Έλληνας; Εμείς τον ξέρουμε και καλό νοικοκύρη και καλό οικογενειάρχη. Και δουλειές να στήση και να τις μεγαλώση. Και δική του αρχιτεκτονική έχει και πολεοδομία. Για πηγαίνετε στα νησιά μας… :Αν τώρα οι συμφορές έριξαν εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες μαζωμένους στο ίδιο μέρος σε μια νύχτα, τι να πούμε για τη Νέα Υόρκη; Αν βέβαια κριτήριά σας είναι η μεθοδική λεηλασία του πλανήτου, τότε πάμε σε άλλη κατηγορία. Γιατί θα πρέπει να κρίνομε την μεθοδική τεχνολογία που μας γέμισε απόβλητα, κατάλοιπα και καυσαέρια και απειλεί να τινάξη τον πλανήτη μας στον αέρα. “Φιλότιμος, αλλά και πλήρης προλήψεων”. Δίκιο έχετε, αν στις προλήψεις μας περιλαμβάνεται η προσήλωση στην παράδοση, η λατρεία μας προς το παρελθόν, αυτή που μας ανέστησε. Πάντως όπχι περισσότερο προληπτικοί από τον μέσο παγκόσμιο όρο, καθόλου δεισιδαίμονας, ούτε μισαλλόδοξος, ούτε σατανιστής. Θερμόαιμος, ίσως, σαν καλός πολεμιστής που τον παραδέχεσθε ότι είναι και εν πάση περιπτώσει όχι εγκληματίας εν ψυχρώ. Ίσως και ανυπόμονος να χαρεί όσα του στέρησαν αιώνες δουλείας, ίσως ανυπόμονος να αποτινάξη τον ζυγό. Μια ανυπομονησία που είναι η αντίθετη της υπομονής του σκλάβου.
    Και περνάμε στο ιστορικό μέρος του χαρακτηρισμού. Για τον Παρθενώνα, τον Σωκράτη, το Βυζάντιο, τον Βενιζέλο, αυτή η αδιάσπαστη ενότητα της ιστορίας μας που αναγνωρίζετε. Δεν έκτισε μόνο τον Παρθενώνα. Έκτισε άπειρα άλλα αριστουργήματα, που τα χάρηκε όσο μπόρεσε και ‘υστερα άλλοι του τα έκλεψαν. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν ο Παρθενώνας έγινε στόχος ερίδων –όπως λέτε- έχει όμως σημασία ότι έγινε στόχος του Μοροζίνη που τον τίναξε στον αέρα.
    Δεν ανέδειξε τον Σωκράτη –όπως λέτε- για να παίξουμε και εμείς λίγο με τις λέξεις. Αναδείχθηκε μόνος του. Κι αν η θανάτωσή του βαρύνει μια μειοψηφία κακών συναδέλφων κριτών, κάτι που υπάρχει σε όλο το κόσμο, εσείς σα δικαστής θα πρέπει να ξέρετε ότι δεχόμενος να πιή το κώνειο ο Σωκράτης έγινε παγκόσμιο σύμβολο υπακοής εις τους νόμους της πατρίδος.
    Δεν εθαύμασε τυφλά τον Θεμιστοκλή, τον αντέκρουσε πρώτα την παραμονή της Σαλαμίνας, με το δικαίωμα κρίσεως που του έδινε το ελεύθερο πνεύμα του. Άλλωστε ο Θεμιστοκλής δεν ήταν άρχοντας, ο Ξέρξης που τον υπάκουαν τυφλά οι ορδές του. Δεν καταλαβαίνετε ότι εκεί είναι το μυστικό της επιτυχίας;
    Υπηρέτησε τον Αριστοτέλη, κι αν πάλι ένα μικρό ποσοστό τον κατεδίωξε, πάλι όμως Έλληνες ήταν εκείνοι που διατήρησαν το έργο του στους αιώνες και το παραδώσανε στους απογόνους τους και σε σας τον ίδιο, μαθαίνοντάς σας τι είναι η ανθρώπινη λογική.
    Γέννησε τον Βενιζέλο και τον καταψήφισε αργότερα σαν δημοκρατικός λαός που είναι. Η άλλη λύση θα ήταν να τον ψήφιζε με ποσοστό 99,9% σε κάθε εκλογή. Αυτό που και σεις θα πρέπει να το βρίσκετε γελοίο.
    Έκτισε το Βυζάντιο για να το εκτουρκίση. Όχι κι έτσι. Το Βυζάντιο αλώθηκε για πρώτη φορά από τους Φράγκους κι αν έπεσε στα χέρια των Τούρκων, ύστερα από 1100 χρόνια ιστορία δεν ήταν παρά η φυσιολογική παρακμή μιας αυτοκρατορίας. Πόσα χρόνια κράτησε η ρωμαϊκή, πόσα η βρεταννική, πόσα η γαλλική, πόσα οι άλλες; Πόσο θα κρατήση η αμερικανική;
    Το εικοσιένα, ο πλέον άνισος αγώνας στην σύγχρονη Ιστορία, διακυβεύτηκε πολλές φορές, είναι αλήθεια. Λόγου χάρι στο Μεσολόγγι. Ή ακόμη όταν με την πανίσχυρη Οθωμανική Αυτοκρατορία συνέπραξε και ο Μπραΐμης. Σε μια εποχή που η γενοκτονία ήταν αναγνωρισμένη σαν μέσο καταστολής των εξεγέρσεων και η χώρα είχε περάσει δια πυρός κι σιδήρου. Γι αυτό δεν είπατε λέξη. Όσο για το 1909, το δημιούργησε, αλλά δε το λησμόνησε –όπως λέτε. Χρονολογικά ακολουθούν οι πόλεμοι του 12 -13 που τριπλασίασαν την Ελλάδα –όπως λέτε. Κι αν παρά λίγο να την κηδεύσει ας είναι καλά το “εμπάργκο” του καιρού εκείνου.
    Το υπόλοιπο μέρος του χαρακτηρισμού είναι σκέτο υβρεολόγιο. Μας αποκαλείτε, μεταξύ ‘άλλων, ψεύτες, ημίκαλους και ημίκακους. Χωρίς καν την τόσο προσφιλή σας μέθοδο των ποσοστών και στατιστικών. Αλλά και χωρίς συνέπεια. Γιατί ξεχάσατε ότι στην αρχή μας λέγατε ότι από απόψεως διανοητικής ο Έλλην κατείχε πάντοτε τα πρωτεία και ότι είναι ευφυέστατος και καταλήγετε με τον χαρακτηρισμό του “σοφόμωρου”. Όταν αυτός που έχει τα διανοητικά πρωτεία είναι “σοφόμωρος” σκέψου τι είναι οι άλλοι και μεταξύ αυτών και ο κρίνων που από απόψεως διανοητικής –κατά την ομολογία του- έρχεται μια σκάλα πιο κάτω.
    Ίσως μόνο η τελευταία φράση σας να είναι σωστή. Ταξινομήστε τον αν μπορείτε τον Έλληνα. Ναι, είναι αλήθεια, δεν μπορείτε να τον ταξινομήσετε. Δεν μοιάζει με κανένα άλλο λαό στον κόσμο.
    Μοναδικός, χωρίς φυλετικούς, γλωσσικούς, ακόμη και θρησκευτικούς δεσμούς με άλλους λαούς, υπήρξε αριθμητικά κατώτερος –ένα στοιχείο που θα εξαφάνιζε οποιονδήποτε άλλο λαό στην Ιστορία. Αν συνεχίσουμε θα πάμε πολύ μακριά. Και δεν έχουμε την πρόθεση, ούτε τα μέσα. Άλλωστε ούτε καν θα καταδεχόμασταν να σας απαντούσαμε, αν δεν τον βλέπαμε τον χαρακτηρισμό σας δακτυλογραφημένο, φωτοτυπημένο, να κυκλοφορή και σήμερα ακόμη στην Αθήνα, καλλιεργώντας την ηττοπάθεια, τον Γραικυλισμό, το πλέγμα της μειονεξίας.

    Θυμόμαστε μόνο κάτι στίχους του Καρυωτάκη από την “μικρή ασυμφωνία εις α μείζον”, που λένε:
    Ά κύριε, κύριε Μαλακάση,
    ποιος θα βρεθεί να μας δικάση,
    μικρόν εμέ κι εσάς μεγάλο,
    ίδια τον ένα με τον άλλο;

    Ο Μαλακάσης δεν είναι ο γνωστός μας ποιητής, αλλά ένας “κοσμικός κύριος”, ίσως κάποιο φανταστικό πρόσωπο, ένας άνθρωπος για όλες τις χώρες και για όλες τις εποχές.
    Savraki 6-3-2010

    =====================
    «O σιωπών δοκεί συναινείν»

    http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2018/03/blog-post_79.html