«Εάν δεν είσαι ικανός να εκνευρίζεις κανέναν με τα γραπτά σου, τότε να εγκαταλείψεις το επάγγελμα»

Επικοινωνία εδώ

Για σχόλια, καταγγελίες και επικοινωνία στο

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΒΟΥΛΗ

Εξημέρωση των αναγνωστών.

Προσοχή στις απάτες, η ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ και ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ δεν φέρει καμία ευθύνη για οποιαδήποτε συναλλαγή με κάρτες η άλλον τρόπω και άλλα στον όνομά της, Ή στο όνομα του κυρίου Γ. Θ, Χατζηθεοδωρου. Δεν έχουμε καμία χρηματική απαίτηση από τους αναγνώστες με οποιοδήποτε τρόπο.
Αγαπητοί αναγνώστες η ανθελληνική και βρόμικη google στην κορυφή της ιστοσελίδας όταν μπείτε, αναφέρει μη ασφαλής την ιστοσελίδα, ξέρετε γιατί;;; Διότι δεν της πληρώνω νταβατζιλίκι, κάθε φορά ανακαλύπτει νέα κόλπα να απειλή. Η ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ σας εγγυάται, ότι δεν διατρέχετε κανένα κίνδυνο, διότι πληρώνω με στερήσεις το ισχυρότερο αντιβάριους της Eugene Kaspersky, όπως δηλώνει και ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Kaspersky Lab "Πιστεύουμε ότι όλοι μας δικαιούμαστε να είμαστε ασφαλείς στο διαδίκτυο. Eugene Kaspersky

Ανακοίνωση

Τη λειτουργία μίας νέας γραμμής που αφορά τον κορωνοϊό ανακοίνωσε ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας. Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας ανακοινώνει, ότι από σήμερα 07.03.2020 λειτουργεί η τηλεφωνική γραμμή 1135, η οποία επί 24ώρου βάσεως θα παρέχει πληροφορίες σχετικά με τον νέο κοροναϊό.

Πού μπορεί να απευθυνθεί μια γυναίκα που πέφτει θύμα ενδοοικογενειακής βίας;

«Μένουμε σπίτι θα πρέπει να σημαίνει πως μένουμε ασφαλείς και προστατευμένες. Για πολλές γυναίκες, όμως, σημαίνει το ακριβώς αντίθετο. Εάν υφίστασαι βία στο σπίτι, δεν είσαι μόνη. Είμαστε εδώ για σένα. Μένουμε σπίτι δεν σημαίνει ότι υπομένουμε τη βία. Μένουμε σπίτι δεν σημαίνει μένουμε σιωπηλές. Τηλεφώνησε στη γραμμή SOS 15900. Οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί της γραμμής θα είναι εκεί για σε ακούσουν και να σε συμβουλέψουν. Δεν μπορείς να μιλήσεις; Στείλε email στο sos15900@isotita.gr ή σε οποιοδήποτε από τα Συμβουλευτικά Κέντρα ” λέει σε ένα βίντεο που ανέβασε στο Instagram της η Ελεονώρα Μελέτη.

Προς ενημέρωση στους αναγνώστες. 4/8/2020

Η ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ δεν ανάγκασε ποτέ κανένα να κάνει κάτι με παραπλανητικές μεθόδους, αλλά ούτε με οποιοδήποτε τρόπω. Ο γράφων είμαι ένας ανήσυχος ερευνητής της αλήθειας. Και αυτό το κάνω με νόμιμο τρόπω. Τι σημαίνει αυτό; ότι έχω μαζέψει πληροφορίες επιστημονικές και τις παρουσιάζω, ή αυτούσιες, ή σε άρθρο μου που έχει σχέση με αυτές τις πληροφορίες! Ποτέ δεν θεώρησα τους αναγνώστες μου ηλίθιους ή βλάκες και ότι μπορώ να τους επιβάλω την γνώμη μου. Αυτοί που λένε ότι κάποια ιστολόγια παρασέρνουν τον κόσμο να μην πειθαρχεί… Για ποιο κόσμο εννοούν;;; Δηλαδή εκ προοιμίου θεωρούν τον κόσμο βλάκα, ηλίθιο και θέλουν να τον προστατέψουν;;; Ο νόμος αυτό το λέει για τους ανώριμους ανήλικους. Για τους ενήλικους λέει ότι είναι υπεύθυνοι για ότι πράττουν. Στον ανήλικο χρειάζεται ένας διπλωματούχος ιδικός για να τον δασκαλέψει, καθηγητής, δάσκαλος. Στους ενήλικες δεν υπάρχει περιορισμός. Ποιος λέει και ποιος ακούει, διότι ο καθένας ενήλικος είναι υπεύθυνος και προς τους άλλους και προς τον εαυτό του.

Ελλάδα: Η γραβάτα που δεν δένεται!!!

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν ξαναχτυπά, στους New York Times

Ελλάδα: Η γραβάτα που δεν δένεται

Ελλάδα: Η γραβάτα που δεν δένεται «Οι σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της δεν βελτιώνονται» γράφει στο σημερινό του άρθρο ο Πολ Κρούγμαν. «Φταίει γι” αυτό η κακή διπλωματία των Τσίπρα/Βαρουφάκη; Μπορεί, αλλά υποθέτω ότι δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσαν να κάνουν για να αποφύγουν μια σκληρή αντιπαράθεση που δε θα σήμαινε άμεση προδοσία των ψηφοφόρων και των υποσχέσεων που είχαν δώσει

Κι από ό,τι φαίνεται οι δανειστές και οι αρχηγοί των άλλων κρατών περιμένουν να συμβεί αυτό [να υποχωρήσει η Ελλάδα] όπως συνέβαινε ξανά και ξανά τα τελευταία πέντε χρόνια. Όμως, είναι σχεδόν σίγουρο αυτή τη φορά, κάνουν λάθος. Η δυναμική είναι διαφορετική τώρα, και το ότι δεν λένε να το καταλάβουν μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε μια καταστροφή χωρίς λόγο. Να γιατί χωρίς λόγο: Παρ” ό,τι οι Γερμανοί ψηφοφόροι πιθανότατα δεν το γνωρίζουν αυτό- η Ελλάδα δεν ζητά έναν καινούργιο πακτωλό χρημάτων, αλλά μια μείωση στις δόσεις του υπάρχοντος δανείου. Όλοι ξέρουν ότι η αποπληρωμή του ελληνικού χρέους είναι αδύνατη, και γι” αυτό η Ελλάδα ζητά ουσιαστικά να αναγνωριστεί και επισήμως η πραγματικότητα. Τότε γιατί η κατάσταση θυμίζει καζάνι που βράζει; Σε ένα βαθμό επειδή αυτό που «όλοι ξέρουν» δεν έχει εξηγηθεί στους βορειοευρωπαίους ψηφοφόρους και αυτή η εξήγηση μετατίθεται συνεχώς για το μέλλον. Σε ένα βαθμό επίσης, υποψιάζομαι, επειδή οι δανειστές έχουν συνηθίσει τις Ελληνικές κυβερνήσεις να πετούν στα σκουπίδια τις υποσχέσεις τους στο όνομα της “υπευθυνότητας” και περιμένουν τη νέα κυβέρνηση να κάνει κι αυτή το ίδιο. Αλλά όπως είπα, η δυναμική των πραγμάτων είναι πολύ διαφορετική αυτή τη φορά. Πάντοτε πίστευα πως η δήλωση του Matthew Yglesias είχε κάποια βάση, ότι δηλαδή οι πολιτικοί μικρών χωρών είχαν προσωπικά συμφέροντα να δεχτούν τις απαιτήσεις μιας τρόικας ακόμα κι αν αυτό ήταν εναντίον των συμφερόντων της χώρας τους: Κανονικά θα έπρεπε να κάνουν ό,τι ικανοποιεί τους ψηφοφόρους τους για να επανεκλεγούν. Αλλά στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της Ε.Ε.-ποίησης, νομίζω ότι οι ηγέτες μικρών χωρών έχουν άλλη στρατηγική: Αν φύγουν απ” την εξουσία έχοντας ικανοποιήσει και εντυπωσιάσει το Νταβός, και ακόμα κι αν τους μισούν οι συμπατριώτες τους, μπορεί να τους δοθεί μία απ” τις πολλές θέσεις στην Κομισιόν ή στο ΔΝΤ ή σε άλλους οργανισμούς… Όμως μια γνήσια αριστερή κυβέρνηση, σε αντίθεση με μια κεντροαριστερή, φέρεται τελείως αλλιώς -όχι επειδή οι πολιτικές της ιδέες είναι άγριες ή τρελές, που δεν είναι, αλλά επειδή οι πολιτικοί της έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσαν ποτέ να κερδίσουν την εύνοια του Νταβός. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρόκειται να γίνει μέλος συμβουλίου τραπεζών, πρόεδρος ευρωπαϊκών οργανισμών κλπ. Ο δε Βαρουφάκης δεν φοράει καν γραβάτες – πράγμα που, υποσυνείδητα ή όχι, είναι ένας τρόπος για να δηλώσει ότι δεν πρόκειται να παίξει το συνηθισμένο παιχνίδι. Οι νέοι Έλληνες ηγέτες θα πετύχουν ή θα αποτύχουν, σε προσωπικό επίπεδο, ανάλογα με το τι θα συμβεί στην Ελλάδα. Δεν θα υπάρξουν δώρα παρηγοριάς απ” τους εταίρους – και δεν προσβλέπουν σε αυτά. Το αντιλαμβάνονται αυτό το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες; Αν όχι, έχουν μπλέξει σε μια επικίνδυνη παρεξήγηση.»