«Εάν δεν είσαι ικανός να εκνευρίζεις κανέναν με τα γραπτά σου, τότε να εγκαταλείψεις το επάγγελμα»

ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Επικοινωνία εδώ

Για σχόλια, καταγγελίες και επικοινωνία στο

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΒΟΥΛΗ

Ενημέρωση των αναγνωστών.

Προσοχή στις απάτες, η ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ και ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ δεν φέρει καμία ευθύνη για οποιαδήποτε συναλλαγή με κάρτες η άλλον τρόπω και άλλα στον όνομά της, Ή στο όνομα του κυρίου Γ. Θ, Χατζηθεοδωρου. Δεν έχουμε καμία χρηματική απαίτηση από τους αναγνώστες με οποιοδήποτε τρόπο.
Αγαπητοί αναγνώστες η ανθελληνική και βρόμικη google στην κορυφή της ιστοσελίδας όταν μπείτε, αναφέρει μη ασφαλής την ιστοσελίδα, ξέρετε γιατί;;; Διότι δεν της πληρώνω νταβατζιλίκι, κάθε φορά ανακαλύπτει νέα κόλπα να απειλή. Η ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ σας εγγυάται, ότι δεν διατρέχετε κανένα κίνδυνο, διότι πληρώνω με στερήσεις το ισχυρότερο αντιβάριους της Eugene Kaspersky, όπως δηλώνει και ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Kaspersky Lab "Πιστεύουμε ότι όλοι μας δικαιούμαστε να είμαστε ασφαλείς στο διαδίκτυο. Eugene Kaspersky

Ανακοίνωση

Τη λειτουργία μίας νέας γραμμής που αφορά τον κορωνοϊό ανακοίνωσε ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας. Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας ανακοινώνει, ότι από σήμερα 07.03.2020 λειτουργεί η τηλεφωνική γραμμή 1135, η οποία επί 24ώρου βάσεως θα παρέχει πληροφορίες σχετικά με τον νέο κοροναϊό.

Πού μπορεί να απευθυνθεί μια γυναίκα που πέφτει θύμα ενδοοικογενειακής βίας;

«Μένουμε σπίτι θα πρέπει να σημαίνει πως μένουμε ασφαλείς και προστατευμένες. Για πολλές γυναίκες, όμως, σημαίνει το ακριβώς αντίθετο. Εάν υφίστασαι βία στο σπίτι, δεν είσαι μόνη. Είμαστε εδώ για σένα. Μένουμε σπίτι δεν σημαίνει ότι υπομένουμε τη βία. Μένουμε σπίτι δεν σημαίνει μένουμε σιωπηλές. Τηλεφώνησε στη γραμμή SOS 15900. Οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί της γραμμής θα είναι εκεί για σε ακούσουν και να σε συμβουλέψουν. Δεν μπορείς να μιλήσεις; Στείλε email στο sos15900@isotita.gr ή σε οποιοδήποτε από τα Συμβουλευτικά Κέντρα ” λέει σε ένα βίντεο που ανέβασε στο Instagram της η Ελεονώρα Μελέτη.

Προς ενημέρωση στους αναγνώστες. 4/8/2020

Η ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ δεν ανάγκασε ποτέ κανένα να κάνει κάτι με παραπλανητικές μεθόδους, αλλά ούτε με οποιοδήποτε τρόπο. Ο γράφων είμαι ένας ανήσυχος ερευνητής της αλήθειας. Και αυτό το κάνω με νόμιμο τρόπο. Τι σημαίνει αυτό; ότι έχω μαζέψει πληροφορίες επιστημονικές και τις παρουσιάζω, ή αυτούσιες, ή σε άρθρο μου που έχει σχέση με αυτές τις πληροφορίες! Ποτέ δεν θεώρησα τους αναγνώστες μου ηλίθιους ή βλάκες και ότι μπορώ να τους επιβάλω την γνώμη μου. Αυτοί που λένε ότι κάποια ιστολόγια παρασέρνουν τον κόσμο να μην πειθαρχεί… Για ποιο κόσμο εννοούν;;; Δηλαδή εκ προοιμίου θεωρούν τον κόσμο βλάκα, ηλίθιο και θέλουν να τον προστατέψουν;;; Ο νόμος αυτό το λέει για τους ανώριμους ανήλικους. Για τους ενήλικους λέει ότι είναι υπεύθυνοι για ότι πράττουν. Στον ανήλικο χρειάζεται ένας διπλωματούχος ιδικός για να τον δασκαλέψει, καθηγητής, δάσκαλος. Στους ενήλικες δεν υπάρχει περιορισμός. Ποιος λέει και ποιος ακούει, διότι ο καθένας ενήλικος είναι υπεύθυνος και προς τους άλλους και προς τον εαυτό του.

Η σύγχρονή εφαρμογή της (ΙΔΡΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ) με τον κορονοϊο.

Ιππόκαμπος

Σας ανέβασα από τρις διαφορετικές πηγές, διότι αυτοί που εφαρμόζουν των εγκλεισμό στο σπίτι, μεγάλους και μικρούς, ξέρουν το αποτέλεσμα, για αυτό αυτοί δεν είναι σκέτοι δολοφόνοι, είναι ΤΕΡΑΤΑ με δυο πόδια! ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ, ΠΟΝΤΑΡΕΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Για αυτό συμφωνώ σε ένα διεθνές δικαστήριο τύπου Νυρεμβέργης, αλλά από τίμιους δικαστές που αγαπάνε την ζωή, τον άνθρωπο και την γη!!

ΙΔΡΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ

Ο Barton (1960) όρισε την ιδρυματική νεύρωση ως μία ασθένεια που έχει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι:

απάθεια, έλλειψη πρωτοβουλίας, έλλειψη ενδιαφέροντος για τα πάντα εκτός από τα τετριμμένα, υποταγή στην εξουσία,

κάποιες φορές καμία εκδήλωση αισθημάτων περιφρόνησης σε σκληρές και άδικες εντολές

έλλειψη ενδιαφέροντος για το μέλλον και πρακτικών σχεδίων για αυτό

παραμέληση των προσωπικών συνηθειών υγιεινής και αισθητικής

παραίτηση από μέρους του ατόμου και αποδοχή ότι τα πράγματα έτσι θα κυλούν χωρίς αλλαγές.

Διαδικασία ιδρυματοποίησης

Το άτομο αρχικά συνειδητοποιεί πως σταματά να έχει τα ίδια δικαιώματα με αυτά που είχε την περίοδο πριν εισέλθει στο ίδρυμα.

Απολαύσεις και ανάγκες που είχε πριν την είσοδό του, πλέον είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να πραγματοποιηθούν.

Στη συνέχεια, είναι πολύ σημαντικό το άτομο να κατανοήσει πως σε μία τόσο μικρή και παράλληλα τόσο κλειστή κοινωνία έχουν διαμορφωθεί κανόνες εντελώς διαφορετικοί από αυτούς που του ήταν ήδη γνωστοί.

Τα άτομα τα οποία βρίσκονταν στο ίδρυμα πριν από τον ίδιο θεωρούνται πολλές φορές ανώτερα και θέτουν τους κανόνες.

Τα άτομα πάλι που εισέρχονται είναι υποχρεωμένα να τηρούν αυτούς τους κανόνες απόλυτα. Κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό για τα άτομα που εισέρχονται στα ιδρύματα να μπορούν να προσαρμοστούν στις νέες αυτές ανάγκες του νέου περιβάλλοντος που ζουν, ώστε να μην έχουν σημαντικά προβλήματα.

Οι τρόφιμοι των ιδρυμάτων, οι οποίοι μένουν σε αυτά για μεγάλο χρονικό διάστημα, συνηθίζουν στον χώρο.

Η εξοικείωση με τις καθημερινές επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες του ιδρύματος και το οικείο πια περιβάλλον του γίνεται ο μικρόκοσμός τους, πρόγραμμα ζωής που ακολουθούν πιστά.

Μην έχοντας καμία επαφή με τον έξω κόσμο, με την «ελεύθερη κοινωνία», διαχωρίζουν τον εαυτό τους από αυτόν.

Φτάνουν στο σημείο να δίνουν μεγαλύτερη αξία σε απολαύσεις όπως ένα γλυκό, ένα τσιγάρο παρά στην επαφή τους με άτομα της «ελεύθερης κοινωνίας» (συγγενείς, φίλους), βιώνοντας εξ ολοκλήρου πια την έννοια της ιδρυματοποίησης.

Με την υιοθέτηση του κοινωνικού ρόλου του εγκλείστου και υποδυόμενοι το ρόλο που καλούνται να παίξουν μέσα στο ίδρυμα, η έξοδός τους από αυτό γίνεται όλο και δυσκολότερη.

Ακόμα κι αν τελικά έρθει η στιγμή απομάκρυνσής τους από το ίδρυμα στο οποίο ανήκαν, τότε εμφανίζουν συμπτώματα ιδρυματισμού και προτιμούν να επιστρέψουν στο γνώριμο για αυτούς περιβάλλον, όπου αισθάνονται οικεία και γνωρίζουν τη λειτουργία του. Ο έξω κόσμος αποτελεί πια ένα ξένο για αυτούς περιβάλλον, απόμακρο και άγνωστο.

ΙΔΡΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ

Σύμφωνα με τον Goffman (1961) ο ιδρυματισμός συμβαίνει, όταν ένας μεγάλος αριθμός ατόμων αποκόπτεται από την κοινωνία για μία αρκετά μεγάλη χρονική περίοδο και ζει πλέον μία έγκλειστη ζωή.

Στην εποχή μας, η κοινωνική πραγματικότητα της καραντίνας αποτελεί μία συνθήκη επιτακτικού εγκλεισμού.

Με το lockdown τα άτομα αποκόβονται από τα κοινωνικά πλαίσια που έχουν αναπτύξει και είναι πιθανόν να εκδηλώσουν κάποια συμπτώματα ιδρυματισμού, ειδικά στις κοινωνίες όπου υπήρξε ή θα υπάρξει παρατεταμένη διάρκεια κοινωνικής απομόνωσης.

E.Δρακάκη

………………

Η ιδρυματοποίηση ως έννοια

Η ιδρυματοποίηση είναι η διαδικασία κατά την οποία ο κάθε άνθρωπος που εισέρχεται σε κάποιο ίδρυμα (φυλακή, αναμορφωτήριο, ψυχιατρείο) προσαρμόζεται με βάση το ίδρυμα και τις ανάγκες που παρέρχονται με αυτό υιοθετώντας τις αξίες και τα μοτίβα συμπεριφοράς που προβάλλονται από το ίδρυμα.

Κάθε φορά που κρίνεται αναγκαίο κάποιο άτομο να σωφρονιστεί ή να θεραπευτεί η περίοδος ένταξης του ατόμου στο εκάστοτε ίδρυμα είναι ιδιαίτερα δύσκολη.

Αρχικά, το άτομο πρέπει να συνειδητοποιήσει πως σταματά να έχει τα ίδια δικαιώματα με αυτά που είχε την περίοδο πριν εισέλθει στο ίδρυμα.

Κάποιες “ανάγκες”- απολαύσεις πρέπει να ξεχαστούν, διότι πλέον είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να πραγματοποιηθούν.

Επιπλέον, είναι πολύ σημαντικό να λάβει υπόψιν το άτομο πως σε μία τόσο μικρή και παράλληλα τόσο κλειστή κοινωνία έχουν διαμορφωθεί κανόνες εντελώς διαφορετικοί από αυτούς που του ήταν ήδη γνωστοί.

Τα άτομα τα οποία προυπήρχαν στο ίδρυμα θεωρούνται πολλές φορές ανώτερα και θέτουν τους κανόνες.

Τα άτομα πάλι που εισέρχονται είναι υποχρεωμένα να τηρούν αυτούς τους κανόνες απόλυτα.

Είναι πολύ σημαντική για τα νέα άτομα η γρήγορη αντίληψη της τεράστιας διαφοράς ανάμεσα στις διαφορετικές αυτές κοινωνίες ώστε να μην έχουν σημαντικά προβλήματα.

Η ένταξη σε αυτό το σκληρό περιβάλλον δεν είναι ίδια για όλους τους τρόφιμους διότι εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Οι πέντε σημαντικότεροι παράγοντες προσαρμογής στον υποπολιτισμό του ιδρύματος και συγκεκριμένα της φυλακής είναι οι εξής:

Πρώτον, ο χρόνος παραμονής στο ίδρυμα.

Όσο περισσότερο το χρονικό διάστημα κατά το οποίο το άτομο θα φιλοξενείται στο ίδρυμα, τόσο περισσότερο εμπλέκεται στο σύστημα της φυλακής.

Δεύτερον, η αυστηρότητα της φυλακής.

Οι τρόφιμοι των φυλακών υψίστης ασφαλείας παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό ένταξης.

Τρίτον, το μέγεθος της φυλακής.

Οι ογκώδεις φυλακές, σε συνδυασμό με την αυστηρή πειθαρχεία που επιβάλλουν, αυξάνουν τη συναναστροφή των εγκλείστων μεταξύ τους.

Τέταρτον, η επαφή με τον έξω κόσμο.

Όσο πιο αποκομμένοι είναι οι κρατούμενοι από την “έξω” κοινωνία, τόσο περισσότερο αναζητούν “καταφύγιο” στο σύστημα της φυλακής (ιδρυματοποίηση).

Πέμπτον, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που συνθέτουν την προσωπικότητα του κάθε τροφίμου.

Με βάση αυτά τα στοιχεία καθένας τους “ερμηνεύει” διαφορετικά την εμπειρία του εγκλεισμού και προσαρμόζεται ανάλογα.

Οι τρόφιμοι, οι οποίοι εκτίουν μεγάλες ποινές και ζουν για μεγάλη διάρκεια στα ιδρύματα, συνηθίζουν σε αυτά.

Ο μικρόκοσμος αυτός και η επανάληψη των καθημερινών δραστηριοτήτων γίνεται πρόγραμμα ζωής.

Παγώνει ο χρόνος διότι δεν έχουν καμία επαφή με την “ελεύθερη κοινωνία”, όπως ονομάζουν τον έξω κόσμο.

Αποκλείονται απόλυτα από αυτόν γι’αυτό τον διαχωρίζουν στο μυαλό τους.

Τον θεωρούν κάτι εντελώς μακρινό.

Φτάνουν στο σημείο να δίνουν μεγαλύτερη αξία σε απολαύσεις όπως μια τηλεκάρτα, ένα γλυκό, ένα τσιγάρο παρά στην επαφή τους με άτομα της “ελεύθερης κοινωνίας” (συγγενείς, φίλους), βιώνοντας εξ ολοκλήρου την έννοια της ιδρυματοποίησης.

Υιοθετούν τον ρόλο του κατώτερου που καλούνται να παίξουν μέσα στο ίδρυμα και πλέον καθίσταται πολύ δύσκολη η έξοδός τους από αυτό.

Τέλος, η κοινωνική επανένταξη των κρατουμένων είναι πάρα πολύ σημαντική. Διακατέχονται από φόβο διότι πλέον ο έξω κόσμος φαντάζει άγνωστος  σ’αυτούς.

Νιώθουν το ίδρυμα ως σπίτι τους, δε γνωρίζουν πια τον τρόπο που πρέπει να λειτουργήσουν στην “ελεύθερη κοινωνία”.

Πιστεύουν πως όταν βγουν από το ίδρυμα θα είναι παραγκωνισμένοι καθώς θα ζουν μόνοι αβοήθητοι και χωρίς επαφές με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Θα καταλήξουν λοιπόν να πράξουν πάλι κάποιο λάθος αναζητώντας τρόπο να επιστρέψουν στο “σπίτι” τους.

………………………………..

ιδρυματοποίηση

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΒΡΕΦΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ
ΘΕΜΑ: «Ιδρυματοποίηση και Εγκέφαλος: Η επίδραση της
τοποθέτησης σε Ίδρυμα νηπίων και παιδιών στη γνωστική,
συναισθηματική, κοινωνική και εν γένει ψυχική τους ανάπτυξη»
ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΕΜ: 64
Σεπτέμβριος 2019
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ
Η Γεωργία Μανωλοπούλου, γνωρίζοντας τις συνέπειες της λογοκλοπής, δηλώνω
υπεύθυνα ότι η παρούσα εργασία με τίτλο «Ιδρυματοποίηση και Εγκέφαλος: Η
επίδραση της τοποθέτησης σε Ίδρυμα νηπίων και παιδιών στη γνωστική,
συναισθηματική, κοινωνική και εν γένει ψυχική τους ανάπτυξη», αποτελεί προϊόν αυστηρά προσωπικής εργασίας και όλες οι πηγές που έχω χρησιμοποιήσει, έχουν δηλωθεί κατάλληλα στις βιβλιογραφικές παραπομπές και αναφορές.

Τα σημεία όπου έχω χρησιμοποιήσει ιδέες, κείμενο ή/και πηγές άλλων συγγραφέων, αναφέρονται ευδιάκριτα στο κείμενο με την κατάλληλη παραπομπή και η σχετική αναφορά περιλαμβάνεται στο τμήμα των βιβλιογραφικών αναφορών με πλήρη περιγραφή.
Η δηλούσα
3
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το τελευταίο, τουλάχιστον μερικώς, ανεξερεύνητο προπύργιο του ανθρώπινου
οργανισμού, όσον αφορά στον τρόπο λειτουργίας του, είναι ο εγκέφαλος.

Η συνολική φύση της εγκεφαλικής δραστηριότητας αποτελεί μία πρόκληση για τους σύγχρονους επιστήμονες.

Αυτό όμως που είναι πλέον βέβαιο, ειδικά τα τελευταία χρόνια, είναι ότι
οι νευρώνες, τα κύτταρα του εγκεφάλου, έχουν μία μοναδική ιδιότητα.

Γεννώνται και πολλαπλασιάζονται μία συγκεκριμένη περίοδο, από τον 6ο περίπου μήνα της εγκυμοσύνης και συνεχίζονται μετά τη γέννηση, ολοκληρώνοντας τον κύκλο τους περί τα 6 έτη της ζωής.

Η συγκεκριμένη αυτή περίοδος, που ονομάζεται
«νευρογένεση» είναι καθοριστική για την γνωστική, συναισθηματική και γενικότερα
ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του κάθε ατόμου.

Το γεγονός αυτό
προσδίδει μία ιδιαίτερη βαρύτητα στο είδος, την ποιότητα και την ποσότητα των
ερεθισμάτων που δίδονται στα παιδιά, ήδη από τη γέννησή τους και για τα πρώτα
χρόνια της ζωής τους.
Τα αποτελέσματα της αποστέρησης ποιοτικών και ποσοτικών ερεθισμάτων
στα βρέφη και τα παιδιά της πρώτης παιδικής ηλικίας, γίνονται έντονα εμφανή στις
περιπτώσεις εγκλεισμού τους σε ιδρύματα. Η ιδρυματοποίηση, η οποία αναπόφευκτα
συνδέεται με στέρηση της παρουσίας των οικείων προσώπων και συχνά με έλλειψη
ουσιαστικών σε ποιότητα και επαρκών σε ποσότητα ερεθισμάτων, έχει συχνά ως
αποτέλεσμα την ανεπαρκή ή/και διαταραγμένη γνωστική, κοινωνική, συναισθηματική
ανάπτυξη των παιδιών αυτών.
Στην παρούσα μελέτη γίνεται μία προσπάθεια συσχέτισης της
ιδρυματοποίησης και της επίδρασης που έχει αυτή στην ανάπτυξη των νευρώνων του
εγκεφάλου και παρεπόμενα στην γνωστική, συναισθηματική, κοινωνική και
πνευματική ανάπτυξη του ατόμου. Παράλληλα, μέσα από μία πλειάδα μελετών,
ερευνών, μετα-αναλύσεων και πειραμάτων καταδεικνύεται ότι η συναισθηματική
απεμπλοκή και το φτωχό σε ερεθίσματα περιβάλλον του ιδρύματος, στο οποίο
μεγαλώνουν τα παιδιά, είναι οι κύριες αιτίες που οδηγούν στο «σύνδρομο του
ιδρυματισμού» το οποίο ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για ψυχικούς τραυματισμούς και
χαμηλή γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη.
4
Λέξεις κλειδιά: νευρογένεση, ιδρυματοποίηση, σύνδρομο ιδρυματισμού, επιπτώσεις
του εγκλεισμού στη σωματική και ψυχική υγεία
ABSTRACT
The last, unexplored, at least partially, frontier of the human body, as far as its
functioning is being concerned, is the brain. The way the brain functions is considered
to be a challenge for modern scientists. Which is certain, especially nowadays, is that
neurons, the brain cells, have a unique capacity: to bear and multiply during a specific
period, starting around the 6th month of pregnancy and continuing to grow till the 6th
year of life. This specific period, which is called neurogenesis, is crucial for the
cognitive and emotional development of the human personality. This fact attaches a
particular importance to the type, quality and quantity of stimuli given to youngsters,
starting from birth and during the first years of their life.
The effects of the deprivation of quality and quantitative stimuli on infants and
children of early childhood become increasingly apparent in cases of incarceration in
institutions. Institutionalization, which inevitably is associated with the deprivation of
children’s relatives and with a lack of meaningful quality and sufficient quantity of
stimuli, often results in inadequate cognitive, social and emotional development of
these children.
The present study attempts to correlate institutionalization to the effect on
young children’s development of neurons, which, on turn have a negative outcome on
the cognitive, emotional and social development of these children. Moreover, by
examining a variety of studies, surveys, meta-analyses and experiments, it has been
shown that the emotionally distressed environment of institutions is to be blamed for
the “institutional syndrome” which is mainly responsible for mental injuries, low
cognitive development as well as emotional and social one.
KEY WORDS: Neurogenesis, institutionalization syndrome, effects of
institutionalization on physical and mental health.

Η συνέχεια στον  αρχείο! Κάντε κλικ επάνω του.

GRI-2020-28406

Την επιμέλειά την έκανε ο ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ