Επικοινωνία εδώ

Για σχόλια, καταγγελίες και επικοινωνία στο

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΒΟΥΛΗ

ΕΛΛΗΝΕΣ Η ΑΡΧΉ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ!!!

Η Γενετική Ιστορία των Κατοίκων της Ελλάδας: Το DNA των Ελλήνων

ΚΑΙΡΟΣ

O καιρός σήμερα

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ

Ευσεβείς πόθοι

Δρ. Γιόζεφ Γκαίμπελς Α

Άλλο τι θέλεις και άλλο τι μπορείς;

θα κάνω μια κριτική στην ανάλυση του Νικόλαου Λ. Μωραίτη Ph.D.*

Ο κύριος Μωραΐτης είναι αναλυτής αλλά προκατειλημμένος υπέρ της Αμερικής, για να μην πω προπαγανδιστής της Αμερικής – παρακάμπτοντας ένα βασικό παιχνίδι που έχει άλλες τροπές και ανατροπές από αυτές που μας αναφέρει, Άλλο τι ποθείς και άλλο τι μπορείς, ξεχνώντας τα βασικότερα, ΄η σκόπιμα τα αφήνει απ έξω!

Πουθενά δεν αναφέρει τις στρατηγικές ήττες που έπαθε η Αμερική!

Άρα είναι πληρωμένη ανάλυση!

Δεν αναφέρει ότι σε αυτές τις στρατηγικές θέσεις της Αμερικής έχουν συμβεί σοβαρές ήττες, οι καλές σχέσεις της Ρωσίας με το Ιράν και την Τουρκία, η άρνηση για την βάση στην Γερμάνια από την Τουρκία στο Ιντζιρλίκ, η πλειοψηφία της Ευρώπης που αρνείται να αφήσει τους Τούρκους να λέγονται Ευρωπαίοι!

Αυτά είναι ήττες που έχουν συμβεί τώρα και έχουν προέκταση και σε άλλες ήττες στην περιοχή!

Και αυτό το αποσιωπά στην παρακάτω ανάλυση!

Αυτό οδηγεί σε επικίνδυνες καταστάσεις ενός τρίτου παγκόσμιου πολέμου, εάν χάσει και άλλες περιοχές παραδοσιακά δικές της!

Και αυτό το άκρος επικίνδυνο το αποσιωπά!

Τι σοι ανάλυση είναι, όταν δεν αναφέρει τους φρικιαστικούς κινδύνους που κρύβουν οι πραγματικές φιλοδοξίες και πόθοι της Αμερικής σε αυτά τα γεω – στρατηγικά σημεία του πλανήτη που αναφέρεται.

Ένα είναι σίγουρο, ότι δεν κατάφερε με τους Ταλιμπαν, ΙΣΙΣ- Τζιχαν και λοιπούς μισθοφόρους της, θα σπέρνει εμφύλιους για να το επιτύχει!

Όμως οι πόθοι και οι απελπισμένες φιλοδοξίες της Αμερικής που εκφράζονται από τον κύριο Μωραΐτη, έχουν ανατραπεί οριστικά – εδώ ο αναλυτής δεν το αναφέρει καθόλου.

Ανάλυση, Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!

Η ανάλυση αυτή μου θυμίζει τα γκάλοπ που γίνονται αμέσως την επόμενη των εκλογών για τις άλλες εκλογές!!!!!!

Η ανάλυση που δεν αναφέρει, τους κινδύνους που τρέχουν ραγδαία στην δική μας γεω – στρατηγική περιοχή, δεν είναι ανάλυση, αλλά Αμερικανική Προπαγάνδα.

Θα στενοχωρήσω τον Αγαπητό Φίλο Κύριο Κουνάκι, αλλά αυτή είναι η αλήθεια της κατευθυνόμενης παρακάτω ανάλυσης!

Αγαπητέ φίλε, άλλο διεθνής αντικειμενική ανάλυση και άλλο προπαγάνδα!

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ:

ΑΙΓΑΙΟ ΩΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ

Νικόλαου Λ. Μωραίτη Ph.D.*

Το άρθρο πραγματεύεται τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ στην γειτονιά μας, αυτή την περιφέρεια που λέγεται Μέση Ανατολή , που οι εξελίξεις εκεί αγγίζουν τα εθνικά μας συμφέροντα και που αυτή η περιοχή έρχεται στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων.

Η θέση της Ελλάδας σε αυτή την περιοχή, στην Ευρώπη, οι προοπτικές της στο μέλλον, η ασφάλειά της, τα συμφέροντά της δεν μπορούν να προσδιοριστούν χωρίς να μελετηθεί προσεχτικά μια εικόνα των εξελίξεων που διαμορφώνεται στην Μέση Ανατολή και στον Περσικό.  Το πρόβλημα στο Αιγαίο είναι καθαρά γεωπολιτικής και επεκτατικής μορφής και η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στη γειτονική Τουρκία.

Θα αναφερθούμε σε επιλογές των ΗΠΑ ως προς τους στόχους, της στρατηγικής στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και Κεντρικής Ασίας, για να δούμε και ποιός είναι ο ρόλος της Τουρκίας.

Είναι γεγονός ότι οι ριζικές αλλαγές στην Κεντρική Ασία και Μέση Ανατολή εμπλέκουν ορισμένους βασικούς παράγοντες στους οποίους θα αναφερθούμε.  Αυτοί οι παράγοντες είναι:

1)   Γεωπολιτική – Γεωστρατηγική.

2)   Γεωστρατηγικοί παίχτες και γεωπολιτικοί άξονες.

3)   Η Ρωσία.

4)   Ο ρόλος της Τουρκίας.

5)   Τουρκία – Ιράν.

6)   Η Ευρώπη.

7)   Η Ελλάδα στο διαμορφούμενο γεωστρατηγικό περιβάλλον.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι γίνονται ριζικές ανακατατάξεις στο σύστημα ασφαλείας, που ανατρέπουν το συσχετισμό δυνάμεων.

Η κατάσταση οικοδομείται με πρωταγωνιστή τις Η.Π.Α. να αμφισβητεί τα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας, που καλείται να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο απώλειας του ελέγχου της περιοχής.

Τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και οι αντιθέσεις επηρεάζουν στους συσχετισμούς στην ευρύτερη περιφέρεια.

Πράγματι, η άντληση πετρελαίου και φυσικού αερίου, όλα τα κοιτάσματα, η εκμετάλλευσή τους, οι οδοί διέλευσης του πετρελαίου θα συντηρήσουν ενεργειακά τη Δύση στη διάρκεια του 21ου αιώνα.

Έτσι, η εκμετάλλευσή τους θα επιφέρει δραματικές μεταβολές στον γεωπολιτικό χάρτη, και  Θα γίνει επαναχάραξη του πολιτικού χάρτη της περιοχής.

Η περιοχή αυτή είναι το κέντρο του παιχνιδιού που εμπλέκει πολλούς παράγοντες, με διαφορετικά συμφέροντα και ισχύ.

Εκεί είναι το πεδίο στο οποίο θα παιχτεί το παιχνίδι με πάλη για τα σφαιρικά πρωτεία και σαν συνέπεια έχει μια νέα γεωστρατηγική.

Η Αμερική, θεωρεί την περιοχή της Μέσης Ανατολής,  Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου εξαιρετικά σημαντική για τα αμερικανικά συμφέροντα, των αμερικανικών πετρελαϊκών εταιριών, για την εξόρυξη και εμπορία του πετρελαίου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η μοναδική υπερδύναμη, έχουν στρατηγικό στόχο να ελέγχουν και να εκμεταλλευτούν τα κοιτάσματα, τις επενδύσεις, και τη δημιουργία δρόμων για τη μεταφορά τους στις διεθνείς αγορές.

Ο γεωστρατηγικός στόχος της Αμερικής είναι να διαχειριστεί την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή για να αποτρέψει άλλη ανταγωνιστική δύναμη που θα είναι εμπόδιο στα συμφέροντά της και στα συμφέροντα της διεθνούς κοινότητας.

Οι εξελίξεις στην περιοχή είναι ραγδαίες, όπως π.χ. η απώλεια ελέγχου της Κασπίας και Κεντρικής Ασίας από την Ρωσία, ο υψηλός ανταγωνισμός συμφερόντων στην περιοχή, η εξόρυξη κοιτασμάτων χωρίς την συμμετοχή της Ρωσίας, το θέμα του ΙΡΑΝ, και οι εσωτερικές εξελίξεις μικρών χωρών στην περιοχή όπως η Τουρκία, και η μετα-Ισλαμική περίοδος στη Συρία.

Και οπωσδήποτε, το Κουρδιστάν που είναι σήμερα χωρισμένο  μεταξύ των τεσσάρων γειτόνων του.

Μόνο η Τουρκία καταλαμβάνει το ήμισυ, το οποίο καλύπτει έκταση 235.000 km2, το 30% του συνόλου της τουρκικής επικράτειας.

Σε αυτόν τον ανταγωνισμό της περιφερειακής κυριαρχίας, οι εξελίξεις θα επηρεάσουν τα Ελληνικά και Κυπριακά εθνικά μας συμφέροντα.

Επειδή η Αμερικανική εξωτερική πολιτική χρησιμοποιεί την επιρροή της στην περιοχή με τρόπο που προσπαθεί να δημιουργήσει μια ηπειρωτική ισορροπία στην οποία η ίδια να είναι ο πολιτικός ρυθμιστής, θα προσπαθήσω να αναλύσω τα στρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή.

Η κατάσταση στη περιοχή δίνει προτεραιότητα σε μια στρατηγική ικανότητα, σε μια προσεκτική, επιλογή και πολύ μελετημένη παράταξη των πόρων της Αμερικής στο παιχνίδι της Μέσης Ανατολής.

Κατά τις Ηνωμένες Πολιτείες, εάν η Μόσχα ξαναποκτήσει κυριαρχία στην Ουκρανία, με τους μεγάλους φυσικούς πόρους που διαθέτει και πρόσβαση προς τη Μαύρη Θάλασσα, τότε αυτομάτως, η Ρωσία ξαναποκτά τη δύναμή της ως μια αυτοκρατορική χώρα.

Το Αζερμπαιτζάν, με τις μεγάλες φυσικές πηγές του ενεργείας, είναι η θέση κλειδί που κρατάει τον πλούτο της Κασπίας Θάλασσας και Κεντρικής Ασίας.

Η Τουρκία και το Ιράν συμμετέχουν στην δημιουργία μιας επιρροής στην Κασπία Θάλασσα εκμεταλλευόμενες την μείωση της Ρωσικής δύναμης.

Και σε αυτή τη περίπτωση είναι γεωστρατηγικοί παίχτες.

Εν τούτοις, και οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρά εσωτερικά προβλήματα που δεν θα μπορέσουν να επηρεάσουν περιφερειακές αλλαγές στην μοιρασιά.

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Η Αμερικανική υπεροχή, οι γεωστρατηγικές της δυνατότητες, και τα συμφέροντά της σαν υπερδύναμη στοχεύουν στο ότι αυτός που θα ελέγχει την περιοχή, θα ελέγχει τον βιομηχανικό κόσμο.

Και γι’ αυτό η γεωστρατηγική των ΗΠΑ δίνει μεγάλη προσοχή ώστε να εμποδιστεί η ανάδυση μιας άλλης δύναμης που θα περιορίσει την Αμερικανική επιρροή και την κυριαρχία της στην πορεία των εξελίξεων.

Η γεωπολιτική θα μετακινηθεί, σήμερα, από περιφερειακή σε σφαιρική διάσταση με υπεροχή σε όλη την Ευρασιατική ήπειρο που θα χρησιμεύσει ως το κεντρικό σημείο για μια παγκόσμια πρωτοκαθεδρία.

Επομένως, η γεωστρατηγική των ΗΠΑ προσπαθεί να εμποδίσει, πρώτον την ηγεμονία της Ρωσίας στην περιοχή, δεύτερον να εμποδιστεί κάποια παράταξη όπως, π.χ., Ρωσίας-Ιράν-Συρίας που θα είναι εναντίον των συμφερόντων των ΗΠΑ, και να σιγουρευτεί ότι και η διεθνής κοινότητα θα έχει ανεμπόδιστη οικονομική πρόσβαση.

Με άλλα λόγια, κάθε χώρα δυνατή και ανεξάρτητη στην περιοχή αντιμετωπίζεται ως επιβλαβής για τα συμφέροντα της διεθνούς κοινότητας, των Ηνωμένων Πολιτειών, και επιβλαβής για την περιφερειακή σταθερότητα.

Πράγματι, η γεωστρατηγική των ΗΠΑ με στόχους προς την Κεντρική Ασία και Μέση ανατολή είναι: (α) Ο βραχυπρόθεσμος στόχος που να εμποδιστεί η άνοδος μιας τοπικής δύναμης, ή κάποια παράταξη, ή συνασπισμός που θα αντισταθούν στην Αμερικανική επιρροή στις χώρες του Καυκάσου,  της Κεντρικής Ασίας και της Μέσης Ανατολής.

Πρέπει να εμποδιστεί η ηγεμονία της Ρωσίας να κινηθεί προς το Νότο.

Δηλαδή, κάθε δύναμη που θα εκδιώξει την Αμερική από την Μέση Ανατολή είναι εναντίον των συμφερόντων της.

(β) Ο μεσοπρόθεσμος στόχος της είναι να μη δημιουργηθούν στρατηγικοί συνασπισμοί, ή συνεταιρισμοί ή παρατάξεις σε θέσεις κλειδιά στην περιοχή που θα δημιουργήσουν ένα ενωμένο υπερ-Ευρωπαικό σύστημα ασφαλείας.

Και (γ), ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα παγκόσμιο σύστημα συνεργασίας, με ρυθμιστή τις ΗΠΑ, που η περιοχή να εισέρθει μέσα σε ένα παγκόσμιο κέντρο.

ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΙ ΠΑΙΧΤΕΣ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

Οι γεωστρατηγικοί παίχτες είναι τα κράτη που προσπαθούν να μεταβάλλουν την υπάρχουσα γεωπολιτική τους θέση και θέλουν να εξασκήσουν ισχύ ή επιρροή.

Η Τουρκία εδώ είναι ένας παίχτης που προσπαθεί να μεταβάλλει τη θέση της στην περιοχή συνδυάζοντας τα συμφέροντά της με αυτά της Αμερικής.

Χώρες, όπως π.χ. η Τουρκία, τα συμφέροντά τους συμπίπτουν με αυτά της Αμερικής.

Χρησιμοποιεί την ισχύ της Αμερικής και διαμορφώνει δικούς της σκοπούς στην Κεντρική Ασία, στη Μέση Ανατολή, στο Αιγαίο και στην Κύπρο.

Οι γεωπολιτικοί άξονες είναι τα κράτη που η σημασία τους προέρχεται από την ευαίσθητη περιοχή και τις συνέπειες μιας ενδεχόμενης κρίσιμης κατάστασης για την συμπεριφορά των γεωστρατηγικών παιχτών.

Πολύ συχνά, οι γεωστραηγικοί άξονες καθορίζονται από την γεωγραφία τους που τους δίνεται κάποιος ιδιαίτερος ρόλος.

Επίσης, είτε καθορίζοντας μια πρόσβαση σε σημαντικές περιοχές, ή αρνούμενος τους πόρους σε έναν σημαντικό παίχτη.

Το Αιγαίο είναι μια περιοχή που είναι ένας γεωπολιτικός άξονας.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γεωπολιτικός άξονας μπορεί να ενεργήσει σαν έναν αμυντικό προστατευτικό κάλυμμα για ένα κράτος (π.χ. Αμερική) ή ακόμη και για μια περιοχή.

Μερικές φορές, η σημαντικότητα της ύπαρξης ενός γεωπολιτικού άξονα μπορεί να έχει σημαντικά πολιτικά και πολιτιστικά επακόλουθα για κάποιον ποιο ενεργητικό γειτονικό γεωστρατηγικό παίχτη.

Πρέπει να προσέξουμε το ενδιαφέρον της Τουρκίας ως προς την, π.χ. «περιβαλλοντική» προσέγγιση του Αιγαίου που δεν αναγνωρίζουν τα χωρικά στην αντιμετώπιση του θαλασσίου χώρου.

Και επίσης, η ενιαία πολιτιστική προσέγγιση του Αιγαίου, ή προβλήματα λαθρομετανάστευσης.

Να μην γίνουν κοινά προστατευόμενες οικολογικές ζώνες, οικονομικές ζώνες, η γκρίζες ζώνες.

Ο στόχος της σφαιρικής γεωστρατηγικής της Αμερικής είναι να αναγνωρίσει την ταυτότητα των γεωπολιτικών αξόνων κλειδιά της περιοχής και να τους προστατεύσει.

Κάτι που δεν θα κάνει ούτε για το Αιγαίο ούτε για την Κύπρο.. 

Σήμερα, στο νέο πολιτικό χάρτη της περιοχής μας εμφανίζονται τουλάχιστον, πέντε γεωστρατηγικοί παίχτες κλειδιά.

Και πέντε γεωπολιτιοί άξονες. Σημαντικοί και δραστήριοι παίχτες είναι: η Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία, η Κίνα και Αγγλία.

Το ρόλο κρίσιμων σημαντικών γεωπολιτικών αξόνων τον παίζουν Ουκρανία, Αζερμπαιτζάν, Τουρκία και Ιράν.

Η Τουρκία και το Ιράν είναι γεωστρατηγικώς ενεργά κράτη.

ΡΩΣΙΑ

Η Ρωσία προσπαθεί να εμποδίσει την δημιουργία μιας ανεξάρτητης κεντρικής περιφερειακής συνεργασίας που δεν θα έχει πρόσβαση η ίδια και πλήρη κυριαρχία.

Και προσπαθεί να περιορίσει την Αμερικανική γεωπολιτική επιρροή στην περιοχή.

Για την Ρωσία, το Αζερμπαιτζαν είναι μια προτεραιότητα.

Η υπαγωγή του θα βοηθήσει να απομονώσει την Κεντρική Ασία από τη Δύση, ιδιαιτέρως από την Τουρκία.

Το Αζερμπαιτζάν ενθαρρυμένο από Αμερική και Τουρκία αρνήθηκε να έχει στρατιωτικές Ρωσικές βάσεις και γραμμή πετρελαιαγωγού σε Ρωσικό λιμάνι της Μαύρης Θάλασσας.

Αλλά, για ένα δεύτερο πετρελαιαγωγό από Γεωργία στην Τουρκία.

Το συμφέρον της Αμερικής είναι να μην κυριαρχήσει σε αυτή τη γεωπολιτική περιοχή η Ρωσία, να μην μονοπωλήσει και να αντιμετωπιστεί ως παράγοντας επιβλαβής της περιφερειακής σταθερότητας και της διεθνούς κοινότητας.

Η πολιτική των ΗΠΑ προς τους κύριους γεωπολιτικούς μοχλούς, την Ουκρανία και το Αζερμπαιτζάν, παίρνει μια σοβαρή θέση.

Και αντιμετωπίζει ένα δύσκολο δίλημμα στο θέμα της τακτικής της ισορροπίας και του στρατηγικού σκοπού.

Άλλη μια μεγάλη αβεβαιότητα εμφανίζεται στην μεγάλη, γεωπολιτικώς, ασταθή περιοχή της Κεντρικής Ασίας, είναι η πιθανή αυξανόμενη ευπάθεια των Τουρκο-Ιρανικών μοχλών.

Εδώ υπάρχουν περίπου 25 κράτη που έχουν περίπου 400 εκατομμύρια πληθυσμό, εθνικώς και θρησκευτικώς είναι ανόμοια, και κανένα από αυτά πολιτικώς σταθερά.

Και υπάρχει η πιθανότητα ότι ορισμένα από αυτά τα κράτη ίσως να αποκτήσουν ατομικά όπλα.

Αυτή η τεράστια περιοχή, διαλυμένη από μίση και περικυκλωμένη από δυνατούς ανταγωνιστικούς γείτονες φαίνεται να είναι το πεδίο μάχης για πολέμους μεταξύ κρατών και πιθανόν παρατεινόμενες εθνικές και θρησκευτικές διαμάχες.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η Τουρκία έχασε την σημαντική λειτουργία της ως προπύργιο απέναντι στο «κομμουνιστικό» παραπέτασμα.

Αλλά, αναδείχθηκε από άλλη σκοπιά, ακριβώς γιατί βρίσκεται δίπλα σε όλες αυτές τις χώρες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι μουσουλμανικές.

Και το κυριότερο ότι είναι ανάμεσα σε αυτές τις δύο πάρα πολύ σημαντικές περιοχές.

Και για τις επόμενες δεκαετίες θα είναι σημαντική περιοχή.

Από τη μια ο Καύκασος με τα νέα κοιτάσματα πετρελαίου και του αερίου, και από την άλλη η Μέση Ανατολή, που είναι μια παραδοσιακή πλουτοπαραγωγική περιοχή για το πετρέλαιο, είναι δύο περιοχές από τις οποίες εξαρτάται ολόκληρη η βιομηχανική αναπτυγμένη Δύση και Ανατολή.

Έτσι, η Τουρκία έχει κάποιους ρόλους.

Η γεωπολιτική θέση της Τουρκίας είναι σημαντική για τους σχεδιασμούς των Η.Π.Α και της διεθνούς κοινότητας. Οι Η.Π.Α. αναθέτουν στην Τουρκία σημαντικό ρόλο γιατί για αυτούς είναι ο μοχλός. Τα συμφέροντα της Αμερικής συμπίπτουν με αυτά της Τουρκίας.

Οι Η.Π.Α. προσπαθούν να εξασφαλίσουν φιλικά καθεστώτα και συμφωνίες από τις χώρες αυτές.

Θα έχουμε μια αντίδραση από την Ρωσία με την διείσδυση της Αμερικής στην περιοχή.

Είναι ένα περίπλοκο παιχνίδι που έχει πολλές ανακατατάξεις.

Συμπερασματικά, τι ρόλο μπορεί να αναθέσουν οι ΗΠΑ στην Τουρκία;

Μπορεί να αντιδράσει η Ρωσία για τους αγωγούς στην περιοχή;

Η Τουρκία έχει άμεση σχέση με τους αγωγούς.

Έχει στρατηγική θέση, έχει περάσματα, είναι κρίκος ανάμεσα στην Ρωσία, Μέση Ανατολή, Βαλκάνια και Ευρώπη, είναι μέσα σε κάθε σχεδιασμό.

Οι αγωγοί, π.χ., είναι δύσκολο να περάσουνε από το Ιράν ή από το Αφγανιστάν.

Οι πιθανότεροι δρόμοι είναι η Τουρκία και η Ρωσία, και η Τουρκία τους χρειάζεται.

Η Τουρκία είναι σε κάθε σχεδιασμό στρατηγικό ένα απαραίτητο πέρασμα.

Έτσι, οι Η.Π.Α. την θεωρούν ένα στρατηγικό τους σύμμαχο για την περιοχή.

ΤΟΥΡΚΙΑ – ΙΡΑΝ

Η Τουρκία και το Ιράν δεν είναι μόνο γεωστρατηγικοί παίχτες, αλλά επίσης και γεωστρατηγικοί άξονες των οποίων οι εσωτερικές τους καταστάσεις είναι αναγκαίες για την τύχη της περιοχής.

Υπάρχουν ανταγωνιστικά συμφέροντα στην περιοχή μεταξύ Ρωσίας, Τουρκίας και Ιράν.

Η διείσδυση της Ρωσίας είναι Νότια προς το Αζερμπαιτζάν και Καζακστάν.

Της Τουρκίας ανατολικά διαμέσου Αζερμπαιτζάν, στην Κασπία Θάλασσα, στην κεντρική Ασία.

Και στην περίπτωση του Ιράν Βόρεια στο Αζερμπαιτζάν και Βόρεια στο Τουρκμενιστάν, Αφγανιστάν και Τατζικιστάν.

Εδώ, φαίνεται ότι τα συμφέροντά τους συγκρούονται.

Βέβαια, ούτε η Τουρκία ούτε το Ιράν έχουν τη δύναμη να αποκλείσουν την Ρωσία από την επιρροή στην περιοχή.

Τουρκία και Ιράν βοηθούν τα νέα κράτη, στην Κεντρική περιοχή, να αντισταθούν σε μια επανένωσή τους με την Ρωσία.

Σε αυτή την περιοχή, η Αμερική μοιράζεται ένα κοινό συμφέρον εάν υπάρχει μια σταθερή προ-δυτική Τουρκία, Ιράν και Κίνα.

Η καλυτέρευση σχέσεων με το Ιράν θα αυξάνει παγκόσμια πρόσβαση στην περιοχή.

Εάν η Τουρκία μπει στην Ευρωπαϊκή ένωση, ή εάν η Ευρώπη δεν της κλείσει την πόρτα, πιθανώς τα κράτη του Καυκάσου θα κινηθούν προς την Ευρωπαϊκή τροχιά.

Αλλά εάν η Ευρώπη αρνηθεί την είσοδο της Τουρκίας, τότε η Γεωργία και η Αρμενία θα υιοθετήσουν την Ρωσική κλίση.

Εάν, όμως, η Τουρκία δεν μπει στην Ευρώπη, τότε θα γίνει μια Ισλαμική χώρα, πιθανώς να προβάλει VETO στην επέκταση του ΝΑΤΟ και να μη ενσωματωθεί η Κεντρική Ασία μέσα στην παγκόσμια κοινότητα.

Οι φιλοδοξίες της Τουρκίας υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ όπως π.χ. τον πετρελαιαγωγό από το Μπακού στο Αζερμπαιτζάν, στην Τουρκική Μεσόγειο. Θα επηρεάσει την διέξοδο πηγών ενεργείας της Κασπίας Θάλασσας.

Οι εσωτερικές εντάσεις μέσα στην Τουρκία και στο ΙΡΑΝ κατά πάσα πιθανότητα όχι μόνον θα χειροτερεύσουν, αλλά θα μειώσει τον σταθεροποιητικό ρόλο που μπορεί να παίξουν αυτά τα κράτη μέσα σε αυτή την εκρηκτική περιοχή.

Τέτοιες εξελίξεις θα κάνουν πιο δύσκολη την αφομοίωση των νέων κρατών της Κεντρικής Ασίας μέσα στην διεθνή κοινότητα και έτσι, θα επηρεάσει, επίσης, και τα Αμερικανικά συμφέροντα στον Περσικό κόλπο.

Οπωσδήποτε, η Αμερική και η διεθνής κοινότητα θα αντιμετωπίσουν εδώ μια πρόκληση.

Επιπροσθέτως, τώρα που ο πόλεμος στην Συρία φθάνει προς το τέλος του, και τελειώνει η αποστολή των καλοπληρωμένων μισθοφόρων  του ISIS της Τζιχάντ, όλα τα εμπλεκόμενα μέρη κάνουν κινήσεις για να διαμορφώσουν καταστάσεις για τα  διαφορετικά τους  συμφέροντα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο τερματισμός της Συριακής κρίσης εμπλέκει πολλούς παράγοντες με διαφορετικά συμφέροντα και ισχύ.

Πρώτον, ο Αλ-Άσαντ θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει τον έλεγχο της χώρας του με την υποστήριξη του Ιράν και της Ρωσίας.

Δεύτερον, ο στρατηγικός στόχος του Ιράν για εδαφικές φιλοδοξίες και περιφερειακής ηγεμονίας μεταξύ Σιιτικών-Σουνιτικών διαφορών.

Επίσης, ο στρατηγικός στόχος των ΗΠΑ είναι να αποτρέψουν συσχετισμούς, όπως ο Ιρανο-Ρωσικός συσχετισμός, η μια συμμαχία μεταξύ Ιράν, Συρίας κα Ρωσίας που θα είναι εμπόδιο στα Αμερικανικά συμφέροντα.

Το ισλαμικό κράτους, το χαλιφάτο, θα έχει νέα αποστολή.

Θα συνεχίσουν επιθέσεις σε χώρες στη Μέση Ανατολή, και θα κινηθούν παγκοσμίως, ιδιαίτερα στην Ευρώπη αναζωογονώντας “αδρανή δίκτυα”, θα προσλάβουν νέα μέλη με συνέχιση της ιδεολογίας τους. Εκατοντάδες θα μπουν στην Ευρώπη από την Τουρκία.

ΕΥΡΩΠΗ

Για να εμποδιστεί η άνοδος μιας δύναμης στην Κεντρική Ασία εχθρικής προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ, προσπαθούν να διευρύνουν την Ευρώπη για να μεταβληθεί σε γεωπολιτικό προγεφύρωμα της Αμερικής προς την Ασία, που αυτό θα βοηθήσει την Αμερική να έχει πολιτική επιρροή στην περιοχή, μέσω του ΝΑΤΟ.

Η ενοποίηση της Ευρώπης αποτελεί έναν αναγκαίο παράγοντα για την Αμερικανική γεωστρατηγική.

Η Γαλλία και η Γερμανία είναι οι αρχιτέκτονες της Ευρώπης.

Αλλά, ο κάθε ένας παίρνει θέση με διαφορετικό σχέδιο και όραμα, αλλά κανένας δεν μπορεί να υπερισχύσει μόνος του.

Αυτό δίνει στις ΗΠΑ μια ευκαιρία να παρέμβει, αλλά τι είδους Ευρώπη προτιμάει η Αμερική;

Έναν ίσιο συνέταιρο ή έναν νεότερο σύμμαχο;

Δηλαδή, η Ευρώπη να παραμείνει συνδεδεμένη με τις ΗΠΑ και να επεκτείνουν ένα συνεργάσιμο «δημοκρατικό» διεθνές σύστημα το οποίο θα είναι εξαρτημένο από την Αμερικανική παγκόσμια πρωτοκαθεδρία.

Κοιτάζοντας στο χάρτη της μεγάλης Ασιατικής περιοχής βλέπουμε την βάση της γεωπολιτικής σημαντικότητας του Ευρωπαϊκού προγεφυρώματος για τις ΗΠΑ.

Η Αμερική υποστηρίζει την ένωση της Ευρώπης διότι εάν η Γερμανία πάρει την πρωτοκαθεδρία, τότε η Ευρώπη δεν θα είναι το προγεφύρωμα για την Αμερική.

Επίσης, μια μεγαλύτερη Ευρώπη, ένα μεγαλύτερο ΝΑΤΟ εξυπηρετεί το σκοπό των ΗΠΑ.

Η είσοδος μελών από την Κεντρική Ευρώπη, έχει αυξήσει τα Ευρωπαϊκά Κράτη με προ-Αμερικανική τάση, έχει απλώσει το πεδίο της Αμερικανικής επιρροής.

Χωρίς ταυτόχρονα να δημιουργηθεί μια Ευρώπη, πολιτικώς, τόσο ενωμένη που θα προκαλέσει την Αμερική σε γεωπολιτικά θέματα.

Και αυτό, γιατί εάν η Ευρώπη επιτύχει την πολιτική της ένωση, τότε θα γίνει μια παγκόσμια δύναμη.

Από την άλλη πλευρά, βλέπουμε στην Ευρώπη σημεία ότι η ορμή της ενοποίησης και της επέκτασης χλομιάζει.

Μεγάλη κλίμακα ανεργίας παραμένει σταθερή και παραδοσιακοί Ευρωπαϊκοί εθνικισμοί ίσως να ξαναξυπνήσουν.

Η ανασφάλεια, συνδεδεμένη από τη δημογραφική, εθνικιστική και θρησκευτική πρόκληση θα βοηθήσουν να στηριχτούν τα Ευρωπαϊκά συμφέροντα με μια Αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη.

Ως αποτέλεσμα, η Ευρωπαϊκή εξάρτηση σε αυτή τη συνεχιζόμενη Αμερικανική παρουσία ασφάλειας θα έχει ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα να την εμποδίσει να κινηθεί σε μια πολιτική και στρατιωτική ενότητα.

Δεν φαίνεται ότι στο κοντινό μέλλον η Ευρώπη θα αποκτήσει πολιτική ενότητα για να έχει και στρατιωτική οντότητα. Οι αιτίες για μια τέτοια πρόγνωση είναι πολλές.

Η πρώτη έχει να κάνει με τα εσωτερικά και εξωτερικά εμπόδια που επηρεάζουν για μια πολιτική ένωση.

Η δεύτερη, έχει να κάνει με τα θέματα ασφαλείας.

Είναι δύσκολο τώρα να καθορίσουν ποια είναι σήμερα η έκταση της Ευρώπης.

Το ερώτημα είναι που τελειώνει η Ευρώπη, που είναι τα σύνορά της.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΔΙΑΜΟΡΦΟΥΜΕΝΟ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Η Ελλάδα, σαν γεωστρατηγικός παίχτης, αλλά επίσης και σαν γεωστρατηγικός άξονας, έχει μεγάλη στρατηγική σημασία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου διότι εκεί εμπλέκονται τα συμφέροντα των ΗΠΑ και διεθνούς κοινότητας λόγο πετρελαϊκών κοιτασμάτων του Β/Α Αιγαίου, μεταφορά κοιτασμάτων, εμπορίου, και έλεγχος των στενών και ο φραγμός της Ρωσίας για κάθοδο προς τη μεσόγειο και ασφαλώς η Τουρκία που ζητάει συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο.

Επίσης, το πετρελαϊκό τρίγωνο μεταξύ Κασπίας, Μαύρης Θάλασσας και Α. Μεσογείου.

Το γεωπολιτικό και ενεργειακό μεγάλο παιχνίδι που παίζεται στην περιοχή, επηρεάζουν, αναπόφευκτα, και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Όλοι οι οδοί διέλευσης του πετρελαίου της Κασπίας προς τη Δύση, ο έλεγχος της νοτιανατολικής Μεσογείου, όπου θα καταλήγει ο τουρκικός αγωγός θα περάσουν από το Αιγαίο ή την Ανατολική Μεσόγειο.

Και εδώ είναι κομβικά σημεία που κυριαρχούν στο στρατηγικό παιχνίδι.

‘Έτσι, η Ελλάδα βρίσκεται στον δρόμο των πετρελαίων του 21ου αιώνα.

Σε αυτό τον ανταγωνισμό η γεωγραφική τοποθεσία παραμένει το σημείο εκκίνησης για τον ορισμό των εξωτερικών προτεραιοτήτων της Ελλάδος, και το μέγεθος της εθνικής περιοχής επίσης παραμένει ένα από τα κύρια κριτήρια κατάστασης και ισχύος.

Οπωσδήποτε, πρέπει οι πολιτικοί ηγέτες της Πατρίδας να αναγνωρίσουν ότι εκτός από την περιοχή, και το έδαφος πρέπει να υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που είναι ποιο αναγκαίοι που καθορίζουν την διεθνή θέση του κράτους ή τον βαθμό της διεθνής του επιρροής.

Ένας παράγων, κλειδί, είναι η οικονομική δύναμη και η μετατροπή της σε τεχνολογική και αμυντική αλλαγή.

Η γεωγραφική περιοχή εξακολουθεί να καθορίζει τις άμεσες προτεραιότητες της Ελλάδας.

Και όσο ποιο ισχυρός είναι ο στρατός, η οικονομία και η πολιτική ισχύ, τόσο μεγαλύτερη είναι η ακτίνα επιρροής πέραν των κοντινών γειτόνων και η συμμετοχή στα κύρια γεωπολιτικά συμφέροντα.

Μέχρι πρόσφατα, αναλυτές της γεωπολιτικής έχουν αναρωτηθεί «εάν η εδαφική ισχύ είναι πιο σημαντική από την ισχύ θαλάσσης και ποια συγκεκριμένη περιοχή της Κεντρικής Ασίας είναι κεντρικό σημείο ώστε να εξασκείται ο έλεγχος σε όλη την περιοχή».

Το γεωπολιτικό και ενεργειακό παιχνίδι που παίζεται στην περιοχή έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την έλλειψη άμεσης πρόσβασης σε ανοικτές θάλασσες.

Όλες οι πιθανές οδοί διοχέτευσης περνούν από γεωπολιτικά ευαίσθητες περιοχές.

Τα πολιτικά παιχνίδια με τους αγωγούς πετρελαίου επηρεάζουν άμεσα και την Ελλάδα.

Τα παιχνίδια των πολυεθνικών, των κοινοπραξιών, διότι η πολιτική αστάθεια της περιοχής, το τεράστιο κόστος της επένδυσης έκαναν τους κολοσσούς να μοιράσουν τον επιχειρηματικό κίνδυνο κάνοντας κοινοπραξίες, αποτελούν μια απειλή για τα ελληνικά συμφέροντα και για το Αιγαίο.

Και γι’ αυτό εμείς, πρέπει να είμαστε έτοιμοι πολιτικά, διπλωματικά για να κινηθούμε θετικά.

Η αλλαγή στο σύγχρονο γεωστρατηγικό περιβάλλον επέφερε και αλλαγές στη στρατηγική σημασία της χώρας μας.

Υπάρχουν κύρια σημεία που είναι στρατηγικής σημασίας της Ελλάδας.

Πρώτον, ο εθνικός εναέριος χώρος στην χερσαία και νησιωτική περιοχή της Ελλάδος έχει μεγάλη στρατηγική σημασία.

Τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των υπερεθνικών κέντρων της διεθνούς κοινότητας θέλουν το Αιγαίο να καταστεί ελέγξιμο οικονομικώς και στρατηγικώς.

Γι’ αυτό και αμφισβητούν την ελληνική κυριαρχία στον εναέριο χώρο του Αιγαίου.

Το στρατηγικό πρίσμα των ΗΠΑ είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει μικρές υποχωρήσεις στην ελληνο-τουρκική διένεξη για να εξυπηρετηθούν οι μεσοπρόθεσμοι στόχοι των Αμερικανών.

Και αυτό γιατί το Αιγαίο είναι η θαλάσσια πύλη της περιοχής.

Όπως αναφέραμε και πριν, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το προγεφύρωμα της Αμερικής και η εμπόδιση για πολιτική ένωση είναι ένα Αμερικανικό σχέδιο.

Και η θέση των ΗΠΑ που όχι μόνο δεν θεωρούν τα ελληνικά σύνορα ως σύνορα της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης, αλλά και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει σύνορα.

Δεύτερον, η στρατηγική σημασία του Αιγαίου είναι κοινά παραδεκτή, (α) για την μεταφορά κοιτασμάτων του Μπακού και των οδών των pipe lines προς την Μεσόγειο, (β) τα off-shore πετρελαϊκά κοιτάσματα του Β/Α Αιγαίου, (γ) εμπόδιο για κάθοδο της Ρωσίας προς την Μεσόγειο.

Τρίτον, τα εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας αγκυροβόλια που χρησιμοποιούσε η Πρώην Σοβιετική Ένωση που τα πέντε ευρίσκονται των 6 μιλίων, Λήμνο, Κύθηρα, Αστυπάλαια και τρία γύρω από την Κρήτη.

Γίνεται, επομένως, εύκολα αντιληπτό ότι, η Ελλάδα που ευρίσκεται στο μεταβαλλόμενο διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον και της γεωπολιτικής συγκυρίας στην περιοχή έχει την ανάγκη ενός στρατηγικού σχεδιασμού που θα αποτελέσει μηχανισμός κατευθύνσεων σε ό, τι αφορά στη χάραξη των στόχων βραχυπρόθεσμης και μεσοπρόθεσμης εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής για την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων.

Η κάθε Κυβέρνηση πρέπει να χειρίζεται το όλο θέμα σε καθαρά εθνικά πλαίσια.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι η αποφασιστικότητα και οι κατάλληλοι χειρισμοί συντελούν στη μεταβολή των συγκυριών.

Αντίθετα, η Τουρκία προσπαθεί να εξασφαλίσει γεωπολιτικά ωφελήματα στο Αιγαίο.

Δεν ενδιαφέρεται για την ασφάλεια του ευρύτερου χώρου, αλλά πως θα προωθήσει τα επεκτατικά της προγράμματα, εκμεταλλευόμενη την όλη κατάσταση.

Υπό τις σημερινές συνθήκες είναι σημαντική η στρατηγική σημασία της Ελλάδος, η οποία πρέπει να εξοπλισθεί γιατί βρίσκεται ανάμεσα δυο τεράστιων ισλαμικών κόσμων και αποτελεί ουσιαστικά την δεύτερη αμυντική γραμμή αμύνης μπροστά στην απειλή της Τουρκίας.

Και σε αυτά πρέπει να πάρουν αποφάσεις οι Στρατιωτικοί μας, οι Πολιτικοί μας και οι Βουλευτές μας, συνοδευόμενοι από έμπειρους της κατάστασης.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για χάσιμο χρόνου, επειδή η απειλή είναι πρόδηλη και χρειαζόμαστε όπλα.

Αν παραμείνουμε με τα σημερινά δεδομένα απομένει ο χρόνος, για να μας δημιουργήσει η Άγκυρα τετελεσμένα και στο Αιγαίο.

Από όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι πανέτοιμη για τις ραγδαίες εξελίξεις στην περιοχή.

Στόχος μας είναι να μελετήσουμε και να αναλύσουμε τον διεθνή και περιφερειακό κόσμο όπως τον βλέπουμε από τις αρχές του 21ου αιώνα, και φυσικά κατά την περίοδο της Αμερικανικής δοκιμαζόμενης παγκόσμιας ηγεμονίας.

Πρέπει να κάνουμε επιλογές που θα επηρεάσουν τα μέγιστα τα προβλήματα του Αιγαίου και της Κύπρου προς την οριστική τους διευθέτηση, γιατί δεν υπάρχουν πια περιθώρια για την Άγκυρα να συνεχίσει την γνωστή επεκτατική πολιτική σε βάρος μας.

*Νικόλαος Λ. Μωραίτης. Ph.D., Διεθνείς Σχέσεις-Συγκριτική πολιτική – Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ. Καλιφόρνια, U.S.A. Member of International Hellenic Association (USA)

πηγή https://professors-phds.com/9052-2/

Leonidas Koumakis koumakis@analyst.gr

1 comment to Ευσεβείς πόθοι

  • 10 «ρατσιστικές», «σεξιστικές», “ξενοφοβικές» και «ομοφοβικές» χώρες που αγνοούνται από τους αριστερούς (γιατί άραγε;)

    Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

    όχλος αριστερών, αντιρατσιστών, δικαιωματιστών κλπ
    Του John Carver (Return of the Kings) / ΚΟ

    Κάθε λογής υποομάδα της οπισθοδρομικής αριστεράς, είτε πρόκειται για «αντιρατσιστές», είτε για φεμινίστριες, είτε για υπέρμαχους του «Black Lives Matter», είτε για τεμπέληδες SWJ’s, έχουν επιλέξει επανειλημμένα την ίδια σειρά από χώρες όποτε έρχεται η ώρα να επικρίνουν ό, τι θεωρούν ως «αδικία».

    Οι Ηνωμένες Πολιτείες (ρατσιστές!), η Ρωσία (ομοφοβικοί!), η Γερμανία (ναζί!), το Ηνωμένο Βασίλειο (αποικιοκράτες!), η Γαλλία (το ίδιο!) και η Αυστραλία (επίσης ρατσιστές!), ενώ κατ” επέκταση σχεδόν κάθε δυτική χώρα μπορεί να δεχθεί την σκληρή επίπληξη από το δίκαιο δάχτυλο των «δίκαιων» αριστερών.
    Ωστόσο, αυτό το άρθρο θα εκθέσει την επιλεκτική τους μεροληψία και θα διερευνήσει δέκα διαφορετικές χώρες οι οποίες αγνοούνται συνήθως από όλες τις προαναφερθείσες αριστερές υποομάδες και επιπλέον στο τέλος δίνεται μια μάλλον απλή εξήγηση του γιατί.
    1. Τζαμάικα (Ομοφοβία)

    «Νο homos here»
    Πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων δήλωσαν ότι η Τζαμάικα είναι πιθανώς «η πιο ομοφοβική χώρα στον κόσμο», με υψηλά επίπεδα σωματικής βίας κατά ανθρώπων ΛΟΑΤ. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ μοιράζεται επίσης ένα πολύ παρόμοιο συναίσθημα στο θέμα.
    Ακόμη και στα πρόσφατα χρόνια, η κοινή γνώμη στη χώρα αντιτίθεται έντονα στην παροχή ίσων δικαιωμάτων και προνομίων στους ομοφυλόφιλους.
    Το 2008, διεξήχθη μια δημοσκόπηση μεταξύ 1.008 τζαμαϊκανών που έλεγε: «Είτε συμφωνείτε είτε όχι με τον τρόπο ζωής τους, νομίζετε ότι οι ομοφυλόφιλοι δικαιούνται τα ίδια βασικά δικαιώματα και προνόμια όπως και άλλοι άνθρωποι στη Τζαμάικα;» Μόνο το 26% δήλωσε «ναι», το 70% δήλωσε «όχι» και το 4% δεν γνώριζε.
    Αν και το 2015 έγιναν για πρώτη φορά εορτασμοί του LGBT Prideστο νησί, δεν υπήρξε καμία παρέλαση. Θα ήταν πολύ επικίνδυνο για τους διαδηλωτές να συμμετέχουν χωρίς να διακινδυνεύουν από βία ή σοβαρή λεκτική παρενόχληση.
    Τώρα φανταστείτε να υπήρχε ένα τέτοιο σκηνικό σε κάποια δυτική χώρα. (Η πλάκα είναι ότι η σημαία της Τζαμάικας είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε αριστερούς, «αντιρατσιστές» κλπ)
    2. Λιβερία (ρατσισμός)

    Λιβερία. Δεν είναι μόνο σούπερ ρατσιστές, αλλά σαφώς και μια χώρα “cultural appropriator” μιας άλλης διάσημης σημαίας…
    Η Λιβερία ιδρύθηκε το 1822 ως χώρα επαναπατρισμού για απελευθερωμένους μαύρους σκλάβους από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι ήθελαν να επιστρέψουν στην (κατά προσέγγιση) πατρίδα τους στη δυτική Αφρική. Η ειρωνεία του ονόματος της χώρας, που σημαίνει «γη των ελεύθερων», είναι ότι μόνο οι άνθρωποι με μαύρη αφρικανική προέλευση έχουν την ελευθερία να αποκτήσουν την λιβεριανή ιθαγένεια.

    Το άρθρο V, παράγραφος 13 του Συντάγματος του 1847 ορίζει: «Το μεγάλο αντικείμενο της διαμόρφωσης αυτών των αποικιών, που είναι να παρασχεθεί μια πατρίδα για τα διασκορπισμένα και καταπιεσμένα παιδιά της Αφρικής και να αναγεννήσουν και να διαφωτίσουν αυτή την κακοποιημένη ήπειρο, κι έτσι κανένας άλλος παρεκτός των έγχρωμων ατόμων (“persons of colour”)δικαιούται την ιθαγένεια σε αυτή τη Δημοκρατία. «Η διατύπωση “persons of colour” άλλαξε σε “Negroes or persons of Negrodescent” («νέγρους ή άτομα νέγρικης καταγωγής») στην αναθεώρηση του 1955.
    Φανταστείτε να υπήρχε άρθρο στο Σύνταγμα της Γερμανίας ή της Σουηδίας που να έλεγε ότι μόνο «λευκοί ευρωπαίοι ή πολίτες λευκής ευρωπαϊκής καταγωγής» δικαιούνται την ιθαγένεια.
    3. Ιαπωνία (Ξενοφοβία)

    Ο όχλος της Αριστεράς / Διαφορετικότητας / Ανεκτικότητας κλπ αγαπά τη σημαία της Ιαπωνίας! (Η πλάκα είναι ότι με την ίδια σημαία που ισχύει από το 1870, η Ιαπωνία διέπραξε σχεδόν ακριβώς τις ίδιες φρικαλεότητες με τη ναζιστική Γερμανία στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και περισσότερα από 10 εκατομμύρια Κινέζοι αναγκάστηκαν να υποστούν αναγκαστική εργασία από την Ιαπωνία για 8 χρόνια μεταξύ 1937-1945. Γιατί δεν κρατάνε και τη ναζιστική σημαία;

    Ούτως ή άλλως, η 2η πολυπληθέστερη χώρα του πρώτου κόσμου στον κόσμο κλείνει σχεδόν τελείως τα σύνορά της στους πρόσφυγες και χορηγεί ένα απίστευτα μικρό ποσό δικαιώματος μόνιμης κατοικίας και διαβατηρίων σε ανθρώπους μη ιαπωνικής καταγωγής κάθε χρόνο. Επιπλέον, υπάρχουν αμέτρητα καταστήματα, σούπερ μάρκετ, σάουνες, ιαματικά λουτρά και μπανιέρες που απαγορεύουν στους μη Γιαπωνέζους να εισέλθουν στις εγκαταστάσεις τους σε όλη τη χώρα. Η Ιαπωνία είναι πραγματικά ένα έθνος του 1ου κόσμου σαν κανένα άλλο. Πώς τα κατάφεραν να ξεφεύγουν από τις επιθέσεις των αριστερών;

    4. Κίνα (ρατσισμός και ξενοφοβία)

    Απλώς προσπαθώ να φανταστώ αυτό σε οποιαδήποτε δυτική χώρα …
    Είναι σχεδόν αδύνατο για έναν αλλοδαπό να αποκτήσει την ιθαγένεια, πόσο μάλλον το καθεστώς μόνιμης κατοικίας, στην ηπειρωτική Κίνα, εκτός αν είναι κινεζικής καταγωγής. Το καλύτερο που θα μπορούσατε ποτέ να ελπίζετε είναι να είσαστε ένας επισκέπτης εργαζόμενος με ενός ή δύο χρόνων βίζα, η οποία μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή. Αυτό δεν είναι αρκετά «ρατσιστικό», με βάση τα δεδομένα της εποχής;

    Δυστυχώς, αυτό δεν εμποδίζει τους κινεζο-αυστραλούς και τους κινεζο-αμερικάνους SJW’s από το να θέλουν να κατηγορούν και να γεμίζουν ενοχές τον λευκό πληθυσμό των αντίστοιχων χωρών τους, ιδιαίτερα με το να υπενθυμίζουν συνεχώς τους νόμους περί αποκλεισμού των Κινέζων που τέθηκαν σε ισχύ στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά έχουν από καιρό καταργηθεί.

    5. Μπουτάν (Ξενοφοβία)

    «Πλήρωσε τώρα! τώρα»
    Η επίσκεψη ξένων στο Βασίλειο του Μπουτάν (πληθυσμός 775.000 κάτοικοι) ρυθμίζεται εξαιρετικά με το φαινομενικά οργουελιανό διάταγμα «High Value, Low Impact» για τον τουρισμό, το οποίο αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση του αντίκτυπου των ξένων στη κοινωνία και το περιβάλλον της χώρας.
    Ένας από τους κανονισμούς αυτούς είναι μια υπερβολική χρηματική επιβάρυνση μόνο επειδή κάποιος είναι στη χώρα, κάπου μεταξύ 200-250 δολάρια ανά ημέρα ανάλογα με την εποχή. Αν και είναι αξιοθαύμαστο που η χώρα θέλει να κρατήσει μακριά φωνακλάδες, μεθυσμένους και εκφυλισμένους Αυστραλούς με τέτοιους κανόνες, το μέτρο είναι αρκετά ακραίο και απλά υποκριτικό.
    Απλώς φανταστείτε την ανησυχία αν οι μικρές δυτικές χώρες όπως η Ισλανδία (πληθυσμός 330.000) εφάρμοζαν ξαφνικά τέτοιους κανόνες προκειμένου να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις των ξένων στην κοινωνία τους και το περιβάλλον της χώρας.
    6. Λάος (σεξισμός και ξενοφοβία)

    «Ξένοι, κάτω τα χέρια από τα κορίτσια μας»
    Η σχετικά ήσυχη χώρα του Λάος προβλέπει ότι οι αλλοδαποί δεν επιτρέπεται να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με ντόπιες γυναίκες εκτός αν τις έχουν παντρευτεί. Κατά συνέπεια, αυτό σημαίνει επίσης ότι οι ντόπιες γυναίκες δεν μπορούν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με ξένους άνδρες (τουλάχιστον στα χαρτιά).
    Αυτός ο νόμος όχι μόνο δείχνει κατά κάποιο τρόπο ζήλεια, αλλά είναι επίσης απίστευτα σεξιστικός και αυταρχικός στη φύση του, καθώς απαγορεύει στις ντόπιες γυναίκες να έχουν τον πλήρη έλεγχο των δικών τους οργάνων και να επιλέγουν εκείνες το πώς θα τα χρησιμοποιήσουν!
    Έχετε ποτέ ακούσει τις δυτικές φεμινίστριες να αγωνίζονται για τα δικαιώματα των Λαοτινών γυναικών; Όχι. Ούτε και εγώ.
    7. Μαλαισία (ρατσισμός)

    “Bumiputera Contractors Only” σημαίνει ότι μόνο οι εθνοτικοί Μαλαισιανοί μπορούν να αναλάβουν αυτή τη δουλειά. Σαφή φυλετική διάκριση κατά των κινεζο-μαλαισιανών ή των ινδο-μαλαισιανών.
    Η Μαλαισία είναι τόσο ρατσιστική όσο οι Ηνωμένες Πολιτείες από πολλές απόψεις. Υπάρχει μια πλειοψηφική φυλά των «Bumiputera» ή εθνοτικών Μαλαισιανών και δύο μικρότερες, αλλά ακόμη πολύ ορατές κινεζο-μαλαισιανές και ινδιο-μαλαισιανές κοινότητες. Και οι δύο περίπου αντιστοιχούν στους μαύρους Αμερικάνους και τους ισπανόφωνοι, των ΗΠΑ, εκτός από την γενικά υψηλότερη κοινωνικο-οικονομική τους κατάσταση σε σύγκριση με τους εθνοτικούς Μαλαισιανούς.

    Η βασική διαφορά μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μαλαισίας είναι ο τρόπος με τον οποίο η κυρίαρχη φυλή αντιμετωπίζει τους αδελφούς της μειοψηφίας. Οι μουσουλμάνοι εθνοτικοί Μαλαισιανοί έχουν τα υψηλότερα επίπεδα πολιτικών ελευθεριών και προνομίων, ενώ γίνονται διακρίσεις κατά των κινεζικών και ινδικών κοινοτήτων σχετικά με τις ευκαιρίες εργασίας και την στέγαση κ.λπ.
    Την ίδια ώρα η, ως επί το πλείστον, χριστιανική λευκή Αμερική, κάνει επανειλημμένα ό, τι μπορεί για να στηρίξει τους στατιστικά χαμηλότερης απόδοσης πληθυσμούς μειονοτήτων με προγράμματα «θετικής δράσης», χαλαρά πρότυπα εισόδου στα πανεπιστήμια και συνεχή συμπάθεια από τα λίμπεραλ μέσα ενημέρωσης.
    8. Ινδία (ρατσισμός)

    «Δώστε μας βίζα παλιορατσιστές, αλλιώς….»
    Ο τίτλος της «πιο ρατσιστικής χώρας στον κόσμο» μπορεί να είναι μάλλον υποκειμενικός, αλλά παρόλα αυτά η Ινδία δεν είχε ποτέ ιδιαίτερη φήμη για ευρεία ανοχή και αίσθηση αδελφοσύνης. Έρευνες έδειξαν ότι πάνω από το 40% των Ινδών θα ήταν απρόθυμοι να έχουν γείτονες διαφορετικής φυλής, όταν το ίδιο ποσοστό στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι λιγότερο από το 4%.
    Εντός της ίδιας της χώρας, το σύστημα καστών της Ινδίας είναι επίσης πολύ ρατσιστικό. Οι σκουρόχρωμοι «άθικτοι» είναι γενικά υποβιβασμένοι να είναι τα κατακάθια της κοινωνίας, ενώ οι πιο ανοιχτόχρωμοι βόρειοι Ινδοί και οι Βραχμάνοι είναι στην κορυφή του κοινωνικού τοτέμ.
    9. Μαυριτανία (δουλεία!)

    «Μα, που είναι εκείνα τα παιδιά από το Black Lives Matter;»
    Η ατέλειωτη θάλασσα των αμμόλοφων της Μαυριτανίας κρύβει ένα φανερό μυστικό: Το 10% έως 20% του πληθυσμού εκτιμάται ότι ζει στη δουλεία.
    Οι λευκές δυτικές χώρες, και μόνο οι λευκές δυτικές χώρες, συνεχώς ενοχοποιούνται και γίνονται στόχος επιθέσεων για το παρελθόν τους με τη δουλεία, παρά το γεγονός ότι ο θεσμός πέθανε το 1888 με τη Βραζιλία να απελευθερώνει τους τελευταίους υπολοίπους δούλους εκείνου του έτους. Συγκριτικά, η Κίνα δεν θα ακολουθήσει τη διαδικασία μέχρι το 1910 και πολλά αραβικά έθνη διατήρησαν τη δουλεία μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα.
    Δυστυχώς, η βορειοδυτική αφρικανική χώρα της Μαυριτανίας, η οποία κατοικείται κυρίως από μαύρους μουσουλμάνους, εξακολουθεί να διατηρεί αυτήν την βάρβαρη πρακτική. Ωστόσο, οι διάφοροι ακτιβιστές, φεμινίστριες, «αγωνιστές κοινωνικής δικαιοσύνης» κλπ δεν νοιάζονται για τη δύσκολη τους κατάσταση. Μήπως οι μαύροι και οι μουσουλμάνοι χορηγούν μια κάρτα «κοινωνικής δικαιοσύνης» – βγες από την φυλακή – ή κάτι τέτοιο;
    10. Σαουδική Αραβία (ρατσισμός, σεξισμός, ομοφοβία, τρομοκρατία)

    Ο Paul Joseph Watson περιγράφει με ακρίβεια τη Σαουδική Αραβία ως μία από τις περισσότερο μισαλλόδοξες, αν όχι την πιο μισαλλόδοξη, χώρα στη Γη. Ένα έθνος που διοικείται από σκληροπυρηνικούς μουσουλμάνους (εκείνη τη θρησκεία που οι δυτικοί λίμπερλα φαίνεται να λατρεύουν απολύτως), υπάρχουν αναρίθμητα χαρακτηριστικά του κοινωνικού τοπίου, τα οποία θα είχαν «εξεγείρει» τους SJW εάν έλαβαν χώρα σε οποιαδήποτε δυτική χώρα.
    Οι γυναίκες δεν μπορούν να οδηγήσουν και πρέπει να φορούν ρούχα ninja δημόσια; Σεξισμός! Οι ομοφυλόφιλοι θα κρεμαστούν από γερανούς αν πιαστούν; Ομοφοβία! Οι Σαουδάραβες πληρώνονται πολύ περισσότερο από τους αλλοδαπούς εργαζόμενους που κρατούνται σε συνθήκες περίπου δουλείας; Ρατσισμός!
    Είναι επειδή αυτές οι χώρες δεν είναι λευκές!

    Οι χώρες που κυριαρχούν κυρίως από άντρες λευκής ευρωπαϊκής καταγωγής είναι οι πιο ελεύθερες και οι πιο ανεκτικές στη Γη. Παρέχουν στους LGBT, τις γυναίκες, τους λευκούς και τους μη χριστιανούς τα υψηλότερα επίπεδα πολιτικών ελευθεριών, την προστασία από την κακομεταχείριση, την ισότητα ενώπιον του νόμου και τις οικονομικές ευκαιρίες. Ωστόσο, επανειλημμένα εκτοξεύονται εναντίον τους πυρά και δαιμονοποιούνται από τη μαρξιστική αριστερά και από όποιον έχει μολυνθεί από την «κοινωνική δικαιοσύνη» και την θυματολογία.
    Η εικόνα μιλάει μόνη της. Η καταθλιπτική αριστερά είναι συνεχώς στο κυνήγι για να δαιμονοποιήσει και μόνο να δαιμονοποιήσει τις δυτικές χώρες λευκής πλειοψηφίας και τους λευκούς νοτιοαφρικανούς για τις αμαρτίες του παρελθόντος που εξακολουθούν να εφαρμόζονται ευρέως σε πολλές μη λευκές χώρες σε όλο τον κόσμο σήμερα.

    Ισχυρίζονται ότι κηρύσσουν την «ισότητα» όλη την ώρα, αλλά η Ρωσίας και οι Ηνωμένες Πολιτείες (οι μόνες χώρες της Γης με λευκούς πληθυσμούς άνω των 100.000.000) μοιάζουν να βρίσκονται στον στόχαστρό τους.
    Αντί να δουν την υποκρισία τους, προτιμούν απλώς να επισημάνουν συνεχώς πόσο φοβερή είναι η Ρωσία για τους μετανάστες ή για τους ομοφυλόφιλους και να δείχνουν συνεχώς μια φωτογραφία ενός μαύρου που τον έχουν κρεμάσει λευκοί, από μια εποχή τόσο παλιά που οι κάμερες ήταν μόνο σε θέση να τραβήξουν χαμηλής ανάλυσης ασπρόμαυρες φωτογραφίες

    ΚΟΚΚΙΝΣΟ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

    http://redskywarning.blogspot.gr/2017/07/10.html?m=0

    .
    .
    .
    ΞΥΠΝΑΤΕ ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
    .
    .